/>

เครียดมาก อยากย้ายโรงเรียน ขอคำปรึกษาได้ไหมTT [ยินดีให้แชร์]

Blabla
Guest IP
วิว
#เครียด #อยากย้ายโรงเรียน
สวัสดีค่ะ หนูมีเรื่องจะระบาย คือหนูอยากย้ายโรงเรียนมากๆเลยค่ะ ตอนรี้พึ่งขึ้นม.4 อยากย้ายกลับโรงเรียนเก่าเทอม2 คือตอนแรกรรเก่ามันดีอยู่แล้วแต่ด้วยความที่อยากอยู่กับแม่ (ตอนเรียนโรงเรียนเก่าอยู่กะยายกะป้าพี่น้อง แม่อยู่บ้านคนเดียวเลยอยากมาอยู่เป็นเพื่อน) เราก็พยามจนสอบม.4เข้าได้เรียนสายวิทย์ ที่เลือกเข้าโรงเรียนนี้เพราะรรดังในระดับนึงค่ะ ขึ้นชื่อว่าสังคมที่โรงเรียนดีมากก แต่พอมาเรียนแล้วมันไม่ไช่เลยค่ะ เพื่อนใหม่เพื่อนเก่าก็เริ่มสนิทกันส่วนเรายังไม่โอเค เราก็ปรับตัวอยู่พยายามคิดว่ามันแค่2-3วันเองที่เปิดเรีนรแต่เรารู้สึกยิ่งเรียนยิ่งไม่ไช่ วันแรกเรากลับบ้านร้องไห้โฮเลยค่ะ บอกแม่อยากย้ายโรงเรียนแม่ก็ว่า พอพูดอีกแม่ก็บอกรอจบเทอมนี้ค่อยคุยกัน คือเราไม่รู้ว่าแม่หมายความว่าอะไรแต่เราเครียดมากๆ ทั้งการเรียนการสอน สภาพสังคม เพื่อน แถมตอนเช้าต้องตื่นตี4เพื่อนั่งรถไปเรียน กว่าจะกลับถึงบ้านก็ทุ่มกว่าๆ เราเครียดมากตอนนี้ ปกติเราเป็นคนชอบไปโรงเรียน แต่ตอนนี้เรากลายเป็นคนไม่อยากไปโรงเรียนเลย เราร้องไห้ทุกเช้า กลับบ้านก็ร้องไห้ ตอนอาบน้ำก็ร้องไห้ เห้อ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

3 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ลองคุยกะแม่อีกที เพราะตอนนี้เพิ่งเปิดถ้าจะย้ายมันย้ายง่ายกว่า เรียนจบเทอมนะคะ ถ้าแม่โอเค ก็กลับไปติดต่อโรงเรียนเดิมว่ารับเรามั้ยถ้าเค้ารับก็มาทำเรื่องย้ายที่โรงเรียนปัจจุบัน อย่างไรก็ตามมันอยู่ที่การปรับตัวซึ่งอาจต้องใช้เวลา และความพยายามหน่อย ในการหาเพื่อน อาจต้องเป็นฝ่ายเข้าหาเพื่อนเอง ไม่ใช่รอเพื่อนมาหาแต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ย้ายดีกว่า

      ตอบกลับ
      • ถูกลบเนื่องจาก:
        IP
        #1-1

        เอาจริงๆเราก็อยากย้ายเลยนะคะ แต่พี่มีเข้ามหาลัยแล้วค่าเทอมก็จ่ายไปแล้ว(มันแพงอยู่อะค่ะ ละรรที่จะย้ายว่าจะย้ายเข้าห้องพิเศษค่าเทอมมันก็แพงอีกอ่ะค่ะ) เราเลยว่าจะย้ายเทอม2 จะได้จ่ายค่าเทอม2ไปเลยแม่จะได้ไม่เสียตัง2รอบค่ะ เราพยายามปรับตัวอยู่แต่เรารู้สึกมันไม่โอเครจริงๆค่ะ อย่างเมื่อวานก็นั่งกินข้าวคนเดียวเราไม่โอเคเลย แต่ก่อนเราเคยมีเพื่อนเยอะมากๆพอย้ายมาละมันไม่มีเรารู้สึกแปลกมากๆค่ะ แต่ที่บ้านก็มีแต่คนอยากให้อยู่ต่อเพราะรรมันมีชื่อเสียงดีกว่ารรเก่า แต่ในสำหรับเราเราว่าเรียนที่ไหนก็เหมือนๆกัน ค่าเทอมเท่ากันแต่รรใหม่ที่สอบได้เป็นห้องธรรมดา ส่วนรรที่เราจะย้ายเป็นห้องกิฟต์ เราว่าย้ายไปมันดีกว่ามาก แต่แม่และที่บ้านไม่มีใครเข้าใจเลย เรามาเรียนรรใหม่แบบไม่มีความสุขเลยค่ะ

        ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เราลืมบอกไป เราลองแอบทักไปถามครูที่รรเก่าแล้วเค้าบอกย้ายได้ค่ะ ย้ายเทอม2ก็ได้ เพราะตอนนี้ที่ห้องยังขาดอีก2คน เราเรียนห้องพิเศษกิฟต์เต้ดมาตั้งแต่ม.1ละค่ะ ตอนนี้เราอยากย้ายไปห้องเดิมรรเดิมมากๆ แต่แม่และที่บ้านยังไม่เข้าใจและไม่อยากให้ย้าย เราเครียดมากๆเลยค่ะ มันเป็นความรู้สึกที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เราคุยกะใครก็ไม่มีใครเข้าใจจนตอนนี้ไม่อยากจะคุยเรื่องนี้กับใครแล้ว นอกจากเพื่อน แต่เราคุยบ่อยจนเรากลัวเพื่อนรำคาญเรามากเลย ละเหมือนปัญหาตรงนี้มันทำให้เราจะกลายเป็นโรคซึมเศร้าละค่ะ เราเครียดมา3-4อาทิตย์แล้วตั้งแต่ยังไม่เปิดเทอม ที่เราเครียดเพราะแม่ให้เรียนซัมเมอร์ของรรใหม่ พอเรียนวันแรกก็ไม่โอเคร ตั้งแต่นั้นเราเลยเครียดมากๆค่ะ จนเปิดเทอม อย่างที่บอกข้างต้นเลยค่ะ เรายิ่งเรียนยิ่งไม่ชอบทุกๆอย่างเลย พอตอนนี้เราพูดเรื่องอยากย้ายกะใคร ทุกคนก็เอาแต่ว่า ไม่มีใครเข้าใจเราเลย ช่วงนี้เราเลยชอบคิดไม่อยากอยุ่บนโลกนี้บ่อยมาก เหมือนเราเป็นตัวปัญหาของครอบครัวและแม่เลย เราเสียใจจริงๆ ร้องไห้ทุกคืนเลยเห้อออTT
      ตอบกลับ
      • ถูกลบเนื่องจาก:
        #2-1

        ใจเย็นๆเนอะ จะบอกไม่ให้เครียดมันก็นะ มีใครบังคับความเครียดได้ที่ไหน เอาเป็นว่า คิดบวกไว้ ไหนๆคุยแล้ว แม่ไม่โอเคร งั้นลองดูกับที่ใหม่สักตั้งก่อน ลองเข้าหาเพื่อน ยิ้มเยอะๆ บางที ถ้าผ่านเทอมแรกไปมันอาจจะดีขึ้นก็ได้ค่ะ ค่อยๆปรับตัวไป อาจรู้สึกโอเคขึ้นก็ได้นะ พยายามทำกิจกรรมกับเพื่อนในห้องหรือกับโรงเรียนเยอะๆ น่าจะช่วยให้เรามีคนรู้จักเร็วขึ้น คือเข้าใจนะว่ามันยาก เพราะเราเองก็เป็นคนนึงที่เข้าหาคนยาก เกลียดการเข้าไปคุยกับคนอื่นที่สุด ยิ่งคนไม่รู้จักด้วยแล้ว จะอึดอัดมาก ใจมันจะอยากไปจากตรงนั้นตลอดเวลา แต่ยังไงมนุษย์ก็เป็นสัตว์สังคม จะให้หนีไปตลอดมันทำไม่ได้หรอกนะคะ เพราะงั้นยังไงเทอมนี้ก็ลองเข้าหาเพื่อนดู เอาเบื้องต้นแค่ยิ้มให้ ชวนคุย ชวนหรือขอไปกินข้าวด้วยก็ได้ ถ้ามันโอเคแล้วค่อยพัฒนา ยังไงก็สู้ๆนะคะ เราอาจจะไม่รู้จักกัน แต่ก็จะเป็นกำลังใจให้ละกันนะ แล้วก็เรื่องอยากตาย อยากหายไปจากโลกไรนี้ อย่าพยายามคิดแบบนั้นดีกว่านะ เราไม่รู้ว่าตายแล้วจะเป็นยังไง อาจจะเหงายิ่งกว่านี้ก็ได้ อาจจะไม่มีเพื่อนยิ่งกว่านี้ มาระบายในกระทู้แบบนี้ก็อาจทำไม่ได้ก็ได้ ไม่รู้ที่นั่นมีสัญญาณเน็ตรึเปล่า เพราะงั้นมันไม่น่าใช่ทางแก้ปัญหา เรายังคอนเฟิร์มไม่ได้ว่าตายแล้วจะดีกว่าเดิม เกิดมันแย่กว่าเดิมล่ะ เพราะงั้นอย่าคิดแบบนั้นเลย ถ้าเผลอคิดขึ้นมา ให้เตือนตัวเองไว้นะคะ มันอาจจะไม่ใช่ทางแก้ปัญหาก็ได้นะ


        สุดท้าย อยากให้สัญญากับเราหนึ่งข้อนะคะ วันจันทร์นี้ ตั้งแต่เดินเข้าโรงเรียน จนถึงเข้าแถว จะยิ้มให้กับทุกคน ตั้งแต่ครูหน้าประตู ยาม แม่บ้าน และเพื่อนคนอื่นๆ สัญญานะ

        ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      Ttrr
      Guest IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      พี่ก็เคยเกิดเหตุการณ์ที่ว่าไม่มีเพื่อน เหงา เพื่อนไม่ค่อยคุย ทำอะไรอยู่เค้าก็ไม่รอ โดนเพื่อนแบน ต้องเดินคนเดียว เหงามากเลยค่ะ เสียใจ น้อยใจ ร้องให้ รู้สึกเป็นส่วนเกินของห้อง ที่วางรองเท้าหน้าห้องก็เต็มไม่มีที่ให้วาง ก็เศร้าไปอีก พี่ไม่สามารถพูดได้ว่าเข้าใจน้อง เพราะเหตุที่เราเจอ เบื้องลึกเบื้องหลังไม่เหมือนกัน

      แต่ที่พี่รู้คือ ตอนนี้น้องเศร้ามากเสียใจที่ เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง ทำไมถึงต้องเกิดเหตุการณ์แบบนี้กับเราด้วย และพี่อยากจะบอกว่าโลกแห่งความจริงที่ต่อไปน้องจะต้องเจอ จะโหดร้ายขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเรื่องนี้น้องไม่สามารถผ่านมันไปได้

      เพื่อน แม้ว่าตอนนี้มันจะไม่มี มันหายากมาก ของแบบนี้ต้องใช้เวลาและความจริงใจค่ะ เรื่องไหนช่วยเหลือเพื่อนได้ก็ควรช่วย ให้ใจกับเพื่อนๆ กล้า ที่จะไว้ใจและวางใจในตัวเพื่อน โดยไม่หวังว่าเค้าต้องให้เรากลับ แต่ ก็ต้องไม่ลืมความเป็นตัวเอง ในสิ่งที่ถูกไม่เดือดร้อนต่อสังคม ยึดมั่นในจุดยืน แล้วคนที่เหมือนๆกันกับเราจะเข้ามาเอง แต่ก็อย่าลืมเข้าหาคนอื่นด้วย พี่ตอนแรกก็ไม่มีเพื่อนแต่ตอนนี้มีแล้วใช้เวลามากทีเดียว แต่ต่อไปเราก็ต้องเจอสังคมใหม่ไปเรื่อยๆอีกนั้นแหละ ฝึกไว้นะน้องคนเก่ง

      ส่วนแม่ของน้องพี่ว่า เค้าก็ห่วงน้องแหละ แม่ที่ไหนจะไม่ห่วง แต่แม่เค้าอยากให้น้องเข้มแข็ง เพราะเค้ารู้ต่อไปยังต้องเจออะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาทั้งทุกข์และสุข ถ้าเรื่องนี้น้องไม่สามารถผ่านไม่ได้ต่อไปคงลำบาก แม่ ยังไงก็รักลูก โปรดแสดงให้เค้าเห็นว่า น้อง สามาถมีชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุขแม้วันหนึ่งแม่อาจจะไม่ได้อยู่กับลูกแล้ว

      การที่น้องย้ายโรงเรียนมาเพื่ออยู่กับแม่ที่อยู่คนเดียวพี่ว่าเป็นอะไรที่น่ารักมากเลย

      เพราะน้องใส่ใจความรู้สึกของแม่ว่าจะเป็นยังไงรู้สึกยังไง

      ตอนนี้น้องลืมความรู้สึกนั้นไปแล้วหรอ หรือน้องกำลังห่วงแต่ตัวเอง จนลืมไปแล้วว่าการที่น้องไม่สู้อยู่แบบนี้แม่จะรู้สึกยังไง

      พี่ อยากให้น้องผ่านปัญหานี้ไปให้ได้ด้วยการสู้และไม่หนีมันนะคะ วันหนึ่งที่น้องมองกลับมาที่เรื่องนี้มันจะกลายเป็นแค่เศษเสี้ยวของความทุกข์ แล้วน้องจะหัวเราะได้กับเรื่องนี้

      ตอบกลับ

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป