/>

ช่วยถอดบทกลอนหน่อยค่ะ ;-; [ยินดีให้แชร์]

วิว

แม่รักลูกลูกก็รู้อยู่ว่ารัก   คนอื่นสักหมื่นแสนไม่แม้นเหมือน
จะกินนอนวอนว่าเมตตาเตือน จะจากเรือนร้างแม่ไปแต่ตัว
แม่วันทองของลูกจงกลับบ้าน เขาจะพาลว้าวุ่นแม่ทูนหัว
จะก้มหน้าลาไปมิได้กลัว  แม่อย่ามัวหมองนักจงหักใจ
นางกอดจูบลูบหลังแล้วสั่งสอน   อำนวยพรพลายน้อยละห้อยไห้
พ่อไปดีศรีสวัสดิ์กำจัดภัย         จนเติบใหญ่ยิ่งยวดได้บวชเรียน
ลูกผู้ชายลายมือนั้นคือยศ            เจ้าจงอุตส่าห์ทำสม่ำเสมียน
แล้วพาลูกออกมาข้างท่าเกวียน        จะจากเจียนใจขาดอนาถใจ

ช่วยถอดบทกลอนนี้หน่อยค่ะ ;-;

ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

1 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ไม่รู้เราเข้าใจถูกรึเปล่า แต่คงประมาณนี้มั้งคะ


      ฝ่ายพลายงามที่รู้ว่าตัวเองไม่ใช่ลูกขุนช้างก็ได้ลาแม่ของตน (นางวันทอง) เพื่อจะไปอยู่กับย่า ก็มีการอำลาอาลัยกัน พลายงามก็บอกกับแม่ว่าลูกรู้ว่าไม่มีใครหรอกที่จะรักพลายงามเหมือนกับที่แม่รัก (ประมาณว่าถึงตัวเองจะไม่อยู่กับแม่แล้วแต่จะยังรักแม่เสมอ) วันนี้จะไปจากแม่ตัวคนเดียว จะไม่มีแม่มาคอยดูแลสั่งสอนตัวเองอีก แล้วก็บอกให้นางวันทองกลับเข้าเรือนขุนช้างไป เพราะเดี๋ยวขุนช้างรู้ว่าวันทองหายไปแล้วจะเป็นเรื่อง แม่ไม่ต้องห่วง อย่าได้เศร้าเสียใจไปเลย พลายงามพูดจบ นางวันทองก็กอดจูบลูบหลัง อวยพรให้ลูกตัวเองเดินทางปลอดภัย ให้เติบโตได้ร่ำได้เรียน ทั้งยังสั่งสอนไว้ว่าให้หมั่นขยันฝึกฝันเล่าเรียนเขียนอ่านให้ดี (ลูกผู้ชายลายมือนั้นคือยศ = สมัยก่อนนิยมรับราชการ ไม่มีการพิมพ์ ต้องฝึกคัดลายมือให้สวย ให้ดี ให้ถูกต้อง ให้น่าอ่าน) พอนางวันทองอำลาสอนสั่งลูกพลายงามจบก็พาลูกมาข้างท่าเกวียนด้วยความโศกเศร้าเสียใจที่ต้องพลัดพรากจากลูกตัวเอง


      น่าจะนะคะ ถ้าผิดก็ขอโทษด้วยจริงๆ 555555555

      ตอบกลับ

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป