ดราม่ากับงานเขียนเป็นของคู่กัน^^ [ยินดีให้แชร์]

วิว
เล่าจากประสบการณ์ส่วนตัวนะคะ เผื่อเป็นกำลังใจให้คนอื่นได้บ้าง^^

คือตั้งแต่เริ่มต้นเขียนนิยายมา ไม่ว่าจะเป็นบทดราม่า บทมุ้งมิ้ง หรืออะไรก็แล้วแต่ มันต้องมีทั้งคนที่ชอบและไม่ชอบเสมอ แน่นอนว่าเราไม่สามารถทำให้ทุกคนชอบได้ ส่วนตัวเวลาเจอคอมเมนต์ที่ติเพื่อก่อ เราจะน้อมรับแล้วนำมาพิจารณาเพื่อปรับปรุงแก้ไข เพราะบางครั้งนักอ่านก็ทำให้เราฉุกคิดในจุดที่เราอาจมองข้ามไปโดยไม่รู้ตัว แต่ในขณะเดียวกัน ก็ต้องมีคอมเมนต์ที่เม้นแบบเกรี้ยวกราดชนิดที่อ่านแล้วยังสงสัยว่า โกรธอะไรเบอร์นั้น อันนี้ไม่ได้หมายถึงคอมเมนท์ที่อินมากๆแล้วด่าตัวละครนะคะ อันนั้นเข้าใจว่าอารมณ์อิน แต่กับบางเม้นที่มาเพื่อบั่นทอนกำลังใจโดยเฉพาะ เม้นเหล่านี้มักถอดล็อคอินมาคอมเมนต์ แล้วก็จะคอมเมนต์อย่างไม่สนใจว่าคนเขียนจะรู้สึกยังไง

จากการที่ได้คุยกับน้องนักเขียนอีกคนที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง เรากับน้องลงความเห็นเหมือนกันว่า "ตั้งแต่เขียนนิยายมา ยังไม่เจอเรื่องไหนที่ไม่มีดราม่า" น้องเองก็เคยเจอคนด่ารุนแรงเหมือนกัน และเท่าที่เราส่องนิยายหลายๆเรื่อง แต่ละเรื่องก็มักเจอดราม่าต่างๆกันไป คือมันต้องมีคนที่ไม่พอใจเราหรือนิยายของเราอย่างน้อยหนึ่งคน ไม่มีทางที่จะเม้นชื่นชมหรือชื่นชอบนิยายเราหมดทุกคน ครั้งแรกๆที่เจอคอมเมนต์ด่าแบบโกรธเกรี้ยวก็เสียใจนะ แต่นานไปจะเริ่มชิน พอเจอคนด่าก็จะเก็บมาคิดว่า มันจริงตามที่เค้าด่าหรือเปล่า ถ้าจริงก็เอามาแก้ แต่ถ้าไม่จริง ก็ปล่อยผ่านไป

ไม่ว่าคนอ่านจะชมหรือด่า ก็ขอบคุณที่อย่างน้อยเขาก็เข้ามาอ่าน ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบก็ตาม งานเขียนกับเรื่องดราม่าเป็นของคู่กัน ถ้าไม่มีดราม่าอะไรเลยนี่สิแปลก ขนาดเจ.เค.โรว์ลิงกับลุงมาร์ตินเป็นนักเขียนยิ่งใหญ่เบอร์ไหน ทั้งสองคนยังเจอดราม่าเลย นักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นหลายคนนี่เจอนักอ่านด่าถึงขั้นขู่จะฆ่าเลยก็มี เพราะฉะนั้น ทำใจปล่อยวางและสู้ๆนะคะทุกคน ยิ้มเป็นกำลังใจให้ตัวเองและทุกคนจ้า

หวังว่าจะช่วยเป็นกำลังใจให้คนที่เจอดราม่าได้นะ ฮึบๆ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ยอดถูกใจสูงสุด

15 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป