Review : แลกเปลี่ยนที่ประเทศไต้หวันครั้งแรก (part 1) [ยินดีให้แชร์]

วิว
#นักเรียนนอก #แลกเปลี่ยน #แลกเปลี่ยนไต้หวัน #asia_university
สวัสดีครับ ผม โจ้ ไดอารี่ วันนี้จะมารีวิวการไปเรียนแลกเปลี่ยนที่ประเทศไต้หวัน ซึ่งของผมนั้นเป็นการเเลกเปลี่ยนนระยะสั้นเวลา 1 เดือน และในบร๊อกของผมนี้จะเน้นไปด้านท่องเที่ยวมากกว่ามาเริ่มกันเลย !!!

ขอเล่าตั้งแต่ไปทำวีซ่าเผื่อใครอยากรู้ว่าเสียเท่าไหร่ยังไง ตั้งแต่แรกคือไปขอหนังสือเดินทางที่ อ.บ.จ. (อาบะเรนเจอร์) แนะนำให้ไปแต่เช้านะ เพราะถ้าไปสายๆ มันก็จะสาย 555+ พอไปถึงแล้วเค้าจะสอบถามนิดหน่อยว่าไปไหนยังไง แล้วก็ให้กรอกเอกสาร กรอกเสร็จก็รอเข้าแถวยื่น เพื่อรอถ่ายรูป พอเสร็จทุกอย่างเขาจะให้จ่ายค่าหนังสือ 1000 บาท พอเสร็จแล้วเขาก็จะให้ใส่ที่อยู่ เพื่อที่จะส่งหนังสือกลับมาที่บ้าน

figure1: Passport from Thailand go to Taiwan

พอส่งหนังสือแแล้วต่อไปก็เป็นขั้นตอนขอวีซ่า ซึ่งจะใช้ข้อมูลเช่น สำเนารับรองเป็นนักเรียน เอกสารโครงการที่ไปแลกเปลี่ยน และก็ ข้อมูลบัญชีย้อนหลัง 6 เดือน ของผมดีหน่อยมีนายหน้าช้วยยื่นเอกสารให้ก็เลยสบาย

เอาละ ขอข้ามไปถึงตอนที่ไปถึงสนามบินเถาหยวนประเทศไต้หวันวันแรกเลยแล้วกัน ผมขึ้นเครื่องจากเมืองไทย (กรุงเทพฯ) เมื่อตอนเย็นๆ ไปถึงที่ไต้หวันเมืองเถาหยวนก็ประมาณตี4 เจอเซอร์ไพส์แรก ตม. ที่ไต้หวัน พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ !!! เกือบงานงอกอยู่เหมือนกันยังดีที่ทำภาษามือบอกมาเป็นกลุ่มหลายคนนะ ชี้เพื่อนๆๆ เขาก็โอเคๆ ผ่านๆๆ 555+ พอผ่าน ตม. มาแล้วก็ต้องอยู่รอที่สนามบินอีกจนถึงเช้าเพราะทางผมไม่ทันได้ติดต่อรถมารับ อยากบอกว่าเป็นช่วงเวลาที่เพลียที่สุดเลย 10 นาทีเหมือน 1 ชัวโมง จริงๆมันจะมีห้องนอนพักในสนามบินด้วยนะ แต่แพงมากกกกกกกก ถ้าจำไม่ผิดประมาณชั่วโมงละ 300 บาทนี้เหละ ห้องก็เป็นล๊อคเล็กๆแค่นั้น ผมเเละเพื่อนๆเลยต้องนอนที่เก้าอี้ฝั่งขาออกของสนามบิน ปวดหลังตามๆกันไปครัชผม

figure2: The sleepy man and his backpack at Taiwan
 
เอาละ เกือบลืมเล่าไปเลยว่าที่ผมมาเนี่ยคือโครงการอะไร ผมมากับโครงการของมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงที่ไปโคร่วมกับมหาวิทยาลัยเอเชียที่ประเทศไต้หวัน เป็นโครงการเเลกเปลี่ยนเพื่อเรียนรู้วัฒนธรรมและความรู้ทางด้านIT จริงๆโครงการแบบนี้มีทุกมหาวิทยาลัยนะ ไปได้ตั้งแต่ปี1เลย เพราะฉนั้นไม่ต้องห่วงนะครับว่าเข้ามอนี้แล้วจะมีโอกาศแบบได้แลกเปลี่ยนแบบนี้มั้งไหม? มีแน่นอนครับติดตามข่าวรับนักเรียนแลกเปลี่ยนเข้าไว้นะครับ !!!

กลับเข้าเรื่องกันต่อดีกว่าพอรถบัสของมหาลัยที่จะไปแลกเปลี่ยนมารับแล้ว (ประมาณ 9 โมงเช้า) เราก็รีบขนของขึ้นรถบัสจากเมืองเถาหยวนไปเมืองเถาจง รอบๆทางที่จะเห็นได้ตลอดเส้นทางคือ ภูเขา และต้นไม้ ทำให้รู้สึกร่มลื่นจริงๆนะ อยากมีเวลาวนรถเล่นอีกซักสองสามรอบ แต่ก็นะ ทุกคนเหนื่อยจริงๆ พอขึ้นรถก็หลับกันหมด ผมเองก็เช่นกัน เลยได้ดูวิวสวยๆได้นิดเดียวเอง //เสียดายจริงๆ

figure3: Taoyuan City


figure4: A road to go to Taozhong
 
พอเวลาผ่านไป 4ชัวโมง เราก็ถึงมหาวิทยาลัยเอเชียพอดี ผมและเพื่อนๆรู้สึกโครดตื่นเต้น .... อยากไปเดินดูให้ทั่วมหาลัย แต่ความเหนื่อยมันฉุดรั้งพวกเราไว้ เลยทำได้แค่เดินรากกระเป๋าเดินทางแล้วรีบตรงไปหอพักนักศึกษาเพื่อที่จะได้นอนดีๆกับเขาเสียที

figure5: Asia University at Taozhong (Taiwan)


figure6: Asia University at Taozhong (Taiwan)
 
พอถึงห้องพักก็ตกใจเล็กน้อยเพราะ หอพักนักศึกษา ผู้ชายและผู้หญิงอยู่ตึกเดียวกันแต่ก็พอเข้าใจเขาได้นะ เพราะพื้นที่ไต้หวันมันน้อย เลยต้องอยู่อัดรวมๆกันไว้ก่อน ออ... หลายๆคนคงสงสัยว่างี้ผู้หญิงกับผู้ชายคงนอนด้วยกันสิ ปล่าวหลอก ... หอพักนักศึกษานี้มันมีหลายชั้น แล้วแบ่งผู้ชายอยู่ชั้นคู่ ผู้หญิงอยู่ชั้นคี่หนะ และก็มีกรรมการหอพักคอยตรวจอยู่แบบไม่ขาดสายเลย เเละยังมีกล้องวงจรปิดทุกชั้น ก็น่าจะรับรองความปลอดภัยให้สาวๆได้ละนะ ... = w="

figure7: Student dormitory at Asia University


figure8: Student dormitory at Asia University


figure9: Student dormitory at Asia University

หอพักนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเอเชียนั้นห้องหนึ่งห้องจะมีเตียงอยู่ 4เตียง อยู่ข้างบนโต๊ะตามรูป มีตู้เก็บเสื้อผ้ารวม และมีแอร์!!!!! อันนี้ดีใจมากตอนมาถึงวันแรก แต่ก็แอบผิดหวังนิดๆหลังจากรู้ว่าเป็นแอร์ที่ต่อมาจากส่วนกลาง หมายถึงว่าส่วนกลางจะเป็นคนเปิดปิดแอร์เอง โดยเขาจะเปิดแอร์ให้ตอนกลางวัน 3 - 4 ชั่วโมง และตอนดึก จำเวลาไม่ได้ อีกประมาณ 6 ชัวโมง ไม่เพียงเท่านั้น!!! คุณจะได้รับสิทธ์เล่นอินเตอร์เน็ตได้วันละ 4 GB ถ้าเล่นเกินก็โดนตัด ทำให้ผมเเละเพื่อนๆในห้องต้องไปขอรหัสเพื่อนผู้หญิงที่ไม่เล่นอินเตอร์เน็ตมาใช้เป็นประจำ แต่มันก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด อยากบอกว่า เน็ตที่ประเทศไต้หวันแรงมากกกกกกก จำไม่ผิดอยู่ที่ 1000 เม็ค แต่รู้สึกวัดได้ 800 เม็ค ก็คือแรงมากอยู่ดีเเหละ 55+ และที่สำคัญเลยคือ เน็ตหอที่ประเทศไต้หวันไม่บร๊อคเกมส์ครัชชชช อันนี้โครดดีใจเลย //เด็กๆที่ไม่เคยอยู่หอคงจะงง คืองี้ ปกติหอในนีกเรียนของเมืองไทยส่วนมากทุกที่เขาบร๊อคไม่ให้เล่นเกมส์หนะพอมาอยู่ไต้หวันเขาให้เล่นเกมส์ได้เลยดีใจ 

เดียวพักไว้เท่านี้ก่อนแล้วจะมาเล่าต่อใน part ที่ 2 จะมาบรรยายให้ฟังว่ามาทำอะไรที่นี้บ้าง? อาหารเป็นยังไง? ได้เที่ยวที่ไหนมาบ้าง? การมาที่นี้มีข้อดีข้อเสียยังไง? รับรองสนุกแน่นอน!! ยังไงฝากติดตามกันต่อด้วยนะครับ เดียวน่าจะลงดึกๆวันนี้เหละ ขอบคุณนะครับ หากอยากสอบถามอะไรก็คอมเมนต์กันมาได้นะ ;) 



ติดตามและช้วยสนับสนุนกันได้ที่

- Facebook : Polawat Huang (ติดต่องาน สอบถาม ปรึกษา คุยเล่น ฯลฯ)
- สนับสนุนผมได้ทาง truemoney หรือ พร้อมเพย์ : 0903317778
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

1 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป