ชีวิตจริงคนเราไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลแต่เนื้อหาในนิยายต้องมีเหตุผลจริงไหมคะ เราสามารถเขียนนิยายไม่ให้มีเหตุผลบ้างได้ไหม [ยินดีให้แชร์]

วิว
ชีวิตจริงคนเราไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลทุกอย่างในการกระทำ ทุกความรู้สึก ทุกเหตุการณ์ แต่เนื้อหาในนิยายจำเป็นต้องมีเหตุผลกับทุกๆเรื่องจริงไหมคะ แล้วเราจะสามารถเขียนนิยายไม่ให้มีเหตุผลบ้างได้ไหม
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ยอดถูกใจสูงสุด

  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #1
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    นิยายคือเรื่องโกหกที่นักเขียนต้องเล่าออกมาให้คนอ่านเชื่อ

    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #2
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    ถ้านิยายหรือเรื่องแต่งมีเหตุผล จะทำให้ดูเรียล แล้วคนอ่านจะเข้าถึงความรู้สึกของตัวละครต่อเหตุการณ์ได้ง่ายขึ้นค่ะ ทำให้นิยายส่วนใหญ่จำเป็นต้องมีเหตุผล

    แต่ถ้าเขียนเอาฮาเป็นหลัก เราว่าไม่จำเป็นนะ ความไม่มีเหตุผลถ้าแต่งดีๆจะกลายเป็นล้างสมองเหมือนกำลังดมกาวได้ เช่นกินทามะ หรือคุโรมาตี้

    4จตุรเทพที่มี5คน

    ร่องระหว่างจมูกกับปาก รู้มั้ยว่ามันมีไว้ใช้ทำอะไร เรื่องบางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลก็ได้

    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #3
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    ถ้ามันไม่มีเหตุผล...ผมว่ามันกาวนะ อื้ม กาวไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลหรอก มันอยู่ที่ใจ




    //ซู้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #7
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    ในแง่ของชีวิต

    ทุกอย่างที่มนุษย์เราทำมันมีเหตุผลครับ เราแค่ไม่รู้ที่มาของเหตุผลนั้นเลยไปตีความว่ามันเป็นเรื่องของความรู้สึกแทน อย่างเช่นเวลาอกหักแล้วเราร้องไห้ฟูมฟาย บางทีมันก็เคยชินมาจากสมัยเด็กๆที่ร้องไห้เวลาอยากได้ของเล่นแล้วไม่ได้ตามต้องการ แน่นอนว่ามีองค์ประกอบอื่นๆด้วย...แต่มนุษย์เราฉลาดพอที่จะหลอกตัวเองจนไม่รู้ว่าอันไหนเป็นเหตุผลที่แท้จริงกันแน่ เช่น ถ้าฉันเห็นด้วยกับเรื่องร้องไห้เพราะอยากได้แฟน(ของเล่น) ฉันก็ดูงี่เง่าน่ะสิ!


    ในแง่ของนิยาย

    เหตุผลมันเป็นเรื่องของใครของมัน อย่างผมเองจะให้เหตุผลกับตัวละครเพื่อเอาไว้กำหนดว่าเขาจะตอบโต้ยังไง เช่นถ้านางเอกต้องการออกผจญภัยแล้วดันมีใครมาบอกรัก เธออาจจะตัดสินใจโดยยึดว่าถ้าแต่งงานแล้วอยู่บ้านเลี้ยงลูกอย่างเดียวเธอจะปฏิเสธ แต่หากรับรักแล้วผจญภัยไปด้วยกันเธอจะโอเค ซึ่งคนอ่านก็จะเอาเหตุผลของตัวเขาเองมาขบคิด เช่น


    "อะไรวะ ยัยนี่เห็นการท่องเที่ยวสำคัญกว่าความรัก"

    "ให้อุดมการณ์อยู่เหนือความรู้สึก นี่สิคนจริง!"

    "จะคบหรือไม่คบขึ้นอยู่กับจะเดินทางด้วยกันหรือเปล่า...น่ารักดีแหะ"


    สำหรับผมแล้วคนอ่านจะคิดยังไงก็เรื่องของเขา สมเหตุสมผลตามความคิดของเขา ไม่จำเป็นต้องไปอธิบายหรือบังคับให้ใช้เหตุผลเดียวกัน ผมให้เหตุผลกับตัวละครเพียงเพื่อจะรอดูว่า 'เธอ' จะทำอะไรต่อไปในนิยาย...ไม่ได้ให้เหตุผลเพราะกลัวนักอ่านคนไหนจะมาพูดว่าการกระทำของเธอไม่มีเหตุผล

    ตอบกลับ

20 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      นิยายคือเรื่องโกหกที่นักเขียนต้องเล่าออกมาให้คนอ่านเชื่อ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้านิยายหรือเรื่องแต่งมีเหตุผล จะทำให้ดูเรียล แล้วคนอ่านจะเข้าถึงความรู้สึกของตัวละครต่อเหตุการณ์ได้ง่ายขึ้นค่ะ ทำให้นิยายส่วนใหญ่จำเป็นต้องมีเหตุผล

      แต่ถ้าเขียนเอาฮาเป็นหลัก เราว่าไม่จำเป็นนะ ความไม่มีเหตุผลถ้าแต่งดีๆจะกลายเป็นล้างสมองเหมือนกำลังดมกาวได้ เช่นกินทามะ หรือคุโรมาตี้

      4จตุรเทพที่มี5คน

      ร่องระหว่างจมูกกับปาก รู้มั้ยว่ามันมีไว้ใช้ทำอะไร เรื่องบางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลก็ได้

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้ามันไม่มีเหตุผล...ผมว่ามันกาวนะ อื้ม กาวไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลหรอก มันอยู่ที่ใจ




      //ซู้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อยู่ที่ตั้งตัวละครแล้วว่าคนไหนเป็นคนอย่างไร

      บางคนสมเหตุสมผล บางคนอารมณ์เป็นที่ตั้ง

      ก็ทำได้หมดนะ ใช่ว่าจะต้องมีเหตุผลทั้งหมด

      แต่ถ้าทำให้มีเหตุผล คนเข้าใจ... มันก็อินง่ายเท่านั้น

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ก็ควรจะมีนะ

      แต่คุณต้องแยกประเด็นของ 'เหตุผล' ออกให้ได้เสียก่อน


      เหตุผลที่สำคัญในนิยาย บางทีก็ไม่ได้หมายความถึงเหตุผลในรายละเอียด ข้อมูล ทฤษฎีทั้งหลาย เพราะยุคนี้ นิยายกาว ๆ ก็ทำลายหลักทั้งหมดทั้งปวงนี้ไปแล้ว และคนอ่านก็ชอบด้วย เพราะมันเข้าใจง่าย อ่านแล้วฮา เบาสมอง คลายเครียด


      ประเด็นเหตุผลเรื่องวิชาการจึงไม่สำคัญเสมอไปสำหรับบางประเภทนิยาย


      แต่สิ่งหนึ่งที่ผมมองว่านิยายทุกแนวต้องมีก็คือ เหตุผลในการกระทำ ครับ

      เพราะต่อให้เป็นนิยายกาว ๆ ตัวละครในเรื่องเองก็มีเหตุผลที่อยาก เหตุผลที่ชอบ เหตุผลที่ต้องการกระทำการหนึ่งใดลงไป ซึ่งอาจไม่ต้องละเอียด หรือวิชาการจ๋าก็ได้ แค่ชอบเพราะอะไร แค่อยากทำเพราะอะไร ก็เพียงพอแล้ว


      ซึ่งนั่นจะเป็นสิ่งที่ทำให้ตัวละครมีชีวิตครับ

      การทำอะไรแบบไร้เหตุผล หรือคิดจะทำก็ทำ หรือสับสน สามวันดี สี่วันลืมว่าทำไปทำไม อะไรแบบนี้จะทำให้คนอ่านสับสนหรืองงกับนิยายได้ไม่น้อย


      ต่อให้นิยายเรื่องนั้นจะเป็นแนวขายกาวอ่านเบาสมองก็เถอะ แต่ถ้าตัวเดินเรื่องหลักกลับไม่มีหลักให้ยึดจับเสียเอง

      ครั้นจะให้คนอ่านอินตาม ก็ดูเป็นอะไรที่ฝืนเอาเรื่องเลยล่ะนะ


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ในแง่ของชีวิต

      ทุกอย่างที่มนุษย์เราทำมันมีเหตุผลครับ เราแค่ไม่รู้ที่มาของเหตุผลนั้นเลยไปตีความว่ามันเป็นเรื่องของความรู้สึกแทน อย่างเช่นเวลาอกหักแล้วเราร้องไห้ฟูมฟาย บางทีมันก็เคยชินมาจากสมัยเด็กๆที่ร้องไห้เวลาอยากได้ของเล่นแล้วไม่ได้ตามต้องการ แน่นอนว่ามีองค์ประกอบอื่นๆด้วย...แต่มนุษย์เราฉลาดพอที่จะหลอกตัวเองจนไม่รู้ว่าอันไหนเป็นเหตุผลที่แท้จริงกันแน่ เช่น ถ้าฉันเห็นด้วยกับเรื่องร้องไห้เพราะอยากได้แฟน(ของเล่น) ฉันก็ดูงี่เง่าน่ะสิ!


      ในแง่ของนิยาย

      เหตุผลมันเป็นเรื่องของใครของมัน อย่างผมเองจะให้เหตุผลกับตัวละครเพื่อเอาไว้กำหนดว่าเขาจะตอบโต้ยังไง เช่นถ้านางเอกต้องการออกผจญภัยแล้วดันมีใครมาบอกรัก เธออาจจะตัดสินใจโดยยึดว่าถ้าแต่งงานแล้วอยู่บ้านเลี้ยงลูกอย่างเดียวเธอจะปฏิเสธ แต่หากรับรักแล้วผจญภัยไปด้วยกันเธอจะโอเค ซึ่งคนอ่านก็จะเอาเหตุผลของตัวเขาเองมาขบคิด เช่น


      "อะไรวะ ยัยนี่เห็นการท่องเที่ยวสำคัญกว่าความรัก"

      "ให้อุดมการณ์อยู่เหนือความรู้สึก นี่สิคนจริง!"

      "จะคบหรือไม่คบขึ้นอยู่กับจะเดินทางด้วยกันหรือเปล่า...น่ารักดีแหะ"


      สำหรับผมแล้วคนอ่านจะคิดยังไงก็เรื่องของเขา สมเหตุสมผลตามความคิดของเขา ไม่จำเป็นต้องไปอธิบายหรือบังคับให้ใช้เหตุผลเดียวกัน ผมให้เหตุผลกับตัวละครเพียงเพื่อจะรอดูว่า 'เธอ' จะทำอะไรต่อไปในนิยาย...ไม่ได้ให้เหตุผลเพราะกลัวนักอ่านคนไหนจะมาพูดว่าการกระทำของเธอไม่มีเหตุผล

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขออนุญาตแก้ไขคำพูดของเจ้าของกระทู้ครับ

      "ชีวิตจริงคนเรามีเหตุผลทุกอย่างในการกระทำ เหตุด้วยความรู้สึกและต้องการเสพความรู้สึกและการเสพความรู้สึกมาจากความไม่รู้และการเพ่ง" 

      แต่เนื้อหาในนิยายจำเป็นต้องมีเหตุผลกับทุกๆเรื่องจริงไหมคะ แล้วเราจะสามารถเขียนนิยายไม่ให้มีเหตุผลบ้างได้ไหม


      ซึ่งมันจะตรงกับคำแก้ไขของผมแต่แรกเช่น อยากรวยก/อยากมีงานสบาย จึงหาทางลงทุนที่ไม่ใช่การทำงานประจำ อยากเท่ห์จึงทำอะไรก็ได้ที่คิดว่าตนจะดูดีขึ้น(แต่ไม่แน่ใจว่าดูดีขึ้นจริงๆหรือไม่)


      ซึ่งไม่ว่าจะเรื่องจริงหรือเรื่องงที่คิดนั้นมีเหตุและผลทั้งหมด

      "ดังนั้นความมีเหตุผลนั่นแหละคือความไม่มีเหตุผล"

      หากอยากจะเขียนนิยายให้ดีก็ลองไตร่ตรองให้ดีนะครับ ซึ่งเรื่องที่ผมได้บอกไปไม่จำเป็นต้องใช้กับนิยายเท่านั้นใช้กับชีวิตประจำวันเลยก็ได้ หากทำได้ ตัวอย่างเช่นคุณ A อ่านนิยายเพราะเขาเคยรู้สึกสนุกกับมันจึงอยากอ่านอีกพออ่านมากๆไม่ถูกใจจึงอยากเขียน ซึ่งเหตุและผลทั้งหมดมันจะอยู่ในการกระทำของบุคคลนั้นๆแต่แรกอยู่แล้วนั่นแหละครับ


      ซึ่งด้วยเหตุนี้ "นักเขียนและนักอ่านจะเป็นคนอารมณ์โลเล. เดี๋ยวก็ดีเดี๋ยวก็ร้ายและชอบคิดเอาเองแต่ไม่ทั้งหมดอยู่ที่นิสัยของการอ่านหากอ่านแต่เรื่องที่มีความสุข ก็ไม่นับว่าเป็นปัญหามากแต่หากอ่านไปมั่วๆละก็คนส่วนใหญ่ไม่รู้ตัวเองว่า อารมณ์ค่อยๆแปรปรวน และเริ่มคิดอย่างพิสดารมากขึ้นในหัว(หากใครอ่านมานานๆให้ลองนึกถึงอดีตก่อนและหลังอ่าน)ซึ่งความคิดของคนที่อ่านนั้นๆแม้เขาจะรู้ว่าเป็นการคิดเอาเองก็ตามแต่อารมณ์มันเกิดขึ้น แล้ว ซึ่งอารมณ์และความคิดนี่แหละคือเหตุแห่งการกระทำในขั้นต่อๆมา เช่นคุณเบื่อคุณจึงอยากออกไปเที่ยวหรือหากเป็นนิสัยอีกแบบจะเป็นเบื่อเลยอยากอยู่คนเดียว หรือหากอารมณ์ดีจึงอยากหาอะไรทำสนุกๆหรืออีกพวกคือนั่งนอนชิลๆ เป็นต้น ซึ่งโลกทัศน์ของแต่ละคนมาจากการ "คิดเอาเองในหัว และ อารมณ์ที่เกิดขึ้น ณ ปัจจุบันนั่นเอง"

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #9
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ประโยคคลาสสิคจาก วินเตอร์ เลิฟ ซอง (ซีรี่เกาหลีเมื่อราวสิบกว่าปีก่อน)

      พระเอก// อะไรคือเหตุผลที่คุณชอบ-หมอนั่น

      นางเอก// บลาๆๆๆ (ตอบคล่องมีสารพัดเหตุผล)

      พระเอก // แล้วอะไรคือเหตุผลที่คุณชอบผมล่ะ

      นางเอก // ...... (อึ้งนาน สีหน้าพยายามคิดอย่างเต็มที่และไร้คำตอบ)

      พระเอก // นั่นล่ะ ....หลักฐานว่าคุณรักผม


      ไม่รู้ช่วยเจ้าของกระทู้ได้ไหมนะ

      ถ้าไม่ได้ก็อ่านเอายิ้มๆนะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #10
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เอ...คำตอบนี้มีหลายด้านขึ้นอยู่กับมุมของนักเขียนนะคะ


      ประการแรก "ไร้เหตุผลเพราะธีมนิยายเอื้อให้จินตนาการได้หลากหลาย"

      กรณีแบบนี้คือ ถ้านิยายเป็นแนวแฟนตาซีที่ไม่ต้องมีพื้นฐานความสมจริงของโลกปัจจุบัน หรือสร้างบนฐานคิดที่เป็น "เหตุผล" ในโลกคู่ขนานแบบนั้น ก็เรียกว่า "เหตุผล" ในโลกหนึ่งอาจจะไม่ใช่ "เหตุผล" ในโลกนี้

      ยกตัวอย่าง เช่น ถ้าโลกนี้ ให้ผู้ชายรักหญิง ชายรักชาย หญิงรักหญิง เป็นสิ่งที่เห็นได้ทั่วไป แต่ในอีกโลกหนึ่ง สร้างให้ชายรักสัตว์ประหลาด หญิงรักอสูร นั่นคือ "ปกติ" ของโลกนั้น

      ในกรณีแบบนี้ นักเขียนต้องสร้างให้คนอ่านเชื่อและรู้ในหลักเกณฑ์ของโลกแฟนตาซีนั้น


      แต่ถ้านิยายสร้างอยู่บนโลกปัจจุบัน การหลุดโลก ไร้เหตุผล คงทำให้คนอ่านมองบนแล้วบอกว่า นี่มันอิหยังวะ ? แล้วก็บางส่วนอาจจะปิดนิยายเรื่องนั้นไปเลยก็ได้


      นี่คือ แค่แนวการนิยายที่ต่างก็ทำให้ "การให้เหตุผล" ต่างกันไปแล้วค่ะ


      ประการที่สอง : ไร้เหตุผลเพราะนักเขียนไม่ให้เหตุผลกับพฤติกรรมตัวละคร"

      แต่หากขาด "ความมีเหตุผล/สมเหตุสมผล" ในพฤติกรรมของตัวละคร อันนี้ก็อีกเรื่องหนึ่งนะคะ สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้กับทั้งโลกแฟนตาซี และโลกปัจจุบัน เพราะมันคือ "พฤติกรรม" และสะท้อนความคิดของตัวละคร ต่างจากกรณีแรกที่อาจจะขาดเหตุผลในโลกปัจจุบัน แต่สมเหตุสมผลในโลกคู่ขนาน (เพราะเป็นโลกที่สร้างบนจินตนาการและออกแบบโดยนักเขียน)


      ถ้าสร้างตัวละครขึ้นมาว่าบ้านแตก โดนคนฆ่าหมดบ้านยกครัว แล้วจู่ๆ ให้รักปานจะกลืนกินกับฆาตกร ยิ้มหัวเราะไปกับฆาตกรได้ หรือโดนคนปาไหเหล้าใส่หน้าแล้วยังยิ้มหน้าระรื่นไม่โกรธหรือตอบโต้ หรือว่าฉากหนึ่งเกลียดพระเอกมากมายแบบไม่ได้มีวี่แววว่าจะปิ๊งอะไรตอนไหน แล้วถัดมาสองตอนจูบและนอนยิ้มหวานกับพระเอก อันนี้ก็รั่วเกิน...


      คนอ่านที่อ่านตอนนี้แล้วมีปฎิกริยาสองแบบ


      1. คนที่อ่านและคิดไปในทางเดียวกับนักเขียน จะอ่านเอาสนุก เขียนเอามัน สกิลเทพหลุดโลก แต่บทบรรยายก็ไม่ได้แสดงความเก่งออกมาเลย นักอ่านแบบนี้อาจจะมีสักส่วน ก็ต้องเสี่ยงดวงว่าคนอ่านงานคุณจะเป็นแบบไหน ถ้าไม่ชอบก็ถอนเฟบกันรัวๆ ตรงนี้ล่ะ แต่ถ้าชอบก็อยู่กันต่อไป และดีใจด้วยที่คุณได้นักอ่านแบบเดียวกันกับนักเขียน ส่วนใหญ่เท่าที่เห็นนักอ่านกลุ่มนี้คือ นักอ่านหน้าใหม่ ที่พร้อมจะเปลี่ยนแปลงขึ้นลงถอนเฟบเข้าออกได้ตลอดเวลาตามอารมณ์ของเขา


      2. คนที่อ่านที่โตหน่อย ชอบงานเพราะแปลกใหม่ แต่ถ้าไร้เหตุผลเกินไป คนเหล่านี้ก็พร้อมจะมองบน จากนั้นก็ไม่ติดตามนักเขียนคนนั้นอีกเลย เพราะอ่านแล้วขัดกับโลกความจริง ทำใจให้เชื่อได้ยากว่าจะมีกรณีแบบนี้เกิดขึ้น รู้สึกไม่อินไปรักกันตอนไหนหว่า นักเขียนก็ต้องสวดมนต์เหมือนกันว่าขอให้นักอ่านเรามีแบบนี้น้อยๆ ไม่งั้นคงหมดกำลังใจเขียน แล้วจะมีกระทู้ต่อๆ มาว่า ทำไมเขียนแล้วยิ่งนานไปนักอ่านถึงถอนเฟบล่ะ


      ดังนั้นคำตอบขึั้นอยู่กับงานเขียนของนักเขียนว่าสร้างบนโลกแบบไหน และพฤติกรรมตัวละครเป็นแบบไหน และรวมถึงอยากได้นักอ่านแบบไหนด้วยค่ะ


      ร่วมแลกเปลี่ยนความเห็น

      แต่ส่วนตัว เพราะอ่านงานมาพอสมควร ถ้าเจองานเขียนที่ไม่ make sense ก็คงกดปิดรัวๆ ค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #11
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ส่วนตัวเราเชืื่อว่าในโลกนี้มันมีเหตุผลอยู่ 2 แบบ

      1. เหตุผลเชิงตรรกะ

      2. เหตุผลทางอารมณ์

      ถึงมนุษย์เรา หลายครั้งจะทำอะไรตามอำเภอใจโดยไม่คิด แต่ถ้าพูดเชิงหลักจิตวิทยาเขาเรียกว่าทำตามจิตใต้สำนึก(ส่วนที่ซ่อนไว้ในใจแต่เราไม่รู้ตัวว่ามีอยู่) เพราะฉะนั้นการที่เราเลือกทำหรือไม่ทำอะไร เดินทางไหนหรือเลี่ยงทางไหน มันก็มีเหตุผลนะ


      การเขียนนิยายแบบไม่มีเหตุผล ผู้อ่านจะเชื่อจะอินมั้ยอันนี้ก็ไม่รู้แล้วอ่ะ แต่คนทุกคนมีภูมิหลัง อยากจะเขียนถ่ายทอดออกมามากน้อยแค่ไหนเพื่อบอกเหตุผลของการกระทำหรือไม่บอกเลย ก็อยู่ที่สไตล์คนเขียน

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #12
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เชื่อเถอะ...


      หลาย ๆ ครั้งที่ผมลงมือเขียนก็ไม่ค่อยมีเหตุผลเท่าไหร่หรอก รับประกันได้จากคอมเม้นต์ของคนอ่าน (ฮา)

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #13
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ไม่ค่ะ ถ้าเอาสนุก แต่ถ้าเรื่องแบบจริงจัง ควรจะใส่มันเข้าไป อ้อ... ถ้าแฟนตาซีไม่ต้องใส่ก็ได้ เพราะมันแฟนตาซีไงล่ะ//กินทามะใช้แทนกาวได้เป็นอย่างดี

      ตอบกลับ
    • ความเห็นนี้ถูกลบ :(

      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น

      ถูกลบเนื่องจาก:
      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น
      IP
      #14
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      บอกความจริงให้อย่างหนึ่ง...


      เพราะชอบ/ เพราะไม่ชอบ ไม่นับเป็นเหตุผลนะ มันคืออารมณ์ คือข้ออ้าง วันนี้ชอบ พรุ่งนี้ก็เกลียดได้ วันนี้เกลียดมาก พรุ่งนี้เกลียดน้อยลงได้ (แบบไม่จำเป็นต้องมีอะไรมาอิมแพคในช่วงนั้นก็เปลี่ยนได้ เพราะมันคืออารมณ์ล้วนๆ)


      ในขณะที่เหตุผลมันควรจะเป็นไม้บรรทัดที่ใช้กับทุกๆ เหตุการณ์ในลักษณะเดียวกัน เช่น ลูกอมสองบาทกับสามบาท ซื้อสองบาทเพราะถูกกว่า คราวต่อไปเจออะไรถูกกว่าก็จะซื้ออันนั้น


      ในขณะที่ ลูกอมสองบาทกับสามบาท อีกคนซื้อสามบาทเพราะชอบสีฟ้า พอไปเจอของใหม่ ปากกาสีฟ้ากับสีแดง นางอาจจะติสต์ซื้อสีแดงก็ได้ แล้วหาเหตุผล(แถ) อันอื่นไป


      ดังนั้นเหตุผลจะมีความ stable มาก ใช้กับทุกเหตุการณ์เหมือนๆ กัน แต่ข่าวร้ายคือ ในความเป็นมนุษย์ชีวิตประจำวันเราใช้อารมณ์ตัดสินใจในชีวิตประจำวันเยอะมาก พวก ชอบ ไม่ชอบ รัก ชัง เกลียด กลัว


      เขียนนิยายมันก็ไม่ใช่ว่าจะต้องเหตุผลแน่นแบบเป๊ะเวอร์ อย่างที่บอกไป ขึ้นชื่อว่าคน น้อยมากที่จะมีสตินึกถึงเหตุผลในชีวิตประจำวัน เอาแค่เขียนออกมาแล้ว ‘น่าเชื่อ’ ก็พอ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #15
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ต้องทำให้คนอ่านเชื่อในความไม่สมเหตุสมผลด้วยอ่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #16
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #17
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      พื้นฐานของเรื่องราวในนิยายมันก็อยู่ที่สถานการณ์ ผลกระทบ และการกระทำ ที่เกิดขึ้นหรือที่ตัวละครกระทำ แล้วผลของมันก็กระทบต่อเนื่องกันเป็นลูกโซ่ ไหนจะนิสัยใจคอ ความคิดและการกระทำของตัวละครอีก เรื่องพวกนี้ก็ควรมีการบอกเล่าพื้นเพด้วย ทั้งหมดคือเรื่องของสาเหตุและผลกระทบ คล้าย ๆ กับการนับเลข พอ 1 แล้วก็ต่อด้วย 2, 3, 4 ไปเรื่อย ๆ ความมีลำดับแบบนี้เป็นส่วนหนึ่งที่ดึงดูดคนอ่านให้ติดตามเรื่องราว เพราะคนอ่านจะไม่สับสนและเนื้อเรื่องดำเนินได้โดยไม่สะดุด ผมนึกไม่ออกนะถ้าเรื่องไม่เป็นเหตุเป็นผล คนอ่านจะมีอารมณ์ร่วมกับตัวละครได้อย่างไร ?

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #18
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ในชีวิตจริงการที่คนเรากระทำสิ่งใดสิ่งใดลงไปล้วนมีต้นสายปลายเหตุ ทุกการตัดสินใจล้วนมีเหตุผลในตัวของมัน เพียงแต่คนเราไม่เคยมานั่งพิจารณาว่าเราทำลงไปด้วยเหตุผลอะไร เพราะบางเหตุผลที่เป็นต้นเหตุให้ลงมือกระทำ มันงี่เง่าขนาดที่ตัวเองก็ยังรับไม่ได้ ไม่ใช่สิ... ไม่ใช่รับไม่ได้ แต่ไม่อยากยอมรับเสียมากกว่า

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #19
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เท่าที่อ่านมาพอเข้าใจขึ้นมาบางอย่าง คำว่าเหตุผลที่พูดๆ กันไม่ได้หมายความถึง ความมีเหตุมีผล (rational) แต่หมายถึงว่า ต้องมีที่ไปที่มา ถ้าเป็นแบบนี้ก็พอเข้าใจได้ และคิดว่าในนิยายจำเป็นมากที่จะต้องมีที่ไปที่มาของทุกเหตุการณ์และการกระทำ ไม่งั้นจะอ่านแล้วงงค่ะ :)

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #20
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แอบเข้ามาเม้นนนนนนนนน

      เอาตามความคิดเรานะคะ การที่เราเขียนแบบไม่มีเหตุผลเนี่ย มันจะทำให้คนอ่านไม่เข้าใจค่ะว่าเราจะสื่อถึงอะไร ส่วนตัวเราคิดว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีเหตุผลและที่มาที่ไปทั้งนั้น ทั้งในนิยายและชีวิตจริง มันเหมือนเป็นโลกขนานค่ะ แต่เราแค่ให้คำนิยามกับเหตุผลนั้นไม่ถูก ถ้าจู่ๆจะมาเล่าว่าตัวละครรู้สึกยังไง ทำอะไรลงไปแบบไม่เกริ่นเหตุผลก็จะจับต้นชนปลายไม่ถูก


      ปล. เอาจริงๆ จะเขียนแบบไม่มีเหตุผลก็ได้นะคะ แต่ว่าจะมีความดมกาวยับ ฮ่าาาาาาาาาา

      ตอบกลับ

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป