ซ่อน
แสดง

18 ประสบการณ์ตอนเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ปานามา [ยินดีให้แชร์]

วิว

สวัสดีค่ะจากกระทู้  1 2 เมื่อปี2560 นะคะ
 

พอดีที่มีโอกาสได้เล่าเรื่องราวตอนแลกเปลี่ยนเพิ่มเติมไว้ในที่หนึ่ง เมื่อปีที่แล้ว(2561)เลยอยากมาแบ่งปันประสบการณ์ต่อค่ะอาจจะเป็นเรื่องที่เราเคยเล่าไปแล้วบ้างก่อนหน้า เป็นเรื่องที่เราเจอมา และวัฒนธรรมของประเทศเขาบ้างยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ
ท้าวความก่อนว่าเราเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนโครงการเอเอฟเอสรุ่นที่55ประเทศปานามา อาศัยอยู่ที่ Panama Osete หรือปานามาตะวันออก ซึ่งใกล้เมืองหลวงมาก จากบ้านเราไปเมืองหลวงประมาณหนึ่งชั่วโมงหรือมากกว่านั้นแล้วแต่สภาพรถติดเลย 

สีแดงตามในรูปเลยค่ะติดกับปานามาซิตี้เลย

1.  เรามีโอกาสได้เรียนโรงเรียนรัฐบาล ค่าเทอมถูกมากจำราคาไม่ได้แต่ไม่เกิน$20เราเรียนสายทัวร์ค่าทัวร์หรือทัศนศึกษา(เฉพาะสายทัวร์)ครั้งละ$35+วิชาที่เรียนกับสายทัวร์ละกันเรียนฝรศ. บัญชีอิ้งสเปนเลขเทคโนโลยีประวัติศาสตร์วิชาทัวร์4ตัวเกี่ยวกับเรื่องภายในประเทศสถานที่ท่องเที่ยว การเตรียมตัวการตลาดตอนเกรด 12มีวิชาเกี่ยวกับการเตรียมตัวเป็นครู ชื่อ Practica Professorงี้ก็สนุกดีตอนเกรด 11มีพละต้องเอาชุดกับรองเท้าไปเปลี่ยน ไม่ค่อยชอบแต่หยุดวันที่เรียนบ่อย หลักๆก็หยุดเรียนบ่อยถ้าตื่นสายก็ไม่ไป ฝนตกก็ไม่ไป พายุเข้าอีก ฉีดยุง เคยตื่นสายประมาณ6.40กำลังจะออกจากบ้าน มัมบอกเธอไม่ต้องไปแล้ว สายแล้ว งงมากเพราะคิดว่าไปสายดีกว่าไม่ไป แต่สรุปก็คือเปลี่ยนชุดนอนต่อ ที่นั่นมีเรียนพิเศษด้วย ไม่ทราบเรทราคาแต่กลับมาที่เรียนพิเศษต่อพูดถึงวิชาภาษาอังกฤษถ้าคนไม่ได้อังกฤษก็คือไม่ได้เลยเราไปเรียนเกรด11-12โรงเรียนสอนอังกฤษประมาณป.5-ม.2ไทยแต่ถ้าเรียนก็จะกล้าพูดรู้เรื่องดีกว่า แต่ถ้าไปแล้วหวังว่าจะใช้ภาษาอังกฤษไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ใช้เลยนะคะ อย่างบ้านโฮสเราหลังที่สอง พี่และน้องๆ รวมถึงโฮสพ่อก็พยายามพูดพยายามอังกฤษกับเราค่ะ อารมณ์ว่าฝึกไปด้วยกันงี้ หรือจะเป็นผู้ใหญ่แบบเพื่อนของโฮสพ่อก็จะพูดภาษาอังกฤษได้อยู่เหมือนกัน ส่วนใหญ่จะเป็นพูดคุยเล่นซะมากกว่า หลักๆประเทศปานามาใช้ภาษาสเปนค่ะ


2. ไม่รู้ว่าบ้านเขาเป็นเรื่องปกติมั้ยแต่บางทีไปไหนแล้วรู้สึกโดนขอContactบ่อยมาก ขอกันง่ายๆเลย  พวกเบอร์(aka whatsapp), fb หรือการถามว่าบ้านอยู่ไหนแรกๆ เราปฏิเสธไม่ค่อยเป็นหลังๆก็อ้อมโลกแล้วไม่ค่อยว่างเรียนบ้านไกลรถติดที่จำได้จะเป็นตอนนั่ง/รอรถซะส่วนใหญ่ที่โดนคนเข้ามาทักครั้งนึงเรานั่งรถกลับบ้านแล้วรถติดมากเลยเปิดแฟนฟิคชั่นอ่านในแอพเด็กดี คนข้างๆเห็นแล้วถามว่าทำไมอ่านได้ภาษาไรแล้วก็คุยกันยาวเลยจบด้วยขอwhatsapp(=เบอร์ แต่ที่นั้นไม่นิยมโทรเบอร์กันค่ะ จะเป็นโทรผ่านว้อทแอพซะมากกว่า) อีกครั้งนึงเราเข้าเมืองจะไปต่อรถไปเที่ยวที่ท่ารถเจอผู้ชายคนนึงมองน่ากลัวมากมองแบบคุกคาม กะว่าจะทำเมินแล้วสรุปคือมองจริงๆเขาบอกมองหน้าเราแล้ว ไม่ใช่คนที่นี้ใช่ไหม?แบบมาจากไหนจีนละชวนคุยมากๆรถก็ติดขอcontactด้วยเราก็แบบไม่ให้ ถามเราว่าเข้าเมืองไปไหนตอนนั้นเบลอๆก็ตอบไปเที่ยวละก็จะขอตามไปเที่ยวด้วยเฉยๆเลยทั้งที่ต้องทำงานมั้ยยังไงตื้อมากมายทั้งที่ไม่ได้รู้จักกัน สรุปได้เฟซไปแต่ก็ไม่ได้ไรเพราะเราไม่ค่อยตอบเล่น เพิ่มเติมอีกทีเมื่อก่อนเราเปิดอินตราแกรมสาธารณะไปไหนแล้วลงสตอรี่ละเช็คอินแทบทุกครั้งมันจะมีประวัติสตอรี่ของสถานที่ที่เช็คอินให้คนอื่นที่ไม่ได้ฟอลเรามาดูได้ละมีคนทักมาชวนไปเที่ยวหลายรอบมากแบบตลกดี อย่างงี้ก็ได้หรอ เราก็ตอบบ้างเพราะฝึกภาษาแต่ไม่เคยไปไหนกับใครเลย  ช่วงหลังๆ เราแพลนเต็มมากจากการไปเที่ยว

หลักๆก็พยายามป้องกันตัวเองไว้ดีกว่า จะบอกว่าเราเป็นต่างชาติพูดสเปนได้ไม่เยอะไปเลยก็ได้ ดีกว่านั่งเงียบๆค่ะ 
3. ทริป Bocas Del Toro ไปเที่ยวเกาะ 4วัน 3คืนทริปของโวลันเทียร์ในโครงการ ราคา $200ไม่รวมอาหาร ถ้าไปซื้อบนเกาะก็จะเป็นราคาคนละโลกเราเลยจัดการซื้อเลยกับเพื่อนคนไทย(+ญป.)มี10คน หมดไปประมาณสองพันได้ในรูปเป็นเรื่องนึงที่รู้สึกประทับใจ เลือกทำอาหารเองเพราะที่นู้นอาหารในแหล่งท่องเที่ยวค่อยข้างแพงค่ะ



ของเยอะมาก ใส่ถุงไม่ไหวมาเป็นกล่องเลย
4. ที่นั่นกุ้งแพงไม่ใช่แค่กุ้งแต่เป็นอาหารทะเลทั้งหมด ทั้งที่ประเทศขนาบทะเลอะไรก็แพง ซื้อมาทำอาหารคือคิดแล้วคิดอีกเลยเพราะเลือกซื้อที่ดีที่สุดดีกว่า  ร้านอาหารจีนที่นั่นดีสุดแล้วสำหรับเรา ให้ฟีลประมาณร้านตามสั่งไทยเลย 


ข้าวผัดกุ้งค่ะ
รสประมาณซีอิ๊วใช้Salsa de China


อันนี้ข้าวผัดกับไก่ทอด

5. ได้มีโอกาสไปปีนเขาที่สูงที่สุดในประเทศอาจจะดูเจ๋งดีเพราะเพื่อนบางคนก็ไม่ได้ไปปีนแต่จริงเบื้องหลังคือทรหดมากไม่สามารถประเมินได้ว่าคุ้มมั้ยกับไกด์ที่เพื่อนพร้อมรถไป-กลับด้านล่างเขา$20คร่าวๆ เขานี้อยู่ในจังหวัดนึงในประเทศแต่ครอบคลุมถึงสามเขตพื้นที่อารมณ์แบบเขาใหญ่ครอบคลุมหลายจังหวัดก็จะปีนขึ้นจากเขตนึงไปยังอีกเขตนึงก็ไปครั้งแรกไม่รู้ทางไม่ได้ศึกษาอะไรมากทางที่ขึ้นไปเป็นแบบปีนเขาแบบปีนที่ปีนจริงๆ เราเดินๆไป 1km ก็เหนื่อยแล้วกระเป๋าหนักอีกขนอาหารน้ำขวดสามลิตรงี้ ไม่ได้ศึกษาไปก่อนเลยคือหนักจนไกด์ช่วยแบกเป๋าไปรั้นทางกลุ่มเลยตอนนั้น ดีที่เพื่อนยังรอสรุปปีนขึ้นก็ใช้เวลาตั้งแต่7.xxam-7.xxpm เหนื่อยยันนาทีสุดท้ายแต่ถ้าไม่ปีนเฮือกสุดท้ายตอนนั้นคือจะมองอะไรไม่เห็นแล้วเลยปีนละกันถึงก็เดินสำรวจที่นอนกางเตนล์ทำเตนล์เพื่อนพังด้วยเครียดเลยตอนนั้นเตนล์ไม่ใช่ถูกๆถึงจะแก้จนใช้นอนได้ก็เถอะ คืนนั้นนอนด้วยอากาศประมาณ0องศา หนาวสุดสำหรับเราที่ไม่เคยไปประเทศไหนมาก่อนแล้วปกติอากาศพื้นดินแถวบ้านเราแค่25-32องศาเองซื้อเสื้อหนาวใหม่คือเป็นหมันเฉยแต่ก็ผ่านคืนนั้นมาได้ตอนเช้าก็ทำไรถ่ายรูปนู้นนี่นั้นลงจากเขา10โมงได้ขาลงจะลงไปอีกเขตนึงกับฝั่งที่ขึ้นมาจะเป็นทางที่เขาทำถนนไว้แล้วเพื่อให้รถขึ้น เหมือนจะเดินง่ายแต่ไม่ง่ายเลยมันจะมีบางจุดเป็นเนินขึ้นบางจุดก็เนินลงแต่ความแย่คือฝนตกละเพื่อนทิ้งไปแล้วด้วยสั้นๆก็เดินคนเดียวสวนกับคนเดินขึ้นไปจนเขาเดินกลับลงมาแล้วก็ยังไม่ถึงเดินคนเดียวแบบเหงามากจริงสัญญาณโทรศัพท์ก็ไม่มีพอมีก็รีบว้อทแอพบอกไกด์ว่ากำลังไปไม่รู้อยู่ตรงไหนแต่รอก่อนได้มั้ยอย่าทิ้งไม่รู้ทาง แต่สรุปก็กลับมาจนได้ เจอเจ้าหน้าที่ที่ทางขึ้น เขาบอกหาเราไม่เจอจริงๆ คิดว่าน่าจะเนียนไปกับนักท่องเที่ยวคนอื่นแล้วตอนนั้น เป็นประสบการณ์แปลกๆดี ในใจตอนนั้นเราไม่ได้ล่กมากเท่าไหร่จริงๆ เพราะของเราอยู่ที่ตัวเราหมดเลยถึงเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะถึง คิดแค่เดินเร็วขึ้นแล้วจะทันเพื่อนมั้ย เพื่อนยังรอใช่เปล่า เดี๋ยวจะถึงแล้วงี้ ในใจคิดแค่นั้นเลย ถ้าตอนนั้นคิดลบไม่รู้จะเป็นยังไง รู้แค่ต้องเดินต่อไปแค่นี้ จะได้รีบกลับไปนอนเพราะปวดขามากก

วิวตอนเช้าสวยและหนาวมาก

6. เคยเป็นโฮมซิกครั้งเดียวเองค่ะ ตอนจะทำแกงส้มให้โฮสเพราะไม่เคยกินแกงส้มเลย ตอนอยู่ไทยเศร้ามากตอนนั้นเรามาทำอะไรที่นี้ นั่งหน้าบ้าน น้ำตาซึมทำเอ็มวี สักพักโดนเรียกน้ำเดือดแล้ว5555ไปนั่งร้องหน้าบ้านให้ไก่มองทำไมงงตัวเองจนตอนนี้กลับมาก็ยังไม่กินแกงส้มตอนนั้นคือครั้งแรกครั้งเดียวทำเองกินเองกินได้อยู่แล้วเพราะสูตรสำเร็จในซอง
7. โปรดใช้วิจารณญาณในอ่านข้อนี้ เราเคยเปลี่ยนเบอร์ครั้งนึงเพราะรู้สึกปัญหารุมเร้าเกิดเศร้ามากอาจจะดวงตกเราเป็นคนมีดวงกับเลขคู่แล้วบวกเบอร์ที่ใช้อยู่ได้เลขคี่เลยเปลี่ยนเลยแอบโฮสไปเปลี่ยนไปศูนย์ค่ายโทรศัพท์เลยเรากลัวมากกับการคุยกับพนังงาน บ้างทีเราก็รู้สึกเหมือนคนสื่อสารไม่ได้ วันนั้นแค่ซิมเรายังเรียกไม่ถูกเลย555สรุปเขาก็สุ่มเบอร์มาให้อยู่ดีไม่ได้เลือกเอง กรอกเอกสารเยอะด้วยเสียค่าซิมอีกแต่จุดนั้นคือได้เปลี่ยนค่ายโทรศัพท์ละกลับมาบวกเลขเอาได้เลขคู่แต่ยังเป็นเติมเงินอยู่ที่นู้นไม่มีแบบรายเดือนมั้ง อยากจะใช้เป็นรายเดือนแต่เติมตังก็รายเดือนเหมือนกัน เราไม่เคยเติมตังค่าโทรเลยใช้แต่เน็ตแต่คนประเทศเขาก็ยังไม่รู้วิธีเติมเงินค่าโทรเลยเอาจริงงั้นเราไม่รู้ก็ไม่เป็นไรมั้งจนตอนนี้เราก็ยังไม่รู้ตอนนั้นคือจะโทรหาใครก็โทรว้อทแอพไม่รู้ ไม่ศึกษาวิธีเติมเลย แต่อยู่ได้




ข้อความที่สามได้เป็นเน็ตคูณสามค่ะ ได้ 6GB จาก 2GB ถือว่าดีมากๆ สำหรับเรา ช่วงหลังตุนเน็ตไว้ สรุปว่าใช้ไม่หมดด้วย


สียหายหนักเลยค่ะ กับการเติมเน็ต 

8. เตียนด้า(tienda)ร้านค้าขายของขายทุกอย่างที่สามารถมีสาขาเยอะฟีลประมาณเซเว่นแต่มีของสดเช่นเนื้อหมูเนื้อไก่เครื่องในผัก(อาจไม่ค่อยสดเท่าไหร่) อันนี้คือร้านแถวบ้านเลยจริงๆ เตียนด้าส่วนใหญ่จะเป็นคนจีนขายเป็นคนจีนที่เกิดที่นั่นหรือคนจีนจากจีนแผ่นดินใหญ่นี่แหละถ้ามาจากจีนเขาก็เรียน ฝึกพูดสเปนเพื่อขายของ คุณภาพดีไม่ดีคนซื้อก็ตัดสินเอาเองราคาของไม่เท่ากันในทุกร้านแต่ราคารวมvatแล้วถ้าซื้อในซุปเปอร์จะคิดvatต่างหากกับของใช้ส่วนของกินไม่มีvatจริงๆมีร้านแถวบ้านอีกสามร้านใกล้สุดคือลับแลมากของไม่สดฝุ่นเกาะอีกร้านก็พอกันอีกร้านนึงใหญ่ดีมีสากกระเบือยันเรือรบอยู่ใกล้ป้ายรถาร้านยังไม่เปิดร้านจะเปิด7โมงปิด4-5ทุ่มแล้วแต่ศรัทธาเจ้าของหยุดช่วงตรุษจีนเช่นกันช่วงนั้นก็ซื้ออาหารตุนไว้เยอะๆ

9. แมลงสาบที่นี่น่ากลัวมากคือมันบินสูงแบบเอวเราเลยคือสูง16xครึ่งเอวก็กะเอากลัวแต่ตรงมันบินเนี่ยแมลงสาบกับประเทศนี้เป็นอะไรที่เรากลัวที่สุดแล้ว เราเคยอ่านเจอทวีตที่บอกว่าแมลงสาบที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ที่ประเทศปานามา คือกลัวมาก แต่ยังไม่เจอนะ จิ้งจกก็ตบละไม่ไปคือจิ้งจกนิ่งมากสัตว์พวกนี้ไม่กลัวเราเลยจับมาเล่นด้วยยังได้เลยจิ้งจกคางคกตัวใหญ่มากแบบมากร้องดังด้วย
10ประเทศที่ไม่มีสวนสนุกเลยแต่มีสวนสัตว์เคยไปสวนสัตว์สองที่ในซิตี้เมืองหลวงกับเมืองข้างเคียงส่วนใหญ่จะเป็นนกเงือกอีกจะที่มีสัตว์น้ำกบพันธุ์ต่างๆเต่าปลาดาวสล็อตมีอีกัวน่าด้วยแต่ที่ชอบสุดเป็นบ้านในจังหวัดเดียวกับที่ปีนเขาเขามีสัตว์แบบกระต่ายสล็อตไก่เสือลีเมอร์หางแหวนที่มีในหนังมาดากัสสีดำ-ขาวเออนั่นแหละไม่เสียค่าเข้าจะเป็นบริจาคอาหารให้สัตว์แทนประทับใจสล็อตขนแข็งจริงตัวจริงๆก็ไม่ได้สโลว์ขนาดนั้น

สวนสัตว์ในเมืองหลวง การเดินทางค่อยข้างไกล ใกล้ๆกันมีรางรถไฟด้วย รถไฟยังวิ่งอยู่ ไม่ได้ใช้สำหรับการโดยสารเดินทาง ตามประวัติศาสตร์ใช้ขนส่งวัตถุที่ขุดสร้างคลองปานามา คาดว่าน่าจะยังใช้ในส่วนนั้นอยู่ค่ะ เพราะประเทศเขาก็พัฒนาในส่วนเรือข้ามคลองปานามาเรื่อยๆ

ที่Volcán, Chiriquí
11.  ไปชายแดนมารอบนึงตอนนั้นมีบัตรต่างด้าวเลยไปได้เจอคนตรวจบัตรละมองยิ้มๆ งงนิดหน่อยประเทศปานานาไม่มีทหารจะเรียกเป็นหน่วยรักษาความปลอดภัยซะมากกว่าแต่แต่งตัวแบบในรูปเลยชายแดนมีอะไรชายแดนไม่มีอะไรเลยมีเบอร์เกอร์คิงอยู่อันนึงนอกนั้นก็ของแบรนด์ทั่วไปๆพวกAdidas, Nike, Under Armour, Reebok, Converse etc. แต่ต้องพิจารณาอีกว่าของแท้มั้ย มีร้านขายอุปกรณ์เครื่องดนตรีเดินป่าเครื่องยนต์ แต่งบ้านคือมีร้านค้าเยอะมาก


 

12.  เรื่องการคมนาคมกลางวันรถติดกลางคืนรถโล่งก็เรื่องธรรมดาเริ่มในตัวเมืองก่อนสำหรับคนในเมืองหรือมาเที่ยวหรือคนในประเทศจะมีบัตร3in1คือ รถบัสใต้ดินออกต่างจังหวัดหรือบัตรบัสแยกเป็นแบบเก่าไม่ก็บัตรบัสกับใต้ดินราคาบัตร$2เติมได้น้อยสุดเท่าไหร่ไม่รู้ เคยเติมน้อยสุด50cents ไม่เเติมเกิน$5เพราะบ้านเราไม่ได้อยู่ในเมืองไม่มีบัสหรือใต้ดินเข้าถึง บัสมีสองราคา$0.25ทุกสายกับ $1.25ขึ้นทางด่วน ราคานี้หมดเลยแตะบัตรจ่ายแล้วก็ไปนั่งลงไหนก็ราคาเดียวกันมีกรณีไม่มีบัตรหรือขอติดรถมาด้วย ถ้าเจอคนใจดีก็จะแตะบัตรจ่ายให้ ถ้าไม่ก็จะติดอยู่ข้างคนขับ เข้ามาในตัวรถไม่ได้ ที่นั่งไม่ค่อยเยอะแต่ติดแอร์ทุกคันความเย็นแอร์ตามมีตามเกิด รถไฟฟ้าใต้ดินเรียกว่าเมโทรเริ่มใต้ดินขึ้นไปบนฟ้ารถไฟคันไม่ยาวเท่าที่ไทยไม่เป็นที่นั่งหมดที่นั่งน้อยมากเมโทรที่ปานามามีเวลาบอกตรงเวลาแบบแบบสองขบวนเลย คันแรกจะมาถึงในหนึ่งนาที ถัดไปห้านาที รถออกต่างจังหวัดมีหลายประเภทประเภทที่เราเล่าได้มีหลักๆสามประเภทอย่างแรกที่รถออกแค่จังหวัดเราจะเรียกว่าdiablo rojo ก็เรียงตามเลยจังหวัดเราใหญ่ในระดับหนึ่งราคาจะเริ่มต้นที่$0.45-$1.xxตามป้ายที่ลงขาเข้าเมืองก็เหมือนกันต่อมาเป็นรถบัสออกต่างจังหวัดทัวร์ไปรถจะมีจุดหมายปลายทางตามที่หน้ารถเขียนเลยแต่ถ้าจะลงระหว่างทางก็ราคาตามระยะทางเหมือนกันถ้าขาเข้าเมืองก็โบกจากป้ายไหนก็ได้จ่ายตามป้ายที่ขึ้น-ลง  PANACHIF รถบัสพิเศษจุดหมายแค่ไปจังหวัดชิริกี้ที่ติดกับประเทศคอสต้าริก้าเป็นจังหวัดที่ไกลที่สุดเลยรถสภาพดีมีสายชาร์จที่เพิ่งรู้ตอนไปครั้งสุดท้ายราคาตามทางเหมือนเดิมแต่ราคาที่เรานั่งประจำ$19.70ถ้ารถปกติจะราคาถูกกว่า $2แต่สภาพเป็นไงไม่รู้ไม่เคยนั่งเลย ส่วนตัวว่าปานาชิฟสะดวกสุด ทั้งสภาพรถ บริการยกกระเป๋าตั๋วเขาจะพิมพ์ชื่อเลขบัตรให้ซึ่งเคาทเตอร์ไม่เคยพิมพ์ชื่อเราถูกเลยทั้งที่ให้บัตรไปตลอดเคยเสียค่าส่วนต่างบัตรไปรอบนึงเพราะลงรอบรถผิดปกตินั่งกลางคืนนอนยาวๆออกเที่ยงคืนถึงตีห้ากว่าหกโมงเช้า ถ้านั่งกลางวันจะนั่งยาวกว่าสองชั่วโมงออกต่างจังหวัดก็ใช้บัตร3in1หมดแต่ราคาแค่10centsเองเป็นค่าธรรมเนียมถ้าไม่มีบัตรก็จ่ายคนเฝ้าที่แตะเอา

รถ diablo rojo มีทั้งวิ่งในเมืองหลวงและเฉพาะพื้นที่ เนื่องจากในเมืองหลวงมีเมโตรบัสอยู่แล้ว
จะติดเรียกรถแบบนี้ว่ารถเถื่อนค่ะ เนื่องจากมีราคาสูงกว่าเมโตรบัสเล็กน้อย

 สถานที่รอรถปานาชิฟค่ะ มีคนไม่ค่อยเยอะมาก เราไปช่วงวันธรรมดา ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเท่าไหร่

13.  มีแต่แท็กซี่ไม่มีมอไซค์เลยประเทศนี้แท็กซี่ก็แพงดีนั่งเฉพาะที่จำเป็นกับขี้เกียจเดินชอบที่แท็กซี่มีป้ายแปะแต่ละจังหวัดมันก็คือทะเบียนรถด้วยแต่ใหญ่มากแล้วอยู่ข้างรถรถปกติก็ข้างรถแต่ของแท็กซี่จะติดกับประตูหลังใหญ่ด้วยเหมือนป้ายโฆษณาเสริมอีกนิดถ้าไม่มีมอไซค์แล้วทำไงก็มีบัสแยกไปส่งตามที่ต่างอีกทีฟีลประมาณสองแถวได้มีแอร์ไม่แอร์ตามศรัทธาใจส่วนใหญ่ไม่มีเปิดกระจกโต้ลมคันทรี่ๆเปิดเพลงดังด้วยบางทีถ้ารถยังไม่เข้าถึงบ้านอีกก็เดินเอาแค่นี้เสริมในเสริมแท็กซี่ที่นู้นไม่เคยมีเคสอ้างส่งรถไม่ไปไกลเกินไม่ใช่ทางเท่าไหร่ถ้าไม่รับก็คือไม่จอดเลยนักเลงมากบางคันไม่เปิดแอร์ให้ด้วยเปิดหน้าต่างแทนส่วนมากจะเป็นในเมืองหลวงกับจังหวัดเราเถื่อนแล้วเถื่อนอีก เวลาไปต่างถิ่น สิ่งที่ควรรู้คือค่าแท็กซี่ค่ะ แนะนำให้ถามคนท้องถิ่นว่าถ้าจากตรงนี้ไปตรงนี้กี่บาท เพื่อไม่ให้ถูกแท็กซี่โกงค่ะ แท็กซี่ที่ปานามาคิดราคาแปลกมาก สมมติว่านั่งเดียวราคานึง นั่งสองคนราคานึง นั่งสามคนอีกราคานึงก็มี หรือจะใช้ท้ายรถขนของก็อีกราคาเช่นกันค่ะ 



ในรูปเป็นของเขตHerrera จังหวัด Chitré ค่ะ

14. เวลากินข้าวที่นู้นจะให้ปริมาณเรียงจากมากไปน้อยพ่อ>แม่>ลูกคนโต(ลูกชาย>ลูกสาว)>ลูกคนถัดๆไปแน่นอนว่าเราอยู่ในลูกคนถัดไปคือไม่อิ่มแต่ก็อ้วนเพราะซื้อหนมกินไอติมอะไรแบบนี้วันละสองสามแท่งฟราน(ขนมหวานชนิดหนึ่ง)อีกน้ำหนักเกือบจะแตะหก

สิบเกงตัวโปรดคือใส่ไปไม่ได้สักนึงเลย แต่พอเราย้ายบ้านแล้วก็ลดลงมากเพราะบ้านที่สองเป็นมังสวิรัติ เรากินได้น้อยเลย สลัดเขาใส่น้ำมะนาว เราไม่กินอีก ต่อที่เรื่องปริมาณอาหารคือไม่เคยจะเข้าใจว่าทำไม่พ่อต้องได้กินเยอะต่อให้พ่อกินคนสุดท้ายก็จะเหลือให้เยอะมากทำไมพ่อต้องกินเยอะเรายังสงสัยตรงนี้มาก อาจจะเพราะเป็นหัวหน้าครอบครัว‫?ที่นู้นจะกินแบบกับข้าว/ข้าวอยู่ในหม้อจะกินก็ตักจากหม้อเอาน้อยครั้งที่จะใช้จานรวมเพราะเปลืองจานตอนเจอรู้สึกว้าวนิดนึงเออไม่เปลืองจานดีไม่ต้องล้างจานแต่ไปล้างหม้อแทน
15. เคยอยู่โดยไม่อาบน้ำสองสามวันได้ ไม่ได้สกปรกแต่น้ำไม่ไหลแบบไม่ไหลทั้งเขตเลย เพื่อนบ้านก็ไม่ไหลเหมือนทดสอบความอดทนวันแรกที่น้ำที่ใส่ถังไว้อยู่พออยู่ได้วันหลังๆเริ่มไม่มีเวลาน้ำไม่ไหลนี่จะไม่รู้เลยว่าจะไม่ไหลนานแค่ไหน โคตรแย่ไฟดับก็เหมือนกันแต่ไฟเคยดับแค่ครึ่งวันอันนี้ถ้าใครไปละไม่เจอเหตุการณ์นี้คือเอ้าท์มากแต่น้ำจะไม่ไหลหลักๆแค่เมืองที่เราอยู่กับเมืองหลวงอาจจะเพราะประเทศเขาไม่ต้องจ่ายค่าน้ำด้วยมีให้จ่ายแค่ค่าไฟ
16. น้ำดื่มกินจากก๊อกได้เลยจากก๊อกอ่างล้างจานหรือหลังบ้านงี้แต่สกปรกมั้ยก็แล้วแต่วันถ้าสกปรกก็จะเป็นสีแบบน้ำชาเลยกินไม่ได้ล้างจานก็ไม่ได้เหมือนกันแต่ถ้าไม่สกปรกก็สีใสๆปกติบ้านใช้แกลลอนห้าลิตรใช้น้ำซ้ำๆไม่เคยเห็นตะกอนตกข้างขวดจริงๆไม่ซื้อขวดน้ำดื่มด้วยรู้สึกเปลือง ราคาค่อนข้างแพงที่จะซื้อทุกวันเลยไม่ค่อยซื้อน้ำเปล่าซื้อแค่นมกับน้ำอัดลมไม่ก็น้ำผลไม้มีน้ำผลไม้หลายๆยี่ห้อส่วนใหญ่จะผสมเนื้อแต่เรากินแค่น้ำส้มซะส่วนใหญ่น้ำอื่นนานๆทีเคยมีข่าวออกว่าในกล่องน้ำผลไม้มีอะไรไม่รู้สกปรกๆปนเปื้อนด้วยนมมีหลายแบบหลายรสดียี่ห้อEstrella Azul เป็นที่นิยมเลยมีโรงงานหลายที่มาก แต่นมช็อคโกแลตนี้เค็มไปหน่อยแต่มีผลิตภัณฑ์หลายอย่าง นม ไอติม นมเปรี้ยวงี้แล้วก็นมวัวแดงของจังหวัดชิริกี้ อารมณ์ประมาณของดีประจำจังหวัดส่งขายทั่วประเทศ
17. ปานามาที่ไปคือแถบประเทศอาชญากรรมมากแต่ในส่วนของที่ไปเก้าจังหวัดในประเทศไม่มีจังหวัดไหนติดท็อปห้าสิบเมืองอาชญากรรมส่วนตัวไม่เคยโดนอะไรระวังตัวตลอดแต่ก็เถื่อนจริงที่ตราตรึงใจอยู่สองครั้งคือเด็กเล็กโกรธแม่หรือยายนี่แหละแล้วเอารองเท้าขึ้นมาตีๆที่แขนกับนั่งรถกลับบ้านตอนเย็นแล้วด้านหลังปิดถนนเผายางรถตอนนั้นตกใจปนตื่นเต้นแบบไม่เคยเจอมาก่อนเป็นแถวโรงเรียนเราด้วยถนนเส้นนั้นติดหนักมากทุกเช้า-เย็นยิ่งปิดถนนคือติดยาวๆไป
18. ใช้การทักทายแบบชนแก้ม(aka แนบแก้ม)แล้วทำเสียงจุ๊บอ่านครั้งแรกแล้วรู้สึกไงไม่รู้แต่พอทำจริงๆแล้วมันก็ดีนะทำได้กับทุกเพศทุกวัยเลยถ้าเป็นครอบครัวเดียวกันก็อาจจะหอมแก้มไปเลยหรือเฉพาะคนสนิทกันมากกว่าแรกคนอื่นอาจจะเกรงนิดๆ เริ่มจากการจับมือก่อนก็ได้ค่ะ

กระทู้นี้ไม่ค่อยมีรูปเยอะเท่าไหร่ เนื่องจากหาไม่ค่อยเจอแล้วค่ะ พยายามใส่วัฒนธรรมสิ่งที่มีของประเทศทั้งดีและไม่ดีลงไป อาจจะไม่มากนักแต่ก็หวังว่าจะเป็นประโยชน์ค่ะ
เราได้ย้ายโฮสหนึ่งครั้งตามที่เคยเล่าไปแล้ว ไม่ลงรายละเอียดมากแต่ก็เกือบERส่งกลับเช่นกันค่ะ ย้อนกลับไปนึกคิดว่าปัญหาเกิดขึ้นง่ายมากและแก้ไขยากมาก ผ่านมาได้เพราะได้รับกำลังใจจากเพื่อนๆ ครอบครัวที่ไทย อาจจะเพราะตอนนั้นเอเอฟเอสฝั่งปานามาได้ผู้บริหารดีด้วยก็ผ่านมาได้ เสริมเรื่องที่เปลี่ยนเบอร์ตามที่เราเล่าไปข้างบนด้วย เป็นความสบายใจล้วนๆแต่เราได้ย้ายบ้านหลังจากเปลี่ยนเบอร์ประมาณครึ่งเดือน ย้ายหนีปัญหามาจากบ้านแรกก็ไม่ใช่ว่าบ้านสองจะไม่มีปัญหาเลย ปัญหาเข้ามาตลอดอยู่แล้ว อยู่ที่เราจัดการได้หรือไม่ ปรับตัวหรือพยายามมองข้าม เป็นช่วงชีวิตแลกเปลี่ยนที่มีความลำบากเยอะอยู่เหมือนกันแต่เราก็ผ่านมาได้ ถ้าใครบอกว่าอยู่ทีดวงก็อยู่ทีดวงจริงๆค่ะ การสื่อสารก็สำคัญ สื่อสารให้ดีที่สุดเผื่อที่จะไม่มีปัญหาภายหลัง ยังไงถ้ามีใครสนใจ กำลังจะสอบหรือติดสำรองแล้วลังเลว่าจะไปไหนดี ฝากประเทศเล็กๆนี้ไว้ในใจด้วยนะคะ

ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป