/>

รู้สึกไม่มีเพื่อน [ยินดีให้แชร์]

วิว
#ปัญหาที่โรงเรียน #ปัญหาสังคม #เพื่อนรัก
 ตั้งแต่เราเข้ามัธยมมาเราไม่เลยมีความสุขในเรื่องเพื่อนเลย ตอนนี้เราม.3 ตั้งแต่ม.1มาม.3ไม่เคยเลยที่จะรู้สึกอบอุ่นดีใจเรื่องเพื่อนทุกๆปีมีปัญหาตลอด พอเหมือนจะมีเพื่อนก็เหมือนเพื่อนทำดีกับเราเพราะสงสารเรา แต่ก็รู้สึกดีแค่ช่วงแรกๆตอนหลังก็แย่ไปหมด มามัธยมไม่มีเพื่อนที่เรารู้สึกสนิทมากๆ พอรู้สึกสนิทกับเพื่อนคนนี้ เวลามีงานอะไรก็จะถ่ายรูปด้วยกันตลอด กับคนอื่นเค้าก็โพสลงรูปที่เค้าถ่ายด้วยกันแต่กับเราเพื่อนไม่ลง ทำไมหรอ เราอ้วน ขี้เหร่หรอ มันก็เศร้าๆนะ 
   ตอนม.1ช่วงซัมเมอร์ก็สนิทกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง เพียงแค่วันเดียวที่เราไม่ไปกินข้าวก็โดนแบนออกจากกลุ่มเลย ตลอดชีวิตม.1ไม่มีเพื่อนในห้องเลย นอกจากเพื่อนจากประถมก็ไม่ได้สนิทมาก เค้าก็คอยช่วยเราอยู่ห่างๆ ทุกๆตอนประชุมผู้ปกครอง รับผลการเรียน เราต้องทำตัวสนิทกับเพื่อนๆในห้องเข้าไว้เพราะแม่เราก็คิดว่าเราเข้าสังคมได้ดีในพี่น้อง(เรามีพี่น้อง3คน เราคนสุดท้อง) เราไม่อยากให้เค้ารู้เราไม่อยากให้เค้าเครียด ตอนม.1ก็มีปัญหากับเพื่อนต่างห้องอีก มันกดเราทุกอย่าง เราไม่มีเพื่อนชวนไปเที่ยววันหยุดเสาร์ อาทิตย์ หลังเลิกเรียน ได้แต่มองสตอรี่ที่เพื่อนลงตอนไปเที่ยว แล้วได้แต่เศร้าก้บสิ่งที่เกิดขึ้น ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่อิจฉาแค่นั้น พอปิดเทอมก็ยิ่งเศร้าแชทเงียบยังกะป่าล้าง ในระหว่างที่เพื่อนคนอื่นก็ลงรูป สตอรี่ในไอจี ที่ไปเที่ยวกับเพื่อน มีคนทักแชทมากมาย เอาตรงๆนะอิจฉา เศร้า รู้สึกไร้ค่า.... จนทำให้เราเป็นโรคซึมเศร้าในตอนปิดเทอม อยากตาย ไร้ค่า ไม่อยากทำอะไร
      เปิดเทอมมาม.2 ได้กลุ่มเดิมที่เราถูกแบน เพื่อนจากประถมช่วยคุยให้ แต่เวลาเดินในกลุ่มก็อยู่หลัง ไม่มีใครสนใจเหมือนอากาศ เพื่อนชอบตั้งกลุ่มที่ไม่มีเรา รู้สึกแย่มากที่รู้ ทั้งๆที่ตัวเองแคร์เพื่อน รักเพื่อน จริงใจกับเพื่อน เราให้ความสำคัญกับเพื่อนมาก แต่สิ่งที่ได้มากลับการเป็นตรงข้าม บางช่วงก็เหมือนจะดีแต่ก็ได้แค่นั้นเหละ ก็กลับเป็นเหมือนเดิม ตรงที่ไร้ค่า แต่ยังดีที่ดึงตัวเองได้ไม่เป็นซึมเศร้า วันเกิดตอนม.1เพื่อนก็ใช่ว่าจำได้ แต่ก็ยังดีม.2ก็มีให้แต่มันดูธรรมดาไม่เหมือนคนอื่น ก็อิจฉา น้อยใจเป็นธรรมดาของเรา เคยเล่นเกมตอบคำถามในกลุ่ม มีคำถามว่าแบบ"คิดว่าสนิทกับใครในกลุ่ม มา2คน" ก็เป็นคนตอบที่ตอบยากมาก และคงไม่มีใครตอบว่าเราในนั้นแน่ๆ ก็ไม่มีจริงๆถึงถ้าเค้าตอบเราก็เพียงเพราะสงสาร และสิ่งที่เราตอบไปก็คือ"เอาจริงๆนะเราว่าเราไม่น่าจะสนิทกับใครในกลุ่มเลย" ประโยคก็ประมาณนี้อ้ะ แล้วม.3มันต้องแยกห้องและทุกๆคนจะถ่ายรูปกะเพื่อนกัน เราก็ขอถ่ายนะแต่เพื่อนทำเป็นไม่สนใจ เฉยเมย แม่งอยากร้องอยากบอกความรู้สึกตรงนั้น ถึงจะแย่ก็ไม่อยากแยก เพราะเป็นคนเข้าสังคมยาก มาถึงจุดนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว
     มาม.3เปลี่ยนห้อง ตอนแรกๆก็เหมือนจะดีจนตอนนี้ได้ครึ่งเทอมนิสัยแต่ละคนก็เริ่มออกมา ทุกคนใส่หน้าเข้าหากัน เป็นคนแรงๆ บุลลี่เพื่อนบ้าง คือย้ายมาห้องใหม่ เราได้อยู่กะเพื่อนที่มาจากกลุ่มเดียวกัน ตอนแรกก็อยู่ด้วยกัน สนิท แต่ไม่นานเค้าก็มีเพื่อนสนิทแต่เรากลับไม่มี ก็อยู่กับเพื่อนอีกคนในห้องเก่า ตอนแรกก็เหมือนจะสนิท แต่แล้วด้วยนิสัยเค้าที่แรงๆ เราเลยพยายามถอยห่าง วันนี้ก็วันเกิดเพื่อนในห้อง เพื่อนๆก็เซอไพร์ส แต่กับไม่บอกเราไม่ชวนเรา ก็รู้เหละไม่ได้สนิทกับเจ้าของวันเกิดแต่ก็แบบเพื่อนเราไปกับหมด มะนก็น้อยใจ ส่วนนึงก็น้อยใจที่แบบว่ากลัววันเกิดเราไม่มีใครเซอร์ไพร์ส ให้ของขวัญ มีเป่าเค้ก มีคนอวยพรเยอะแยะมากมาย เอาจริงโครตอิจฉา อยากได้ รู้สึกอบอุ่น รู้สึกเพื่อนรักกันจริง เพื่อนในห้องใหม่ก็ไม่ช่วยทำงานต้องจี้ ต้องบอก ต้องถาม แต่แล้วเราก็ต้องทำงานคนเดียว ทั้งๆที่บางทีเพื่อนในกลุ่มบอกเองด้วยซ้ำว่าจะทำส่วนตรงนี้เอง ก็ไม่มีไม่มีเลย... เหนื่อยมาก ก็ขี้เกียจอยู่แล้วแต่ไม่อยากให้เกรดตัวเองแย่ก็คงต้องทำ มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นตอนม.3ทำให้เรามึนไปหมด ไม่รู้ว่าตกลงใครนิสัยเป็นไง ดีไม่ดี ควรอยู่ใกล้มั้ย แล้วเกือบทุกเรื่องที่เรามีปัญหา หรือเพื่อนในฟ้องมีปัญหา ก็เป็นเราที่อยู่กลางในทุกๆคนรู้จักพื่อนสนิทที่ไม่ช่วยทำงาน จะบ่นก็ไม่ได้ ไม่ใช่อย่างนี้ มีอีกหลายอย่างมาก ตอนนี้ก็แบบโครตเหนื่อย โครตเศร้า โครตอิจฉา ไม่อยากทำอะไรแล้ว เหนื่อย ขี้เกียจ แต่เราก็ไประบายกับเพื่อนเค้าก็พูดปลอบ แต่เราก็ไม่แน่ใจที่บอกเรางู้นงี้ จริงหรือะไร แต่เราก็ดีใจ แต่ก็ยังเศร้าตรงที่รู้สึกไม่มีเพื่อน ไม่มีเพื่อนที่รัก เพื่อนที่ดี 
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

4 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป