/>

เด็กวัยเรียนมีแฟนเพราะอะไร ทั้งๆที่รู้ว่าสุดท้ายต้องเลิก [ยินดีให้แชร์]

พ่อแม่อยากรู้
Guest IP
วิว
อยากทราบว่าวัยรุ่นวัยเรียน ช่วงอายุ 12-20 ทำไมถึงอยากมีแฟนมีความรักกัน ทั้งๆที่ 99.99% มักจะเลิกรากันไป ส่วนน้อยมากๆที่จะคบกันรอดไปจนถึงวัยแต่งงาน คือกว่าจะได้แต่งงานก็ผ่านความรัก ความสุข ตอนเลิกกันก็เสียใจ เพราะอะไรทำไมไม่รอคนที่ใช่จริงๆ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

13 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      น้องม3
      Guest IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      หนูขอตอบในฐานะที่หนูเป็นน้อง ม.2 นะคะ หนูรู้สึกได้ว่า อยากมีเเฟนเพราะกระเเส เเละสังคมโซเชียลค่ะ เพราะ ในโรงเรียนหนูใครได้ตั้งคบกัน จะเป็นเหมือนชนชั้นสูงขึ้นมาเลยค่ะ เพราะมีเเฟน เเล้วเวลาเข้าเเถวตอนเช้า จับมือกัน ใครๆก็อิจฉา เเละที่สำคัญ ได้เป็นเน็ทไอดอลประจำโรงเรียนด้วยนะคะ ทำให้หลายๆคนอยากมีแฟน หนูเองก็อยากมี เพราะจะได้อวดเพื่อนๆ ได้ถ่ายลงเฟซบุค อินสตาเเกรม ทำให้สังคมยอมรับ เเละยกย่องหนูค่ะ ถ้าถามว่าจะจริงจังมั้ย หนูก็ตอบได้เลยว่า เผื่อเลือกเผื่อทิ้งค่ะ เพราะหนูหวังผลประโยชน์ทางโซเชียลมากกว่า พอมีแฟนทำให้คนอื่นมองว่าหนูสวย มีคนชอบ เวลาเดินในโรงเรียนทำให้มีคนมองเรามากขึ้น เพราะเราดัง ค่ะ เวลาว่างๆพักเที่ยงก็มาจับมือกันคลุกคลีกัน คือหนูขอเเค่ให้หนูมีชื่อเสียงเพิ่มค่ะ หนูไม่ได้รักเค้าจริงๆหรอก เเต่เพื่อยอดไลค์ เเละความรู้สึกประสบความสำเร็จที่ได้แฟน มันทำให้หนูมีความสุขค่ะ เเต่ถ้าให้เอามาเป็นพ่อในอนาคตจริงๆหนูไม่เอาคนนี้ค่ะ

      ตอบกลับ
      • ถูกลบเนื่องจาก:
        พ่อแม่อยากรู้
        Guest IP
        #1-1

        พึ่งทราบจริงๆครับว่าคิดกันแบบนี้ สำหรับคนเป็นพ่อแม่ไม่ได้ห่วงเรื่องแฟนขำๆแบบนี้หรอกครับ ที่ห่วงคือเคยเจอหลายๆเคสในชีวิตจริง
        เช่น เพื่อนคนนึงคบกับแฟนวัยเรียนตั้งแต่ ม.4 ถึงเรียนจบ ป. ตรี ด้วยกัน แต่สุดท้ายตอนทำงานก็เลิกรากัน ผู้หญิงคิดมากถึงขั้นฆ่าตัวตายทีเดียว โชคดีที่พ่อแม่ไปช่วยไว้ทัน
        กับอีกเคส เพื่อนผู้หญิงอีกคนมาปรึกษา มีแฟนคนแรก 15 สุดท้ายเลิกตอน 18 มีแฟนคนที่สองตอน 19 ไปเลิกตอน 21 สุดท้ายเจอแฟนคนที่สามตอนอายุ 22 คบกันจนแต่งงานแต่มาปรึกษาว่าทะเลาะกับแฟนบ่อยเรื่องที่เพื่อนเราไม่ซิงแต่ผู้ชายยังซิง

        ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เอาจริงๆ การสืบพันธุ์มันเป็นธรรมชาติของสิ่งมีชีวิต มนุษย์เองก็เป็นสิ่งมีชีวิต ก็ย่อมมีความต้องการสืบพันธุ์เป็นธรรมดา เด็กอายุ 12-13 ปี ก็ถึงวัยเจริญพันธุ์แล้วนะคะ โตเป็นผู้ใหญ่ พร้อมสืบพันธุ์แล้ว เพราะงั้นเค้าย่อมมีความสนใจทางเพศเกิดขึ้นตามธรรมชาติอยู่แล้วค่ะ มันห้ามกันไม่ได้หรอกเนอะ ทีนี้จะเป็นยังไงอยู่ที่ครอบครัวแล้วล่ะ ถ้าระหว่างที่เค้ามีแฟน พ่อแม่ดูแลให้คำแนะนำ ว่าเค้าควรทำตัวยังไง ถึงจะมีความรักแบบปลอดภัย สอนให้รู้จักเผื่อใจ ไม่ยึดติดกับความรัก แน่นอนว่าถ้าเลิกกันไปก็ต้องเสียใจเป็นเรื่องธรรมดา วันที่พลาด ที่ผิดหวัง แค่เรื่องที่เจอก็แย่พอแล้ว เจ็บพอแล้ว เสียใจพอแล้ว พ่อแม่ควรอยู่เป็นกำลังใจ ไม่ใช่ซ้ำเติมลูก ไล่ลูกออกจากบ้าน ไล่ลูกไปตาย ถ้าเป็นแบบนั้นเรื่องเศร้าๆคงไม่เกิดหรอก เด็กๆวุฒิภาวะเค้ายังน้อย แต่ความรักเป็นเรื่องธรรมชาติเค้าเองก็ไม่ใช่จะควบคุมมันได้ พอเจอเรื่องเสียใจ เจอพอแม่ซ้ำเติมอีก ใครจะไปทนไหวล่ะคะ คำว่าพ่อแม่น่ะเป็นคำที่อ่อนไหวกับลูกทุกคนมากนะ โดนว่าทีเสียใจแบบสุดๆในชีวิตเลยนะ พ่อแม่บางพ่อแม่ ลูกพลาดถึงกับตัดพ่อตัดลูก ไล่ออกจากบ้านเลยงี้แล้วจะให้เค้าแก้ปัญหายังไง ทางออกเดียวที่หาได้มีแค่ตายให้มันจบๆไปเท่านั้นเอง เพราะงั้นมันอยู่ที่พ่อแม่ล่ะค่ะ ไม่ใช่อยู่ที่ลูก พ่อแม่สอนลูกยังไงลูกถึงมีภูมิคุ้มกันไม่พอกับเรื่องความรัก พ่อแม่รักลูกแบบไหนลูกถึงรักคนอื่นมากกว่าชีวิตตัวเอง พ่อแม่ดูแลลูกแบบไหนวันที่ลูกเสียใจ ลูกถึงเลือกที่จะไม่บอก ไม่เข้าหาพ่อแม่ วันที่เค้าเสียใจ วันที่เค้าต้องการคุณซึ่งเป็นพ่อแม่ คุณอยู่ที่ไหน ถามตัวเองดีกว่าว่าเป็นพ่อแม่แบบไหน แทนที่จะมาถามลูกว่ามีแฟนเพราะอะไรนะคะ ถ้า จขกท. ไม่ยอมเปิดใจกับเรื่องพวกนี้เลย เราว่าอย่ามีลูกดีกว่านะ สงสารเด็กๆ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อาจจะเป็นเพราะความรักก็ได้ คนเราไม่มีทางรู้ได้หรอกว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร

      ถ้าในช่วงวัย 12-18 เนี้ย มีเเฟนก็อาจจะเพราะกระเเสสังคม หรืออาจจะเป็นเพราะความรักจริงๆก็ได้ หรือบางประเภทอาจจะเป็นเพราะเห็นคนอื่นมีเลยต้องมีบ้าง โดยที่ไม่ได้เข้าใจความรู้สึกนั้นจริงๆ

      เเต่ถ้าในช่วงอายุ 20 เนี้ย ทุกคนเริ่มมองหาความรักที่เเท้จริงเเล้วละ เริ่มมีความเป็นผู้ใหญ่ เริ่มที่จะมองหารักในแบบผู้ใหญ่ เป็นความรักที่พากันก้าวไปข้างหน้า คอยซัพพอตกันเวลาเรียน ให้กำังใจในยามที่เจอปัญหา ชีวิตมหาลัยมันไม่ได้สวยหรู โรยด้วยมิตรภาพ บางครั้งคนข้างๆหรือแฟนก็สำคัญ เป็นความรักที่อยากจะพึ่งพาเเละช่วยกันให้ก้าวไปข้างหน้ามากกว่า ความรักแบบเด็กๆ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เพราะว่าชอบอ่ะค่ะ อยากเป็นมากกว่าเพื่อน แต่ก็เป็นได้แค่แฟรนโซน แอบหวังนิดๆนะว่าเคมีเดียวกันอาจจะไปรอด แต่เค้าดันมีแฟนเรียบร้อยเเล้ว แถมดูจะรักกันดีด้วย555

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ผมนี่โสดสนิท ตัวเองยังไม่เคยช่วยเลยครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      รักในวัยเรียน เหมือนเป็นความต้องการอย่างหนึ่งของเด็กแทบจะทุกๆคน มันเป็นเหมือนพื้นฐานไปแล้วว่าในชีวิตจะต้องลองมีแฟนในวัยเรียนดูสักครั้ง


      สมัยประถม หนูก็ไม่เคยรู้สึกว่าในโลกนี้มีใครหล่อเลยค่ะ พ่อหรือพี่ชายก็ใช่ว่าหล่อเหลา แต่หนูรู้สึกว่าก็หน้าตาดีที่สุดในโลกแล้ว

      แต่พอเริ่มโตขึ้นๆ เราก็เริ่มสนใจผู้ชายมากขึ้น จากที่มองว่าไม่หล่อ ก็เริ่มชอบ มากขึ้นเรื่อยๆๆ ตอนนี้ก็เป็นติ่งเกาหลีโดยสมบูรณ์ค่ะ 555


      ชีวิตเด็กนักเรียน คงไม่อาจหนีพ้นเรื่องรักๆใคร่ๆได้หรอกค่ะ (แต่สำหรับม.ต้น ไม่ค่อยเจอเรื่องเพศสัมพันธ์เท่าไหร่อะค่ะ มองว่าม.ปลายมากกว่าที่ทำกัน) เด็กม.ต้น ก็ไม่ต่างจากเด็กประถมหรอกค่ะ เราก็คบไปงั้นๆ มันทำให้ดูสูงส่งยังไงไม่ทราบได้ คำว่า ‘ชอบ’ ของเด็กๆก็คือชอบจริงๆนะคะ ไม่ได้มีอะไรมากมาย แต่พอคนที่ชอบมาคบกับเรา เราก็ฟิน(?) ไรงี้มากกว่าค่ะ

      แต่เด็กม.ปลายนี่สิ...อย่างที่บอกไปด้านบน พี่ๆเขามักมีเรื่องเพศสัมพันธ์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ทำให้ความรู้สึก หรืออะไรหลายๆอย่างมันลึกซึ้งมากกว่านั้น (แหงละค่ะ ได้กันแล้วก็คงต้องลึกซึ้งกว่าจับมือกันธรรมดาๆ =_=) คำว่า ‘รัก’ มักมีความหมายกับพวกเขามากกว่าที่พ่อแม่รู้ เพราะเราไม่มีภูมิต้านทานมัน ความรู้สึกของวัยรุ่น...รุนแรงเสมอค่ะ


      แต่ก็อยากให้มองว่ามันมีหลายด้านนะคะ คุณครูตอนป.6 ของหนูเคยเล่าให้ฟังว่า มีศิษย์เก่าโรงเรียนนี้รักกันตั้งแต่ประถม (ครูก็ไม่เคยรู้จนเขามาบอกเอง) ต่อมาเรียนจบและทำงาน มีลูกแล้วก็ส่งมาเรียนที่นี่ต่อ


      ซึ่งความพีคมันอยู่ตรงที่....เด็กคนนั้นคือเพื่อนร่วมชั้นของหนูค่ะ!! (อายุพ่อแม่เขาคงจะสี่สิบกว่าๆแล้วละค่ะ)


      แต่ก็นั่นละ ใช่ว่าทุกคนจะเจอรักแท้แบบนี้ง่ายๆ เพราะงั้นมันคงดีกว่าถ้าทำความเข้าใจได้ตั้งแต่เนิ่นๆ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-07.png

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แต่ละคนก็มีเหตุผลของตัวเองค่ะแต่โดยหลักๆแล้วเพราะ'ที่บ้านให้ความรักไม่พอ'ทำให้เขาต้องไปหาความรักจากคนอื่นเพิ่มค่ะ ส่วนเหตุผลปลีกย่อย

      -มีแฟนตามกระแส มันก็มาจากคนที่บ้านให้ความรักไม่พอทำให้ต้องตามกระแสเพื่อให้คนอื่นยอมรับตัวเอง

      -มีแฟนเพราะอยากคุยกันได้ทุกเรื่อง มันก็มาจากเหตุผลหลัก ที่บ้านให้ความรักไม่พอและไม่มีหรือไม่คิดจะรับฟังเขาทำให้เขาต้องไปเล่าให้คนอื่นฟังแทนค่ะ

      ก็ประมาณนี้ค่ะ

      https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      อิอิ
      Guest IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราอายุ10ปลายๆ เราก็ไม่ได้อยากมีแฟนนะถึงะมีคนที่เคยชอบอยู่คนนึงแต่ก็เป็นอารมณ์วัยเด็กตอนนี้ก็เป็นเพียงความรู้สึกดีๆ(เคยเล่นกันประมาณ1ปีแต่หลังจากนั้นไม่ได้คุยกันเลยแต่เห็นหน้ากันบ้าง ซึ่งเราก็ไม่ได้บอกความรู้สึกไป) พออายุ10กลางๆก็ไม่ได้สนใจความรักเท่าไหร่ แต่ขอแค่คนดีๆจริงใจมาเป็นเพื่อนสักหน่อยก็พอแล้ว

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      จากประสบการณ์
      Guest IP
      #9
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      บางทีการมีแฟนของเด็กๆบางคนคงจะเป็นการลองอ่ะค่ะ เห็นคนรอบข้างมีแฟนๆเขาก็คงอยากรู้ว่า เอ๊ะ การมีแฟนนี่มันเป็นยังไงน้าา มันจะดีหรือเปล่า บางคนอาจจะคบกันเพราะว่าเขาเจอคนที่เขาคิดว่าใช่แล้วก็ได้นะคะ จะใช่เธอหรือเปล่าที่เป็นคนนั้นของเรา แบบค่อยๆหาศึกษาดูใจกันไปน่ะค่ะ เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าคนไหนจะใช่หรือไม่ใช่ การรอวัยทำงานแล้วค่อยมีแฟนก็ไม่ใช่ว่าจะรอดเสมอไป การที่มีแฟนตอนยังเป็นวัยรุ่นอยู่เราอาจจะได้ลองคิดลองดูตัวเองว่าจริงๆแล้วมันใช่ความรักสำหรับเราไหม หรือเป็นแค่ความชอบความหลงอยากได้มาเป็นแฟนเฉยๆ ค่อยๆโตมากับความคิดเรื่องนี้ มันทำให้หนูคิดได้นะคะว่าจริงๆแล้วที่ผ่านมาแค่ความรู้สึกชอบอยากได้เป็นแฟน พอโตขึ้นมันอาจจะทำให้เราคิดได้นะคะ ความคิดก็อาจเปลี่ยนไปค่ะอยากจะจริงจังกับคนนี้อยู่ด้วยกันให้นานๆอยากจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกัน ความเห็นตรงนี้ขึ้นอยู่กับตัวแต่ละบุคคลนะคะ ที่พูดมาทั้งหมดเป็นความคิดของหนูเองค่ะ #จากเด็กมหาลัย

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      Zukaken
      Guest IP
      #10
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เป็นประสบการณ์ชีวิตทั่วไปมากกว่า เรื่องเลิกหรือไม่เลิก ไม่มีใครรู้ และก็ไม่ได้สำคัญ แต่เป็นการเรียนรู้การอยู่ร่่วมกันกับเพศตรงข้าม รู้จักรับมือกับการอกหัก ความทุกข์ ความสุข ความหลง ความหึง ความปรารถนาดี


      ความคิดเรื่อง "คนที่ใช่" มันอาจไม่มีจริง มีแต่คนที่ปรับตัวเข้าหากันได้ ซึ่งคนที่ไม่เคยปรับตัวเข้าหาใครเลย จู่ๆโดนจับแต่งงานทันที ครั้งแรกครั้งเดียวเลย ก็ทำไม่เป็น


      คนบางคนน่ะ อยู่จนเหี่ยวแห้ง30+ ยังไม่เคยมีแฟนเลยสักครั้ง จนหวาดกลัวเพศตรงข้ามไปแล้ว ผู้ชายไม่รู้ต้องพูดจากับผู้หญิงอย่างไร ผู้หญิงก็ขี้งอนขี้น้อยใจ เรียกว่า ไม่มีวุฒิภาวะด้านความสัมพันธ์ แบบนี้ก็ไม่เห็นจะน่าชื่นชมตรงไหน


      ส่วนตัวคิดว่า มีรักมีเลิก มันเป็นธรรมดาของชีวิต ประสบการณ์ที่ได้มันเป็นภูมิคุ้มกัน ทำให้แยกแยะเพศตรงข้ามที่เหมาะกับตัวเองได้เก่งขึ้น รู้จักให้และรู้จักรับ รู้ชัดว่าตัวเองต้องการอะไร ก็เลยมี


      ส่วนเรื่องมีแล้วขาดสติจะฆ่าตัวตาย คนที่ทำแบบนั้นน่าจะมีปัญหาอื่นอยู่แล้ว หรือได้รับการเลี้ยงดูมาแบบรับมือความผิดหวังไม่ได้เลย เพราะคนเป็นล้านๆบนโลกอกหักไม่เห็นต้องทำแบบนั้น เราก็ไม่เคย

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #11
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ชอบมากครับที่พ่อแม่ออกมาตั้งคำถามอะไรแบบนี้ อย่างน้อยๆ ก็น่าจะเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นลูกเพิ่มได้บ้าง


      เด็ก มันก็ยังคงเป็นเด็ก มันไม่รู้อะไรหรอก แต่พ่อแม่ที่เคยเป็นเด็กมาก่อนก็น่าจะเข้าใจดีไม่ใช่เหรอว่าการเป็นเด็กมันเป็นยังไง ช่วยเข้าใจเด็กมันหน่อยเถอะครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      รักในวัยเรียน
      Guest IP
      #12
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แค่รู้สึกดี คบกัน ปรับตัวเข้าหากัน เราไม่รู้หรอกว่าคนไหนใช่จนกว่าเราจะรู้ถึงตัวตนที่แท้จริง

      มีพบย่อมมีจาก ไม่จากเป็นก็จากตาย สำหรับเรา คนไหนรัับนิสัยเราได้ก็คบ ไม่สนว่าสั้นรึยาว คบแบบสบายใจ แฮปปี้

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      เรียนที่จะรัก
      Guest IP
      #13
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เพราะความรักและชีวิตคู่ไม่ใช่แค่การแต่งงานสิครับ

      การจะเจอคนที่ใช่ไม่ใช่การรอ แต่มันคือการค้นหากันและกัน

      รวมถึงค้นเข้าไปหาคำตอบในใจตัวเอง

      ชีวิตหนึ่งเจอคนที่ใช่ได้หลายครั้ง เพราะคนที่เข้ากันได้บนโลกนี้มีหลายคน

      ความรักเกิดขึ้นได้ ส่วนจะเป็นรักแท้หรือไม่ การร่วมทุกข์ร่วมสุข ผ่านร้อนหนาวไปด้วยกันจะเป็นสิ่งที่บอกเขาทั้งคู่เอง การมีแฟนไม่ว่านะวัยไหนมันก็คือการเรียนรู้ที่จะมีชีวิตคู่ ที่จะรับมือกับปัญหาไปพร้อมกันกับคู่ชีวิตที่มี ด้วยสถานภาพ ณ ตอนนั้น


      ผมไม่แน่ใจว่ามีน้อยมาก สังคมสมัยนี้คนเจอกันง่าย ที่ผมเจอมากับคนรู้จักต่างก็คบแล้วก็แต่งงานกับแฟนเก่าสมัยเรียนทั้งนั้น

      ตอบกลับ

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป