ซ่อน
แสดง

คณะที่ใช่ แต่สังคมที่ไม่ใช่ [ยินดีให้แชร์]

Cnx
Guest IP
วิว
ตอนนี้เราอายุ 19 ปี เราเรียนอยู่คณะพยาบาลศาสตร์แห่งหนึ่ง คือเราอะอยากที่จะเข้าคณะพยาบาลศาสตร์อยู่แล้ว แล้วตอนนี้เราก็ได้เรียนอยู่คณะนี้แล้ว แต่เรามีปัญหาคือเราไม่ชอบสังคม ระเบียบ ของที่นี่สักเท่าไหร่เราอยู่หอภายในสถานศึกษาแห่งนี้ซึ่งเราจะต้องอยู่ตลอด 4 ปี จนเรียนจบ ซึ่งส่วนนี้เราก็พอทราบมาก่อนที่จะเข้ามาศึกษาเเล้ว เราโอเค แต่ด้วยความที่เป็นน้องปี1มันก็ต้องมีกฏของการแต่งกาย กฏกับรุ่นพี่ที่ต้องทำต้องปฏิบัติตามใช่มั้ยแล้วเราจะต้องท่องให้ได้ แล้วเอาไปท่องกับรุ่นพี่โดยคำห้ามขาดห้ามเกินเอาตรงๆเลยนะเรามองว่ามันไร้สาระตรงที่จะต้องจำทุกคำห้ามขาดห้ามเติมคำ เอาแค่พอรู้พอทราบก็พอแล้ว และไม่ได้มีแค่นี้ไงยังมีกฏเวรอีกอย่างเพราะเราจะต้องไปเข้าเวรด้วยเว้ย เเล้วกฏนี่เราก็ต้องจำทุกคำห้ามขาดห้ามเกินเหมือนเดิม หลายคนอาจจะมองว่าแบบก็ท่องๆไปสิแต่ลองคิดดูนะไหนเรื่องการเรียนเราอีกที่จะต้องอ่านต้องท่องต้องจำ การบ้านอีก และเราจะต้องเข้าเวรที่จะต้องตื่นเเต่เช้าไปเปิดประตูโดยอยู่ภาคเช้า เที่ยง เย็นถึงค่ำเเล้วต้องไปเช็คชื่อการเข้าหออันนี้คือเวรประชาสัมพันธ์ แล้วยังมีเวรหอ เวรห้องสมุด ซึ่งทุกคนก็ะได้ทำวนกันเรามองว่ามันไม่ใช่งานที่เราต้องทำหรือป่าวทำไมไม่จ้างบุคลากรมาทำงานส่วนนี้ เราไม่โอเคเลยเว้ย ตอนนี้เราอยู่ที่นี่มาได้1เดือนแล้ว เราไม่เคยมีความสุขสักวันเลยเว้ย เราแบบกลายเป็นคนที่คิดมาก อารมณ์เสียง่าย จนจะเป็นโรคเครียดเเล้ว ตอนนี้เราไม่อยากเรียนที่นี่เเล้ว แต่ด้วยความที่ครอบครัวเราก็ไม่ได้มีเงินมากเเล้วตอนนี้เราเสียเงินไปเกือบจะ1แสนเเล้ว แม่เราก็ไม่อยากให้ออกเท่าไหร่แม่ก็บอกให้เราอดทนให้เราสู้ แต่ใจเราไม่อยากจะสู้เเล้วมันไม่ไหวแล้วเว้ย คือมันมีอะไรอีกหลายๆอย่างเลยที่เราไมโอเค แต่ไม่ได้พูด
เราก็คิดอยู่นะว่าทำไมเราดูอ่อนแอขนาดนี้ ทำไมคนอื่นเขาอยู่ได้แต่เรากลับอยู่ไม่ได้ ...
เราควรทำไงดีเราจะสู้ต่อหรือถอยดี (ใจเรามันถอยไปนานแล้วอยากลาออกมากๆแต่แม่ไม่อยากให้ลาออก)
ถ้าถอยจะพูดกับแม่ว่าไงดี ให้แม่เห็นด้วยกับการลาออกให้เเม่เข้าใจเราและเข้าใจความรู้สึกเรา
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

18 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      อืมมมมม
      Guest IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ประเด็นคือ มีคณะพยาบาลที่ไหน ที่แทบจะไม่เป็นแบบนี้บ้าง

      แล้วถ้าลาออกที่นี่ จะไปสมัครที่ไหน สามารถแอดติดได้ไหม ก็ลองแอดให้ติดสิ ถ้าติดแล้ว ก็บอกแม่ ขอลาออก แบบนี้น่าจะมีโอกาสได้ แม้แม่ไม่ให้ออกที่เก่า แต่ยังไงก็อยู่หออยู่แล้ว แอบออกไปเองยังได้ แต่นั่นหมายถึง ต้องแอดติดก่อนแน่ๆ อะนะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ........
      Guest IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ตอนเรียน เท่านี้ ถือว่า เป็นการเริ่มต้นฝึกความอดกลั้น ความอดทน ความจำ

      ตอนทำงาน เจอคุณหมอดุ หรือบางท่านบ่น จะได้ทำใจได้ แต่ที่สำคัญ หน.พยาบาลด้วย

      ที่น่าเหนื่อยใจมากกว่า ก็ เป็น ผู้ป่วย ญาติผู้ป่วย ...แต่ยังดี ..ส่วนใหญ่เดี๋ยวนี้

      มี ผช.พยาบาล รับต่อไป แต่อย่าไปดุ ผช.บ่อย ๆ ล่ะ เดี๋ยวจะเหมือนรุ่นพี่ที่กำลังทำอยู่

      ตอนนี้ แค่นี้ถ้าทนไม่ไหว เป็นพยาบาลไม่ได้หรอก

      ส่วนเรื่องความคิดที่ดีงาม ในการจ้างบุคลากรนั้น ใคร ๆ ก็อยากจ้างเพิ่มทั้งนั้น

      ปัญหาสำคัญ คือ 1.ไม่มีเงินจ้างลูกจ้าง 2.ไม่ได้รับอนุมัติอัตราบุคลากร

      ปัญหาสองข้อนี้ เป็นปัญหาทุกหน่วยงานราชการของประเทศไทย

      ลำพังตำแหน่ง พยาบาลเอง ก็ไม่ง่ายอยู่แล้วนะ

      ตอบกลับ
      • ถูกลบเนื่องจาก:
        เจ้าของกระทู้
        Guest IP
        #2-1

        ทราบค่ะว่าพยาบาลก็เป็นตำแหน่งที่ไม่ได้สบายมาก แต่ช่วงเวลานี้ที่กำลังศึกษาอยู่ อะไรที่ไม่จำเป็นก็ไม่ควรให้ทำหรือป่าวคะบางทีมันก็เยอะแยะเกินไป ถ้าพูดถึงเรื่องความจำเราก็ต้องจำเนื้อหาที่เรียนอีกนะคะและมันไม่ได้น้อยๆไหนจะต้องจำแล้วเราต้องเข้าใจจริงๆเอาเวลาที่ไปท่องกฏจำกฏพวกนั้นมาท่องจำอ่านหนังสือไม่ดีกว่าเหรอคะ และที่บอกว่าฝึกความอดทนเรามองว่าตอนทำงานก็คืออีกเรื่องหนึ่งอะค่ะ ไม่มีใครรู้หรอกค่ะว่าพอจบไปเราจะต้องเจออะไรยังไง ถ้าคนที่เขาอยากเป็นพยาบาลจริงๆถึงตอนทำงานเจออะไรเขาก็ต้องทำให้มันผ่านไปให้ได้เพราะนี่คือวิชาชีพของเขาที่ต้องรับผิดชอบ ส่วนเรื่องบุคลากรเราก็ไม่ทราบค่ะว่ามีปัญหาเราแค่สงสัย ยังไงก็ต้องขอบคุณสำหรับคำชี้เเนะเเละคำอธิบายนะคะ

        ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ฝึกความอดทน
      Guest IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ไม่ทราบว่าจะเป็นแบบนี้เฉพาะปีแรก หรือตลอดไปจนเรียนจบ ถ้าเป็นเฉพาะปีแรก ขอให้อดทนไปก่อน ถือว่าฝึกความอดทนเพราะการทำงานต้องอดทนอีกเยอะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      Columnist IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อ่านแล้วเข้าใจในสถานะที่เป็นอยู่เลยครับ พอทราบไหมครับ กฎเหล่านี้จะอยู่กับเราไปนานแค่ไหน หากอยู่แค่ 1 เทอม หรือตลอดปี 1 หากจบเท่านี้พี่แนะนำให้อดทนไปก่อน ระวังเรื่องสถาพจิตใจอาจไปเล่าไปปรับทุกข์กับเพื่อนๆ ร่วมรุ่น หรือรุ่นพี่ๆ ที่สนิทว่าเขาเป็นยังไงกันบ้าง และหากทางออก และอยู่ที่นั้นให้มีความสุข


      ตอนเข้าปี 1 ช่วงเทอมแรกๆ พี่เองก็อยากซิ่วครับ เพราะรู้สึกว่าบางอย่างไม่เป็นไปตามที่คิดไว้ แต่รอดมาได้เพราะการปรับตัวครับ คิดเสมอว่า คงไม่มีอะไรที่ถูกใจเราไป 100% หากออกที่นี่ไปที่ใหม่ ก็อาจไปเจอปัญหาใหม่ก็ได้ ลองปรึกษาพี่รหัสหรือรุ่นพี่ที่สนิทก็ได้นะครับ เพราะพี่เชื่อว่ากิจกรรมของน้อง ก็อาจมีหลายคนเครียด เขาหาทางออกยังไง

      ตอบกลับ
      • ถูกลบเนื่องจาก:
        เจ้าของกระทู้
        Guest IP
        #4-1

        ตลอด4ปีเลยค่ะ พยายามปรับตัวอยู่ค่ะแต่คงด้วยความที่เราไม่เคยเจออะไรแบบนี้มันเหมือนเราถูกกักความอิสระจากที่เคยมีมันกลับไม่มีมันเลยยากที่จะให้ชินแล้วมีความสุขกับมัน ตอนนี้กลับกลายเป็นคนที่คิดมากๆไม่มีความสุขกับชีวิตเลยสักวัน สภาพจิตใจคือแย่มากๆๆๆเลยค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงเเล้วเลยมาเขียนกระทู้เป็นหนทางสุดท้ายค่ะ ...อยากระบายอยากมีคนเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเราตอนนี้ ในทุกๆเช้าที่ต้องตื่นไปเรียนเราไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย...

        ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      Alice
      Guest IP
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      กฎนี้คงต้องการจะฝึกให้ชิน เพราะเวลาทำงานจริงการจดจำออเดอร์จากแพทย์และตัวเลขต่างๆของคนไข้ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญมากๆห้ามขาดห้ามเกิน เพราะมันหมายถึงอันตราย อาจเสียชีวิตได้ คุณก็อาจติดคุกข้อหาทำคนตายโดยไม่เจตนา จะมาเดาๆจำคร่าวๆประมาณเหมารวมไม่ได้ ยกตัวอย่างเช่น เด็กเล็กๆบางคนน้ำแค่ 1-2 cc ก็มีผลมากๆ ....ขอให้คิดว่ากำลังฝึกเพื่อจะเป็นพยาบาลที่ดี ก็น่าจะมีกำลังใจขึ้นนะคะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      มัสฟ้าาาาา
      Guest IP
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขอนแก่นไม่เป็นจ้า

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เหมือนกรณีของเพื่อนเราเรียนพยาบาลม.ราชภัฎที่แห่งหนึ่ง

      รุ่นพี่ก็โซตัสเกินไม่ชอบ มันน่ารำคาญมากๆ มาจิกกัดในไลน์ เช่น เห็นปล่อยผมเดินลงมาจากหอนะ ทำไม่มัดโบว์จะให้เอาโบว์คืนไหมเห็นนะว่าแต่งหน้ากลุ่มเดิมเลยไม่หาพี่รหัสจะเอาไหมสาย จรรยาบรรณวิชาชีพท่องได้รึยังและอื่นๆอีกมากมายที่เพื่อนแคปมาให้ดูจะเอาลงก็ไม่ได้กลัวเพื่อนจะโดนรังแก #รุ่นพี่อย่าเยอะ #รุ่นพี่ไม่ใช่คนจ่ายค่าเทอม #รุ่นพี่ไม่ใช่แม่กูทำไมต้องไหว้

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      พี่รักแกนะเจ้าปี1ของพี่
      Guest IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      สำหรับเค้าในฐานะพี่ปี2 เค้าเคยโดนบูลี่จากวพบ.(แต่ไม่บอกจังหวัดนะ)โดนทั้งรุ่นพี่แล้วก็เพื่อน ที่นี่เรียกว่าดาวห้องเชียร์(โดนด่าบ่อยสุดทุกครั้งที่มีห้องเชียร์) ตำแหน่งเนี้ยเข้าง่ายออกยาก55555คือตอนปี1เค้าแบบอยากลาออกจริงๆอยากออกมากๆแต่พออยู่ๆไปมันก็ไม่ได้มีอะไรเลยที่เค้าคิดว่าเค้าโดนบูลี่เค้าก็แค่เชิดใส่ทำตัวให้เฟียสๆขึ้นเขาจะได้ไม่เห็นว่าเค้าอ่อนแอ แต่ถ้าผ่านปี1ไปได้แล้วมันก็จะรู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นมากๆอ่ะ เราจะมองเห็นตัวเองตอนนั้นเป็นเรื่องตลกด้วยซ้ำคิดละก็ขำตัวเค้าเอง55555 เรื่องเวรประชาสัมพันธ์อ่ะมันมีเหตุผลที่ต้องทำนะทุกๆอย่างมันมีเหตุผลอยู่แล้วรอฟังละกันเนาะ เราทำเดือนเว้นเดือนแค่ครั้งเดียวเอง รวมๆ1ปีอ่ะทำแค่3ครั้งแค่นั้นเลย ถ้าไม่อยากทำก็ขายเวรทิ้งซะแต่ไม่ได้ถูกๆนะเวรละ150-200แต่ตอนปี1เค้าก็ทำๆไปให้พ้นวันไปอ่ะนะ เพราะไม่มีเงินขายเวรเหมือนกัน55555

      สุดท้ายนี้ถ้าตัวได้มีน้องปี1เป็นของตัวเองเมื่อไหร่ตัวจะต้องเปลี่ยนความคิดเหมือนเค้าแน่ๆ เหตุผลที่เค้ายังอยู่ที่เค้ายังไม่ซิ่วก็เพราะมีตัวมาเป็นน้องเค้าเนี่ยแหละ เค้าอยากดูแลตัวให้ดีกว่าที่พี่ของเค้าดูแลเค้ามา จริงๆนะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #9
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ต้องปรับตัวให้เป็น ยืดหยุ่นให้ได้นะคะ

      เพราะบางทีมันก็ไม่ได้เป็นดั่งใจเราไปซะทุกเรื่อง เราต้องฝึกความอดทนไว้

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      สู้ๆๆๆ
      Guest IP
      #10
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราว่าถ้ากฏบังคับแค่ปี1 ก็ลองทนดูก่อนไหมคะ และให้กำลังใจตัวเองเยอะๆค่ะ คิดซะว่าเป็นการฝึกซ้อมการจำเวลาที่หมอสั่งยาอะไรแบบนี้อะค่ะ (ถ้าตัวเองไม่อยากย้ายนะคะ เพราะในกระทู้ก็บอกว่าทางบ้านไม่อยากให้ย้าย+เสียค่าเทอมไปเยอะแล้ว) เราไม่รู้จะแนะนำยังไงเหมือนกันแต่ไม่อยากให้เครียดมากนะคะ เป็นกำลังใจให้ผ่านไปได้ด้วยดีเนอะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      2234
      Guest IP
      #11
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      -แม่เราเป็นพยาบาล แม่บอกว่าระบบ senior จะตามติดไปจนถึงทำงานเลยล่่่ะ เพราะงานพยาบาลเรียนจบไม่พอครับ ต้องอาศัยการทำงานจนชำนาญ ยกตัวอย่างห้องฉุกเฉินต้องใช้เวลา5ปีในการเทรนพยาบาลใหม่ ดังนั้นเมื่อเราจบไปเราก็จะโดนรุ่นพี่ฝึกให้อีกถ้ารุ่นพี่ใจดีพูดเพราะก็ดี รุ่นพี่เก่งแต่ขวานผ่าซากก็แย่เลย ดังนั้นระบบที่ผ่านมาสมัยเรียนจะช่วยให้เราอดทนตอนเริ่มทำงานได้ครับ

      -การอยู่เวรห้องสมุด ห้องต่างๆสมัยเรียนก็พยายามจำลองการขึ้นเวรครับ เช่นตรงเวลา การรับส่งต่อเวร

      -แต่บางอย่างก็ควรเปลี่ยนแปลงครับเช่นระบบที่ตึงเกินไป ขาดการแสดงความคิดเห็นเพราะการดูแลผู้ป่วยคือการทำงานเป็นทีม

      -แม่ฝากบอกให้เรียนต่อครับ ถ้าใจรัก ให้เลือกเอาสิ่งที่เป็นประโยชน์และทิ้งสิ่งที่รุ่นพี่ทำสนองอารมณ์ครับ

      -พี่สาวก็เรียนพยาบาลเจอเหมือนกันแต่ don't care มาก ก็จบมาได้ครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      พี่รู้ว่าน้องรู้
      Guest IP
      #12
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      จากที่อ่านมา ตอนนี้เค้าเป็นพี่ปี2

      ตอนปี1ก็มีทั้งช่วงที่แบบคิดว่าไร้สาระ มีทั้งแบบกฎอะไรที่ไม่จำเป็นก็ต้องจำ ส่วนตัวเป็นคนรักอิสระ ไม่เคยโดนบังคับมาเรียน ไม่เคยมีใครบังคับให้ทำอะไรเลย แต่พอมาอยู่ในสถานที่แบบนี้

      ตอนแรกคิดจะบอกแม่ว่าจะลาออก อย่างเดียว โดนห้องเชียร์บ่อยมากๆ โดนบ่อยแบบจริงๆอ่ะ จนแบบกลับมานอนที่หอเวลาเข้าห้องน้ำก็จะหายไปนานๆ นั่งคิดว่าแบบทำไมพาตัวเองมาอยู่ที่นี่ เคยคิดจะทำร้ายตัวเองด้วยซ้ำ

      แต่พอผ่านไปได้เทอมนึง สถานการณ์ก็ไม่ได้ดีขึ้นมาก แต่เหมือนเรามีภูมิคุ้มกันมากขึ้น เราอดทนมากขึ้น เราเข้าใจทุกอย่างมากขึ้น เค้าเข้มแข็งมากขึ้น จากที่เคยมานั่งคิดในห้องน้ำนานๆ ก็กลายเป็นว่าเปลี่ยนแนวคิดใหม่ คือห้องเชียร์ถ้าเราไม่ทำผิด เราก็ไม่โดนเข้า เค้าก็เลยปรับตัวเองใหม่ ก็คิดแหละว่า ตัวเองมาเพื่อเป็นพยาบาล มาเอาความรู้ไปใช้กับคนไข้ แต่ที่สำคัญกว่าคำว่า ความรู้ก็คือความอดทน อนทนต่อสิ่งเร้าต่างๆให้ได้ เค้ามองว่ามันเป็นการเอาชนะใจตัวเองไปเลยนะ ตอนนี้เค้าอยู่ปี2 กฎต่างๆก็เบาลง ไม่ค่อยโดนอะไร ทำตามทั้งกฎพี่ กฎวิทลัย ทำเวรประชาสัมพันธ์(ซึ่งทำทุกเดือนที่มีเวร และตอนนี้ก็เปนช่วยน้องปี1) เค้าเข้าใจมาก ว่าทั้งเหนื่อย ทั้งไม่เข้า แต่ในมุมของพี่ปี2 เค้ามองว่าตอนนี้พี่เค้ากำลังคอยปกป้องดูแล ในน้องโดยน้อย และมีเหตุผลมากขึ้น และที่สำคัญเราไม่ได้โดนตลอดถึงปี4นะ ปี2ก็แทบจะไม่เจออะไรเลย ทุกอยากมันมีเหตุผลเสมอ เค้าไม่ได้จะบอกว่าเค้าโดนเยอะกว่าหรือบอกว่า ถ้าแค่นี้ทนไม่ได้ก็เป็นพยาบาลไม่ได้ แต่ เค้าจะบอกว่า ให้ลองทบทวน ลองคิดให้ดีๆก่อนว่ามันไม่โอเคแค่ไหน ลองคิดถึงความรู้สึกแรกที่เราติดที่นี่ อยากเปนพยาบาลมากแค่ไหน กับแค่เรื่องแค่นี่จะเอามันมาทำให้เราอ่อนแอเลยหรอ พอผ่านมาได้1ปี เค้าภูมิใจในตัวเองมาก ตอนนี้เค้ารับหมวกแล้ว เค้าดีใจมากที่พาตัวเองอดทนมาได้ พ่อแม่ภูมิใจในความสำเร็จก้าวแรกของเรา มันคือที่สุดแล้ว สู้ๆนะ

      จากพี่ปี2สถานบันแห่งหนึ่ง

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      แวะมาตอบ
      Guest IP
      #13
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เคยมีคนสอนเราว่า อย่าให้สังคมตัดสินว่าเราไม่เหมาะกับที่นี่ เพราะเราอยากเข้าเรียนคณะนี้มากๆ แต่สังคมมันไม่เหมาะกับเราเลยแม้แต่นิดเดียว เราจำคำสอนนี้ไว้แล้วพยายามฝืนมาตลอดจนพึ่งมารู้ตัวว่า "ไม่น่าเลยว่ะ"

      เอาเข้าจริงมันมีหลายปัจจัย อยู่ที่ว่า สายอาชีพที่เราต้องการทำงานในอนาคตจะเป็นแบบไหนค่ะ

      เราไม่รู้ว่าของพยาบาลเป็นยังไง ไม่ได้ศึกษา แต่อยากให้จขกท.ลองดูว่าสิ่งที่จขกท.เจออยู่ เมื่อจบไปทำงานในอนาคตจะยังเป็นแบบนี้อยู่อีกมั้ย ถ้ายังเป็นคงต้องผ่านมันไปให้ได้ค่ะเพราะจะทำให้ปรับตัวได้ง่ายขึ้น ไม่ว่าจะทางไหนก็หนีไปไม่พ้น แต่ถ้าไม่เจอก็ขอให้พิจารณาข้อต่อไปค่ะ

      ข้อต่อไปคือ เวลาเข้าทำงานเป็นพยาบาล เค้าคัดคนแบบไหน ถ้าแบบมาสมัครงานแล้วสัมภาษณ์เหมือนบริษัททั่วไปแล้วให้ดูว่ามหาลัยที่เราเรียนอยู่ชื่อเสียงอยู่ในระดับไหน (ฟังดูแรงนะคะแต่ต้องยอมรับว่ายิ่งมหาลัยมีชื่อยิ่งหางานทำง่ายกว่า เราไม่ได้จะบอกว่ามหาลัยอื่นไม่ดีแต่เวลาสมัครงานส่วนใหญ่ดูที่มหาลัยเป็นอันดับแรกจริงๆค่ะ) ถ้าไม่ได้มีชื่อเสียงดีระดับต้องเข้าที่นี่เท่านั้น ที่นี่เด่นมากเรื่องคณะพยาบาล เราว่าลองหาตัวเลือกอื่นก็ไม่แย่ค่ะ แต่ถ้ามหาลัยของจขกท.เด่นเรื่องพยาบาล ใครจบที่นี่ได้ดีทุกคน เราว่าลองพิจารณาดูดีกว่าค่ะว่าจะเลือกทางไหน

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ไดอารี่
      Guest IP
      #14
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เราเคยซิ่วออกจากพยาบาลเหล่าทัพแห่งหนึ่ง เพราะไม่ชอบสังคมเหมือนกัน จริงๆ ชอบการทำงานนะ การเรียนก็ชอบ เกรดดีพอสมควรเลย แต่เราทนจนสุดท้ายไม่ทนแหละ วิชาชีพเดียวกันควรช่วยเหลือกัน ไม่ใช่มากดขี่กัน มันเป็นแค่ข้ออ้างที่ส่งต่อมาเท่านั้น หลายอย่างไม่มีประโยชน์มากๆ ตอนนั้นคือเครียด กดดัน สุดท้ายยอมเสียเวลา มาสอบหมอดีกว่า ซึ่งการเรียนก็หนักกว่า ฝึกงานเราก็ว่าหนักอยู่ แต่สังคมมันทำให้เราอยู่ได้ รุ่นพี่ไม่เห็นต้องมากดขี่น้อง ถ้า จขกท ไม่อยากเจอระบบที่เจออยู่ เราแนะนำ มธ กับ รามา เท่าที่เห็นเพื่อนเจออะไรแบบนี้น้อย สังคมดูโอเครเลย เป็นกำลังใจให้ สู้ๆนะ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ลาออก
      Guest IP
      #15
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เป็นพยาบาลจึงเจ็บปวดค่ะจบไปเราก็เจ็บเหมือนเดิม เป็นอาชีพที่ท้องทนมือทนเท้า ประสานงานระหว่างผู้ป่วยกับพยาบาล คนไข้รู้สึกไม่ดี ด่าพยาบาล แพทย์ให้คำสั่งไม่ชัดเจนเอง ส่งผลต่อผู้ป่วยก็ด่าพยาบาล ปั้นหน้ายิ้มทุกครั้งที่โดนด่า โดนนินทาลงโซเชียลว่าพย.โรงบาลนี้หน้าบูดก็ต้องทน

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #16
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้าอยากลาออก ลาออกแล้วไปสอบพวกพยาบาลทหารเลยค่ะ ไม่ใช้ว่าสังคมไม่แย่นะคะ แย่กว่าค่ะ แต่ที่ได้รับมาและอนาคตคุ้มค่ากว่าแค่พยาบาลธรรมดา มียศ มีโอกาสได้สร้างครอบครัวในแวดวงข้าราชการมากกว่า ทำงานในหน่วยงานที่มั่นคงกว่า เส้นสายเติบโตถ้ารู้จักคบหาก็เยอะกว่า การเมือง ระบบอุปถัมภ์เยอะกว่ามาก ถ้ารักสายงานนี้ต้องปลิ้นปล้อน ตีสองหน้า อดทน และรู้ทันให้มากๆเข้าไว้ค่ะ ไม่มีทางเลือกที่จะไม่ปรับตัวไม่มีทางเลือกเดินเอง และไม่มีทางเลือกที่จะมีนิสัย คำพูด ท่าทาง ความชอบในแบบที่ควรเลือกเองได้ สายงานนี้คือข้อผูกขาดค่ะ ไม่อย่างนั้นควรเดินทางไปอาชีพอื่นนะคะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      Loma
      Guest IP
      #17
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราเรียนพยาบาลปี3 แล้ว แต่ปี1 เรามีการให้ท่องจำชื่อ เชิญวันงานต่างๆ มีประมาน2-3งาน แต่พอปี2 ปี3 เราว่าสังคมที่เรายุโอเคนะ รุ่นพี่โอเค อาจารย์ปรึกษาได้ ห้องเวรหรือห้องสมุด นานๆได้ทำที เหมือนวนกันทำอะ แต่นานกว่าจะได้ไปนั่งห้องเวร ห้องสมุด ถ้ามีปัญหาทางการเงิน ที่นี่ทุนค่าเทอม มีอาหารให้3มื้อ เงินเดือนละ2000บาท แต่พวกค่าชุดค่าไรเราก้อต้องจ่ายเองยุนะ แต่ก้อประหยัดพ่อแม่เยอะอะ หอเปนหอใน 4คน/1ห้อง ปี1ได้ยุหอนอก แต่ค่าหอไม่จ่าย จ่ายแต่น้ำไฟหารกับเพื่อน ปี3-4 หอในสถาบันค่าหอไฟน้ำฟรี แต่ตอนนี้ดูอีกทีว่าตึกใหม่จะเสดไหม ปี1อาจได้ย้ายมายุในสถาบัน เรื่องทุนหรืออะไรต่างๆไม่แน่ใจว่ายังแบบเดิมไหม ต้องดูรายละเอียดแต่ละปี แต่ถ้าเรียนไม่จบหรือเรียนจบแต่ไม่ทำงานตามระยะเวลาก็โดนปรับนะอิอิ เป็นกำลังใจให้นะ ผ่านช่วงนี้ไปให้ได้ ถ้าเราไม่มีความทุกข์เราก็ไม่รู้จักความสุขหรอก เป็นกำลังใจให้นะ


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ดดดด
      Guest IP
      #18
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราก็เจอแบบนี้ หรืออาจหนักกว่านี้นะ ตอนนี้เราลาออกแล้ว มาเริ่มใหม่ สู้ๆนะ

      ตอบกลับ

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เด็กดี TCAS

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป