#4 ปล่อยอึ่งรีวิว 'พร 7 ประการกับปาฏิหาริย์ของหัวใจ' [ยินดีให้แชร์]

วิว
#ปล่อยอึ่ง #รีวิว #นิยาย
ทำตัวให้มันน่ารักแบบน้องโซระนี่มันก็จบไปแล้ว อะแค่ก

* ชื่อ ปล่อยอึ่ง บนหัวกระทู้มีความหมายตามนี้
- อาจมีการพูดจาหยาบคาย
- อาจมีการพูดคุยนอกเรื่อง และไร้สาระ
- อื่นๆ

...

ก็ห่างหายไปนานกับกระปู๋รีวิวนิยายสไตล์ปล่อยอึ่งที่ไม่รู้ว่าจะยังมีคนตามอ่านอยู่อีกไหม ณ ตอนนี้เพลานี้ผมก็กลับมาเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะครับ

โดยในวันนีี้ก็จะมารีวิวนิยายเรื่อง 'พร 7 ประการกับปาฏิหาริย์ของหัวใจ' ซึ่งเป็นนิยายที่เป็นการรวมเรื่องสั้นที่ตัวละครหลักในแต่ละตอนจะต้องเผชิญกับเหตุการณ์ต่างๆ ในเรื่องความรัก แต่เมื่อความรักดูท่าว่าจะไม่สมหวัง บุรุษลึกลับนาม 'ซอร์โร่' ผู้ที่สามารถทำให้ความปราถนากลายเป็นจริงได้เพียงแค่แลกกับความทรงจำอันล้ำค่าก็จะปรากฏตัวขึ้นมา และตอนนี้ก็ดำเนินมาถึงตอนที่ 4 กันแล้วนะครับ ครึ่งทางแล้วๆ

เรื่อง พร 7 ประการกับปาฏิหาริย์ของหัวใจ
ตอน My Brother...ด้วยรักรัตติกาล

นักเขียน เจ้าชายน้อย
สำนักพิมพ์ แนตตี้
ผู้รีวิว ปล่อยอึ่ง

...

My Brother...ด้วยรักรัตติกาล เป็นเรื่องราวของรัตติกาล สาวสวย และดาวมหาลัยที่ดันไปรักรพีภัทร พี่ชายของตัวเองเข้าจนได้

เรื่องราวมันเริ่มที่น้องรัตติกาลเนี่ยะ แม่ง ชื่อก็ยาวอีก ชื่อสั้นๆ มีถมเถ ทำไมไม่ใช้กันวะ น้องกิฟต์ เชอร์รี่ น้องวาย มีตั้งมากมาย ไม่ยอมเรียกกัน นั่น 3 พยางค์เลยนะเว้ย มืงไม่รำคาญเวลาเขียนเหรอ แต่...ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูเปลี่ยนให้ใหม่ 'โซระ' กับ 'ฮารุ' (มันมีฉากหน้าบ้านด้วยนะเออ)

เรื่องราวมันเริ่มที่น้องโซระเนี่ยจับได้ว่าแฟนแอบไปนัวเนียกับหญิงอื่น เธอก็เลยเสียใจ แต่นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกสำกรับเธอที่ต้องคบกับคนโน้นแล้วก็มาเลิกกับคนนี้เท่านั้น เธอเสียใจกับผู้ชายเหล่านี้มาเยอะ ไม่มีใครเป็นผู้ชายที่ดีเลยสำหรับเธอ ยกเว้นฮารุเพียงคนเดียว (ของเขาดีเข้าใจป้ะ)

วันต่อมา จู่ๆ โซระก็ทำสร้อยเส้นสำคัญที่โซระซื้อให้ก่อนไปเรียนต่างประเทศหายซะงั้น เธอเสียใจมากที่หามันไม่เจอ แต่ในวันเดียวกันนั้น ฮารุก็เดินทางกลับมาที่ต่างประเทศพอดี จากนั้นก็เข้าไปทักทายและปลอบใจถึงห้องนอนเลยนะ (มันก็แค่ของต่างหน้า ของจริงอยู่ใต้กางเกงนี่แล้ว) แหม่ มาถึงขั้นนี้แล้วจะเหลืออะไร น้องโซระก็ลากขึ้นเตียงให้มานอนเป็นเพื่อนสิครับ

ระว่างนั้น โซระก็มีโอกาสพูดคุยอะไรหลายๆ อย่างกับพี่ชายตัวเอง รวมถึงเรื่องที่ตัวเองเพิ่งจะเลิกกับแฟนเก่าด้วย แต่ด้วยความที่ตัวเองเป็นสาวสวย แถมเป็นดาวมาหาอะไร การที่แฟนตัวเองแอบไปนัวเนียกับคนอื่นจึงเป็นเรื่องที่รับไม่ได้ และอยากจะเอาคืนเขาบ้าง วันต่อมาก็เลยไปขอให้ฮารุไปเยเฮ้ (ส่ง) ตัวเองถึงหน้ามหาลัย เอาให้คนอื่นอิจฉาและแฟนเก่ารู้สึกเสียดายทีหลัง

โซระเป็นคนที่ชอบเอาแต่ใจและขี้อ้อนในระดับหนึ่ง ขอให้ฮารุไปรับไปส่งทุกวัน บ้างไปเที่ยวซื้อของ มีการสานความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างพี่น้อง เพียงแต่โซระนั้นคิดกับฮารุมากกว่าในฐานะของน้องสาว แต่ก็ไม่กล้าทำอะไรมากไปกว่านั้นเพราะกลัวว่ามันจะล้ำเส้นของคนเป็นพี่น้องจนเกินไป ได้แต่บอกว่าอยากให้ฮารุอยู่กับตัวเอง อย่าจากไปไหน และแอบคิดในใจว่าจะพยายามกีดกันผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาในชีวิตของฮารุ

วันหนึ่ง โซระเดินทางไปหาฮารุถึงที่ทำงาน แต่ก็ดันไปเจอจินนี่ แฟนของฮารุที่ตามมาจากต่างประเทศเข้าจนได้ แล้วก็ไปหาเรื่องเขาอย่างที่ตั้งใจเอาไว้ แถมยังมีหน้าไปฟ้องว่าตัวเองโดนรังแกอีก พอฮารุจับได้เท่านั้น งอน แล้วก็วิ่งหนีกลับบ้าน

สุดท้ายฮารุก็ตามขึ้นไปเลียร์จนถึงเตียง (ไม่หรอก มันก็หน้าห้องนอนนี่แหละ) เห็นน้องสาวตัวเองร้องไห้ตาแดง พยายามง้อก็แล้วแต่ไม่เป็นผล ส่วนโซระก็เอาแต่คิดว่าฮารุไม่รักตัวเองเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

จากวันนั้น โซระก็เดินทางไปกลับด้วยตัวเองเป็นเวลาหลายวัน ไม่ค่อยได้มีโอกาสพูดคุยหรือเจอหน้าฮารุเลย เพราะฮารุเองก็ติดงาน (แน่เหรอ) จนได้กลับบ้านบ้าง ไม่ได้กลับบ้านบ้าง

วันหนึ่ง โซระเดินทางกลับมาถึงบ้าน ก็แอบได้ยินเสียงอึ๊อือของจินนี่ที่กำลังพูดว่าพ่อแม่ตัวเองกำลังเดินทางมาที่ประเทศไทยเพื่อคุยเรื่องแต่งงาน โซระจึงรีบขึ้นห้องตัวเองพร้อมกับร้องไห้ออกมา แต่ก็มานึกขึ้นได้ทีหลังว่าหากตัวเองทำตัวให้เป็นคนเดิมเหมือนเมื่อก่อน ฮารุก็คงจะกลับมารักเธออีกครั้ง ดังนั้นเธอจึงแต่งตัวเพื่อจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนตอนกลางคืน แต่พอจะเดินไปถึงหน้าบ้าน ฮารุก็เข้ามาเยเฮ้ (จับแขนๆ) และถามว่าจะไปไหน พยายามห้ามก็แล้วแต่ก็ไม่เป็นผล และแล้ว โซระก็ โซระก็ โซระก็ หนีออกจากบ้านไป

โซระวิ่งออกมาจากบ้านได้สักพัก จนมาเจอกับร้านค้าสารพัดนึกและซอร์โร่ ในนั้นเอง เธอเจอสร้อยที่ทำหายไปแล้ว แต่ว่ามันอยู่กับซอร์โร่ เธออยากจะได้มันคืนมาก เพราะมันคือของสำคัญสำหรับเธอ แต่ซอร์โร่บอกว่ายกให้ไม่ได้ เพราะของทุกอย่างนั้นมันมีค่า หนึ่งความทรงจำล้ำค่าแลกหนึ่งความปราถนา จากนั้นโซระก็ตัดสินใจขอสิ่งที่ปราถนาหนึ่งอย่าง และให้ความทรงจำล้ำค่าหนึ่งอย่างเป้นการแลกเปลี่ยน

แต่แล้วร้านค้าสารพัดนึกก็หายไปเหมือนความฝัน โซระยังอยู่นอกบ้านเหมือนเดิม ส่วนฮารุก็วิ่งไล่ตามมาทัน โซระดีใจมากที่เห็นเขามาตามหาจึงวิ่งข้าถนนไป แต่ก็ดันโชคไม่ดีที่เธอถูกรถชนเข้าจนได้ และเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล

วันที่โซระฟื้น ข้างนอกห้องผู้ป่วย มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินทางมาหาฮารุ แล้วบอกว่าตัวเองพร้อมแล้วที่จะรับเอาอารุมาไว้ในการดูแลของตัวเอง เพราะว่าเธอนั้นเป็นแม่ที่แท้จริงของฮารุ เพียงแต่ว่าฝากให้พ่อแม่ของโซระเป็นคนเลี้ยงดูไปก่อน (มันมีประเด็นเรื่องลูกติด หรือผัวเก่าเมียเก่าไปแต่งงานใหม่กับคนอื่นอะไรงี้แหละ)

จากนั้นฮารุก็เข้าไปเยเฮ้โซระถึงเตียงผู้ป่วย แต่ก็เจอเรื่องที่เกือบจะไม่อยากเชื่อเข้าเมื่อโซระหาสร้อยที่หายไปเจอแล้ว แต่ แต่ แต่ เธอสูญเสียความทรงจำบางส่วนไป ซึ่งบางส่วนนั้นก็ความทรงจำช่วงที่ฮารุกลับมาจากต่างประเทศจนถึงปัจจุบัน ซึ่งมันคือช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอ (ได้ของดูต่างหน้ามาแล้ว ของจริงใต้กางเกงก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป)

รู้แล้วนะว่าความปราถนาที่ขอคืออะไร แล้วความทรงจำล้ำค่าที่แลกไปคืออะไร

...

เอิ่ม โน่น นี่ นั่น ดีทุกอย่าง ไม่รู้จะติอะไร ยกเว้น 2 อย่าง คือชื่อตัวละคร แม่ง มันจะยาวไปไหน ตัวละครในเรื่องมันก็เรียกชื่อเล่นกันอยู่ว่า 'ไนท์' 'ไบรท์' แต่ตอนบรรยายนี่ก็นะ ใช้ชื่อจริงซะงั้น ก็อีกอย่างคือ ประเด็นเรื่องลูกติด หรือผัวเก่าเมียเก่าไปแต่งงานใหม่กับคนอื่นอะไรนี่แหละ คือเข้าใจอยู่นะว่าสุดท้ายสองคนนี้ก็ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ น่ะ แค่งงนิดหนึ่งว่าใครเป็นพ่อแม่ใครเท่านั้นแหละ ขี้เกียจกลับไปอ่านอีกรอบ

ตอนนี้ดีกว่าหลายๆ ตอนที่ผ่านมาอีก

และคะแนนที่ให้ก็คือ หดหู ครับท่าน

...



ก็จบไปแล้วนะครับสำหรับการรีวิวในครั้งนี้ (รีวิวห่าเหวอะไรวะ ข้อดีก็ไม่มีบอกสักอย่าง) เอาน่า สั้นๆ คือมันดี
ไว้ติดตามในกระทู้ต่อไปนะครับ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

2 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป