ห้องต้องห้าม : มิติลี้ลับสัมผัสสยอง [ยินดีให้แชร์]

วิว
#ghost #aplaytv #เอเพลย์ทีวี #เรื่องผี #เรื่องสั้น


เภาเป็นแม่บ้านทำความสะอาดของหอพักแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ แต่ก่อนหน้านี้ เภาเคยทำที่ อพาร์ทเม้นแถวปทุมธานี ซึ่งทำได้แค่แป๊บเดียวก็ไม่ไปอีกเลย เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นที่อพาร์ทเม้นแห่งนั้น มันหลอนเกินกว่าจะทำงานต่อได้

อพาร์ทเม้นนี้ เป็นอาคารสี่ชั้น สภาพค่อนข้างเก่าและดูน่ากลัว คนที่พักส่วนใหญ่เป็นหนุ่มสาวโรงงาน

วันแรกที่เริ่มงาน เภาไปถึงตั้งแต่ตีห้า ห้องเก็บอุปกรณ์ทำ ความสะอาดจะอยู่ด้านหลังของชั้นล่างสุด และติดกับห้องเก็บของจะมีห้องอยู่ห้องหนึ่ง ประตูเป็นลูกบิด ถูกล็อคไว้และมียันต์แผ่นเล็ก ๆ แปะอยู่ ซึ่งทางคนดูแลตึกบอกว่าเป็นห้องต้องห้าม อย่าไปยุ่งเด็ดขาด เภาเลยไม่ได้ยุ่งอะไรกับห้องนั้น แต่ก็รู้สึกสงสัยเหมือนกันว่าข้างในมีอะไร

เช้านั้นเภาเดินไปที่ห้องเก็บของ เพื่อเอาอุปกรณ์ทำความสะอาด แต่ขณะที่เดินผ่านห้องต้องห้าม เภาก็ได้ยินเสียงโซ่ดังครืด ๆ อยู่ในห้องนั้น แต่เภาจำได้ดีว่าเขาห้ามไม่ให้ยุ่ง เลยไม่ได้ใส่ใจ จึงเดินเลยไป และเข้าไปหยิบไม้กวาด ไม้ถูพื้น โดยตั้งใจว่า จะขึ้นไปกวาดถูที่ชั้นสี่แล้วค่อยไล่ทำลงมาเรื่อย ๆ ทีละชั้น

ขณะที่เดินออกจากห้องเก็บของนั้นเอง เภาก็ได้ยินเสียงบางอย่าง ดังมาจากห้องต้องห้ามอีกครั้ง เหมือนเสียงโซ่กำลังลากไปกับพื้น เภาชะงัก และรีบเดินเข้าไปในอพาร์ทเม้น จากนั้นก็กดลิฟต์เพื่อจะขึ้นไปที่ชั้นสี่ พอลิฟต์เปิดออก เภาก็เดินเข้าไปและ กดชั้นสี่ พอประตูลิฟต์ปิด ก็ยืนพิงผนัง คิดถึงเสียงปริศนาที่ดังอยู่ในห้องต้องห้ามว่าเป็นเสียงอะไร ตอนนั้นลิฟต์ ก็นิ่งมาก ไม่ยอมขึ้นสักที ในใจก็คิดว่าลิฟต์เสียหรือเปล่า เภารออยู่เกือบนาที แต่แทนที่มันจะเลื่อนขึ้น ประตูลิฟต์ดันเปิดออก ตอนนั้นคิดว่ามีใครมากดเพื่อจะใช้ลิฟต์ด้วย แต่พอเภาเงยหน้า มองออกไปกลับไม่มีใคร อยู่หน้าลิฟต์เลยสักคน เภาเอื้อมมือไปกดปุ่มปิดประตู แล้วจู่ ๆ ไฟเลขชั้นสามก็ดันติดขึ้นเอง เภายืนงง พอประตูปิด ลิฟต์ก็ค่อย ๆ ขึ้น แล้วมันก็ไปหยุดที่ชั้นสาม ประตูลิฟต์ก็เปิดออก เภาชะเง้อมองว่ามีใครแถวนั้นหรือเปล่า แล้วก็ต้องตกใจเพราะเภาเห็น ผู้ชายผมยาว ยืนอยู่สุดทางเดิน ที่ขามีเหมือนโซ่ล่ามอยู่ จังหวะที่จ้องอยู่ ไฟทางเดินก็ติด ๆ ดับ ๆ  พอไฟติดปกติ ผู้ชายที่เห็นก็หายไปแล้ว

      เภารีบกดปุ่มปิดประตูลิฟต์ ตอนนั้นรู้สึกกลัวมาก อยู่ ๆ ขนแขนก็ลุกซู่ เพราะรู้สึกได้ ว่ามีลมเย็นพัดวูบเข้ามา ก่อนที่ประตูลิฟต์จะปิด ช่วงที่อยู่ในลิฟต์ เภายกมือไหว้ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง พอขึ้นไปถึงชั้นสี่ ประตูลิฟต์ดันไม่เปิด มันหยุดนิ่งอยู่อย่างนั้น และมีกลิ่นแปลก ๆ ค่อย ๆ โชยเข้าจมูก เหมือนกลิ่นสาบหรือกลิ่นเสื้อผ้าอับ ๆ ที่ไม่ได้ซัก เภาพยายามกดปุ่มเปิดประตู แต่กดยังไงก็ไม่ยอมเปิด เภาทุบประตูและพยายามง้างให้ประตูเปิด พร้อมกับตะโกนร้องให้คนช่วย  เธอค่อย ๆ ทรุดตัวลงนั่งแล้วพนมมือนึกถึงพ่อแม่ แล้วอยู่ ๆ ลิฟต์ก็เลื่อนลงเอง ไฟในลิฟต์ดับพรึบจนมืดสนิท แล้วลิฟต์ก็ไปหยุดที่ชั้นสามอีกครั้ง สักพักประตูลิฟท์ก็เปิดออกเอง จนได้ยินเสียงคนวิ่งลงฝีเท้าหนัก ออกไปจากลิฟต์ ดัง ตึ่ง ตึ่ง ตึ่ง พร้อมกับเสียงโซ่ที่ลากไปกับพื้น โดยที่ไม่มีใครเลยสักคน เภามองตามเสียงที่ได้ยินจนรู้สึกได้ว่าเสียงนั้น ไปหยุดอยู่ที่สุดทางเดินซึ่งมีระเบียงอยู่ด้านข้าง
     สักพัก เธอก็ได้ยินเสียงเหมือนของหนัก ตกกระแทกพื้น ด้านล่าง  เภารีบออกจากลิฟต์แล้ววิ่งลงบันไดโดยไม่กล้าหันไปมองข้างหลังอีก จนไปถึงชั้นล่าง ก็เจอกับ รปภ.ของตึก รปภ.พูดว่า “มาวันแรกก็โดนซะแล้ว”  เภาเลยถามว่าตึกนี้มีอะไร แต่ รปภ.ไม่ตอบ เภาเลยรีบวิ่งไป ที่ห้องเก็บของเพื่อจะหยิบกระเป๋าถือ โดยตั้งใจว่าจะไม่ทำงานที่นั่นแล้ว พอหยิบกระเป๋าถือได้ก็วิ่งออกมา จนถึงหน้าประตูห้องต้องห้าม ตอนนั้นผ้ายันต์ตกอยู่หน้าประตู เภาเผลอเหยียบเข้าเต็ม ๆ จังหวะที่ก้มมอง ประตูของห้องต้องห้าม ก็เปิดออก

ภาพที่เภาเห็นคือชายผมยาว ยืนจ้องมา ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ที่ขาข้างหนึ่ง ถูกล่ามโซ่ไว้ แล้วจู่ ๆ ร่างของชายคนนั้นก็วิ่งออกมาอย่างเร็ว ถ้าเป็นคนเภาคงถูกชนกระเด็นไปแล้ว แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือร่างของชายที่เห็นทะลุผ่านตัวเภาแล้วหายวับไป จน เภายืนอ้าปากค้าง พอตั้งสติได้ก็วิ่งไปหา รปภ.และขอร้องให้เขาเดินออกไปส่งที่ปากซอย

     รปภ.เห็นว่าเภาตั้งใจแล้วที่จะไม่ทำงานที่นั่น เลยเล่าว่า สิ่งที่เภาเห็น เกิดขึ้นเป็นประจำ สิ่งนั้นคือวิญญาณของลูกชายเจ้าของอพาร์ทเม้นที่สติไม่ดี เลยถูกล่ามโซ่ไว้ ในห้องนั้น แต่แล้ววันหนึ่งโซ่เกิดขาด ลูกชายแอบขึ้นลิฟต์ไปชั้นสามซึ่งเคยอยู่ห้องริมสุดมาก่อน จากนั้นเขาก็ กระโดดลงมาตาย เภาได้ฟังแล้วรู้สึกกลัวยิ่งกว่าเดิม พอเดินถึงปากซอยเภาก็ขอบคุณลุง รปภ.และได้ฝากให้แกไปบอกคนดูแลอพาร์ทเม้นว่า เภาไม่มาทำงานแล้ว ให้หาคนใหม่ได้เลย 

      
รปภ.พูดทิ้งท้ายว่า “ถ้าจิตไม่แข็ง ทำงานที่นี่ไม่ได้หรอก” ว่าแล้วแกก็หันหลังเดินกลับไป ส่วนเภาก็รีบเดินไปที่ป้ายรถเมล์ ในใจก็นึกสงสารวิญญาณของชายผมยาวที่กระโดดตึกลงมาตาย ไม่รู้ว่ามีใครทำบุญไปให้บ้างหรือเปล่า และหวังว่าแม่บ้านคนต่อไป จะจิตแข็งพอ และไม่ต้องมาเจอผู้ชายคนนี้ แบบเธออีก        

 

ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป