/>

คนที่ชอบไปแลกเปลี่ยน [ยินดีให้แชร์]

วิว

 เปิดเทอมวันแรกของม.1 ที่รร.ใหม่ตอนเย็นครูก็ประกาศสีเราอยู่สีเขียว พอวันพฤหัสคาบ ลส.ก็ไปเข้าสีเรากับเพื่อนห้องขนาบข้างอีก3คนเป็น4คนก็เดินไปเข้าสี วันแรกก็ไม่มีไรมากแค่แยกนักกีฬา แยกกองเชียร์เฉยๆ ตอนวันศุกร์เรา กับใบเตย ใบตอง(ชื่อไม่สมมุด เพื่อนห้อง1)คลาดกับมิว(ชื่อสมมุด เพื่อนห้อง3)ได้นั่งคนละฟากห้องประชุมกัน 

.

.

.

ใบตองนั่งหน้าเรา ใบเตยนั่งทางขวา ทางซ้ายเป็นผนัง ใบเตยนั่งข้างพี่คนนึงอยู่ม.3แต่พี่เค้าตัวเล็กสูง150กว่าๆ ใบเตยลองทักพี่เค้าถามว่าพี่เค้าชื่ออะไรพี่เค้าบอกว่าชื่อ เล็ก(สมมุด)เราก็ชอบเค้ามาตั้งแต่ตอนนั้น พอปิดเทอมเล็กเราบอกชอบพี่เค้าแต่ก็นกอีก เนี่ย พน.ก็ครบปีนึงพอดี

.

.

.

พอเราขึ้นม.2มีน้องคนนึงที่เราสนิทด้วย

อยุ่ ป.6 ชื่อน้องปัน(สมมุด) น้องปันบอกว่าพี่แบงค์(ชื่อสมมุด(เป็นเพื่อนสนิทพี่เล็ก)จะไปแลกเปลี่ยนที่เมกาแล้วก็พี่เล็กจะไปแลกเปลี่ยนที่xyz คือกำลังจะตัดใจได้เล้วเว้ยก็กลับไปชอบใหม่ คือเสียใจมากที่รู้ว่าเค้าจะไป

.

.

.

อาทิตย์ต่อมามีการให้รางวัล นร.แลกเปลี่ยนหน้าแถวมีนร.แลกเปลี่ยนประมาณ4-6คนพอเราได้ยินครูประกาศเราก็หันไปดูเห็นพี่เล็กอยู่คนแรกน้ำตาก็ไหลออกมาเลย แต่ตอนนั่นแดดมันร้อน ก็เลยดูเนียนๆ แล้ววันนั้นก็มีการตรวจผมตรวจเล็บก็เลยต้องนั่งรอทีละห้องๆ ตัวเราเริ่มเย็นเหงื่อก็ไม่ค่อยมีเพื่อนห้องข้างๆเลยทักว่า "พลอย(ชื่อเราสมมุด)แกเป็นไรอ่ะ ร้องไห้ทำไม"เราก็ได้แต่ตอบว่าไม่มีอะไร พอถึงคิวห้องเราเราก็ไปตรวจผม เรารอเพื่อนเราที่ไม่ได้ตัดผมและโดนครูจดชื่ออยู่ พี่เล็กก็เดินมาพอดีแต่ก็ห่างไปซัก10-20ม. แล้วเพื่อนเรา(ที่โดนตัดคะแนน)ก็เดินมาพอดี แล้วเราคือร้องไห้ปล่อยโฮเลย เกือบทรุดลงบนพื้นอ่ะ แล้วพอพี่เล็กเลี้ยวมาที่หัวมุมตึกนี่แทบลุกไม่ทัน

.

.

.

 พี่เค้าเคยบอกว่าพี่เค้าจะไปกลางเดือนสิงหาแต่ไม่ได้บอกวันที่ชัดเจนพอเข้าใกล้วันที่11-12ก็เริ่มกังวล ไม่อยากให้เค้าไป ยังอยากเห็นเค้า อยากเห็นรอยยิ้มของเค้า วันไหนไม่เห็นเค้าก็จะคิดว่าเค้าไปแล้วแน่ๆเลย พยายามมองหาข้ามตึก แต่ห้องพักครูที่คั่นกลาง2ตึกก็บังไว้คือแบบอีกนิดเดียวจะมองเห็นแล้วอ่ะ แต่ก็ไม่เห็นในโรงอาหารก็เจือกแอบเก่ง มีวันนึงกินข้าวเสร็จคิดว่าเค้าไปแล้วกำลังเศร้าๆ ก็เดินกับเพื่อน(คนเดิม)ขึ้นตึกกลับห้อง เจอพี่เล็กเดินสวนลงมาเราดีใจกอดเพื่อนแน่นเลยอ่ะ

.

.

.

พี่เล็กไปกรุงเทพวันที่19 แล้วก็ไม่รุ้ไปทำไรที่กทม.ตั้ง4-5วันแล้วไปประเทศxyzวันศุกร์ วันเสาร์เค้าก็ไปค่าย นร.แลกเปลี่ยน ไปสถานที่ท่องเที่ยวที่ดังๆของประเทศนั้นเหมือนสมมึดว่าไปจีนก็ไปกำแพงเมืองจีนไรงี้ วันอาทิตย์พี่เค้าก็แยกไปเมืองของเค้าคือ รร.เราไปประเทศนั่นกัน3-4คน คนอื่นๆไปเมืองหลวงกันทุกคน ส่วนพี่เล็กไปเมืองเล็กๆ(สมขนาดตัว)ที่ห่างไกล๊ไกลๆๆจากเมืองหลวง คนเดียว!!!

แล้วอากาศแถวนั้นเนี่ยน๊าาาาา หึๆๆ

ฤดูหนาว=-40°c

.

.

.

ไปได้ไม่กี่วันพี่เล็กก็เจือกออกมาเดินร่อนเร่ในตึกตอนเที่ยงคืน(ของที่นั่น)ท่ามกลางอากาศ14°c เฮ้อออ...ชั้นจะบ้าตาย คนเค้าเป็นห่วงรู้ม้ายยย

.

.

.

ต่อมาไม่กี่วันอีกเราอยู่ชุมนุมการแสดง(พลัดหลงเข้าไปอย่างมิเต็มใจ) ครูให้ฟังเพลงเนื้อเพลงเกี่ยวกับการสูญเสียคนรักไป เท่าแต่เพลงก็ไม่เท่าไหรหรอก แต่ครูพูดสิ่งที่มันแทงใจดำเราเลยร้องไห้หนักสุดในชุมนุม พออกจากห้องชุมนุมปุ๊บนี่คือไม่มีแรงเดินเลย ขามันไม่มีแรงแล้ว จะให้หยุดเดินก็ไม่ได้ เพราะถ้า หยุดเดิน=ล้ม

.

.

.

ตอนนี้พี่เค้าก็ไปจะ2เดือนละเค้าก็คถ.อาหารไทยจนทำไข่เจียวกินซึ่งไข่เจียวของพี่เค้าหน้าตาไม่ต่างกับไข่เจียวที่เราทำเลยยยย....แล้วอินี่ขำหนักมาก...แล้วเพื่อน(อีกคน)บอกว่า ไอพลอย-ไม่ต้องเป็นห่วงเค้า เค้ามีไข่เจียวแล้ว 


ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

1 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป