เงาดำปริศนา: มิติลี้ลับสัมผัสสยอง [ยินดีให้แชร์]

วิว
#เอเพลย์ทีวี #เรื่องผี #เรื่องสั้น #เงาดำปริศนา #ghost


เงาดำปริศนา

ย้อนไป สมัยที่บอยยังเรียนอยู่ชั้น ม. 4 ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา โรงเรียนแห่งนี้มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเหตุการณ์แปลกๆ ที่รุ่นพี่มักจะเล่าให้รุ่นน้องฟังต่อๆ กันมาหลายต่อหลายรุ่น บางเรื่องก็มีเค้าความจริง บางเรื่องก็แต่งขึ้นมาเพื่อนหลอกให้รุ่นน้องกลัวเพียงเท่านั้น

ตอนนั้นบอยซึ่งเป็นนักฟุตบอลของโรงเรียนเขาและเพื่อนๆ รวมไปถึงรุ่นพี่ มักจะอยู่ซ้อมกีฬาที่โรงเรียนจนค่ำทุกวัน

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ทีมฟุตบอลของโรงเรียนได้เป็นตัวแทนจังหวัดไปแข่งที่กรุงเทพฯ อาจารย์ผู้ควบคุมทีมจึงให้นักเรียนมาเก็บตัวที่โรงเรียน ซึ่งช่วงนั้นเป็นช่วงที่โรงเรียนปิดเทอมพอดีทีมนักฟุตบอลจึงใช้ห้องเรียนเป็นที่พัก

วันแรกในการเก็บตัวนักฟุตบอลทุกคนต่างก็สนุกสนานกับการซ้อมในช่วงกลางวัน ซึ่งเมื่อซ้อมเสร็จในช่วงเย็นทุกคนต่างแยกย้ายกันอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวมารวมตัวกันกินข้าวเย็น หลังจากที่เสร็จสิ้นภาระกิจในช่วงเย็นแล้วทุกคนต่างก็มารวมตัวกันที่ห้องพัก บอยกับเพื่อนร่วมทีมรวมตัวกันนั่งพูดคุยเรื่องสัพเพเหระ จนสี่ทุ่มอาจารย์ที่คุมทีมก็สั่งให้ทั้งหมดปิดไฟนอน ไม่นานทุกคนต่างก็หลับเป็นตายด้วยความเหนื่อยล้าที่ต้องซ้อมกันมาทั้งวัน

ในขณะที่ทุกคนหลับกันอยู่นั้นเองบอยก็ตื่นขึ้นมากลางดึก ตอนนั้นเป็นเวลาตีสองแล้ว เขาได้ยินเสียงคนเดินอยู่ที่ทางเดินของตึก บอยนอนฟังอยู่ซักพักเสียงนั้นก็เดินมาหยุดที่หน้าประตู ซึ่งประตูนั้นเป็นกระจกขุ่นๆ ทำให้เขามองเห็นเงาดำที่ปรากฎอยู่ด้านนอก บอยคิดว่าเป็นอาจารย์มาตรวจดูความเรียบร้อยเพราะเงาที่เห็นนั้นรูปร่างเป็นผู้ชาย แต่ที่แปลกคือเงานั้นยืนนิ่งไม่ขยับไปไหน ไม่แม้แต่จะเปิดประตูเข้ามาดู แต่บอยก็ไม่ได้คิดอะไรจึงนอนหลับต่อจนถึงเช้า

เช้าวันถัดมาบอยเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เพื่อนๆ ฟัง แต่ทุกคนก็ยังไม่ได้ปักใจว่าเงานั้นเป็นอะไรกันแน่ หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปซ้อมเรื่องนี้ก็ดูเหมือนจะถูกลืมไป

แต่หลังจากที่ซ้อมฟุตบอล และทำภาระกิจในช่วงเย็นเสร็จเรียบร้อยแล้วทุกคนก็มารวมกันที่ห้องพักอีกครั้ง วันนี้ทุกคนต่างก็ล้อมวงเอาเรื่องที่บอยเจอเมื่อคืนมาวิจารณ์กัน และมีรุ่นพี่ ม.6 คนหนึ่งเล่าว่าเคยมีเรื่องเล่าจากรุ่นพี่ต่อๆ กันมาว่าตึกที่ทีมฟุตบอลนอนนั้นเคยมีอาจารย์เสียชีวิตเพราะหัวใจวาย และมีคนเคยเห็นแกมาเดินตามชั้นต่างๆ ของตึกเวลากลางดึก ซึ่งอาจจะเป็นเงาของผู้ชายคนเมื่อคืนที่บอยเห็นก็เป็นได้

หลังจากเรื่องเล่าของรุ่นพี่จบลงหลายคนก็เกิดอาการอยากรู้อยากเห็น รวมกับอยากลองให้รู้ว่าสิ่งที่บอยเห็นเมื่อคืนนี้นั้นเป็นเรื่องจริงหรือแค่ตาฝาดไปเท่านั้น
บอยจึงรวมกับเพื่อนและรุ่นพี่อีก 5-6 คนนัดกันว่าคืนนี้จะไม่นอน เพื่อคอยสังเกตุว่าเงานั้นเป็นของใคร
เวลาสี่ทุ่มอาจารย์ผู้ควบคุมทีมก็เดินมาเพื่อแจ้งให้กับนักเรียนทุกคนเข้านอนพร้อม
ทั้งปิดไฟ หลังจากที่อาจารย์คล้อยหลังไปได้ซักพัก บอยและกลุ่มเพื่อนที่นัดกันไว้ก็มารวมกลุ่มกันที่มุมห้องใกล้ๆ กับประตู และนั่งรอเวลาที่เงานั้นจะปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง นักเรียนบางคนที่กลัวก็ย้ายหนีไปนอนห่างจากประตูเพราะกลัวว่าเงานั้นอาจจะเป็นอะไรที่น่ากลัวกว่าอาจารย์ที่คุมทีมก็ได้

หลังจากที่นั่งรอกันอยู่พักใหญ่จนคนอื่นๆ หลับกันหมดแล้วเหลือเพียงแต่กลุ่มบอย และเพื่อนที่รอพิสูจน์เงาปริศนา ในตอนนั้นเองทุกคนก็ได้ยินเสียงเดินเป็นเสียงรองเท้าหนังกระทบกับพื้นดัง “ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก” ตั้งแต่บันได เสียงนั้นดังตามทางเดินมาเรื่อยๆ ใกล้เข้ามาจนเกือบจะถึงหน้าห้องพัก

ในที่สุดเงานั้นก็ปรากฏขึ้นบนกระจกเหมือนกับที่บอยเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างนิ่งเงียบและเผลอกลั้นหายใจไปตามๆ กัน สายตาทุกคู่ต่างก็จับจ้องไปที่เงานั้นอย่างใจจดใจจ่อ

ตอนนั้นทุกอย่างเหมือนผ่านไปเนิ่นนานจนในที่สุดร่างนั้นก็ค่อยๆ หมุนกลับไป พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆ เดินห่างออกไปหน้าห้อง บอย และเพื่อนๆ ตัดสินใจค่อยๆ แง้มประตูเพื่อดูว่าเงานั้นเป็นเงานของใครกันแน่ และเมื่อทุกคนชะโงกหน้าออกไปสิ่งที่เห็นตรงหน้านั้นคือร่างของชายศรีษะล้าน ใส่ชุดสีกากี ค่อยๆ เคลื่อยตัวไปทางบันได แต่เท้าของเขานั้นไม่ติดพื้น

ในขณะที่ทุกคนตรงนั้นนิ่งอึ้งกับสิ่งที่ปรากฏตรงหน้า เรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อร่างนั้นหมุนตัวกลับมามองทางกลุ่มของบอยพร้อมทั้งยิ้มและโบกมือให้ ก่อนที่ร่างนั้นจะค่อยๆ เคลื่อนลงบันไดไป ทิ้งให้บอยและเพื่อนตาจ้องมองตาค้างตัวแข็งทื่ออย่างนั้นอยู่พักใหญ่ เมื่อได้สติต่างคนต่างก็แย่งกันเข้าห้องไปยังที่นอนของตัวเอง

รุ่งเช้าอาจารย์ผู้คุมทีมก็มาปลุกเพื่อให้ไปซ้อมฟุตบอลตามปกติแต่บอยและกลุ่มเพื่อนที่เจอเรื่องหลอนเมื่อคืน ต่างนอนคลุมโปงไม่ยอมเปิดออกมา จนเพื่อคนอื่นๆ ต้องบอกกับอาจารย์ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน จากนั้นอาจารย์จึงไปปลุกบอยและกลุ่มเพื่อนๆ พร้อมทั้งสอบถามรายละเอียดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมื่อทุกคนเล่าถึงลักษณะของร่างที่พบเมื่อคืนอาจารย์ก็บอกกับทุกคนว่าร่างที่พบเมื่อคืนนั้นคืออาจารย์ไพโรจน์ แกตายไปเกือบ 10 ปีแล้วที่ตึกนี้ ที่มาแกน่าจะมาดูความเรียบร้อย เพราะตอนมีชีวิตแกมักจะเป็นห่วงนักเรียนอยู่เสมอ หลังจากที่รู้รายละเอียดทุกอย่างแล้ว อาจารย์ผู้คุมทีมก็พานักฟุตบอลทั้งหมดไปทำบุญและปล่อยกลับบ้าน พร้อมกับนัดซ้อมแค่ช่วงกลางวันเท่านั้นไม่ต้องมานอนค้างที่โรงเรียนอีก

ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป