/>

อาจเป็นรักแรกที่คุ้นเคย (คุณอยากให้เป็นยังไง) [ยินดีให้แชร์]

วิว
#รักเพื่อน #รักวัยรุ่น #รักใสๆ #รักแรก
ถ้าพูดถึงความรักแล้ว เคยลองคิดเล่นๆกันป่ะว่า ถ้าเราสามารถกำหนดรักแรกพบเราได้ หรืออยากให้เป็นรักสุดท้ายเลยก็ได้ คุณคิดว่าของคุณอยากให้เป็นแบบใหน
สำหรับส่วนตัวน่ะ ^_^ 
เรื่องมันมีอยู่ว่า ..เพื่อนที่เคยสนิทตอนประถมต้น ประมาณ ป.1อ่ะ สนิทกันมากประมาณว่า เรากับเขานั่งหน้าด้วยกันตลอด เป็นแพ็คคู่ที่ตั้งใจเรียนกัน2คน แล้วมีอยู่วันหนึ่ง เพื่อนร่วมห้องที่นั่งหลังห้องไม่ตั้งใจเรียน คือแอบคุยกัน ครูเลยต้องการแยก2คนนั้น กรรมมาตกที่เรากับเพื่อนสนิทเรา ต้องสลับกับคู่นั้น โดยเพื่อนสนิทเราเป็นเด็กผู้ชายตัวสูงด้วยเลยถูกให้เปลี่ยนไปนั่งข้างหลังกับคนนั้น แล้วให้คนนั่งหลังหนึ่งคนย้ายมานั่งกับเรา
ด้วยความที่เราเป็นเด็กป.1พอแยกโต๊ะนั่งความห่างเหินก็มาเยือน เราไม่ค่อยสนิทกันเหมือนแต่ก่อน พอเปิดเทอมใหม่ขึ้น ป.2 พึ่งได้รู้ว่าเขาย้ายไปเรียนที่อื่น ซึ่งไม่ได้บอกลากันเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาไปและไปที่ใหน จำเพียงชื่อได้ว่า.......
11ปีผ่านไป~~
เราเหมือนได้กลับมาเจอใครบางคนอีกครั้งตอนเข้าปี1 ซึ่งเขาคล้ายใครบางคน บางคนที่ยังติดอยู่ในใจ ~~~~
#แล้วจะใช่เขาหรือเปล่า เด็กเภสัช เดือนคณะคนนั้น.....
#แล้วคุณล่ะ........
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

4 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แงงงงงง น่ารักกกกกกกกกกก

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เอ...ตอนเด็กๆ เคยมีความรักหวานๆ เหมือนกับจขกท.บ้างหรือเปล่าหนอ?

      คิดๆ ดูมีแต่พวกเพื่อนทโมนทั้งนั้น แล้วจะมีโมเม้นน่าอิจฉาอย่างนี้ได้ยังไง


      //ลงไปดิ้น กระทู้นี้่ฆ่าคนโสดชัดๆ TT


      ตอบกลับ
    • ความเห็นนี้ถูกลบ :(

      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น

      ถูกลบเนื่องจาก:
      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      รักแรกเหรอ...เรียกว่าเกลียดแรกดีกว่า


      ฉันเกลียดเด็กผู้ชายคนนั้น เขาล้อชื่อแม่แหย่ชื่อพ่อฉัน ปารองเท้านักเรียนชั้นขึ้นหลังคาจนฉันต้องใส่รองเท้าข้างเดียวร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับบ้าน... แล้วโอกาสในการแก้แค้นของฉันก็มาถึง ฉันกับเด็กในหมู่บ้านห้าหกคนเล่นหนังจีนโปเยโปโลเย (ถ้าจำไม่ผิด) เราเอาผ้าผ่อนมาแต่งองค์ทรงเครื่องเป็นคนจีนสมัยโบราณแล้วหักกิ่งไม้แถวนั้นมาใช้เป็นกระบี่ สู้รบกันมันส์มากตามประสาเด็ก กระทั่งฉันต้องมาสู้กับคนที่ตัวเองเกลียด ตอนนั้นความเกลียดมีเท่าไหร่ฉันงัดมันออกมาใช้เป็นพลังต่อสู้ ฟันแส้เข้ากลางหน้าผากคนที่ฉันเกลียดเต็มแรงจนเลือดตกยางออก...ทิ้งแผลเป็นเล็กๆไว้ที่หน้าผากของเขาจนถึงทุกวันนี้


      แต่นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นมหากาพย์การแก้แค้นกันไปมา...การแก้แค้นที่กินเวลายาวนานกว่าเก้าปี...มันนาน นานจนเมื่อวันหนึ่งคนที่ฉันเกลียดมาสารภาพว่าแอบชอบฉันมาโดยตลอด ฉันปฏิเสธเขาไปอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิด แต่กลับมาร้องไห้คนเดียวในห้องนอน


      ถ้าที่ผ่านมา เขาปฏิบัติตัวอ่อนโยนกับฉันเหมือนกับเด็กผู้หญิงคนอื่นๆบ้าง บางที...เรื่องของเรามันอาจไม่ต้องจบแบบนั้น


      ทุกวันนี้ ฉันไม่รู้ว่าเขาสุขสบายดีหรือเปล่า แต่เราไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว เพราะฉันได้เคยขอโทษเขาที่ทำให้เขาเคยเจ็บตัว ที่เคยฟ้องครูว่าเขาแอบหนีเรียนไปเกเรที่ไหนกับเพื่อน ที่เคยว่าเขาเสียๆหายๆตอนเราแข่งกันเป็นประธานนักเรียน ที่เคยโยนลูกบอลใส่ท้องเขาจนเขาล้มกลิ้งไปกองกับพื้น...เขาเองก็ขอโทษฉันเช่นกัน ที่เคยโยนรองเท้าฉันขึ้นหลังคาทั้งที่แท้จริงแล้วไม่ได้ตั้งใจให้มันค้างอยู่บนนั้น ที่เคยล้อชื่อแม่แหย่ชื่อพ่อฉันเพราะความคะนองปาก ที่เคยว่าฉันเสียๆหายๆตอนเราแข่งกันเป็นประธานนักเรียน ที่เคยแอบเขียนคำด่าไม่ดีบนโต๊ะเรียนของฉันเพราะโกรธที่ฉันฟ้องครูเรื่องเขากับเพื่อนหนีเรียน


      เราไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว...





      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราแนวกะโหลกกะลา มิบังอาจไปคิดชอบใคร แต่เพื่อนที่เป็นผู้ชายเยอะนะ เพราะเราเข้าหาเขาก่อน ก็เราอยากเตะบอลด้วย ดันแกล้งเตะอัดตู ........มึ.......งตายย ไปซุ่มฝึกซัลโว กำแพงรั้วบ้าน จนต้นไม้เล็ก ๆ หายไปทั้งแถบ โดนโวยจนหากระบุงใส่ไม่พอ มอมแมมเป็นหมาอยู่ประมาณ 2 เดือน กลับมา....ซัดไปซะหลายดอก แม่นเวอร์ (น่าไปติดทีมชาติ) สะใจ ไม่เอาละ

      ตอบกลับ

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป