/>

เราไม่รู้ตัวเลยว่าเราเป็นอะไร [ยินดีให้แชร์]

วิว
สวัสดีค่ะ นี่คือกระทู้แรกขอเราเลยที่มาเขียนนะ วันนี้เราแค่มาระบายความในใจให้ทุกอ่านกันค่ะ คือตอนนี้ เราสับสนมากจริงๆ ว่าตัวเองควรทำตัวยังไงให้ทุกอย่างมันปรกติอ่ะค่ะ
 เราเป็นแค่เด็กอายุ 14 คนนึงที่รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่ามากเราไม่สามารถทำอะไรแบบเพื่อนเค้าได้เลย เวลาครูเค้าสั่งให้เราไปช่วยยกของ เราก็จะมึนๆบ้าง กว่าจะช่วยครูได้ ครูเค้าก็เปลี่ยนคนยกแล้วค่ะ เรามีเพื่อนที่คอยช่วยเหลือเต็มไปหมดแต่ยังไงเราก็ไม่มีความสุขเลย เพราะเราชอบลอกการบ้านเพื่อนเกือบทุกวิชา แต่เพื่อนเราขอลอกเราแค่2-3วิชาเองค่ะ เราเป็นเด็กอ้วนการขยับตัวก็ยากมากแต่ละที เพื่อนเลยต้องช่วยเราตลอด เอาง่ายๆเลยคือ เพื่อนช่วยเราทุกเรื่อง จนเรารู้สึกว่าเราเป็นภาระของทุกคน เราพยายามแล้วค่ะที่จะพึ่งตัวเอง แล้วเพื่อนจะคิดว่าเราทำไม่ได้เลยเข้ามาช่วย ทุกครั้งที่ไปทานอาหารกลางวัน เพื่อนเราก็จะไปรวมกลุ่มกัน เราก็ด้วย แต่เวลาเราจะพูดเพื่อนคนนึงในกลุ่มก็จะพูดกลบเราทันที เพื่อนคนอื่นก็คุยกัน และไม่ได้ฟังสิ่งที่เราพูดเลย เรายอมรับนะว่าเราเป็นคนขี้อายมาก ถึงต่อหน้าเราจะเป็นคนทะเล้น แต่ในใจเราอ่อนแอกว่าใครเลย
เราไม่กล้าพูดแทรกไปกลัวเสียอารมณ์เราเลยเงียบต่อ จนกว่าจะมีเพื่อนคนนึงคุยกับเรา ถ้าทุกคนคิดว่ากลุ่มเพื่อนเราเมินเรา เราขอบอกว่าไม่ใช่ค่ะ ทุกคนฟังสิ่งที่เราพูดและพร้อมที่จะฟัง แต่เรากลัว ว่าในใจเพื่อนๆจะรำคาญมั้ย เราชอบเล่าเรื่องว่าเรารู้สึกเครียด รู้สึกเศร้า แต่เพื่อนบางคนก็เป็นแบบเราแต่ไม่เคยพูดออกมาเลย เรารู้สึกว่าทำไมเราไม่เหมือนเพื่อนคนอื่นเลย คนทุกคนทำเรื่องนี้ได้ แต่มีเราคนเดียวที่ทำไม่ได้ เรากลัวค่ะว่าคนอื่นจะมองเราไร้ค่าและเตะเราออกจากกลุ่ม เรื่องงานกลุ่มหรือทำงานเดี่ยว เราก็ชอบทำมันพัง แค่เพื่อนฝากเราส่งการบ้านเรายังลืมเลย เราก็เคยเก็บมาคิดค่ะ "หรือว่าเราเป็นส่วนเกิน?"  เราช่วยเหลือเพื่อนได้แค่นิดเดียว แต่เพื่อนๆช่วยเหลือเราทุกเรื่อง  กลับมาบ้านเราก็รู้สึกชินชามาก อยากตายตลอดเวลา เราเลยคิดว่าเราเป็นอะไรไป? ตัวตนของเราเมื่อก่อนคือ เป็นคนตลกแหวกแนว แต่ตอนนี้เรากลายเป็นคนอีกคน เราทำเหมือนทุกอย่างปรกติแต่ในใจเรามันเจ็บปวดมาก 
เรารู้สึกว่านี่ไม่ใช่ตัวของเรา
   

  เราควรทำยังไงดีคะ..?






ฝากขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
ให้คำแนะนำกับเราหน่อยนะ
จะได้รู้ว่าเราเป็นยังไง


ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

3 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      สุกิต
      Guest IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      น้าสงสัยนะ ว่าหนูอาจจะ เป็นคน

      ขาดความมั่นใจในตัวเอง


      อันที่จริงน้าก็เป็น แต่เฉพาะเรื่องหน้าตา

      แล้วก็ เรื่องการเข้าสังคม

      แต่น้าจะมั่นใจในตัวเองเรื่องเรียน เรื่องงาน


      น้าคิดว่า หนูน่าจะไม่ค่อยได้แก้ปัญหา

      ต่าง ๆ ด้วยตัวเอง เลยค่อนข้างขาดความมั่นใจ


      เอาง่าย ๆ น้าถามว่า ตอนหนูอยู่บ้าน

      ถ้าของในบ้านเสียหาย หนูเป็นคนจัดการ

      บ้างหรือเปล่า เช่น ซ่อมแซม หรือ ตามคนข้างนอก

      มาซ่อม หรือ ลองใช้ความคิดแก้ปัญหาเกี่ยวกับมันบ้างไหม


      ถ้าไม่ค่อยได้ทำเอง การจะขาดความมั่นใจ

      ต้องมีอยู่แล้ว เพราะคนเราจะมั่นใจได้

      ต้องเคยแก้ปัญหาอะไรได้ด้วยตัวเองมาก่อน


      น้อยคนที่จะ ไม่เคยแก้ปัญหาด้วยตัวเอง

      ทั้งนี้เพราะคนส่วนใหญ่ ก็ต้องทำอะไรด้วยตัวเอง

      บ้างอยู่แล้ว ยกเว้นคนที่ พ่อแม่ หรือ พี่น้อง

      คอยทะนุถนอมเป็นพิเศษ ก็อาจไม่ค่อยต้องทำอะไรเอง


      ถ้าหนูเป็นกรณีแบบนี้ ก็ต้องหัดทำอะไรเองบ้างนะ

      เช่น ซ่อมแซมของที่เสีย หรือ ทำงานบ้านส่วนตัว

      เองทุกอย่าง ถ้าทำได้


      การบ้านอย่าลอก เพราะลอกแล้ว ไม่มีทักษะ

      การแก้ปัญหาด้วยตัวเอง ทำผิดบ้างจะเป็นไรอะ

      ผิดแล้วมันจะได้จำ มันจะได้ฝังเข้าไปในสมองบ้างไง

      แล้วก็จะค่อย ๆ ทำถูกทีละนิดเองอะ


      น้าน่ะชอบทำการบ้านเองนะ น้าค่อนข้างแน่ใจ

      ว่าคงมีผิดบ้าง แต่น้าชอบวิธีที่ ทำแบบดุ่ม ๆ

      ผิดช่างมัน เพราะการคลำทางในที่มืด

      มันจะสร้างความมั่นใจให้ตัวเองได้ ถ้าเกิดว่า

      มันถูกแม้เพียงครั้งเดียว


      พูดแบบนี้ ฟังเหมือนยาก แต่น้าบอกเลย

      ว่าคนส่วนใหญ่ทำได้ หนูก็ทำได้ แต่ไม่กล้าเริ่ม

      แค่นั้นเองนะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      คุณมีความสามารถอยู่ในตัวดังทฤษฎีพหุปัญญาของโฮวาร์ด การ์ดเนอร์ ที่กล่าวถึงความสามารถของบุคคลไว้ถึง7อย่าง มี ด้านคณิตศาสตร์ ด้านภาษา ด้านร่างกาย ด้านมิติสัมพันธ์ ด้านมนุษยสัมพันธ์ ด้านดนตรี และด้านความเข้าใจในตนเองครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เอาในมุมมองของเรานะเราเคยเป็นแบบนี้ตอนช่วงม.ต้น ตอนนั้นเราไม่โดดเด่นในทุกเรื่องเลยแม้แต่เพื่อนที่จริงใจเราแทบไม่มีจนเราลองปรับนิสัยปรับบุคลิคในตัวเองเราลองสังเกตว่าเราควรจะเป็นผู้ฟังที่ดีหรือผู้พูดที่ดีในกลุ่ม เราเป็นคนกวนประมานนึง จนบางทีเราคิดว่าทำไมเื่อนดูห่างพูดด้วยก็เงียบปรากว่าเราลองสังเกตประมาณ2วนได้เราก็คิดได้ว่าบางทีเรากวนไม่ถูกเวลาทำอะไรที่ทำให้คนเดินกับเราโดนมองจนพวเขาขาดความมั่นใจ เราค่อยๆเก็รายละเอียดจนนำมาปรับปรุงตัว แต่อยากจะบอกว่าการเปลี่ยนอะไรมันเหนื่อยยากลำบากแต่คิดเสมอว่าผลของมันคุ้มที่สุด เวลาผ่านไปคนผ่านไปสักวันเพื่อนแยกย้ายเราก็ต้องพึ่งพาตัวเองอยู่ดี เรายังเจอคนอีกมากในชีวิตอย่าไปคิดมากจนมันมาทำร้ายตัวเอง เอาใจช่วยคิดด้านบวกเยอะๆ

      ตอบกลับ

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป