Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

ความรู้สึกแรกที่ตัดสินใจว่าจะเขียนนิยายของคุณ ? [ยินดีให้แชร์]

วิว
ตามชื่อหัวข้อกระทู้เลยค่ะ ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอยากรู้ว่า ความรู้สึกแรกของนักเขียนหลายๆคนในที่นี้รู้สึกยังไงที่จะเขียนนิยาย 1 เรื่องออกมาได้ ก่อนลงมือเขียนประโยคแรก คุณคิดหรือรู้สึกยังไงบ้างคะ ?

ส่วนตัวที่เขียนเรื่องแรกเลยคือ ว่างๆเหงาๆพอดีแล้วก็ดันคิดถึงแฟนเก่า เลยอยากระบายเรื่องราวเก่าๆบางอย่างออกมาผ่านตัวอักษรเลยตัดสินใจเขียนนิยาย

แต่ต้องบอกก่อนเลยว่านิยายเรื่องแรกของเราก็ไม่ใช่เรื่องจริงในชีวิตของเราไปซะทั้งหมด เป็นเพียงบางส่วนเท่านั้น แต่เพียงได้เขียนไปเรื่อยๆก็เหมือนได้ระบายความรู้สึกเก่าๆก็ช่วยให้โล่งได้มากค่ะจนเขียนมาเรื่อยๆมาจนติด ว่างๆก็ต้องหาเวลามาอัพมาเขียนต่อแล้วจนลามมาขึ้นเรื่องที่สองแล้วค่ะ  55555

แล้วของนักเขียนท่านอื่นล่ะคะ ความรู้สึกคุณเป็นยังไงกันบ้าง ? .....
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

29 ความคิดเห็น

  • ความคิดเห็นที่ 1 - 20
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อารมณ์อยากตายแล้วเกิดใหม่อ่ะค่ะ

      อยากได้ชีวิตใหม่ที่มันอยู่ในหัว ก็เลยเขียนออกมาเป็นตัวหนังสือแทน ......เอ๊ะ!

      แล้วทีนี้พอเริ่มมาถึงช่วงไปต่อไม่ค่อยได้นี่อารมณ์เหมือนคนใกล้ตายจริงๆ เลยล่ะค่ะ (ร้องไห้~)

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้าเอาเรื่องแรก ก็มาจากความรู้สึกว่า "แบบนี้ก็เป็นหนังสือได้เหรอ งั้นเขียนแล้วกัน" น่ะค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ความรู้สึกแรก เกิดขึ้นสมัยประถมปลายๆ ตอนอ่านเรื่อง “โรบินฮู้ด” จบครับ ณ ตอนนั้นรู้สึกว่า..แหม คิดไม่ถึงเลยว่าอ่านตัวหนังสือแล้วสนุกขนาดนี้ อย่ากระนั้นเลย เราเอาบ้างดีกว่า


      คิดได้ดังนั้นแล้ว ก็หยิบดินสอมาเขียนก็อกแก็กๆลงสมุด เนื้อหาลอกโรบินฮู้ดมาทั้งดุ้นเลยจ้า 55555 แต่ก็เขียนเล่นไว้อ่านเองไม่ได้โชว์ให้ใครเห็น


      ต่อมา โตขึ้นหน่อย อยู่ ม.ต้น เริ่มเรียนรู้ว่ามีเว็บไซต์ที่สามารถนำนิยายไปลงได้ อย่างตอนนั้นรู้จักเว็บใบหญ้า ก็เอานิยายที่ได้แรงบันดาลใจจากการดูหนังแอ๊คชั่น-ไซไฟ ไปลง พอไม่มีคนอ่านก็ไปโฆษณาในบอร์ด ก็มีคนมาเมตตาอ่านบ้าง และช่วงนั้นมีรุ่นพี่ที่เป็นนักเขียนอยู่แล้ว เราก็เอานิยายของเราไปให้เขาดู ก็โดนวิจารณ์เละเทะเสียหมาซะจนเราแอบเคืองพี่เขาไป


      ทุกวันนี้ย้อนกลับมาคิดถึงที่เขาวิจารณ์..เออ มันก็จริงของเขาแฮะ โดยเฉพาะอันที่เขาวิจารณ์ผมเรื่องคำหยาบ ผมจำขึ้นใจเลยจนบัดนี้ กับคำพูดที่ว่า


      “นักเขียน ต้องมีสำนึกที่ดีในการสร้างสรรผลงานด้วย อย่าลืมว่าเด็กและเยาวชนก็อ่านงานของเราอยู่นะ”


      แต่ถามว่าผมเชื่อเขาเรื่องคำหยาบไหม ทุกวันนี้ก็ยังใช้อยู่นะ สรุปคือไม่เชื่อนั่นเอง 555555


      ส่วนนิยายเรื่องที่ลงใบหญ้านั่น ยังเขียนไม่ทันจบ เว็บใบหญ้าโดนปิดไป และผมเริ่มโตขึ้นมาอีกนิดแล้ว เลยหยิบนิยายเรื่องนั้นขึ้นมาพิจารณาดูอีกที ก่อนจะอุทานว่า


      “นี่ตูเขียนอะไรออกมาฟะ”


      เลยตั้งใจจะรีไรท์ใหม่ให้เนื้อหามันดูซีเรียส+ไซไฟกว่าเดิม แต่เขียนไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ทิ้งลงถังขยะแทนครับ


      และหลังจากนั้นก็เขียนก็อกแก็กไปเรื่อยโดยไม่ลงเว็บ ยกเว้นพวกเรื่องสั้นสารคดี เพิ่งตัดสินใจกลับมาลงนิยายเรื่องยาวเมื่อไม่กี่ปีนี้เองครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      "การเริ่มต้นมันยากเสมอ" ตั้งแต่วินาทีแรกที่ตัวอักษรตัวที่หนึ่งได้ถูกเขียนออกไปโลกใบใหม่ได้ถูกสร้างขึ้นมา เมื่อเราอ่านนิยายแล้วตัวเราเหมือนถูกดึงเข้าใบในโลกอันน่าอัศจรรย์ที่ในชีวิตจริงไม่อาจได้พบเจอ พาเราพบเจอประสบการณ์ที่มิอาจเปรียบได้ดั่งเวทมนตร์


      ชีวิตจริงเราอาจเป็นไม่ได้ทุกอย่าง แต่เรื่องที่เราเขียนสามารถเป็นได้ทุกอย่างเท่าที่จะจินตนาการได้เลย เป็นถึงพระเจ้าผู้บัญญัติเรื่องราวได้ตามใจนึก


      "หากการอ่านนิยายเหมือนการท่องไปในเรื่องราวของคนอื่น

      การเขียนนิยายคงเหมือนการสร้างสรรค์เรื่องราวเพื่อให้คนอื่น"


      สั้นๆ คงรู้สึกเหมือนตัวเองทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ทำสิ่งที่ตัวเองไม่เคยคิดจะทำมาก่อน


      "ความรู้สึกของการเปลี่ยนจากผู้อ่านเป็นนักเขียน

      คงไม่ต่างจากการที่เราผู้เป็นเด็กนักเรียนได้ขึ้นไปเป็นครูผู้สอนหนังสือแทนกระมัง"


      //พล็อตนิยายเกรดA 555+

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อยากเขียนนิยายให้จบสักเรื่องก่อนสิ้นปีค่ะ อยากทำอะไรให้สำเร็จบ้างสักอย่างในชีวิตก่อนสิ้นปีนี้ เพราะว่ายังทำอะไรไม่สำเร็จเลย ทั้งด้านงานประจำที่ปีนึงลาออกมา 2 รอบ ก่อนจะมาเปิดร้านกาแฟ สภาพร้านก็ไม่รู้จะไปต่อได้นานแค่ไหน ก็เลยกลับเขียนนิยายอีกครั้ง เพราะลูกค้าไม่เยอะ เลยใช้เวลาว่างช่วงนั้นมาเขียนนิยายค่ะ ใช้เวลาเกือบ 3 เดือน ตอนนี้เหลือแค่ 2 ตอนสุดท้ายก็จบบริบูรณ์แล้วค่ะ ความสำเร็จเพียงอย่างเดียวในปีนี้ แค่นี้ก็พอแล้ว ปีหน้าก็ตั้งเป้าหมายใหม่และเริ่มเขียนเรื่องใหม่

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราเป็นคนชอบอ่านการ์ตูนดูอนิเมะมากเลยค่ะ เลยคิดว่าถ้าเกิดเราเข้าไปอยู่ในโลกนั้นบ้างความรู้สึกมันจะเป็นยังไง แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วค่ะ5555(เขิน)

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      สงสัยว่าไรท์คนโปรดทำไมชอบดองนิยาย คิดว่า "นี่ เดี๋ยวชั้นจะลองแต่งให้จบ ไม่ดองแบบนั้น"


      มาถึงวันนี้คือ เข้าใจอย่างถ่องแท้ จิไม่ว่าไรท์แล้วค่ะ

      https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-04.png

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้



      แค่ทำในสิ่งที่อยากทำ

      พอเขียนไปได้สักพักเริ่มไม่อยากทำบวกกับไม่มีคนอ่านหรืออ่านน้อย เลยน้อยใจนิดๆ

      แต่ก็กลับไปคิดถึงตอนแรกที่เริ่มเขียน แค่ทำในสิ่งที่อยากทำ

      ไม่มีคนอ่านก็ชั่งเราแค่อยากทำ แค่นั้นแหละ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #9
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ความรู้สึกแรกที่ตัดสินใจว่าจะเขียนนิยาย

      - ถ้าหมายถึงวินาทีแรกที่ตัดสินใจมาเขียนนิยาย

      มาจากการอ่านนิยายเรื่องหนึ่งแล้วไม่ได้ดั่งใจเลยเขียนเองค่ะ ก็คงต้องขอบคุณนิยายเรื่องนั้นที่ทำให้เขียนมาจนทุกวันนี้

      -ถ้าหมายถึงการเปิดเรื่องเขียนนิยายในแต่ละครั้ง

      อันนี้ต้องมีพล็อตโผล่เข้ามาในหัวค่ะ ไม่ต้องมาก แค่ฉากเปิดฉากปิดพอ ถึงจะลงมือเขียนค่ะ (พอดีว่าอยู่สายด้นสดค่ะ ตรงกลางเรื่องก็เลยไม่จำเป็น)


      //ช่วงนี้ออกจะเบลอหน่อยค่ะ เลยอ่านคำถามไม่ค่อยเข้าใจhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-11.png

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #10
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อารมณ์อยากอ่านแนวนี้แต่ไม่มีใครเขียนซะที...ที่มีก็ไม่ค่อยตรงใจเลยเขียนเองเลยค่ะ 555

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #11
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อยากอ่านอะไรขำ ๆ แค่นี้แหละค่ะ หลังจากนั้นชีวิตก็เศร้าทันที เพราะมันยากT^T

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #12
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ตอนเขียนครั้งแรกคืออยากจดพล็อตที่คิดขึ้นมาเพื่อเขียนมังงะออกมา ก็เลยว่างั้นเขียนแบบนิยายละกัน

      หลังจากหยุดเขียนไปนานเกือบสิบปี ไปเฝ้าญาติที่เลี้ยงเรามาสองอาทิตย์เลยมีเวลาอ่านนิยายที่ดองไว้ พอญาติเสียก็เลยมาเขียนนิยายค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #13
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      โดดเด่นสุดแล้ว คือเริ่มจากการเห็นพี่สาวแต่งค่ะ ตอนแรกไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย ไม่เคยคิดมาก่อนด้วยว่านิยาย หรีือเรื่องราวที่มีแต่ตัวอักษรมันสนุกตรงไหน แต่หลังจากถูกพี่สาวตัวเองพูดกรอกหูบ่นนู่นบ่นนี่ ก็เริ่มเข้าใจตามคำของเขา ว่ามันเหมือนได้ขีดเขียนเรื่องราวที่ตัวเองต้องการขึ้นมาได้ ทุกอย่างเป็นดั่งใจปรารถนา... ดังนั้นก็เลยลองเริ่มจากการอ่านนิยายของพี่สาวตัวเองที่ใช้นามปากกาว่า 'ทุ่งลิลลีบริสุทธิ์' ก่อนค่ะ พอลองซึมซาบความบ้าแฟนตาซีของนางได้สักพักก็เริ่มรู้สึกว่า 'แบบนี้ก็สนุกดีเหมือนกันนะ' แล้วจึงเริ่มตั้งตัวขึ้นมาค่ะ พอได้ลองเขียนไปสักนิดนึง กลายเป็นว่าตอนนี้อยากแต่งอีกเยอะ ๆ เลยค่ะ ปัจจุบันเรื่อง 'ปกรณัมรักสีเลือด' ของเรา เรากำลังรู้สึกชอบเนื้อเรื่องของตัวเองค่ะ... หรือเพราะว่าเราจงใจแต่งอวยพี่สาวตัวเองกันนะ?

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #14
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เป็นโรมซึมเศร้าค่ะ รู้สึกท้อแท้กับชีวิตมาก ตัวเองเป็นคนชอบอ่านนิยาย ความฝันอย่างหนึ่งในชีวิตคิดว่าอยากจะเขียนนิยายสักเรื่องให้เสร็จ ตอนนี้เพิ่งลงมือเขียนอีกครั้ง หลังจากอาการของโรคเริ่มคงทีขึ้น อยากหาอะไรทำไม่อยากให้ตัวเองดาว์ทลงอีก เหตุผลนี้ได้ไหมค่ะ ^^

      ตอบกลับ
    • ความเห็นนี้ถูกลบ :(

      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น

      ถูกลบเนื่องจาก:
      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น
      IP
      #15
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      สำหรับซีจังนะคะ เป็นคนเขียนนิยายที่มีเนื้อเรื่องสุดมึนได้ นั่นเพราะหลาย ๆ เรื่องยังเป็นเพียงการลองผิดลองถูกค่ะ ก็พยายามไล่รีไรท์อยู่นะคะ ปัจจุบันก็เริ่มจับทางนิยายของตัวเองได้ละ ความมึนก็น้อยลงค่ะ


      เข้าเนื้อหาหลัก 'ทุ่่งลิลลีบริสุทธิ์' ที่เรียกตัวเองว่า 'ซีจัง' ค่ะ ในตอนแรกก็เริ่มจากเพื่อนมาแนะนำค่ะ ไม่สิ ไม่เชิงแนะนำหรอกค่ะ คือเห็นเพื่อนอ่านแล้วก็อยากลองบ้างอ่ะค่ะ ในช่วงแรก ๆ นั้นก็เริ่มชอบขึ้นมา และหากยังเป็นช่วงนั้นจริง ซีจังคงไม่ได้มาแต่งนิยายแบบนี้หรอกค่ะ เพราะเรื่องแนวที่ซีจังชอบนั้นมีเยอะมากเลยบนหน้าเว็บ... แต่เพราะอิทธิพลบางอย่าง ทำให้หลังจากนั้นมาไม่นานก็เริ่มเป็นพวกคลั่งยูริขึ้นมาเสียอย่างงั้นค่ะ และกลายเป็นว่าเมื่อเป็นเช่นนั้น นิยายบนหน้าเว็บก็ฮวบลงทันที เนื่องจากยูริมันไม่ได้กระจายไปทั่วเน็ต หรือหลายเรื่องที่ชอบก็มีแต่คนดอง จนที่สุดก็ทนไม่ไหวแล้วต้องเริ่มแต่งเองค่ะ


      แต่ตรงนี้ขอพูดก่อนค่ะ ก่อนจะเป็นสาวกยูริ ซีจังก็เริ่มลองแต่งนิยายแล้วล่ะ เนื่องจากเพียงวันแรกที่ได้อ่านนิยาย ก็รู้สึกชอบเรื่องแฟนตาซีขึ้นมา พอไม่นานถึงได้รู้ว่ามันมีระบบอัปนิยายอยู่บนเว็บ ดังนั้นก็เริ่มเลยค่ะ อยากจะเขียนเรื่องราวแบบฉบับของตัวเองขึ้นมา ในนิยายเรื่องแรกก็กะจะเขียนแฟนตาซีต่างโลกอมแนวจีบหนุ่มน่ะค่ะ แต่ก็ไม่นานหรอก ตอนสองตอนผ่านไป ทุกอย่างกลับตาลปัตรเลยค่ะ เพราะดันกลายเป็นคลั่งยูริซะงั้น และพล็อตที่อุตส่าห์วางไว้แล้ว ก็หักมุมย้อนแบบร้อยแปดสิบองศาเลยค่ะ จู่ ๆ เนื้อเรื่องก็พลิกมาอีกด้านเลย


      และถ้าถามถึงว่านิยายของซีจังส่วนใหญ่มีแนวคิดมาจากอะไร คำตอบคือการเสพติดภาพยนตร์ อนิเมะ นิยาย มังงะ และอื่น ๆ อีกมากมายค่ะ ก่อนเอาความชอบแต่ละจุดมายำรวมกันเป็นไอเดียใหม่ และยังรวมไปถึงเรื่องราวชีวิตของตัวเองด้วย ที่เด่นชัดที่สุด คือซีจังค่อนข้างถนัดแต่งแนวปริศนาซ่อนเงื่อนค่ะ เป็นคนบ้าที่สามารถใส่ปริศนาชวนกุมขมับเป็นสิบ ๆ เข้าไปในนิยายได้โดยไม่รัดตัวเองตายค่ะ


      พอหลังจากนั้นมาก็กลายเป็นมีทัศนคติต่อนิยายใหม่เลยค่ะ การแต่งนิยายเพื่อสนองอารมณ์ของซีจังเอง เขียนเรื่องราว กำหนดโชคชะตาในเรื่องดั่งใจ จำลองวิถีชีวิตที่ตนเองต้องการ และเขียนสิ่งที่ตัวเองต้องการจะเป็นลงไป อ่านแล้วก็ชื่นใจเนื่องจากตัวละครเอกส่วนใหญ่ในนิยายจะดึงอัตลักษณ์ของซีจังเองลงไปตัวละอย่าสองอย่าง ตอนอ่านนิยายของตัวเอง มันก็เลยรู้สึกเหมือนตัวเองได้ใช้ชีิวตตามต้องการแล้วน่ะค่ะ มันก็เลยสุขใจแปลก ๆ เหมือนมองตัวเองกำลังมีความสุข... ตอนนี้ก็ยังคิดอยู่เลยว่าอยากเป็นตัวเอกในนิยายตัวเองค่ะ...

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #16
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้



      สำหรับซีจังนะคะ เป็นคนเขียนนิยายที่มีเนื้อเรื่องสุดมึนได้ นั่นเพราะหลาย ๆ เรื่องยังเป็นเพียงการลองผิดลองถูกค่ะ ก็พยายามไล่รีไรท์อยู่นะคะ ปัจจุบันก็เริ่มจับทางนิยายของตัวเองได้ละ ความมึนก็น้อยลงค่ะ


      เข้าเนื้อหาหลัก 'ทุ่่งลิลลีบริสุทธิ์' ที่เรียกตัวเองว่า 'ซีจัง' ค่ะ ในตอนแรกก็เริ่มจากเพื่อนมาแนะนำค่ะ ไม่สิ ไม่เชิงแนะนำหรอกค่ะ คือเห็นเพื่อนอ่านแล้วก็อยากลองบ้างอ่ะค่ะ ในช่วงแรก ๆ นั้นก็เริ่มชอบขึ้นมา และหากยังเป็นช่วงนั้นจริง ซีจังคงไม่ได้มาแต่งนิยายแบบนี้หรอกค่ะ เพราะเรื่องแนวที่ซีจังชอบนั้นมีเยอะมากเลยบนหน้าเว็บ... แต่เพราะอิทธิพลบางอย่าง ทำให้หลังจากนั้นมาไม่นานก็เริ่มเป็นพวกคลั่งยูริขึ้นมาเสียอย่างงั้นค่ะ และกลายเป็นว่าเมื่อเป็นเช่นนั้น นิยายบนหน้าเว็บก็ฮวบลงทันที เนื่องจากยูริมันไม่ได้กระจายไปทั่วเน็ต หรือหลายเรื่องที่ชอบก็มีแต่คนดอง จนที่สุดก็ทนไม่ไหวแล้วต้องเริ่มแต่งเองค่ะ


      แต่ตรงนี้ขอพูดก่อนค่ะ ก่อนจะเป็นสาวกยูริ ซีจังก็เริ่มลองแต่งนิยายแล้วล่ะ เนื่องจากเพียงวันแรกที่ได้อ่านนิยาย ก็รู้สึกชอบเรื่องแฟนตาซีขึ้นมา พอไม่นานถึงได้รู้ว่ามันมีระบบอัปนิยายอยู่บนเว็บ ดังนั้นก็เริ่มเลยค่ะ อยากจะเขียนเรื่องราวแบบฉบับของตัวเองขึ้นมา ในนิยายเรื่องแรกก็กะจะเขียนแฟนตาซีต่างโลกอมแนวจีบหนุ่มน่ะค่ะ แต่ก็ไม่นานหรอก ตอนสองตอนผ่านไป ทุกอย่างกลับตาลปัตรเลยค่ะ เพราะดันกลายเป็นคลั่งยูริซะงั้น และพล็อตที่อุตส่าห์วางไว้แล้ว ก็หักมุมย้อนแบบร้อยแปดสิบองศาเลยค่ะ จู่ ๆ เนื้อเรื่องก็พลิกมาอีกด้านเลย


      และถ้าถามถึงว่านิยายของซีจังส่วนใหญ่มีแนวคิดมาจากอะไร คำตอบคือการเสพติดภาพยนตร์ อนิเมะ นิยาย มังงะ และอื่น ๆ อีกมากมายค่ะ ก่อนเอาความชอบแต่ละจุดมายำรวมกันเป็นไอเดียใหม่ และยังรวมไปถึงเรื่องราวชีวิตของตัวเองด้วย ที่เด่นชัดที่สุด คือซีจังค่อนข้างถนัดแต่งแนวปริศนาซ่อนเงื่อนค่ะ เป็นคนบ้าที่สามารถใส่ปริศนาชวนกุมขมับเป็นสิบ ๆ เข้าไปในนิยายได้โดยไม่รัดตัวเองตายค่ะ

      พอหลังจากนั้นมาก็กลายเป็นมีทัศนคติต่อนิยายใหม่เลยค่ะ การแต่งนิยายเพื่อสนองอารมณ์ของซีจังเอง เขียนเรื่องราว กำหนดโชคชะตาในเรื่องดั่งใจ จำลองวิถีชีวิตที่ตนเองต้องการ และเขียนสิ่งที่ตัวเองต้องการจะเป็นลงไป อ่านแล้วก็ชื่นใจเนื่องจากตัวละครเอกส่วนใหญ่ในนิยายจะดึงอัตลักษณ์ของซีจังเองลงไปตัวละอย่าสองอย่าง ตอนอ่านนิยายของตัวเอง มันก็เลยรู้สึกเหมือนตัวเองได้ใช้ชีวิตตามต้องการแล้วน่ะค่ะ มันก็เลยสุขใจแปลก ๆ เหมือนมองตัวเองกำลังมีความสุข... ตอนนี้ก็ยังคิดอยู่เลยว่าอยากเป็นตัวเอกในนิยายตัวเองค่ะ...

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #17
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ช่วงมัธยม เริ่มจากชอบอ่านนิยาย แล้วเพื่อนก็ชอบเหมือนกัน เพื่อนก็เลยเอากระดาษเอสี่มาแบ่งกัน นั่งเขียนกันเป็นกลุ่ม โดยตอนนั้นเราเขียนเรื่องของตัวเราและรุ่นพี่ที่ชอบไป แต่ไม่จบหรอก แค่เขียนเล่นๆ พอโตหน่อยก็เริ่มเขียนมากขึ้น เริ่มจากแฟนฟิค แล้วก็พัฒนามาเรื่อยๆ แต่จริงๆช่วงประถมก็เคยแต่งบทละคร เนื่องจากครูให้แสดงละครกัน วิชานาฏศิลป์ แต่งแบบงูๆปลาๆอะ ตามจินตนาการของเด็ก แค่1หน้าA4มั้ง พอเขียนเสร็จอารมณ์ค้าง เลยมาแต่งนิทานต่อซึ่งนิทานที่เขียนคือเรื่องที่เคยฟังมาก็คือเรื่องดาวลูกไก่ เพื่อนสมัยประถมเคยมาถามว่าเรื่องมันจะเป็นยังไงต่อไป เราก็อธิบายบลาๆ ซึ่งเนื้อเรื่องมันก็คือนิทานดาวลูกไก่นั่นแหละ555

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #18
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เห่อมากครับ เห็นคนอื่นเขียนอะไรเป็นเรื่องราว ตามต้องการได้ ผมเองก็อยากองบ้าง โอ้ว่าวมันสุดยอดมั่ก ๆ ทุกอย่างมันเป็นจริง!!

      //หลายปีต่อมามองตัวเองแสนเบียวในตอนนั้น

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #19
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เรื่่องแรกสุดเลยก็คือเขียนประสบการณ์ช่วงปิิดเทอมเป็นภาษาอังกฤษส่งครู ตอน ม.ปลาย แล้วแกก็ชมว่าเขียนเก่งดีนะ เลยทำให้เราลองเขียนเรื่องจากการูตูนที่เคยอ่าน หนังที่เคยดูมาเรื่อย ๆ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #20
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เพราะมีประโยคบางประโยคหรือฉากหนึ่งฉากวิ่งวนไปวนมาอยู่ในความคิดแบบซ้ำๆ ซากๆ จนรู้สึกอึดอัดใจ ทำให้ต้องจดมันลงกระดาษ แล้วก็เขียนไปเรื่อย...

      ตอบกลับ
  • ความคิดเห็นที่ 21 - 29

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป