/>

รักที่ผ่านเข้ามาและหายไป [ยินดีให้แชร์]

วิว

สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ กิ๊ก ตอนนี้อายุ 22 ปี ขอเล่าประสบการณ์เรื่องของตัวเองเนาะ อยากจะแชร์ประสบการณ์ที่ตนเองได้เผชิญมาในช่วงวัยเรียน อยากระบายความรู้สึกเหตุการณ์ที่ได้พบเจอ อ่านเพื่อความบันเทิงก็ได้นะคะ ทั้งเรื่องนี้มาจากเรื่องจริงของเราทั้งหมด ชื่อที่กล่าวถึง มีทั้งชื่อจริงๆและนามสมมติ ขออนุญาตนะคะ

สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ กิ๊ก นะคะ ตอนที่เรียนอยู่มัธยมดิฉันเป็นเด็กเรียนมากๆเลย ก็ไม่ได้ถึงกับเรียนเก่งนะ ไม่ได้เกรด 4 ทุกวิชาหรอก แค่เรียนไม่ให้ติด 0 ไม่ติด ร ก็พอแล้ว ในตอนนั้นตั้งใจเรียนมากไม่ได้นึกถึงเรื่องความรักเลย แต่ก็มีบางช่วงนะที่โหยหาความรัก จนได้คุยไลน์กับพี่คนนึง ชื่อพี่เบียร์ อยู่แถวบ้านเราเอง พี่คนนี้บอกเลยตรงสเป็ค ( เป็นรุ่นพี่ สูง มีความกวนตีน น่ารักเบาๆ ) ชอบทุกอย่างที่เป็นเขา ทุกครั้งที่พิมพ์ข้อความสนทนากัน มันมีความสุขยิ้มไม่หุบเลย จนวันนึงพี่เบียร์ได้บอกว่า พี่จีบน้องมานานแล้วนะ ขอเป็นแฟนได้มั้ย ในใจ ณ ตอนนั้น แม่งโคตรดีใจเลย ทำตัวไม่ถูก ด้วยความที่ตัวเราไม่เคยมีแฟนมาก่อน ไม่รู้ความรักเป็นอย่างไร มันสวยงามหรือเจ็บปวด มันน่าเสียดายนะที่ตอนนั้นฉันตอบปฏิเสธพี่เขาไป ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเหมือนกัน ชอบแต่ไม่กล้าที่จะบอกว่า หนูชอบพี่เบียร์นะ หลังจากนั้นบทสนทนาที่เคยหวานก็ค่อยๆหายไป ฉันคิดว่าคนนี้คงเป็นรักแรกของฉัน ที่ฉันยังจำไม่เคยลืมและถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะตอบตกลงทันที จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง แต่เอาเถอะมันผ่านมาแล้ว กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ ต้องเดินหน้าต่อ ในตอนนั้นซีรี่ย์วายกำลังดังมาก เป็นซีรี่ย์ชายรักชาย เรื่อง LOVE SICK THE SERIES ( ปุณณ์ & โน่ ) ฉันเป็นคนบ้าซีรี่ย์วายมาก แม้กระทั่งขนมในซีรี่ย์ที่นักแสดงกินกันฉันยังต้องไปหาซื้อกินตามเลย แคปชั่นประโยคเด็ดๆฉันก็โพสลงโซเชียล โดยเฉพาะประโยคที่ว่า ผมอยากมีโน่”  และในวันนึงฉันก็มีโน่จริงๆ เป็นรุ่นพี่ปีนึง ชื่อ โน่ ( เป็นคนใต้ ผิวเข้ม จมูกโด่ง ตาโต ) เป็นพี่ของเพื่อนสนิทเรา ซึ่งเพื่อนเป็นคนแนะนำเห็นว่าเราไม่มีแฟนซะที สนทนากันไปมาจนได้ตกลงคบกัน ตอนที่คบกันทะเลาะกันบ่อยมาก พี่เขาเป็นคนขี้หึงขี้หวง ไม่ชอบให้ไปไหนกับใคร แม้แต่เพื่อนที่เป็นผู้ชายก็ห้ามสนิท ถ่ายรูปก็ห้ามอยู่ใกล้ผู้ชาย จนวันนึงมีงานกลุ่มและในกลุ่มอาจารย์บอกต้องมีผู้ชายด้วยให้คละกัน กลุ่มเรามีหญิง3คนชาย4คน เป็นงานออกนอกสถานที่ไปปลูกป่าชายเลนกัน ถ่ายรูปทำรายงานแล้วก็ไปพักกินข้าวกัน มีรถจักรยานยนต์ทั้งหมด 4 คัน เพื่อนผู้ชายเป็นคนขี่ทั้งหมดเพราะมันมารับมาส่งถึงบ้านจะได้ปลอดภัย ไปกินข้าวร้านป้าบังเอิญเจอโน่นั่งกินข้าวอยู่และโน่ก็เห็นเราซ้อนท้ายผู้ชายซึ่งเป็นเพื่อน โน่ได้เดินออกจากร้านข้าวทั้งๆที่ยังกินข้าวไม่อิ่ม

สนทนาในข้อความ

เรา :  เป็นอะไร เดินหนีทำไม

โน่ : มากับใคร แล้วซ้อนท้ายใคร

เรา : มากับเพื่อน ไปทำงานกลุ่มกัน

โน่ : แล้วทำไมต้องซ้อนท้ายผู้ชาย เขายังไม่เคยทำเลยนะเว้ยที่ให้ผู้หญิงซ้อนท้ายอ่ะ ( ร้องไห้ )

โน่ไม่ฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้นโน่เชื่อในสิ่งที่โน่เห็น และเรา 2 คนก็ทะเลาะกันอีก ฉันคิดว่าเรื่องแค่นี้มันเป็นเรื่องไร้สาระอ่ะ เพื่อนกันแค่ไปทำงานกลุ่มไม่ได้มีอะไรซะหน่อย และมีหลายๆอย่างที่คบกันแล้วทำให้เรารู้สึกอึดอัดมากขึ้นทุกวัน มันเริ่มไม่ใช่ความรักแล้ว สำหรับเรามันเป็นความน่าเบื่อน่ารำคาญ อาจเป็นเพราะโน่ที่งี่เง่าหึงมากเกินไปหรือเป็นเพราะตัวเราเองที่ไม่ชอบให้ใครมาบังคับชีวิตเรา ไม่ชอบให้ใครมาจู้จี้จุกจิก เราคบกันได้ประมาณ 7 เดือนแล้วก็เลิกกัน ตอนที่เลิกเราก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจนะรู้สึกดีด้วยซ้ำที่หลุดพ้นจากที่ตรงนั้น โน่ทำทุกอย่างยื้อเราสารพัด ขอร้องให้กลับมาเหมือนเดิม แต่เราคงไม่กลับไปขังตัวเองอยู่ในนั้นแล้วละ นี่คือแฟนคนแรกของฉัน

          สวัสดีนักศึกษาปี 1ทุกคน ฉันเป็นสาวมหาลัยแล้วนะ ได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเขตจันทบุรีแห่งหนึ่ง มีเพื่อนมาเรียนด้วยกันทั้งหมด 4 คน ( กิ๊ก ดาว นุ่น อุ้ม )  เราพักอาศัยอยู่กับดาวที่หอสิริการ ส่วนนุ่นกับอุ้มอยู่ด้วยกัน หลายคนคิดว่าเข้ามหาลัยแล้วจะดูโตขึ้น สวยขึ้น ขาวขึ้น ทำผมทำเล็บเก๋ๆ ได้ถือกระเป๋าสวยๆ แต่ความจริงแล้ว เราก็ยังเด็กเหมือนเดิม ดำๆโก๊ะๆ มัดผมด้วยยางสี แต่งหน้าก็ไม่เป็น กระเป๋าก็ใช้กระเป๋าผ้าสะพายข้างเพราะหนังสือเล่มหนามาก ขี่รถจักรยานยนต์เข้ามอทุกวัน ส่วนเรื่องความรักอ่ะเหรอ คิดเหมือนกันใช่ปะว่ายังไงก็หาแฟนง่ายอยู่ละ เด็กมหาลัยเยอะแยะ ก็ต้องมีสักคนแหละที่จะต้องมาเป็นแฟนเรา อิอิ แต่มันก็ไม่ง่ายเลยนะ ส่วนมากก็มีแฟนแล้วและก็เรียนด้วยกัน จะไปแย่งมาเหรอไม่ได้สิ เดี๋ยวนี้ผู้ชายสำอางมากกว่าผู้หญิงซะอีก มีแต่คนดูดีเขาไม่คู่ควรกับฉันเลย เรียนไปเรื่อยๆก็มีคนเข้ามาคุยบ้างแหละ แต่ไม่ถึงกับคบกันหรอก มันยังไม่ใช่อ่ะ มันมีช่วงที่เหงาๆก็โหลดแอปหาคู่มาเล่น ฉันชอบนะความสัมพันธ์แบบเหมือนแฟนกันแต่ไม่ใช่แฟน เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ผูกมัดแต่รู้สึกดีต่อกันอยากคุยไปเรื่อยๆ  ไม่อยากให้หายไปไหน ฉันโหลดแอป Azar  ได้ปัดไปเจอพี่คนนึง ชื่อ พี่เต๋า ( เป็นรุ่นพี่ 2 ปี น่ารัก กวนตีนเบาๆ เป็นเชฟทำอาหารในโรงแรม อยู่สระแก้ว ) ฉันคุยกับพี่เต๋าตลอด เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน เป็นคนที่ไม่น่าเบื่อมีเสน่ห์ในตัวเองคุยแล้วสนุกดี มีความน่ารักอย่าหายไปไหนเลยนะ ชอบนะที่ได้คุย

บทสนทนา

พี่เต๋า : พี่มีริบแบนที่ข้อมือ 2 เส้น สีชมพู ถ้าเราได้เจอกันเมื่อไรพี่จะให้เราเส้นนึง

เรา : ให้ทำไมอ่ะ

พี่เต๋า : ให้ใส่ไงจะได้คู่กัน

 บทสนทนาดำเนินมาได้ 7 เดือน พี่เต๋าถามขึ้นมาว่า ตอนนี้เราเป็นอะไรกัน เราก็ไม่กล้าตอบ เพราะตั้งแต่ที่เราคุยไม่เคยพูดถึงสถานะเลย แต่ลักษณะการคุยมันก็บ่งบอกอยู่แล้วปะว่าเป็นแฟนกัน ทุกคำที่พูดมันสื่อความหมายแบบนั้น แต่แค่ไม่มีใครพูดมันออกมาไง พี่เต๋าอยากได้ยินจากปากเรา แต่เป็นเพราะเราเองที่ไม่พูดออกไป มัวแต่ปากแข็งไม่กล้าพูดกลัวเสียฟอร์ม เป็นไงล่ะ เสียใจเลยทีนี่ บทสนทนาที่เคยมีความสุขมันค่อยๆหายไปและจบลง จนเดือนต่อมาเห็นพี่เต๋าโพสสเตตัส มีแฟนแล้ว เขาไปเที่ยวทะเลด้วยกัน เช็คอินลงรูปคู่ ที่เจ็บกว่านั้นคือ ริบแบนที่พี่เคยบอกว่าจะให้เราตอนนี้พี่ได้ให้ผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว บอกเลยว่าโคตรเสียใจ ก็จะไม่โทษใครหรอกนอกจากตัวเราเอง เสียใจอยู่พักนึงสุดท้ายก็ต้องตัดใจ เดินหน้าต่อเดี๋ยวก็มีคนเข้ามาใหม่ ปลอบใจตัวเองไว้ ขึ้นปี 2 แล้วนะ มีเพื่อนที่สนิทเพิ่มมาอีกคน ชื่อลูกปลา เรากับดาวย้ายหอมาอยู่ที่เดียวกับลูกปลาแต่อยู่คนละห้องกันนะ ในทุกๆเช้าเราจะไปกินข้าวที่หลังหอด้วยกัน และก็ไปมอพร้อมกันซ้อน 3 ไปเลย เมื่อมีงานเราก็จะมานั่งทำด้วยกันปรึกษากันช่วยเหลือกันตลอด แม้กระทั่งแฟนเพื่อนก็ช่วยแนะนำให้ ได้แนะนำคนนึง เป็นเพื่อนของแฟนลูกปลา มีชื่อกลุ่มขอไม่บอกนะ มันเป็นคำผวนที่ไม่สุภาพ ฉันคิดว่าเป็นพวกลามกหื่นกามหรือเปล่า ไม่อยากรับแอดในเฟสบุ๊คด้วยซ้ำ คนนี้ชื่อ หนวด ( รุ่นเดียวกัน มีหนวด อ้วนแต่ไม่มากนะ สูงกว่าเรา ขาว ) แต่ลูกปลาก็บอกคุยไปเถอะ ไม่มีอะไรเสียหายหรอก เราก็ต้องเปิดใจสินะลองคุยดู บทสนทนาแรกๆมีทั้งมุกแป้กๆ เพลงที่ใช้จีบสาว ( รักวันละมุข )  สารพัดทุกอย่างเพื่อให้เราใจอ่อน ก็แอบยิ้มนะ แต่เธอไม่ใช่สเป็คเราอ่ะ จนคืนวันที่15 กันยายน วันเกิดเรา เหมือนทุกคนวางแผนไว้แล้ว ให้เราลงไปนอนที่ห้องลูกปลา ทุกคนหลับหมดรวมถึงเราด้วย จนเวลาเที่ยงคืนมีเซอร์ไพส์ค้าทุกคนนนนนน หนวดไปสั่งเค้กมาเป็นรูปมินเนี่ยนข้างในเป็นช็อกโกแล็ต และมาพร้อมกับตุ๊กตาหมาที่เราอยากได้ ( ชอบการ์ตูนมินเนี่ยน ชอบกินช็อคโกแล็ต ชอบตุ๊กตาหมา ทุกอย่างที่เราชอบเลย ) เอาซะนอนไม่หลับเลยคืนนั้น ปลื้มมม อีก 2 วันต่อมา ฉันก็ต้องใจอ่อนสินะทำให้ประทับใจซะขนาดนี้ ถ้าไม่ตกลงเป็นแฟนก็จะใจร้ายเกินไปแล้ว วันวาเลนไทน์หนวดทำแหวนทองให้เราวงนึง มูลค่าไม่มากหรอกแต่มันมีคุณค่าทางใจ คบกันมาได้ 1 ปีมีเหตุให้ต้องเลิกกัน เกิดจากหนวดน้อยใจที่เราไม่เคยแคร์หนวดเลย ชวนไปนู้นไปนี่ก็ไม่เคยไปแต่ทีกับเพื่อนไม่เคยปฏิเสธ สนใจแต่เพื่อนจนลืมแฟน หนวดบอกเลิก จบแล้วความรักของฉัน เสียใจนะเราไม่เถียงเพราะมันก็จริงอ่ะ จะบอกว่าตอนนั้นเสียใจมากๆเลย ร้องไห้ไม่หยุดเป็นคนแรกที่เราเสียน้ำตาให้เธอ มีคนเคยบอกว่าถ้าเจอคนที่ดีแล้วต้องรักษาไว้ คนที่บอกคิดถึงทุกครั้ง บอกรักทุกวันไม่มีวันไหนที่ไม่บอก เป็นคนแรกของทุกเช้าและเป็นคนสุดท้ายของทุกคืน เป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลาย คนแบบนี้หายากนะ เจอแล้วต้องรักษาให้ดี แต่มันไม่มีอีกแล้วฉันเสียเขาไปแล้ว เพ้อให้เขาเห็นเขาก็ไม่สนใจ แชร์ทุกสิ่งทุกอย่างอาการหนักมากบอกเลย ไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครคนนี้คนแรกจริงๆ กินไม่ได้นอนไม่หลับอาการแบบนี้มันมีจริงๆนะ เลิกกันไป 1 เดือนได้มั้ง จนถึงวันลอยกระทง ต่างคนก็ต่างโพส หนวดทักเฟสมา บทสนทนาจึงได้ต้นขึ้นใหม่อีกครั้ง ดีใจมากๆเลยที่ได้กลับมาคบกับอีกครั้ง ต่อจากนี้ก็คงจะประคองรักของเราให้ดีกว่าที่ผ่านมา ด้วยความที่คนเป็นแฟนกันมานานมันก็ต้องมีเบื่อกันบ้าง ออกเที่ยวสิคะ ไปเที่ยวผับกับเพื่อนๆบ่อยมากช่วงนั้นเป็นช่วงที่หัดเที่ยวใหม่ๆ แต่งตัวไปเที่ยวไม่เป็นใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้น เปิ่นๆ เหล้าก็พึ่งจะหัดกิน กินทีไรผื่นขึ้นเต็มตัวแดงทั้งตัวเลย ก็ต้องไปหาหมอซื้อยามาทาตลอด ช่วงแรกๆเหตุผลที่ไปบ่อยคือ ดีเจหล่อ 5555 เปิดเพลงมัน สนุกส์แบบสายย่อ ย่อให้สุดไปเลย แต่ช่วงหลังๆเริ่มมีประเด็นอื่นเข้ามาคือ ผู้ชาย อุ๊ย! พูดตรงไปปะแก ก็มีบ้างไรบ้างแหละเนาะ ไปเที่ยวผับส่วนมากจะไปกัน 3 คน ( กิ๊ก ดาว ลูกปลา ) เที่ยวบ่อยจนได้เจอพี่คนนึง ชื่อพี่วิลลี่ ( เป็นรุ่นพี่ สูงเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน แววตามีเสน่ห์มาก หุ่นโคตรดีมีซิกแพค เพราะฉันได้กอดแล้ว ) ยืนอยู่โต๊ะข้างๆกัน ลูกปลาบอกว่าพี่เสื้อขาวน่ะหล่อมาก ลูกปลาชอบแต่ไม่กล้าไปชนแก้ว เราก็ชอบนะแต่ก็ไม่กล้าเหมือนกัน ทำไงได้ล่ะ จนตี1 ตี2 เริ่มกึ่มๆจะเมาแล้วอ่ะ พี่วิลลี่เดินมาชนแก้วด้วยเฉย ดีใจไปสิคะ อยากจะกรี๊ดดังๆ ดื่มไปดื่มมาแก้วของตัวเองหาย หายไปไหนหายได้ไง พี่วิลลี่บอกไม่เป็นไร ดื่มแก้วพี่ก็ได้ เป็นแก้วที่มีโค้กผสมมะนาวมีเหล้าเล็กน้อย อร่อยนะดื่มไม่หยุดอ่ะ ผับปิดแล้วอยากจะขอไลน์แต่ก็ไม่กล้า พี่วิลลี่พูดขึ้นมาว่า เอาไลน์พี่มั้ย จากนั้นจะปฏิเสธได้ไงล่ะคะ รีบควักโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดไลน์ แลกไลน์กันได้คุยกัน มีความสุขมาก ถ้าคืนไหนไปผับเราก็จะไลน์หากันและก็จะอยู่โต๊ะใกล้ๆกัน แล้วหลังจากที่ผับปิดพี่วิลลี่ก็จะมาหาที่หอมานั่งคุยกันเพราะอยากเจอหน้า อย่าคิดไปไกลนะว่าทำไมไม่พาขึ้นไปบนห้องล่ะ เพื่อนอยู่นั่นเอง แค่ได้มองหน้าก็มีความสุขแล้ว อยากอยู่ด้วยกันให้นานกว่านี้แต่ก็ทำไม่ได้ ต้องแยกย้ายก่อนที่พี่จะกลับ จู่ๆ พี่เดินเข้ามาหอมแก้ม แล้วบอกว่า พี่กลับก่อนนะ เราก็อึ้งไปดิ อีกวันนึงพี่วิลลี่ไลน์มาบอกว่า

พี่วิลลี่ : พี่ขอโทษนะ ที่เมื่อคืนเข้าไปหอมแก้มน้องอ่ะ

เรา : ไม่เป็นไร ก็พี่เมา

พี่วิลลี่ : พี่ไม่ได้หอมเพราะเมาหรอกนะ

เรา : แล้ว ??

พี่วิลลี่ : ชอบไง

โอ๊ยยยยย ตอนนั้นโคตรเขิน พิมพ์ข้อความไม่ถูกแล้ว  แต่ก็แอบสารภาพความผิดกลับพี่ไปนะ จะบอกว่าเราเลวก็ได้อ่ะ ยอมรับ

เรา : หนูเป็นคนเลวมั้ยพี่ที่ขอไลน์พี่อ่ะ

พี่วิลลี่ : เลวยังไง

เรา : ก็เพื่อนที่มาด้วยอ่ะ เขาชอบพี่ตั้งแต่ที่เจอละ แล้วหนูก็ดันมาขอไลน์พี่ก่อนเขาอ่ะ

พี่วิลลี่ : อ๋อ เลวตรงไหนล่ะ พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนน้องนิ

เรา : แล้วพี่ชอบใคร ??

พี่วิลลี่ : ชอบน้องไง

ประโยคนี้ใครไม่ตายแต่เราตายนะ คุยมาได้สักพักไม่ค่อยได้เที่ยวแล้วก็จะไม่ได้เจอกันแล้ว ต่างคนก็ต่างหาย บทสนทนาก็ค่อยๆจางหายไป เหลือแต่ข้อความเก่าๆ ที่เข้าไปอ่านก็ได้แต่ยิ้ม ที่คุยกันนี่เรายังไม่เลิกกับแฟนนะ ยังคบกันอยู่แค่แฟนไม่รู้ ไปเที่ยวบางทีก็ไม่ได้บอกแฟนนะ แอบหนีแฟนเที่ยว โกหกว่านอนแล้วแต่ที่จริงแต่งตัวแต่งหน้าพร้อมเที่ยวค่ะ ตอนนี้หนูเป็นสาวปี 4 แล้วนะคะ กลับสู่วงการเที่ยวอีกครั้ง คราวนี้เที่ยวหนักมาก อาทิตย์นึง 3-4 วันได้อ่ะ แล้วก็เที่ยวติดๆกัน เจอคนมากมายก็ต้องมีคุยกับเด็กๆกิ๊กๆกั๊กๆบ้าง ตอนนี้แต่งตัวเที่ยวเป็นแล้วนะคะ น่ารักค่ะ อิอิ ก็ต้องมีคนที่เข้ามาคุยบ้างสิคะ แต่คนที่เจอครั้งนี้พิเศษกว่าคนอื่น ชื่อ เอิร์ท ( เป็นรุ่นน้อง สูงบางแต่หุ่นแน่นมาก มีเส้นเลือดที่แขน จมูกโด่ง ทำผมสีทองเป็นเอกลักษณ์ คนที่ทำผมสีทองส่วนมากจะไม่รอดนะจะถูกมองว่าไม่ใช่คนไทย แต่น้องเอิร์ททำแล้วน่ารัก ) เรามองน้องเขาตั้งแต่น้องยืนที่โต๊ะอ่ะ เหตุผลที่เรามองน้องเขาคือ น้องเขาน่ารักแล้วน้องก็มากับเพื่อนมีลักษณะคล้ายๆกันเลย เราคิดว่าน้อง 2 คนนี้แม่งต้องเป็นแฟนกันแน่ๆ แล้วเราก็เป็นสาววายอ่ะชอบให้ผู้ชายรักกัน แล้วชายรักชายอ่ะมักจะหน้าตาดีกันทั้งคู่ เรามองน้องแบบไม่ละสายตาเลย จนน้องเดินมาหาเราที่โต๊ะ เดินมาพร้อมเพื่อนขอชนแก้วด้วย โอ๊ยยยยยละลายไปอีก น้องเดินมาชนแก้วหลายรอบมาก เราถามน้องเขาว่า เป็นหรือป่าว น้องบอกว่า ไม่เป็นครับ มีแต่คนบอกว่าผมเหมือนแฟนกัน ก็เหมือนน่ะสิ เหมือนมากด้วย  แต่สัญชาตญาณจากที่ได้คุยกับน้อง บอกได้เลยว่าน้องไม่เป็น น้องชอบผู้หญิง เวลาเดินมาถึงตี 3 ผับปิดแล้ว เรากำลังจะเดินออก น้องดึงแขนเราไว้แล้วถามว่า มีไลน์มั้ยครับ จังหวะนั้นรีบตอบไปสิค่ะว่ามี ได้มาอีกหนึ่ง 55555 จากนั้นก็แชทคุยกันตลอด ไปเที่ยวทีไรน้องก็มาหาตลอดเลย น้องทำงานอยู่ที่ร้านเหล้าแห่งหนึ่งในจันทบุรี ทุกคืนที่เลิกงานน้องจะมาต่อที่ผับ เราก็จะได้เจอกันตลอดเลย คุยกันทุกวันมันก็ต้องมีความผูกพันกันเป็นธรรมดา ทุกครั้งที่เราไปผับยืนเต้นด้วยกันน้องมักจะเอามือมาโอบที่ไหล่รู้สึกเหมือนโดนเป็นเจ้าของ ไม่ให้ใครมายุ่งกับเรา ดูแลดีมาก เราเมาก็พาเรากับเพื่อนไปส่งที่หอ ปลอดภัยดี บางทีก็ไปนั่งดื่มต่อที่หอยันเช้า เราก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเราชอบอะไรในตัวน้อง เราอยากคุยไปเรื่อยๆไม่อยากให้หายไปไหนเลย แต่อยู่ๆบทสนทนาจบลงแบบงงๆ น้องไม่ตอบแชท หรือน้องเจอคนใหม่ เราก็คงไม่กล้าทักไปแล้วถึงแม้ในใจจะอยากคุยแค่ไหน บทสนทนาสุดท้ายที่เราจะทักไปบอกคือ พี่จะไปฝึกงานแล้วนะ ไม่ได้เจอกันแล้ว โชคดีนะ ดูแลตัวเองด้วยยังมีอีกประโยคที่อยากบอกแต่ไม่กล้า คิดถึงมากนะไม่ว่าจะทำอะไรก็นึกถึงน้องตลอดเลยก็คนมันคิดถึงอ่ะ เห็นคนที่ทำผมสีทองก็นึกถึงน้อง เห็นอะไรทีมันคล้ายน้องไม่ได้เลย คิดถึงจริงๆ ไปฝึกงานแล้วเดี๋ยวก็คงดีขึ้น เดี๋ยวก็คงลืมได้ เวลาเท่านั้นที่ช่วยได้  3 เดือนสำหรับระยะเวลาในการฝึกงานของฉัน สู้ๆ ฉันได้มาฝึกงานที่โรงแรมแห่งหนึ่งในจังหวัดระยอง ฝึกฝ่ายบริหารทรัพยากรบุคคล พักอาศัยอยู่ใกล้ๆที่ทำงานเดินทางสะดวก ฝึกงานช่วงแรกๆท้อมาก สมองฉันไม่จดจำอะไรเลย มีแผนกมากมายไปหมด  และฝ่ายบุคคลก็ต้องรู้ทุกอย่างของโรงแรมและพนักงาน และฝ่ายบุคคลเป็นที่รู้จักของทุกคนไม่มีใครไม่รู้จัก แน่ล่ะสิก็ต้องมีคนเข้ามาคุย คนแรกชื่อ กีต้าร์ ( เป็นนักศึกษาฝึกงานฟิตเนส มาจากภาคเหนือ ขาวตี๋ หุ่นแน่นมาก กวนตีน ) บทสนทนาแรกที่เราได้คุยกันคือ ตรงร้านน้ำป้าสามล้อหน้าโรงแรม กีต้าร์ยืนซื้อน้ำกับเพื่อน เราเดินผ่านก็แกล้งถามว่า

เรา : ทำไรกันอ่ะ

กีต้าร์ : ซื้อน้ำ กินป่าว

เรา : เลี้ยงเหรอ ถ้าเลี้ยงก็กิน

กีต้าร์ : เอาดิ กินน้ำไร

เรา : ล้อเล่น แกล้งเล่นเฉยๆ

กีต้าร์ : เอ้า จริงๆกินน้ำไรจะได้สั่ง

เรา : งั้นเอาชาเขียวละกัน

นี่คือจุดเริ่มต้นที่เราได้คุยกัน แอดไลน์มาถามนู้นนี่นั่น ไม่ว่าจะทำอะไรกีต้าร์ถ่ายรูปมาให้ดูตลอด เป็นผู้ชายที่น่ารักคนนึงเลย เดินผ่านหน้าออฟฟิศมาให้เห็นตลอด ชวนเราไปดูหนังแต่เสียดายวันหยุดเราไม่ตรงกัน ก็อดดิคะ และไม่ใช่คนเดียวนะที่เราคุยด้วย ยังมีพี่อีกคน ชื่อ พี่ดิว ( เป็นรุ่นพี่ฟิตเนส เทนเนอร์ หล่อ สูง ขาว ตัวเล็กคนเหนือเหมือนกัน ) เราตกหลุมรักคน 2 คนในเวลาเดียวกัน ทำไงดี ก็ทำได้แค่คุยแบบแอบๆอ่ะ พี่ดิวชวนเราไปเที่ยวทะเลตอนดึกๆทะเลสวยมากเลยนะ ที่ทะเลสวยอาจจะเป็นเพราะคนข้างๆก็เป็นได้ ในตอนนั้นมีความสุขมาก อยากอยู่ตรงนี้นานๆถึงแม้ตาฉันจะบ่งบอกว่าฉันง่วง แต่ฉันยังไม่อยากกลับเลย แต่จะทำไงล่ะก็ต้องกลับพรุ่งนี้ทำงานต่อ ขี่มอไซกลับหออย่างมีความสุข ได้โอบกอดหุ่นแน่นๆ หื้มมมมมม ช่วงเวลาแห่งความสุขเก็บเกี่ยวไว้เถอะ ก่อนที่จะไม่มีโอกาส ใกล้ถึงวันที่โรงแรมจะมีกิจกรรมกีฬาสีแล้ว ก็ต้องเตรียมอุปกรณ์ต่างๆให้พร้อม ในวันงานจะมีกินเลี้ยงตอนกลางคืนด้วย เตรียมตัวให้พร้อม และแล้ววันงานก็มาถึง แต่งตัวสวยๆในตรีมสปอร์ต ก็ดื่มเหล้า เบียร์ ป๊อกอีก เริ่มมึนนิดๆแต่ก็ยังรู้ตัวนะ มีพี่คนนึง ชื่อ พี่ไมค์ ( เป็นรุ่นพี่เทนเนอร์ฟิตเนส หล่อเข้ม จมูกโด่ง สูง หุ่นแน่นมาก ) เดินเข้ามาคุยมาขอเบอร์ แล้วก็มาชวนบอกว่าไปเที่ยวต่อผับ ที่แรกก็กล้าๆกลัวๆ แต่เห็นว่ามีไปหลายคน พี่ดิวก็ไป กีต้าร์ก็ไป ตอนนั้นไม่ได้คิดไร ก็ตกลงไปมีเพื่อนเราไปด้วยคนนึง ก็น่าจะปลอดภัยแหละ แต่ทีจริงแล้วไม่ได้ไปต่อผับแวะร้านค้าซื้อเบียร์ ซื้อน้ำแข็งแล้วก็ไม่นั่งกินหน้าร้านแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่ามันคือร้านอะไร และใครมันจะไปคิดล่ะ สิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เกมส์ดิครับคืนนั้น คนที่เราคุยไปพร้อมกันหมดเลย 3 คน จบแล้ว เกมส์โอเว่อร์ จบไม่สวย ไม่มีน้ำตาแต่โคตรเจ็บ กลับหอมาแบบคนที่รู้สึกผิด รู้สึกผิดจริงๆเราไม่น่าทำแบบนั้นเลยไม่น่าไปต่อกับพวกพี่ด้วยซ้ำ เราถึงหอเรา พวกพี่ก็ถึงที่พักกันแล้วแหละ พี่ดิวทักมาบอกว่า มาหาหน่อย มีเรื่องจะคุยด้วยเราก็ไปเพราะตอนนั้นพี่คงโกรธเรามากคงอยากจะคุยจริงๆ ก็นั่งคุยกันสักพักนึง มันเป็นคืนสุดท้ายแล้วจริงๆที่เราจะได้คุย จะได้เจอหน้า แล้วก็เป็นคืนที่เราบอกลากัน หนูขอโทษจริงๆหนูไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย หนูขอโทษนะพี่ดิว กับกีต้าร์ก็เหมือนกัน บทสนทนาที่เราเคยคุย แชทส่งรูปหากันตลอดมันเริ่มหยุดชะงักลง เราก็พอรู้คำตอบที่เขาต้องการจะบอกแล้วแหละ ไม่ว่าจะขอโทษกี่ครั้งเธอก็คงไม่หายโกรธ เราเข้าใจ แต่เราอยากขอโทษจริงๆถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะไม่ทำแบบนี้เลย เราก็ต้องไปฝึกงานตามปกติ แต่มันไม่ปกติเหมือนทุกๆวัน เมื่อก่อนพี่ๆฟิตเนสจะลงมาชงกาแฟหน้าออฟฟิศที่เราทำงานประจำทุกวัน มองเข้ามาก็จะเห็นเรานั่งทำงานอยู่ แต่วันนี้มันไม่มีแล้ว สายตาที่พี่เคยมองมา คำพูดที่พี่ชอบแซว มันไม่มีแล้วจริงๆ และในเมื่อก่อนกีต้าร์จะลงมาส่งสมุดฝึกงานทุกวันศุกร์ที่ออฟฟิศเรา เดินผ่านออฟฟิศทีไรก็จะมาแกล้งมาหยอกล้อแอบมองตลอด แต่ทุกวันนี้ไม่เห็นแม้แต่เงา ทุกคนหลบหน้าเราหมด อยากร้องไห้ออกมาดังๆ ทุกอย่างมันชะงัก ความรู้สึกในช่วงนั้นคือ เหมือนคนอกหักอ่ะ แผลสดมันก็เจ็บๆแสบๆ ไม่เคยเกมส์มาก่อน ดันมาเกมส์ครั้งนี้ เจ็บสัส รู้ว่าแค่คนคุยแต่พอหายไปทำไมมันเจ็บนักอ่ะ อยู่คนเดียวไม่ไหวต้องให้เพื่อนมาอยู่เป็นเพื่อนก่อน ชวนกันไปทะเลนั่งเล่นคิดอะไรเพลินๆ ดื่มเบียร์คนละขวดนั่งริมชายหาด เหมือนกับที่เขาพูดๆกันว่า อยากไปนั่งโง่ๆริมทะเล นี่ไง ในตอนนี้โคตรอยากร้องไห้ บิ้วตัวเองแล้วน้ำตาก็ไม่ไหลออกมา แต่รู้สึกเจ็บช้ำข้างในมาก ไม่มีใครที่จะเห็นความรู้สึกเรามีแต่เราที่เข้าใจตัวเองดี เรื่องนี้ไม่โทษใครเลยนอกจากตัวเอง ผิดเต็มๆเรารู้ตัว รู้ว่ามีแฟนแล้วก็ไม่น่าทำตัวแบบนี้ อาจเป็นเพราะเรายังคงรักสนุก ชอบที่จะคุยกับคนอื่นเรื่อยๆไม่ชอบการผูกมัด มันรู้สึกไม่เป็นอิสระ แต่เราก็ไม่ได้อยากเลิกกับแฟนนะ ตอนนี้ก็คงจะต้องพักใจไปก่อน กลับมารักแฟนตัวเองอย่างจริงจังซะที รีบถอนใจกลับมาจากคนที่เขาได้หายไปแล้ว เก็บใจไว้ดีๆ อย่าให้ใจใครง่ายๆเพราะให้ไปแล้วมันยากที่จะเอาคืนกลับมา ต่อไปนี้เรื่องราวจะเป็นอย่างไรก็ไม่รู้เหมือนกัน เรื่องอื่นอาจจะจบแบบสมหวังรักกันดี แต่เรื่องของเรามันจบแบบไม่แฮปปี้อ่ะ อีกไม่ถึงเดือนก็จะฝึกงานจบละ เห้อทนอีกหน่อยนะเรา สู้ๆ

 

ขอบคุณทุกคนนะที่เข้ามาอ่าน อาจไม่ใช่เรื่องที่ดี ก็ขอโทษนะที่เราทำตัวแย่ๆ อย่าด่าเราเยอะเราสำนึกผิดไม่ทัน แล้วก็ขอโทษบุคคลที่อยู่ในเรื่องราวนี้ด้วย ขอโทษจริงๆ 

ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป