Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

เริ่มต้นอย่างไร กับคำว่า "นักเขียนนิยาย" [ยินดีให้แชร์]

วิว
สวัสดีทุกโคนนนนนนนนนนน
วันนี้เราว่างๆอยากจะมาบ่นอะไรให้ฟังเฉยๆ555

หลายคนเป็นเหมือนเรามั้ย   ที่แต่ก่อน คำว่า    "นักเขียนนิยาย"   ไม่เคยจะอยู่ในหัวสมองเลยด้วยซ้ำ

-เป็นคนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือทุกประเภท
-เป็นคนที่ไม่ชอบอะไรก็ตามที่ตัวหนังสือเยอะๆ
-แต่เป็นคนที่ชอบจินตนาการและฝันเฟื่อง   นั่งนิ่งๆแล้วจินตนาการแบบเว่อวัง555

อยู่มาวันหนึ่ง ไม่รู้คึกอะไร เลยอยากจะถ่ายทอดมันออกมาเป็นตัวหนังสือ   อยากให้คนอื่นมีส่วนร่วมในจินตนาการของเรา บ้าไปพร้อมๆกับเรา555   เราจึงเริ่มต้นเขียนนิยายเรื่องหนึ่งขึ้น   แต่งขึ้นมาแบบงงๆ  
ด้วยความขี้เกียจเมื่อเขียนจบ   1   ep   แล้ว   ไม่มีการทบทวนหรือแก้คำผิดเลยครับผม   ผิดอย่างไรก็ผิดอยู่อย่างนั้น 555   เขียน   ep   ใหม่ไปเรื่อยๆ   และก็อัพลงเรื่อยๆครับตะเร้ก จนมียอดวิวแรก ก็เฉยๆนะ แต่พอมีคอมเม้นแรกเท่านั้นแหละ อื้อหือออออ ข้าน้อยนั้นดีใจแทบลอยได้ ทั้งๆที่เป็นแค่สติ๊กเกอร์ตัวเดียวเท่านั้น หลังจากนั้นก็ไม่ทำการบ้านส่งอาจารย์แล้วครับ แต่งนิยายเพื่อเจ้าตะเร้กกกก นั่งรอคอมเม้นอย่างจดจ่อ เหมือนคนบ้าเลย555  จากนั้นก็เริ่มมีคอมเม้นที่เป็นตัวหนังสือ ติชมเรื่องพิมพ์ผิดยับเลยครับ5555 แต่ก็ไม่เป็นไร เราก็เข้าไปตอบคอมเม้นของทุกคนน้าาาาาาาา ตอบจนจะจีบตะเร้กกกที่เข้ามาคอมเม้นแล้วเนี่ย ยิ่งแต่งยิ่งสนุก โลกส่วนตัวที่มีหลายๆคนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในนั้นมันช่างวิเศษที่สุดเลย ล่าสุดเจ้าตะเร้กกกเดาทางนิยายของเราออกหมดเลย 555  เราจึงต้องหาทางแต่งให้หักมุมให้ได้มากที่สุด จนสุดท้ายแล้ว นิยายเรื่องแรกของเราก็จบเล่ม จบแบบงงๆว่าจบได้ยังไง555 

จนตอนนี้เราก็ยังแต่งอยู่ และกำลังคิดว่าจะติดเหรียญเพื่อหารายได้อีกด้วย หลังจากแต่งจบแล้ว ก็ทำอีบุ๊คลงขาย ขายทิ้งไว้เผื่อได้ตังค์555   ถึงแม้ว่าฐานแฟนคลับของเราจะไม่ค่อยเยอะเท่าไร่ แต่เราก็ศรัทธาในความเป็นเจ้าตะเร้กกกของเรา พูดคุยกับเราจะนิยายจบ อาาาาาาา มันช่างมีความสุขอะไรอย่างเน้.............

แล้วทุกคนละ เริ่มต้นการเป็นนักเขียนอย่างไรกันบ้าง เริ่มต้นจาก 0 เหมือนเราหรือเปล่า เริ่มต้นจากการไม่รู้อะไรเลย ยึดมั่นกับคำว่าจินตนาการของตัวเองล้วนๆ

แรกๆนะ ความคิดที่อยู่ภายในหัวเก่อนแต่งคือแบบ โอ้ยยยยยย จะอธิบายยังไงดี เอาเป็นว่าอลังมากครับ555 แต่พอจะพิมพ์เท่านั้นแหละ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเริ่มยังไง แถมใช้แต่คำซ้ำๆจนน่าหงุดหงิดตัวเองอีกต่างหาก  แต่เราเชื่อว่าถ้าเขียนบ่อยๆเดี๋ยวก็จับทางได้เองแหละ จนตอนนี้ แต่งจนจบ 1 เรื่องแล้ว เราก็ยังเป็นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง คือชอบพิมพ์ผิด ไม่ชอบกลับไปอ่านนิยายตัวเองซ้ำเพื่อแก้ไข และสุดท้ายก็ยังชอบจินตนาการเรื่อยเปื่อยเหมือนเดิมอีกด้วย

มาๆทุกคน ไหนๆก็บ่นจนถึงตอนนี้แล้ว เรามาแต่งนิยายร่วมกันดีกว่า  เราจะเริ่มแต่ง ep.1 นะ ทักคนแต่งต่อด้วยนะ คนละสี่ห้าบรรทัด อิอิ มาเริ่มกันเลย

เรื่อง   จงชอบฉันซะ ยัยเฉิ่มเบ๊อะ

ep.1
ผมชื่อ เพียส เป็นผู้ชายที่มั่นหน้าที่สุดในโรงเรียนแห่งนี้ ทำไมนะหรอ ก็เพราะว่าผมเป็นคนหน้าดี กีฬาก็โดดเด่น แถมเรียนเก่งอีกต่างหาก  ไม่ว่าจะใครหน้าไหนก็หวังอยากจะได้ผมมาเป็นแฟนทั้งนั้น ยกเว้นแต่ ยัยเฉิ่มนี่เท่านั้นแหละที่ไม่แม้แต่จะชายตามองผมเลยด้วยซ้ำ ถ้าผมไม่แพ้พนันเพื่อนละก็ ผมจะไม่มีทางมาตามตื๊อยัยนี่เด็ดขาด 
ณ โรงอาหาร
"นี่ ขยับออกไปสิ" ผมบอกให้เธอขยับเพื่อที่ผมจะได้ไปนั่งกินข้าวอยู่ข้างๆเธอ
"ที่นั่งเยอะแยะ นายก็ไปนั่งที่อื่นสิ" -ท่าทางแบบนั้นมันคืออารายยยยย สวยก็ไม่สวย ยังจะมาทำตัวหยิ่งอีก คอยดูเถอะ ฉันจะทำให้เธอหลงรักฉันให้ได้ ยัยเฉิ่มเอ่ย หัวร้อนนนนนนนนนนนนนนนน
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป