'โฟกัส' เปิดใจ...ชีวิต 10 เดือนในญี่ปุ่น

                     สวัสดีค่ะน้องๆ ชาว Dek-D.com ...... เจอกับ พี่เป้ และคอลัมน์เล่าประสบการณ์เด็กนอกกันอีกเช่นเคย สำหรับสัปดาห์นี้พิเศษม๊ากมาก เพราะ พี่เป้ มีโอกาสนำเรื่องราวของสาวน้อยนักแสดงฝีมือเยี่ยมคนหนึ่ง ซึ่งหันหลังให้วงการบันเทิงและเดินทางไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ประเทศญี่ปุ่น แต่ตอนนี้เธอคนนี้ "โฟกัส จีระกุล" ก็ได้เดินทางกลับมาเมืองไทยแล้วล่ะค่ะ ว่าแต่เรื่องราวของโฟกัสตอนอยู่ญี่ปุ่นจะเป็นยังไงบ้างนะ ...

{pic-desc}

                     สวัสดีค่ะ ชื่อ "โฟกัส จีระกุล" ค่ะ  เพื่อนๆ เรียกว่า “กัส”  เรียนที่โรงเรียนเบญจมราชาลัย สายศิลป์-ภาษาญี่ปุ่นค่ะ เมื่อปีก่อนได้รับทุน MJES (Mainichi Japanese Exchange Scholarship) เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ระเทศญี่ปุ่นเป็นระยะเวลา 10 เดือน ความรู้สึกตอนแรกที่รู้ว่าจะได้ไปแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่นนั้น ดีใจและตื่นเต้นมากๆ ช่วงแรกจะดี๊ด๊ามากเพราะคิดว่าต้องสนุกมากแน่เลย^^ แล้วก็แทบไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยค่ะ แค่เตรียมใจไปอย่างเดียวค่ะ

                    ไปถึงตอนแรกฟังไม่ออกพูดไม่ได้เลยอ่ะค่ะ คือมันไม่ได้เลยจริงๆ นะ ใช้เวลา 2-3 วันปรับตัวค่ะ คิดตลอดว่าถ้าวันนี้ไม่พูดแล้วพรุ่งนี้เราจะพูดได้ไง เลยพยามยามพูดค่ะ เค้าก็ไม่ค่อยเข้าใจเราเท่าไหร่
แต่เราก็พยายามเต็มที่เลยนะคะ พกพจนานุกรมติดตัวตลอดเวลาเลยช่วงแรก หนักมาก ขอบอก 5555

{pic-desc}

                     ส่วนการเรียนที่โรงเรียนนั้น พอตอนแรกไปถึงเค้าให้สอบวัดระดับก่อนค่ะ เป็นข้อสอบง่ายๆ แต่ทำไม่ได้ 55 แต่ท้ายสุดก็ได้เรียนเหมือนนักเรียนคนอื่นๆ ค่ะ ได้เรียนพร้อมกับเพื่อนในห้องเรียนค่ะ ส่วนเรื่องการปรับตัวกับการเรียนนั้น ฟังอย่างเดียวเลยค่ะ เพราะจะให้เขียนไม่ได้แน่ๆ เพราะมีแต่คันจิทั้งนั้นเลย
ก็เลยเริ่มจากฟังและค่อยๆ หัดเขียนคันจิค่ะ

                     ตอนอยู่ที่นั่นก็ได้ร่วมกิจกรรมกับทางโรงเรียนบ้างค่ะ ทุกคนในห้องพยายามทำกิจกรรมร่วมกันทุกคนเลยค่ะ และที่ประทับใจมากๆ คือพวกเค้าจัดกิจกรรมเกี่ยวกับ “ประเทศไทย” ค่ะ ซึ่งเค้าให้เราทำขนมไทยด้วย เราก็บอกเค้าแล้วทำไม่เป็น แต่เค้าก็บอกไม่เป็นไร สุดท้ายเลยได้ “กล้วยบวดชี” (ที่รสชาติแย่ที่สุดเท่าที่เคยกินมา) ต้องขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่บอกว่า “อร่อย” แต่สำหรับกัสต้อง “ขอโทษนะ” T^T

{pic-desc}

                     สำหรับโฮสท์แฟมิลี่ที่กัสไปอยู่ด้วยนั้น จริงๆ แล้วใช้เวลาประมาน 1-2 วัน ค่ะ ในการปรับตัว
วันแรกๆ จะเขินไม่กล้าพูดด้วยไม่รู้ว่าเค้าเป็นคนแนวไหนค่ะ ไม่รู้ว่าเค้าชอบให้เราพูดหรือเงียบๆ ซึ่งครอบครัวทุกครอบครัวที่กัสไปอยู่มาน่ารักทุกครอบครัวเลยค่ะ ครอบครัวญี่ปุ่นถือว่าเวลาเป็นสิ่งสำคัญมากที่สุดเลยค่ะ
กัสเลยต้องตรงต่อเวลามาก แล้วก็เรื่องสัญญาค่ะ ถ้าพูดอะไรแล้วต้องทำให้ได้ ครอบครัวไทยอาจจะทานข้าวไม่พร้อมกัน ใครมาก่อนก็ทานก่อน แต่ที่ญี่ปุ่นเค้ารอกันนะคะ ต้องทานพร้อมกัน แต่ที่ญี่ปุ่นกับไทยเหมือนกันคือเรื่องที่ทานข้าวแล้วห้ามเหลือค่ะ เพราะว่าชาวนาเค้าเหนื่อย ดังนั้นต้องทานข้าวให้หมดทุกเม็ดค่ะ

{pic-desc}

                     ตลอดระยะเวลา 10 เดือนที่อยู่ที่ญี่ปุ่น แน่นอนว่าภาษาญี่ปุ่นดีขึ้นกว่าตอนไปค่ะ ทำให้กัสรู้ว่าการใช้ชีวิตคนเดียวมันไม่ได้สนุกอย่างที่คิด การอดออมก็เป็นเรื่องสำคัญในการใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่นค่ะ การไปญี่ปุ่นทำให้กัสเห็นข้อแตกต่างของไทยกับญี่ปุ่นค่ะ การเดินทางของที่ญี่ปุ่นรวดเร็วและตรงเวลา แต่การเดินทางที่ไทยเราจะไม่สามารถคำนวณเวลาได้ว่ากี่นาทีจะถึงที่หมาย ขึ้นอยู่ว่ารถติดหรือป่าว ถ้าไม่อยากสายก็ต้องออกจากบ้านก่อนเวลาเยอะๆ และโรงเรียนที่ไทยมีกฎระเบียบ แต่ที่ญี่ปุ่นเค้าค่อนข้างฟรีเรื่องการแต่งตัวค่ะ แค่ห้ามแต่งหน้าและทำสีผมค่ะ แล้วก็ไม่มีใครทำจริงๆ ค่ะ ถ้าใครอยากทำก้อจะทำช่วงปิดเทอมแล้วก็จะย้อมกลับตอนเปิดเทอมค่ะ กัสก็ไม่ได้ทำสีนะคะ แต่สนุกกับการเปลี่ยนทรงผมไปโรงเรียน แต่สิ่งที่ไทยเป็นที่ 1 ไม่เป็นรองใครคืออาหารไทยของเราอร่อยที่สุดในโลกค่ะ

{pic-desc}

                     แน่นอนว่าการไปใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนอกนั้น ต้องมีเจอปัญหาบ้าง เวลาที่กัสเจอปัญหาอะไร จะพยายามหาทางด้วยตัวเองค่ะ จะค่อยๆ คิดว่าจะทำยังไง มันคือเรื่องจริงค่ะ ทุกปัญหามีทางออกเสมอ ดังนั้นการไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนครั้งนี้ทำให้กัสได้ความทรงจำดีๆ กลับมาค่ะ การไปครั้งนี้สนุกค่ะ ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตแบบคนญี่ปุ่นเต็มๆ เลยค่ะ ใครอยากลองหาประสบการณ์ใหม่ๆ และอยากได้ภาษาก็ลองมาสมัครที่โครงการ MJES ได้นะคะ

                     เรียกได้ว่าทั้งน่ารักทั้งเก่ง สมกับเป็นวัยรุ่นไทยสมัยใหม่ที่น่าเอาอย่างจริงๆ เลย ยอมทิ้งโอกาสในวงการบันเทิง เพื่อบินไปหาประสบการณ์ในต่างแดนที่หาไม่ได้ในเมืองไทย ^^  และอีกอย่าง สังเกตกันมั้ยว่า โฟกัสชอบถ่ายรูปท่าชูสองนิ้ว แต่ไม่ว่าจะถ่ายกี่รูป ทำไมถึงออกมาน่ารักทุกรูปล่ะเนี่ย !? 555555 ว่าแต่แถวนี้มีใครแอบชอบน้องโฟกัสบ้าง ขอเสียงหน่อยจ้าาาาา

                     ส่วนใครอยากส่งเรื่องราวประสบการณ์เด็กนอกมาลงอย่างนี้บ้าง ก็สามารถส่งมาได้ที่ pay@dek-d.com รับรองว่า พี่เป้ เอามาลงให้แน่นอน !  

ข้อมูลและภาพประกอบ : Mainichi Academic Group

NEXT EPISODE  >>   "เธออายุ 23 แต่ยังเรียนอยู่ไฮสคูล!"  ถึงจะเรียนช้ากว่าคนอื่น  แต่กลับมีพรสวรรค์ด้านการเขียนมากกว่าคนอื่น  ตัวอยู่เยอรมัน แต่งานเขียนได้ตีพิมพ์ที่ไทยมาแล้ว  กว่า 10 เล่ม !!  ห้ามพลาด เรื่องราวสนุกๆ จากเยอรมัน  กับนักเขียนเจ้าของนามปากกา "เจ้าหุ่นกระบอก"  AVAILABLE ON DEK-D.COM  STUDY ABROAD COLUMN  THU 8 APRIL 2010 !