เลาะซิดนีย์..ดูวิถีเดินทางของชาวเมือง

     สวัสดีครับน้องๆ ชาว Dek-D.com วัฒนธรรมการเดินทางในชีวิตประจำวันของผู้คนแต่ละชนชาติ ก็เป็นอีกเรื่องที่ควรรู้ไว้ก่อนไปเด๋อที่ต่างแดนนะครับ ในเมืองใหญ่สำคัญๆ ของโลกแต่ละแห่ง ก็จะมีรูปแบบการเดินทางและระบบขนส่งมวลชนที่แตกต่างกันออกไป นับจากนี้ พี่ยีนจะพาน้องๆ ไปรู้จักกับวัฒนธรรมการเดิน เหิน โหน เหาะในแต่ละวันของชาวเมืองแต่ละเมือง เขาไปไหนมาไหนกันอย่างไร ขึ้นเหนือลงใต้ยากเย็นกันแค่ไหน ไปพบเรื่องราวการเดินทางในมหานครแห่งแรกกันเลย ..ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ครับ...

ซิดนีย์ ขึ้นชื่อว่ามีระบบขนส่งมวลชนที่ดีที่สุดเมืองหนึ่งของโลกเลยทีเดียว การเดินทางสะดวกมาก มีรถไฟ (CityRail) ที่จะมีสถานีรายทางจอดรับส่งผู้คนในทุกพื้นที่ เชื่อมต่อย่านใจกลางเมือง และชานเมืองเข้าด้วยกันเป็นเครือข่าย ถ้าคิดว่าเป็นเมืองไทย ก็คงครอบคลุมเขตกรุงเทพและปริมณฑล ซึ่งเรียกกันว่าเขต Metropolitan Area ครับ

     CityRail นี้จะมีความพิเศษอยู่อย่างคือ ถ้าเป็นรถไฟเมืองไทย ก็จะแยกระหว่างรถไฟบนดินกับรถไฟฟ้าใต้ดิน แต่ที่ซิดนีย์รถไฟของเขาจะเหาะขึ้นบนหรือมุดลงล่างเป็นปกติ โดยการที่รถไฟลดระดับลงใต้ดินนั้น ก็เพื่อหลีกหนีการจราจรอันคับคั่งในย่านใจกลางเมืองครับ

     ในส่วนที่รถไฟทุกประเภทไปไม่ถึง ที่ซิดนีย์ก็จะมีรถเมล์ให้บริการครับ โดยรถเมล์นั้นจะทำหน้าที่วิ่งออกจากสถานีรถไฟ ไปยังละแวกใกล้เคียง และสำหรับเรือเฟอร์รี่ (Ferry) ก็เป็นอีกระบบขนส่งมวลชนที่ชาวเมืองบนฝั่ง North Sydney (ซิดนีย์เหนือ) เลือกใช้เดินทางไปๆ มาๆ ยังอีกฝั่งของเมือง

     บริเวณสถานีรถไฟหรือพื้นที่สาธารณะบางแห่งของซิดนีย์จะไม่มีถังขยะ และบางที่ก็ล็อคห้องน้ำไม่ให้เข้าเลย เนื่องจากเขาระวังเรื่องความปลอดภัยหลังจากเหตุการณ์ 911 เกิดขึ้นครับ

     สำหรับราคาค่าโดยสารของยานพาหนะแต่ละชนิดนั้น ก็แพงหูฉี่ตามค่าเงินและค่าครองชีพครับ ไปไหนมาไหนก็ประมาณ 5-10 เหรียญแล้ว ซึ่งถึงแม้ที่นี่จะมีตั๋วเดือนและตั๋วราคาพิเศษสำหรับนักเรียนนักศึกษา แต่ที่ไม่มีนโยบายลดค่าโดยสารให้กับนักเรียนนักศึกษาชาวต่างชาติ เขาจะลดให้เฉพาะพลเมืองของเขาเท่านั้นครับ และสำหรับคนชรากับเด็กก็ลดราคาตามปกติอยู่แล้วครับ แต่ที่ไม่เหมือนกับเมืองไทยก็คือ มันเป็นธรรมเนียมว่าเด็กนักเรียนไฮสคูลที่ตัวโตๆ หน่อย อายุประมาณ 10-20 ปี  ต้องลุกให้คนทั่วไปนั่งในรถหรือรถไฟโดยสาร เพราะเด็กกลุ่มนี้จ่ายราคาค่าตั๋วถูกกว่า ไม่ได้นั่งชั้นเฟิร์สคลาสว่างั้นเถอะครับ

รถเมล์ที่ซิดนีย์จะไม่มีกระเป๋ารถเมล์เหมือนที่บ้านเรานะครับ ขึ้นไปแล้วต้องจ่ายเงินกับคนขับรถ แล้วคนขับจะออกตั๋วให้เลย แต่ส่วนใหญ่ผู้โดยสารจะมีบัตร prepaid ที่จ่ายก่อนใช้ทีหลังเหมือนรถไฟฟ้า ขึ้นไปก็ตอกบัตรแล้วก็นั่งเลย เร็วมาก สะดวกดี และเนื่องจากว่าคนขับเป็นกระเป๋ารถไปในตัว เวลาขึ้นรถเมลล์ต้องขึ้นทางประตูหน้าเท่านั้นครับ เพราะถ้าขึ้นประตูหลังก็จ่ายค่าโดยสารไม่ได้ ประตูหลังจึงเอาไว้ใช้สำหรับลงจากรถเท่านั้นครับ

     เป็นอย่างไรบ้างครับสำหรับวัฒนธรรมการเดินทางของชาวซิดนีย์ ใครที่เล็งๆ ไว้ว่าจะไปเรียนที่มหานครแห่งโอเปราเฮ้าส์ คงถูกใจกับบทความที่พี่ยีนนำมาฝากในคราวนี้กันใช่ไหมครับ แต่ถ้าใครมีเรื่องราวอะไรๆ ที่แตกต่างออกไป ก็จัดการแชร์ให้เพื่อนๆ ได้ติดตามกันเลยนะครับ
 

     น้องๆ คนใดมีเรื่องราวอยากพูดคุยหรืออยากแชร์ประสบการณ์นักเรียนนอกให้พี่ยีนและเพื่อนๆ ได้ฟังกัน ก็อีเมลมาได้ครับที่ gin@dek-d.com คราวหน้าพี่ยีนจะพาไปเดิน เหิน โหน เหาะ ที่ซิตี้ไหนอีก คอยติดตามกันนะครับ...

ขอขอบคุณข้อมูลจากคุณเชษฐพล ชัยชนะฉิมพลี

Pics : www.travelsmart.gov.au,www.pictureninja.com,
www.subways.net, www.urbantransport-technology.com,
upload.wikimedia.org, www.natui.com.au http://www.asiahubtravel.com  ,http://www.bloggang.com http://huntoftheseawolves.net http://perthtrains.nachohat.org http://www.guru-tour.com