เรื่องน่ารักๆ จากอเมริกา กับ 5 คุณครูต่างชาติที่ไม่มีวันลืม

          สวัสดีค่ะน้องๆ ชาว Dek-D.com ... เจอกับ พี่เป้ และเล่าประการณ์เด็กนอกเช่นเคยทุกๆ วันพฤหัส ^^ สำหรับน้องๆ ที่ไปเรียนเมืองนอก พี่เป้ ว่า บุคคลที่สำคัญมากๆ ที่สุด 3 คนก็คือ โฮสท์แฟมิลี่ เพื่อน และ "คุณครู" .... ใช่แล้วค่ะ ประสบการณ์เด็กนอกวันนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณครูหรือแม่พิมพ์ของชาติ ที่ถือเป็นปัจจัยสำคัญเลยว่า เราจะสนุกกับการเรียนหรือเกลียดวิชานั้นไปเลย สำหรับเจ้าของเรื่องวันนี้เค้ามีความประทับใจเกี่ยวกับคุณครูมาฝากค่ะ ถ้าอยากรู้ว่าจะเป็นยังไง ก็เลื่อนไปอ่านได้เลย

         ก่อนอื่นก็ต้อง ‘สวัสดีค่ะ’ ชาวเด็กดีที่อ่านหน้านี้อยู่ เราชื่อ "เจื้อย" หรือคนที่นี่จะรู้จักกันว่า Tina (ทีน่า) ชื่อจริงชื่อทิพานันต์ (ตัวจริงต้อง “นันต์” แบบนี้เท่านั้น เพราะคนส่วนมากจะคิดว่า นันท์ แบบนี้ แหะๆ) เรามาเรียนที่อเมริกาได้ห้าปีแล้วค่ะ เพิ่งเข้าปีที่ห้าเมื่อไม่นานมานี้เอง มาเรียนตั้งแต่ High School เรียนที่ Montclair High School, California จนตอนนี้กำลังจะเป็นน้องใหม่ของ Cal State Fullerton หรือชื่อเต็มๆ ก็คือ California State University, Fullerton

          ก่อนจะเข้ามหาลัยก็ต้องผ่านด่านโรงเรียนมัธยมปลายก่อน และตลอดเวลาสี่ปีที่ผ่านมาก็มีเรื่องประทับใจหลายๆ เรื่องเช่นกัน.....โดยเฉพาะเรื่องครู

ครูที่ปรึกษา : ตอนที่มานี่แรกๆ เราปรับตัวไม่ค่อยได้เลย ไปโรงเรียนวันแรกก็ดวงดีมาก ครูที่ปรึกษาให้รอสองชั่วโมงเต็มๆ และเหตุที่เค้ามาสายก็คือ ฉันไปส่งลูกที่โรงเรียนมา เราก็รอกันไป... ตอนแรกๆ ยอมรับเลยว่าไม่ค่อยชอบครูคนนี้ แต่ครูคนนี้ก็เป็นคนหนึ่งที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จเรา เค้าเป็นครูที่ปรึกษาเราตลอดสี่ปีในไฮสคูล เพราะว่าเค้าแบ่งตามนามสกุล แม้ว่ามีช่วงนึงเราโดนย้ายไปอยู่กับครูอีกคนก็ตาม ครูคนนี้เป็นคนที่ยิ้มแย้มและยินดีช่วยเหลือนักเรียนของเค้ามากๆ เราเคยเห็นเค้านั่งคุยกับรุ่นน้องคนหนึ่งแบบครึ่งชั่วโมงได้ คุยเกี่ยวกับปัญหาของน้องคนนั้น คือไม่ได้อยากแอบฟังนะแต่บังเอิญไปยืนรอคุยกับเค้า เลยได้ยินเท่านั้นน่ะ ฮ่าๆๆ เวลามีปัญหาอะไรอยากได้คำแนะนำหรือคำตอบอะไร เค้าก็ช่วยเรานะ หรือถ้าเค้าไม่รู้ เค้าก็จะไปถามครูอีกคนให้ และเค้าจะยินดีกับเราทุกๆ เรื่องเลย แบบบางเรื่องตัวเราเฉยๆ งี้ พอไปบอกเค้า ครูเค้าก็แบบโอ๊ยย ดีใจมาก ดีใจเกินกว่าเราอีก 555

ครูสอนอังกฤษ : นอกจากนั้น เราเจอครูที่สอนวิชาอังกฤษสองคนที่ดีมากๆ แถมเรายังเป็นรุ่นสุดท้ายที่เรียนกับครูสองคนในวิชาเดียวกันแต่คนละวิชา คือครูคนนึงจะเน้นพวกการอ่าน ส่วนอีกคนจะสอนทั่วๆ ไป ครูสองคนนี้เป็นครูที่เราสนิทมากที่สุดตลอดสี่ปีในโรงเรียน ไม่ว่ามีปัญหาอะไรเราก็ไปหาเค้าได้เสมอโดยเฉพาะเวลาต้องเขียน essay เพราะว่าแกรมม่าเราห่วยมาก ฮ่าๆ ถ้าไม่ให้ใครช่วยตรวจก่อน มีหวังคะแนนออกมาคงได้เป็นลมกันไปข้างนึงเลยทีเดียว เรารู้สึกว่าเรามีอะไรครูเค้าก็ยินดีจะช่วยและเค้ายินดีกับควาสำเร็จของเราเสมอ...ในบ้างครั้งที่เราท้อ เราเหนื่อย ครูสองคนนี้ก็จะคอยให้กำลังใจเราและเชื่อในตัวเราว่าเราทำได้อยู่แล้ว ซึ่งมันก็ทำให้เรามีกำลังใจที่จะเดินต่อไป.... ทุกวันนี้เราจบมาแล้ว แต่เรายังอีเมล์คุยกับครูเสมอ..มันได้ความรู้สึกเหมือนคุยกับเพื่อนที่เราพูดเรื่องอะไรก็ได้ เราสนิทกับครูจนเราสามารถแกล้งเค้า หยอกเค้าได้เลย และนั่นทำให้ครูเห็นว่าภาษาเราพัฒนามากเพราะเราสามารถหยอกหรือแกล้งแซวครูได้เลยทีเดียว ฮ่าๆๆๆ (มันไม่ค่อยน่าเอาเป็นตัวอย่างเท่าไหร่)

ครูสอนประวัติศาสตร์โลก : เรายังประทับใจครูอีกหลายๆ คนในโรงเรียน เช่นครูที่เคยสอน World History (ประวัติศาสตร์โลก) เค้าเป็นครูรุ่นใหม่มากและเค้ามีวิธีการสอนที่สนุกและจำง่าย เวลาจดโน้ตก็จะไม่น่าเบื่อ แถมครูเค้าชอบโยงบทเรียนเข้ากับการ์ตูน เลยถูกใจคนชอบการ์ตูนอย่างเรามากๆ

ครูสอนเคมี : อีกคนคือครูเคมีที่เราชอบเค้ามาก เค้าดูดุๆ ในตอนแรกๆ แต่ว่าเค้าใจดีมากและไม่ทำให้วิชาเคมีน่าเบื่อ แบบครูเค้าจะกระตือรือร้นทำให้นักเรียนไม่ง่วงและไม่เบื่อ  แต่ว่ามีเรื่องตลกอยู่สองเรื่องกับครูคนนี้ คือเราเคยสอบได้คะแนนประมาณ 80 กว่าๆ มันเท่ากับ B แต่เราอยากได้ A เราก็เลยจะไปสอบใหม่ ซึ่งเค้ามีกฏว่า ต้องไปติวสองชั่วโมงและทำรีวิว เราก็ไป ครูเค้าก็บอกว่า เอาเวลาไปทำอย่างอื่นเถอะ เพราะได้ B ก็ดีแล้ว คะแนนที่คุณได้มันดีแล้ว เรานี่ถึงกับอึ้งมันตรงนั้น 555 และอีกเรื่องคือเรามีนาฬิกาหลายเรือนและครูเค้าจะมานั่งอธิบายบทเรียนแถวๆ โต๊ะเรา วันนึงเค้าก็ถามขึ้นมาว่า เราน่ะมีนาฬิกากี่เรือนหรอ เค้าเห็นเราใส่ไม่เคยซ้ำกันเลย เรากับเพื่อนสนิทอีกคนถึงกับขำเลย คือเค้าดุแต่เค้าก็มีมุมแบบน่ารักๆ เราชอบครูที่นี่เพราะว่าครูที่นี่ใส่ใจนักเรียนค่อนข้างสูงและให้โอกาสที่จะแก้ตัวเสมอ

          โรงเรียนเราพวกเม็กซิกันค่อนข้างเยอะแบบ 85% ได้เลย แต่เม็กซิกันดีๆ ก็มีนะ นอกจากนี้ก็มีคนเอเชียด้วยกัน บางคนอาจกลัวเพื่อนแกล้ง เราอาศัยเงียบๆ เอา อย่าไปต่อล้อต่อเถียงกับเค้า เดี๋ยวเค้าเหนื่อยเค้าก็เลิกไปเอง แต่เพื่อนส่วนมากเค้าจะเกรงๆ เราเพราะว่าเราค่อนข้างเงียบ แต่เวลาคุยเราก็คุยได้นะ เราไม่กัด ฮ่าๆ เราเคยเจอเพื่อนในห้องแกล้งคือแบบนั่งกินข้าวอยู่ดีๆ มันก็โยนเบบี้แครอท แบบอันเล็กๆ น่ะมาใส่เรา (ถ้าเป็นแครอทอันใหญ่เราก็คงหัวแตกมันอยู่ตรงนั้นแหละ ฮ่าๆ) แต่เห็นอันเล็กๆ แบบนี้มันเจ็บมากกก แถมยังไม่ได้มีแค่นั้น กล่องนมกินหมดแล้วมันยังโยนมาเลย สรุปมันเห็นเราเป็นถังขยะๆ จริงหรือเนี่ย เราก็เฉยๆ น่ะ จะไปเถียงกับพวกเค้าให้ได้อะไร เงียบๆ ไปเดี๋ยวเค้าก็หยุดไปเอง

           สุดท้าย อยากบอกเพื่อนๆ ว่า การที่มาเรียนที่นี่ตอนแรกๆ อาจจะดูน่ากลัวในหลายๆ เรื่องเช่น สังคม เพื่อน ครู แต่เรารู้สึกว่าครูที่นี่เค้ามีความเอาใจใส่ เพื่อนก็ยินดีที่จะช่วยเรา สังคมครูกับนักเรียนดูเป็นกันเอง ถ้าเราปรับตัวเข้าหาสังคมที่นี่ได้ เราว่ามันก็จะสนุกไปเองนะ หลายคนอาจจะมองว่าเรียนนอก มันดูสนุก ดูง่าย แต่ว่านี่มันเป็นแค่มุมหนึ่งของประสบการณ์ แต่ก็อย่าไปกลัวกับการก้าวข้ามอุปสรรคเลย เพราะเมื่อเราผ่านมาได้เราก็จะมีความสุขเอง

           อ่านแล้วน่ารักดีจัง ทำให้รู้เลยว่า ความรักและความห่วงใยที่ครูมีต่อลูกศิษย์ก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเชื้อชาติและภาษา ^^ แล้วน้องๆ ล่ะคะมีคุณครูที่ประทับใจมั้ย พี่เป้ มีท่านนึงเป็นอาจารย์สอนภาษาเกาหลีที่คณะอักษรฯ อาจารย์แกใจดีมากกกกกกกกก เวลาเรียนรู้สึกสนุกมาก ถึงกับยอมโดดเรียนคาบอื่นเพื่อมานั่งทบทวนวิชานี้ ฮ่าๆๆ (เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนะ) พูดแล้วก็คิดถึงจังเลยแฮะ อิอิ......ส่วนใครมีประสบการณ์เด็กนอกสนุกๆ อยากแบ่งปันก็ส่งมาได้ที่ pay@dek-d.com แล้วเจอกันจ้า