|
สวัสดีค่ะน้องๆ ชาว Dek-D.com .... เจอกับ พี่เป้ และเล่าประสบการณ์เด็กนอกเช่นเคยทุกๆ วันพฤหัส ช่วงนี้หลายๆ คนคงปิดเทอมกันหมดแล้ว ว่างๆ ก็มารออ่านเรื่องเล่าสนุกๆ กันดีกว่าเนาะ ^^ สำหรับวันนี้ ขอบอกเลยว่าเรื่องที่นำมาฝากนี่สนุกมากๆ ค่ะ เป็นการเม้าท์ถึงสังคมคนอเมริกันว่าเค้าเป็นยังไง วัยรุ่นบ้านเค้านิสัยยังไงบ้าง อยากรู้ว่าจะดุเด็ดเผ็ดมันส์แค่ไหน ก็ไปอ่านกันโลด

Hola!! สวัสดีเจ้า! (^/\^) เราชื่อ "เบล" ค่ะ อยู่อเมริกาได้สามปีแล้ว อยู่เมือง Santa Rosa รัฐแคลิฟอร์เนีย มีชื่อเสียงอันเลื่องชื่อเรื่องของไวน์ เพื่อนบางคนอาจสงสัย มันคือส่วนไหนของแคลิฟอร์เนีย ? -*- เอาง่ายๆ ถ้าพูดชื่อเมืองซานฟรานซิสโก มีหรือใครจะไม่รู้จัก? ใช่มั้ยๆ เพราะฉะนั้นเมืองเราอยู่ห่างจากซานฟรานประมาณ 45 นาทีค่ะ
โรงเรียนเราชื่อ Santa Rosa High School ค่ะ ไม่อยากจะคุย (แต่ขอนิดนึง >O<) โรงเรียนเราถือว่าเป็น The Best ของแถบนี้เลยน้า ภูมิใจอ๊ะ! >O< เก่าแก่อันดับที่ 9 ของแคลิเฟอร์เนีย สร้างเมื่อปี 1874 ค่ะ แถมเพิ่งได้รับการแต่งตั้งเป็น A California Distinguished School (โรงเรียนที่มีชื่อเสียงยอดเยี่ยม) เนื่องจากมีผลงานเด่นด้านวิชาการ วัดจากจำนวนนักเรียนสอบติดมหาลัย คะแนน SAT ACT , AP Program และอีกต่างๆ มากมาย
โรงเรียนเรามีโปรแกรมอันกิ๊บเก๋ฮาเลวังก้าที่เราภูมิใจเสนอสุดๆ ว่า ArtQuest Program ค่ะ รับเด็กที่มีความสามารถพิเศษเฉพาะด้านเช่น Dance, Vocal, Instrumental, Digital Arts, Video Arts, Drama, Visual Fine Arts (VFA) และ Photography ค่ะ ใครจะเข้านี่ต้องสอบกับอาจารย์ประจำวิชาก่อนนะคะ ไม่งั้นหมดสิทธิ์ แต่ที่แน่ๆ งานหนักม๊ากกก ยากสุดๆ ด้วย แต่เด็กของโปรแกรมนี้เขาก็เจ๋งจริงอะไรจริงค่ะ

วิชาโปรดของเราคือ Choir หรือการร้องประสานเสียงค่ะ นี่เป็นปีที่สองที่เราเรียน ที่นี่จะมีสามระดับคือ A Cappella (ระดับต้น), Las Choralistas (ระดับกลาง), Concert Choir (ระดับสูง) ตอนนี้เราเรียนปีสองเป็นระดับกลาง เป็นผู้หญิงล้วน แอบไม่เจริญสายตาเท่าไร -*- วิชาร้องเพลงเป็นอะไรที่สนุกสุดๆ การบ้านไม่มี เอามันส์อย่างเดียว คลาสนี้ได้เพื่อนเยอะจริงอะไรจริง ใครมาแลกเปลี่ยนขอแนะนำค่ะ มีคอนเสิร์ตสามครั้งต่อปีค่ะ รับประกันความมันส์ ^O^

ส่วนสังคมของที่นี่ คนเม็กซิกันเกลื่อนสุดค่ะ ประมาณว่าไปไหนก็ต้องเจอ ขึ้นรถเมล์ก็เจอ *O* ช่วงแรกๆ ที่มานี่โดนจับอยู่ห้อง ESL (English as a Second Language) ค่ะ ตอนแรกแอบดีใจได้เรียนกับต่างชาติ ไม่กดดันเท่าเรียนกับฝรั่ง ที่ไหนได้ มีแต่เม็กซิกัน!! แล้วพวกนี้ก็ไม่ยอมพูดภาษาอังกฤษ สปี๊กแต่สเปนกัน โอ้มายก๊อด คนไทยเซ็ง! อยากได้อังกฤษค่ะ มิใช่สเปน! คืออยู่แล้วแทบไม่ได้ฝึก เนื่องจากคนเม็กซิกันเยอะด้วย พอรวมกลุ่มกันเขาก็พูดแต่สเปน เราก็เครียดสิคะ ทำไงดี ยังไม่เก่งขนาดไปเรียนกับฝรั่ง เลยอ่านนิยายฝรั่งมันทุกวันๆ อาจารย์เห็นขยันก็เลื่อนให้ ดีใจกรี๊ดกร๊าดกระโดดโลดเต้นเหมือนคนบ้า \(^O^)/ แต่พอเลื่อนก็เจอเม็กซิกันอีก =_=++ เอ่อ ชาตินี้จะได้อังกฤษไหม?? =__= แต่ตอนนั้นเราได้เลื่อนระดับทุกปีนะ ตอนนี้ทุกคลาสของเราเรียนกับฝรั่งแล้ว แทบไม่เห็นเม็กซิกัน มีก็เป็นพวกที่ขยัน พูดอังกฤษเป็นไฟ

และแน่นอนว่าตอนนี้เราก็เรียนสเปนอยู่ค่ะ อยากเรียนตั้งแต่อยู่เมืองไทยแล้วเพราะหนุ่มสเปนหล่อ 55+ แต่สาเหตุหลักๆ คือเม็กซิกันที่เคยเรียนด้วยเค้าชอบมองเราแล้วก็ซุบซิบนินทา (หรือคิดไปเองหว่า?) มันก็กดดันสิคะ ไม่รู้ว่าเค้านินทาเรารึเปล่า เจ็บใจทำอะไรไม่ได้ เลยเรียนสเปนมันซะเลย 55+ เก่งเมื่อไรพวกหล่อนไม่มีสิทธิ์มานินทาแน่นอนย่ะ!! (แอบเป็นเอามาก =O=++) เรียนไปเรียนมา ติดใจสิคะ ง่ายกว่าอังกฤษเยอะเลย ครั้งนึงอาจารย์ให้ทำโปรเจคท์เกี่ยวกับอาหารของแถบประเทศละติน เรากับเพื่อนทำสังขยาสเปน หรือที่เรียกกันว่าฟลอนค่ะ (Flan) ต้องถ่ายวีดีโอด้วยนะ ตอนแรกเซ็ง แต่ไปๆ มาๆ มันส์ค่ะ 55 พอวันส่งทุกคนก็ต้องเอาอาหารของแต่ละคนมากิน อร่อยสุดๆ! ที่สำคัญมันฟรีค่ะ 55 ตอนเอาไปส่งแล้วให้เพื่อนๆ กินก็แอบลุ้นระทึกปนกลัวหน่อยๆ ว่าพวกมันจะท้องเสียแล้วเรียกร้องค่าเสียหาย (ประเด็นหลัก 55+) แต่สุดท้ายเพื่อนบอกว่าอร่อยเริดมาก! ดีใจหลายค่ะ >O< หลังจากนั้นเราก็บ้าทำขนมสุดๆ (ทั้งที่เกิดมาไม่เคยคิดจะเข้าครัวหาไรกินเองเลยสักครั้ง - - เนื่องด้วยความขี้เกียจอันแรงกล้า *___* ต้องขอบคุณอาจารย์ที่เคารพรักนะเนี่ย ซึ้งจริงจัง)
อยู่ที่นี่เราได้มีโอกาสทำงานที่ร้านอาหารของป้าค่ะ ทั้งสนุก เหนื่อย เมื่อย เพลีย บลาๆ -*- แต่มันดีตรงที่หาตังค์ใช้เองได้ไม่ต้องไปตื๊อแม่ขอซื้อรองเท้า 55+ (ตอนทำงานเก็บเงินได้ พอชี้ให้แม่ดูว่าเสื้อตัวนั้นสวยเนอะ แม่บอกว่า บอกทำไม อยากได้ก็ซื้อเองดิ โหย ดูเขาพูด T^T) ฝรั่งที่ร้านส่วนใหญ่ เวลาเราบอกว่ามาจากไทยแลนด์ เขาชอบบอกว่า OMG! I LOVE THAI FOOD! อย่าดูถูกอาหารไทยเชียวนะคะ โดยเฉพาะผัดไท ผัดซีอิ๊ว ต้มยำ ต้มข่า ปอเปี๊ยะทอด-สด ดังกระฉ่อนไปทั่วทุกสารทิศ

ฝรั่งที่นี่บางครั้งเราว่าแปลกค่ะ มาสองคน สั่งเหมือนกัน เอ่อ -*- ไร้ซึ่งความหลากหลาย *O* แอบคิดในใจ ทำไมไม่สั่งคนละอย่างแล้วแบ่งกันกินฟะ!! หรือบางคนมากับแฟน รักกันปานจะกลืนกิน พอถามว่าแชร์กันใช่ไหม ผู้ชายตอบ No ผู้หญิงต่อ Im not planning to share with you anyways -*- มันบ่งบอกว่ารักกันอย่างสุดซึ้ง - -++ หรือมีอีกเคสนึง ไม่ทราบว่างกจัดหรือยังไง กินกับแฟน แล้วสั่งปลาจานเบ้อเริ่มมา พอเสิร์ฟเสร็จ เค้าเอาปลาใหญ่ๆ ทั้งตัวใส่จานเล็กๆ ของเค้าเลย -O- เอ่อ ไม่ต้องกลัวใครแย่งขนาดนั้นก็ได้ แอบคิดในใจว่าถ้าได้แฟนแบบนี้คงอกแตกตายแหงๆ - - หรือบางคนมาถึงสั่งก่อน ไอ ว๊อน ต้ม ข่า ก่าย เราก็ภูมิใจ ฝรั่งรู้จักชื่อไทย พูดคำว่าไก่เป็นอีกต่างหาก สำเนียงแลดูน่ารัก พอเขาสั่งเสร็จเราก็ถามย้ำ So you would like tom kha soup with chicken, right? เค้ามองประมาณว่าอะไรของเอ็ง แล้วตอบว่า No! I want it with shrimp! ไอ้เราก็นึกว่ารู้จริง - -;; แล้วถ้าจะเอากุ้ง พี่พูดคำว่า ก่าย ทำไมล่ะคะ?!
เรากับพี่ที่ทำงานด้วยกันชอบนินทาแขกประจำ 55+ ถ้าให้ทิปเยอะหน่อย ก็จะบูชาสรรเสริญ พอให้น้อยก็จะแอบด่าในใจ (ได้ข่าวว่าตอนไปกินร้านอื่นก็ให้น้อย >.<) อีกอย่างคือฝรั่งชอบใช้ตะเกียบทั้งที่ใช้ไม่เป็น เหมือนจะอวดเราว่าอิชั้นก็ใช้เป็นค่ะ =_= คิดดูสิคะ จะกินปอเปี๊ยะทีก็ยังใช้ตะเกียบ หนีบทีดิ้นไปดิ้นมาอย่างกับมันมีชีวิต =_=

สังคมฝรั่งที่นี่ freedom เยอะมากค่ะ จะแต่งตัวทำผมไงก็ได้ไม่ว่า คนแก่ที่นี่แต่งตัวจ๊าบสุดๆ จำได้ว่ามียายคนนึงมาที่ร้าน ผมแทบไม่เหลือสีอะไรนอกจากเทากับดำแล้ว ถักเปียแบบพจมานมา เรากับเพื่อนก็ประมาณว่าอึ้งไปนิดนึงทำได้แค่ส่งรอยยิ้มพิมใจไปให้ตามมารยาท แต่ในใจก็แบบ เอ่อ โนคอมเมนต์ -*- แต่ก็น่ารักไปอีกแบบนะ 55 แล้วที่นี่ต่อให้จะอ้วน ขาใหญ่อยากใส่ขาสั้นยังไงเขาก็บ่แคร์ค่ะ แต่งโลด! มาบ้านเรานี่คงมีโดนนินทาบ้าง แล้วถ้ามาอย่าไปวิจารณ์นะคะ ว่าเขาอ้วนงู้นงี้ เตี้ยงั้นโง้น เพราะจะถือว่า mean (ไม่ดี) อาจโดนเพื่อนแอนตี้เลยนะ
ฝรั่งที่นี่ย้อมผมสีประหลาดมาก ทั้งเขียว ฟ้า ชมพู เหลือง ม่วง เห็นแล้วเอ่อ ทำไมไม่ทำสีรุ้งไปเลย ง่ายดี -_- ตอนแรกว่าประสาท ตอนนี้อยู่ไปนานๆ เข้า มองแล้วสวยอะ 55+ อีกข้อหนึ่งที่อยากเล่าคือเจอฉากเลิฟซีนเยอะมากกกก ตอนมาแรกๆ เราก็ตกใจนะ แต่ไปๆ มาก็ชักชิน เพื่อนเลิฟเรายืนจูบกันชนิดที่ว่า nonstop ก็มี ตอนแรกเห็นแล้ว เห้ย! ทำได้ไงคนเยอะแยะ ไปๆ มาๆ ชินซะละ 55+

ส่วนเรื่องการท้องตอนวัยเรียนก็มีนะคะ ที่นี่เวลาเด็กท้องแล้วก็ต้องเรียนจนกว่าจะคลอดค่ะ เพื่อนเราคนนึงตอนแรกๆ ก็หุ่นเพรียวลมอยู่ หลังๆ เริ่มอ้วน ที่แท้ก็ท้องนี่เอง แต่เราปลื้มแฟนเขามาก เพราะว่าทำเพื่อนเราท้องแล้วก็ไม่ทิ้งหนีไปไหน เดินเป็นผู้ติดตามตลอด ประมาณว่าเพื่อนเข้าห้องน้ำ แฟนก็รอหน้าห้อง เดินกุมมือตลอด ตอนแรกก็แอบโกรธทำไมทำเพื่อนเราท้องแบบนี้ แต่ตอนนี้ก็ดีแล้ว เพราะดูแลเพื่อนเราดี เคยเห็นก่อนหน้านี้คนนึง ตอนแรกรักกันดี๊ดี พอผู้หญิงท้อง ผู้ชายก็ชิ่งหนี เลวมาก!
เรื่องสุดท้ายที่อยากเล่า .... เรามีเพื่อนคนนึงที่ภูมิใจเสนอคือ เขาคนนี้มีนามว่า ซัมเนอร์ เป็นเพื่อนสนิทสุดซี้ของเราเองค่ะ ประมาณว่ามีการบ้านอะไรไปขอ (แกมขู่บังคับ) ให้ช่วยทำ เรื่องตรวจ Essay นี่งานถนัดเลยค่ะ ซัมเนอร์เป็นคนที่ชอบหาความรู้ยัดหัวตลอดเวลา เวลาว่างต้องเอาหนังสือ Time, National Geographic ไม่ก็อะไรก็ได้ที่เป็นความรู้อ่าน เห็นแล้วอิจฉา อยากทำบ้างแต่ขี้เกียจจัด =O= ซัมเนอร์เป็นคนที่ชอบทุกอย่างที่เป็นเอเชีย ทั้งภาษา เพลง วัฒนธรรม ก็สะเออะรู้ไปหมด รู้จักนักร้องไทยอย่างเกิร์ลลี่เบอรี่ นิชคุณ (แต่ออกเสียงว่า นิ-คุน)โฟร์มด Neko Jump ด้วย แม่เจ้า! คือเอาเวลาที่ไหนไปเสิร์ชหาเกี่ยวกับนักร้องไทยคะ?? ไม่ใช่แค่นักร้องไทย วอนเดอร์เกิร์ล ซูเปอร์จูเนียร์ บิ๊กแบง ซัมเนอร์รู้ไปโม้ด! เทพจริงๆ! ซีรีย์เกาหลีก็เคยเบิ่ง! สุดยอด! อีกอย่าง มัเค้าชอบให้เราสอนภาษาไทยค่ะ มีครั้งนึงอยากรู้ว่า I believe พูดไง เราก็บอกว่า ผมเชื่อ แต่ฟังกี่ทีๆ ก็ฟังได้ว่า ผมชั่ว T^T สมเพชปนสมน้ำหน้าค่ะ 55+

นี่เป็นแค่เรื่องราวบางส่วนภายในระยะเวลาสามปีที่อยู่ในไฮสคูลค่ะ (ถ้าให้เขียนทุกอย่างต่อให้มีร้อยหน้าคงไม่หมด *O* ) มีทั้งสนุก ฮา เครียด เหนื่อย ปวดเฮด ที่สำคัญ ช่วงแรกๆ อยากกลับไทยมากหลาย T_T เนื่องด้วยภาษาไม่แข็งแรง ติดเพื่อนที่ไทย เรียนยาก ไม่รู้เรื่องและอีกมากมาย บลาๆ แต่อยากจะฝากไว้กับใครหลายๆ คนที่ตอนนี้เพิ่งมาอเมริกาหรือว่ากำลังจะมาอยู่หรือมาแลกเปลี่ยน อย่าคิดว่ามันง่ายค่ะ ทุกอย่างจะยากที่จุดเริ่มต้น แต่อย่าท้อ! พยายามตั้งใจไว้ก่อนเราก็ผ่านไปได้ค่ะ สุดท้ายมันจะชิลมากจริงๆ ^O^ บายค่ะ ¡Adiós!

แหม มันส์ดีจริงๆ สังคมอเมริกันนี่อิสระดีนะคะ ชอบตรงที่แต่งตัวยังไงก็ได้ไม่มีใครใส่ใจ ถ้ามีโอกาสไป จะขอใส่เสื้อสีแดง กางเกงสีเขียว ผ้าพันคอสีเหลือง รองเท้าสีส้มสะท้อนแสงดูดีกว่า ต้องสะใจแน่ๆ เลย 5555+ .... ส่วนน้องๆ คนไหนมีประสบการณ์สนุกๆ อยากเล่าให้เพื่อนๆ ฟังบ้าง จะไปแลกเปลี่ยน ไปซัมเมอร์ ไปทำงาน หรือไปอยู่ถาวรก็ได้หมดเลยค่ะ ส่งมาที่ pay@dek-d.com แล้วเจอกันนะ !

|