ชีวิตเด็กไทยในอเมริกา กับเรื่องสุดซ่าส์ที่เกือบทำบ้านไฟไหม้ !

         สวัสดีค่ะน้องๆ ชาว Dek-D.com ... มามะ เจอกับ พี่เป้ และเรื่องเล่าสนุกๆ ของประสบการณ์เด็กนอกทุกวันพฤหัสเช่นเคยนะคะ ^^ สำหรับเรื่องที่นำมาฝากวันนี้มาจากประเทศยอดฮิต คงจะเป็นที่ไหนไม่ได้นอกจาก "อเมริกา" นั่นเอง เนื้อหาค่อนข้างยาวนิดนึง แต่อ่านสนุกมากๆ ค่ะ รับประกันว่ามันส์และมีหลายรสชาติมากๆ !

{pic-desc}

        สวัสดีทุกคนในโลกกว้าง เราชื่อปนัดดา นามอภิชาติขจร หรือเรียกสั้นๆ ว่า "โบ" :D ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟ ทิพวัล ชั้น ม.6 สายศิลป์คำนวณ ตอนนี้เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนอยู่ที่อเมริกา เมือง West Branch รัฐมิชิแกน หรือที่เค้าเรียกกันว่ารัฐแห่งทะเลสาบ เรามากับโครงการ IEE Thailand พี่ๆ โครงการนี้ดูแลดีมากค่ะ ตอนนี้ก็มาอยู่ได้ประมาณ 7 เดือนแล้ว รู้สึกว่า(ตัว)โตขึ้นมาก เพราะน้ำหนักขึ้น 10 กิโล ตอนแรกบอกใครก็ไม่เชื่อ เพราะเพื่อนบอกไม่น่าจะขึ้นถึง 10 โล แต่มันคือเรื่องจริง ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน 55555 ต้องซื้อพวกกางเกงใหม่หมดเลย ที่เอามาจากไทยใส่ไม่ได้แล้ว

        เราขอย้อนไปเล่าการเริ่มต้นของการผจญภัยของเรา กว่าเราจะมาถึงอเมริกา เราต่อเครื่องหลายรัฐมาก จากไทย ไต้หวัน ซานฟรานซิสโก แอริโซน่า ชิคาโก มิชิแกน กว่าจะถึงก็เหนื่อยเหมือนกัน แต่สนุกมากจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าภายในประเทศเดียวกันแต่คนละรัฐ มันจะแตกต่างกันมากเท่านี้ เราบินจากซานฟรานซิสโกไปแอริโซน่า จากหนาวๆ บินไปไม่กี่ชั่วโมงกลายเป็นทะเลทราย กระบองเพชรเต็มเมืองเลย ร้อนด้วย แปลกแต่จริง 555 พอบินไปถึงไฟล์ทสุดท้าย ถึงกับต้องอึ้ง เจอเครื่องบินเล็กมาก เพราะเมืองที่เราได้เป็นเมืองที่เล็ก ไม่ค่อยมีคนอาศัย พอเห็นเครื่องบินก็ตกใจเล็กน้อยถึงปานกลาง นั่งเกร็งตลอดเลย จำได้แม่น เครื่องส่ายไปส่ายมา แต่สุดท้ายก็รอดมาได้อย่างหวุดหวิด 5555

{pic-desc}

        เราถือว่าได้โฮสท์เร็วในระดับนึง ได้เป็นคนที่ 2 คนของโครงการเลย เราได้ครอบครัว Bronson มีโฮสท์พ่อแม่ ลูกสาวอายุ 3 และ 4 ขวบ โฮสท์แม่เป็นคนฟิลิปปินส์ พอรู้ข้อมูลโฮสท์ก็รีบติดต่อทาง facebook แอดไปสวัสดงสวัสดี ขอบคุณที่รับเด็กหน้าตาประหลาดคนนี้ไปเลี้ยงเป็นระยะเวลา 10 เดือน 5555 เราได้อยู่แบบ double placement คือมีนักเรียนแลกเปลี่ยนจากอีกชาติมาอยู่ด้วย เค้ามาจากประเทศมอนเตเนโกร

        ตอนเรามาใหม่ๆ นี่ฟังไรไม่ออกเลย ไม่ค่อยกล้ากินเยอะด้วย อยู่บ้านเค้ารู้สึกเกรงใจมาก โฮสท์ก็เข้าใจ พยายามทำอาหารมาให้ โดยที่ไม่ถามว่าอยากกินมั้ย เพราะถ้าเค้าถาม เราจะตอบว่า “ไม่ค่ะ ขอบคุณ” ตลอด แต่พอเดือนต่อมานี่กินไม่ยั้ง 555 กินเยอะจนโฮสท์แซว เรารู้สึกว่ามีความสุขกับอาหารที่นี่มาก พิซซ่าชีสเยิ้มๆ ช็อกโกแลต คุกกี้ช็อกโกแลตชิบ ... เราถือว่าโชคดีที่ได้โฮสท์ดี เป็นครอบครัวที่อบอุ่นมาก เรากินอาหารเย็นด้วยกันทุกวัน เกือบทุกวันอาทิตย์ต้องไปเที่ยวหรือทำกิจกรรมด้วยกัน โฮสท์พาไป Asian store บ่อยมาก เลยมีโอกาสได้ซื้ออาหารไทยอยู่ตลอดเวลา

{pic-desc}

        ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ เราได้ทำกิจกรรมมากมายพร้อมกับโฮสท์ อย่างเล่นล่าสัตว์ ต้องไปตั้งแต่ตี 5  แล้วไปกางเต๊นท์ในสถานที่คล้ายๆ ป่า แต่ไม่ใช่ป่าลึกอย่างที่เราคิด ก่อนออกจากบ้านก็ห้ามฉีดน้ำหอมไปด้วย ต้องนั่งเงียบๆ อยู่ในเต๊นท์ ห้ามขยับ ห้ามคุย ห้ามเสียงดัง เพราะเดี๋ยวกวางตกใจแล้วไม่ยอมออกมา หนาวมากๆ เราก็นั่งถึง 8 โมงเช้า เราก็แอบเสียวๆ ไม่ค่อยอยากเห็นโฮสท์ยิงกวางสักเท่าไหร่ เพราะมันสยองยังไงก็ไม่รู้ แต่โชคดีที่วันนั้นกวางไม่ออกมา นอกจากนี้กิจกรรมที่ชอบที่สุดคือเล่น sledding สนุกมาก มันเป็นเหมือนๆ ลื่นลงเขาที่ปกคุมด้วยหิมะ เราก็อธิบายไม่ค่อยถูกเหมือนกัน แต่รู้ว่าหนุกมากๆ 555

{pic-desc}

        เมื่อเดือนที่แล้ว เราเกือบทำบ้านเค้าไฟไหม้แล้วก็เกือบทำเพื่อนเสียชีวิตมาแล้ว = =" เรื่องมันก็มีอยู่ว่า เรากับเพื่อนอยู่บ้านกันแค่ 2 คน เราก็เดินเข้าไปใน Barn คือบ้านหลังเล็กที่โฮสท์ใช้จัดปาร์ตี้  เพื่อนเค้าก็บ่นว่าหนาวมาก เราเลยพูดด้วยความหวังดีประมาณว่าจะไปเปิดฮีตเตอร์ให้ แล้วก็ลุกไปเปิดด้วยความมั่นใจว่าเปิดถูกตัว พอเปิดเสร็จ เราก็เดินออกจากบ้านหลังนั้น เข้าบ้านมานอนเล่น ปล่อยให้เพื่อนคนนั้นอ่านหนังสือในบ้านหลังเล็ก หลังจากนั้นประมาณ 2 ชั่วโมง โฮสท์ก็กลับมา เค้าตกใจมากรีบเดินเข้าไปตรวจใน Barn แล้วเค้าก็พบว่า เพื่อนเราคนนั้นหมดสติไป เราตกใจมาก สรุปว่าอันที่เราเปิดนั้นมันไม่ใช่ฮีตเตอร์ แต่มันเป็นแก๊สอะไรซักอย่างที่อันตราย !! ถ้าโฮสท์กลับมาช้ากว่านี้ เพื่อนเราอาจตายได้ แล้วบ้านเค้าก็อาจระเบิดได้ เรารู้สึกผิดมาก ตกใจมากด้วย ก็ขอโทษเค้าไป นี่คือบทเรียนชีวิตที่ไม่มีวันลืมเลยจริงๆ

{pic-desc}

        มาพูดถึงโรงเรียนบ้าง โรงเรียนเราเป็นโรงเรียนขนาดกลางแต่ใหญ่ที่สุดในละแวกแถวนี้ ช่วงแรกๆ นี่ถือแผนที่เดินตลอดเลย หลงทางก็บ่อย 5555 วันที่ไปโรงเรียนวันแรกก็ไปเลือกวิชา แล้วครูแนะแนวก็เสนอให้เลือกวิชาพละ เพราะง่ายและไม่มีการบ้าน เราเลยเลือกวิชานี้ แต่หารู้ไม่ สำหรับเรานั้นมันยากมาก ที่นี่ออกกำลังกายกันแบบเอาเป็นเอาตายมาก ด้วยความที่เราเป็นคนที่ไม่ชอบการออกกำลังกายอยู่แล้ว พอมาเจออะไรที่หนักๆ แบบนี้ ก็ยิ่งทำให้ไม่ไหวเข้าไปใหญ่ เรามีวิชาพละทุกวัน ทุกวันครูจะให้วิ่ง 4-6 รอบบนสนามลู่วิ่ง พอวิ่งเสร็จก็ไปเรียนใน weight room แบบยกน้ำหนัก มีเครื่องยกน้ำหนักหลายประเภทมาก เล่นกันจนกล้ามขึ้น 5555 บางวันก็เรียนกระโดดไกล วิ่งเร็วแบบไม่มีพัก เหมือนกับวิ่งจากยะลาไปเชียงใหม่ 55555 (เหนื่อยมากจริงๆ) ต้องถือยาดมตราโป๊ยเซียนเข้าเรียนด้วยทุกครั้ง 55555 พอเทอมต่อมา เราก็ขอเค้าเปลี่ยน แต่กว่าจะเปลี่ยนได้ โฮสท์ต้องอีเมล์ไปคุยกับครูใหญ่เอง เพราะครูแนะแนวเรางี่เง่ามาก ไม่ยอมเปลี่ยนให้ เค้าบอกว่าเราต้องเอาจดหมายจากโรงพยาบาลมายืนยันว่า เราไม่สามารถเรียนวิชาพละได้ เค้าถึงจะยอมเปลี่ยนให้

{pic-desc}

         แต่ถ้าพูดถึงครูที่นี่ถือว่าดีมากๆ ตอนแรกๆ ที่เราไปโรงเรียน ไม่เข้าใจเลยว่าครูสอนอะไร ไม่รู้เรื่องเลย การบ้านก็มี สอบเกือบทุกวันด้วย แต่เราเข้าไปบอกครูทุกวิชาไว้ก่อนเลยว่าเราเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ภาษาไม่ค่อยดี ครูก็ช่วยเยอะมาก แบบมีวิชานึง ครูให้เอาข้อสอบกลับมาทำที่บ้านได้ เปิดหนังสือดูได้ ครูใจดีมากเลย วิชานั้นคือวิชา Planet Earth มันต้องจำเยอะมากๆ พวกการเกิดของหิน ส่วนประกอบของโลก แร่ธาตุอะไรพวกนี้ ต้องจำเยอะสุดๆ คำศัพท์ก็ยากมากๆด้วย พอผ่านไปประมาณ 3 เดือน เราก็พอจะเข้าใจอะไรบ้างแล้ว เหลือก็แค่ท่องพวกเนื้อหาไปสอบ

        นอกจากนี้เราก็ลงวิชา choir ที่นี่ด้วย เป็นวิชาร้องเพลงประสานเสียง สนุกมากๆ ได้เพื่อนเยอะด้วย ได้โชว์บ่อยตามงานพวก Christmas หรือเทศกาลต่างๆ อย่างเมื่อวันที่ 10 มีนาคม เราก็ได้ออกนอกโรงเรียน ไปแข่งกับโรงเรียนอีกที่ต่างเมือง เราตื่นเต้นมาก เสียงเราก็ เอิ่มม... ไม่ใช่จะไพเราะน่าฟังขนาดนั้น 555 แต่ไม่เป็นไร เราร้องกันเป็นกลุ่มใหญ่ๆ  แค่อ้าปากน้อยๆก็พอ 5555 เดี๋ยวไปทำเค้าล่ม เราก็อยากให้ทุกคนลองเลือกวิชานี้ดู จะไม่ผิดหวังจริงๆ รับประกันได้ สนุกและได้เพื่อน

{pic-desc}

        อีกวิชาที่อยากพูดถึงคือ Algebra2 หรือพวกพีชคณิต ที่นี่ง่ายจริงๆอะ เป็นเรื่อง log สมการ กราฟ ซึ่งคนไทยเคยเรียนมาแล้วทั้งนั้น วิชานี้เราชอบมากเพราะง่าย 5555 จากเป็นคนที่ไม่เก่งเลขในไทย มานี่ได้ 100 เปอร์เซ็นต์ มา 2 ครั้งแล้ว ไม่ใช่ว่าเก่งหรอกนะ 5555 เพราะเราเคยเรียนมาแล้วต่างหาก ทุกคนที่อยู่ที่นี่คงรู้ดี 555 ครูจะแปะพวกคะแนนรวมเกรดไว้ที่กำแพงในห้อง พวกเพื่อนพอเห็นคะแนนก็ทำตาโต มาถามว่ามาจากประเทศอะไร เราก็ตอบไปว่ามาจากประเทศไทย ด้วยความภาคภูมิใจ :D เป็นไงหละ คนไทยเจ๋งสุดๆ 5555

        ครูที่นี่จะมีปัญหากับนามสกุลเรามาก เวลาครูเช็คว่าเข้าเรียนหรือเปล่า เค้าต้องเรียกจากนามสกุล พอมาถึงนามสกุลเรา เค้าต้องหยุดทุกที แล้วถามว่าอ่านยังไง เค้าบอกว่าเหมือนเอาทั้ง A-Z มารวมไว้ในนามสกุลเรา 5555 ส่วนเพื่อนที่นี่ชอบคิดว่าเรามาจากจีน (ก็สมควรอยู่หรอกนะ สังเกตจากตาเรา 5555) หรือไม่ก็ไต้หวัน บางคนถามว่าที่ไทยมีรถขับมั้ยหรือว่าขี่แค่ช้างอย่างเดียว แล้วก็ถามว่า เราเลี้ยงช้างไว้เป็นสัตว์เลี้ยงหรือเปล่า 55555 พอเราพูดถึงกรุงเทพ เค้าตื่นเต้นกันมาก มีครูคนนึงเคยไปเที่ยวมาแล้วกว่า 70 ประเทศในโลก รวมถึงไทยด้วย เค้าชอบไทยมาก ชอบให้เราสอนภาษาไทยตลอด แล้วก็เวลาเจอเรา พูดคำว่า “สวัสดี” ตลอด เรารู้สึกดีเวลามีคนสนใจประเทศไทย :]

  {pic-desc} 

        การมาอยู่ที่นี่ไม่ใช่แค่ได้เรียนรู้วัฒนธรรมชาวอเมริกันอย่างเดียว เราก็ได้รู้จักกับเพื่อนหลายชาติที่มาแลกเปลี่ยนเหมือนกัน เช่น เยอรมัน เดนมาร์ก อิตาลี จีน เกาหลี ฮ่องกง บราซิล ญี่ปุ่น อยากจะบอกว่านักเรียนแลกเปลี่ยนที่มาจากพวกยุโรป ภาษาอังกฤษจะดีมาก แต่บางคนสำเนียงก็ฟังยากนิดหน่อย ..... เราอยากจะบอกว่าประสบการณ์ครั้งนี้สนุกและคุ้มค่าจริงๆ มันไม่ใช่ว่าจะสนุกทุกเวลา อยู่นี่เราก็มีปัญหาบ้าง แต่เราเชื่อมั่นว่าสิ่งเหล่านี้มันทำให้เราโตขึ้นจริงๆ การอยู่ไกลพ่อแม่ไม่ใช่สิ่งที่ง่ายอย่างที่คิด เราเป็นคนนึงที่ยอมรับว่าร้องไห้คิดถึงบ้าน ท้อแท้บ่อยมาก แต่เมื่อมาถึงจุดนี้แล้วมองกลับไป ก็รู้สึกภูมิใจที่เราผ่านมาได้ อุปสรรคต่างๆ มันทำให้เราแกร่งขึ้นเยอะ เราจึงอยากจะขอเชิญชวนเพื่อนๆ น้องๆ ทุกคน ให้มาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนกันเยอะๆ นะคะ ถ้ามองหาโครงการอยู่ ก็ขอฝาก IEE ไว้เป็น 1 ในตัวเลือกแล้วกันนะคะ รับรองไม่ผิดหวังจริงๆ ถ้าใครมีข้อสงสัยหรือต้องการถามอะไร ก็ยินดีตอบด้วยความเต็มใจค่ะ 

{pic-desc}

         อ่านดูแล้วอะไรๆ ก็ดีหมดเนาะ ยกเว้นตอนเกือบทำบ้านไฟไหม้เนี่ย โอยยยยยย อ่านแล้วลุ้นแทนทีเดียว เกือบไปแล้วนะเนี่ยน้องโบ ... ส่วนใครมีประสบการณ์เด็กนอกสนุกๆ อยากแบ่งปันให้เพื่อนๆ อ่านแบบนี้บ้าง ก็เขียนส่งมาได้ที่ pay@dek-d.com ความยาวซัก 2-3 หน้า และรูปประกอบ 10 รูปนะคะ แล้วเจอกันจ้า ^^