เรื่องเล่าจากเด็กไทยในรัสเซีย ทั้งหนาวทั้งมันส์ทั้งฮา!!

   
     สวัสดีครับเพื่อนๆ ทุกคน ผมชื่อ “โจ้”  เรียนอยู่ที่โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยสมบูรณ์กุลกันยา จังหวัดสงขลา สายศิลป์ภาษาญี่ปุ่น ในปี 2011 ผมได้มีโอกาสไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนของโครงการ AFS รุ่นที่ 50 ไปแลกเปลี่ยนที่ประเทศ “รัสเซีย” ร่วมกับเพื่อนทั้งหมด 15 คน ตอนนี้ก็กลับประเทศไทยมาได้ครึ่งปีแล้ว เลยอยากจะเขียนประสบการณ์ต่างแดนให้เพื่อนๆ ได้อ่านกัน

     
     ผมอยู่เมืองชื่อ Cheboksary เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐ «Chuvashia» และที่พิเศษในเมืองนี้คือมีภาษาท้องถิ่นอีกหนึ่งภาษา โดยตั้งอยู่ทางตะวันออกของกรุงมอสโคว์ ( เมืองหลวงของรัสเซีย ) ไกลจากกันประมาณ 600 กว่ากิโลเมตร เป็นเมืองที่ค่อนข้างจะสงบ ปลอดภัยและคนค่อนข้างใจดี อยู่ติดกับแม่น้ำวอลก้า และมีอ่าวเล็กๆ ที่ติดกับแม่น้ำวอลก้า ในฤดูหนาวน้ำทั้งอ่าวจะกลายเป็นน้ำแข็ง เราสามารถลงไปเล่นสเก็ตและในช่วงหน้าร้อนคนที่นี่มักจะไปเล่นน้ำกัน บางวันอาจจะเจอหงส์ที่บินลงมาเล่นน้ำบ่อยๆ และในช่วงนี้จะมีการแข่งขันกีฬาทางน้ำบ่อยมาก ส่วนคนที่นี่เค้ามักจะอาศัยอยู่ในแฟลตที่สูงลิบลับ และเกือบทุกครอบครัวจะมีบ้านอีกหลังอยู่นอกเมือง เค้ากันเรียกว่า “Дача ( ดาช่า )“ คือบ้านที่คนรัสเซียนิยมไปพักผ่อนในช่วงวันหยุด ไปปลูกผัก มันฝรั่งในหน้าร้อนและไปขุดมันฝรั่งในฤดูใบไม้ร่วง

 

เรื่องของโฮสท์แฟมิลี่ ของผมมีพ่อ แม่ พี่สาว และน้องชาย โฮสท์ผมค่อนข้างน่ารักและใจดี เค้าเข้าใจเด็กนักเรียนแลกเปลี่ยน ช่วงแรกๆ ผมก็ต้องใช้ภาษามือสื่อสาร วาดรูป และเปิดดิกชันนารี พอไปตอนแรกๆ เค้าก็ตื่นเต้นมาก เพราะเค้ามีเรื่องที่อยากถามเราเกี่ยวกับประเทศไทยเยอะ เค้าชอบมวยไทย ภูเก็ต พัทยา ต้มยำกุ้ง ผมสนิทกับน้องชายมากที่สุดเพราะเล่นเกมเหมือนกัน แต่พักหลังนี่ก็ชักเอาใหญ่ ชวนเล่นเกมซะจนไม่เป็นอันเรียน แบบนี้ก็ไม่ดีนะครับ แต่กับพี่สาวคนโต ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่สนิทกันซะทีทั้งๆ ที่เรียนห้องเดียวกันด้วย     มีคนเคยบอกว่า การมีโฮสท์พี่สาวเป็นอะไรที่หนักหนามากที่สุดสำหรับนักเรียนแลกเปลี่ยนที่เป็นผู้หญิง โชคดีที่ผมเป็นผู้ชายและไม่ค่อยสนิทกับพี่สาวเท่าไหร่

   
     แต่บังเอิญว่าเราอยู่ห้องเดียวกัน แรกๆ ผมก็ไม่อยากยุ่งกับเค้าหรอกครับเพราะเค้าทั้งสูบบุหรี่ทั้งดื่มเหล้าและเที่ยวกลางคืนบ่อยมาก แต่ก็ยังดีที่ไม่เคยมีสักครั้งที่เค้าจะชวนผมสูบบุหรี่และกินเหล้า ถ้ามีเพื่อนคนไหนที่เสนอบุหรี่ให้ผม เค้าจะปฏิเสธให้ตลอดเลย เค้าจะบอกเสมอว่า “คุณไม่ควรมาเสียเวลากับการทำเรื่องอะไรแบบนี้ ถึงแม้ว่าเพียงหนึ่งปี แต่หนึ่งปีนั่นแหละมันสามารถเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของคุณได้” ซึ้งมากเลยครับ 

     

     เวลาผ่านไป ทุกอย่างที่ดีก็ยังดีเหมือนเดิม ดีหน่อยที่ผมไม่ได้เจอะกับภาวะที่โฮสท์ไม่ใส่ใจเพราะเค้าเอาใจใส่ผมทุกอย่าง ซักเสื้อผ้าให้ ซักกางเกงในให้ด้วย เล่นเอาเราอายไปเลย T^T แต่ก็มีปัญหานิดนึงที่เค้าชอบกำหนดแนวทางชีวิตให้เรามากเกินไป และผมก็รู้สึกกดดันเพราะเค้าเคยรับนักเรียนแลกปลี่ยนจากอิตาลีมาแล้ว แล้วดูท่าทางว่า “เด็กคนนั้นเก่งและดีกว่าผมซะด้วย” เศร้าเลยครับ

 
    ส่วนเรื่องโรงเรียนของที่นี่เค้าจะไม่มีชื่อ แต่เค้าจะใช้ตัวเลขในการเรียกชื่อแต่ละโรงเรียนแทน เช่น ผมเรียนอยู่โรงเรียน «Mou Gymnasia № 46» เป็นโรงเรียนที่ค่อนข้างเน้นไปทางภาษามากกว่า เท่าที่สังเกตมาโรงเรียนในรัสเซียจะสร้างเป็นรูปวงกลมเหมือนกันเกือบทุกโรงเรียนและจะเป็นเรียนขนาดเล็กที่เรียนรวมกันตั้งแต่เกรด1 ถึงเกรด 11 ระบบการศึกษาในรัสเซียมีแค่ 11 เกรดน่ะครับ ที่นี่จะเริ่มเรียนตอน 8.00 น หรือแล้วแต่ตารางเรียนของแต่ละคนครับ ดีหน่อยที่ผมสามารถจัดตารางเรียนได้ ผมเลยเลือกที่จะไม่เรียนวิทย์-คณิต ผมมุ่งแต่พวกภาษารัสเซีย วรรณคดีรัสเซีย ประวัติศาสตร์รัสเซีย ดนตรีรัสเซีย ยอมรับครับว่า เกือบกระอักภาษารัสเซีย ^^'

    เด็กๆ หรือเพื่อนรัสเซียในโรงเรียนจะเป็นคนที่น่ารักมาก น่าแปลกที่เค้าไม่คิดว่าผมมาจากจีนหรือญี่ปุ่น(เพราะสีผิวต่างกัน) เค้าคิดว่าผมมาจาก Казахстан ( คาซัคสถาน ) เอิ่ม ทำให้ทุกคนในโรงเรียนเค้ามาทักและคุยกับผมเป็นภาษารัสเซียหมดเลย!! และเพื่อนๆ เวลาที่เจอหน้ากัน เค้ามักจะกอดกันหรือแก้มชนกันสำหรับผู้หญิงและผู้ชาย และผู้หญิงก็จะเอาแก้มชนกัน แค่ในวันแรกที่เปิดเรียน เชื่อมั้ยว่า ผมโดนหอมแก้มไปนับครั้งไม่ถ้วน !! ไอ้หอมแก้มมันก็ยังพอรับไหว แต่บางคนเล่นจูบที่ใบหูนี่สิ !! เอิ่ม...55555555555555

     หากพูดถึงคนรัสเซีย พวกเราคงคิดว่า “ยิ้มยาก หยิ่ง และเถื่อน” หลังจากที่ผมได้ไปสัมผัสมาแล้ว ขอบอกได้ว่าจริง - -' แต่ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ จริงๆ แล้วถ้าเรารู้จักหรือสนิทกับคนรัสเซียด้วยกัน เราจะรู้เลยว่าคนรัสเซียจริงๆ แล้วเป็นคนที่เฮฮา (เกือบจะเรียกได้ว่าบ้าบอ) รักเพื่อน รักสนุก รักสงบและหัวเราะง่ายกว่าคนไทยเย๊อะ! แต่สิ่งที่เราเห็นว่าเค้าหยิ่ง ไม่ยิ้ม ก็เพราะอากาศในบางวันในฤดูหนาวอาจจะติดลบมากกว่า -35 องศา มันยากที่จะหยุดเพื่อทักทายคนแปลกหน้าหรือยิ้มให้แก่กันน่ะสิครับ 

   
     และสำหรับภาษารัสเซียนั้น... ยากมาก ยากมากที่สุดเท่าที่ผมเคยเรียนมา ก่อนไปรัสเซียผมก็ไม่ได้มีความรู้เรื่องภาษารัสเซียมาก่อนเลยซักนิดเดียว เลยต้องใช้ความพยายามมากเป็นพิเศษ ทั้งๆ ที่เพื่อนที่มาจากยุโรปที่มาแลกเปลี่ยนที่นี่กลับพูดภาษารัสเซียเป็นตั้งแต่เค้ายังไม่ได้มา แต่ผมว่าก็เป็นเรื่องโชคดีนะครับที่ได้โฮสท์ที่พูดอังกฤษไม่ได้ ทำให้เราพูดภาษารัสเซียได้เร็วและกล้าพูดมากกว่าคนอื่นๆ

   
    ส่วนเรื่องของอาหารนี่คือปัญหาใหญ่ที่สุด!! เพราะเด็กส่วนใหญ่ที่มาแลกเปลี่ยนที่นี่ต่างระอากับอาหารรัสเซียมาก แต่ผมว่าอยู่มาเกือบปี เราต้องชินและเห็นว่ามันอร่อยอยู่แล้ว ส่วนใหญ่แล้วอาหารรัสเซียจะใช้ส่วนผสมของเนย ชีส นม และน้ำมันที่เยอะมาก (ใครมาแล้วไม่ระวังเรื่องกิน น้ำหนักอาจจะเพิ่มขึ้นเกือบ 20 กิโลได้อย่างคาดไม่ถึง ) อาหารที่น่าสนใจของรัสเซียที่มาแล้วต้องกินก็คือ กาช่า(каша) มันคือข้าวที่เอาผสมกับนม และละลายเนยกับน้ำมันตามทีหลัง มันคืออาหารเช้าที่สุดแสนจะทรมาน และอีกอย่างคือ บอร์ช(Борщ) มันคือซุปแดงใส่บีชรูทของรัสเซีย ซึ่งความคิดเห็นส่วนตัวผมคิดว่ามันอร่อยเหาะมาก !! อ่า!!... 

     อีกเรื่องที่ไม่บอกไม่ได้เลย คือคนรัสเซียนิยมดื่มชากัน ไม่ได้จิบชาย่ามบ่ายแบบคนอังกฤษ แต่พวกเค้าจะกินชาทุกมื้ออาหาร เรียกได้ว่ากินแทนน้ำเปล่าเลยก็ว่าได้ ต่ออีกนิดนึง มีธรรมเนียมอย่างหนึ่งที่ถือนการให้เกียรติต่อแขกที่มาเยี่ยมเยือนคือการมอบ “คาราไว” แขกทุกคนจะต้องบิดขนมปังและจิ้มเกลือตามประเพณีด้วยครับ

   
    มาถึงเรื่องสถานที่ท่องเที่ยวบ้าง รัสเซียเป็นประเทศที่ใหญ่มากจึงมีที่เที่ยวมากมายครับ ซึ่งผมก็มีโอกาสได้ไปเยือนหลายที่เหมือนกัน เช่น 

จัตุรัสแดง , เซนต์ปีเตอร์เบิร์ก

    ทริปนี้เป็นทริปที่ใกล้จะกลับไทยแล้ว เราไปกันในช่วงหน้าร้อนของรัสเซียทำให้ภูมิศาสตร์ดูสวยงามและคุ้มค่า เมืองเซนต์ปีเตอร์เบิร์กได้รับสมญานามว่าเป็น “ราชินีแห่งยุโรปเหนือ” ซึ่งคนรัสเซียย้อยคนนักที่จะมีโอกาสมามาเยือนเพราะค่าเดินทางและค่าครองชีพสูงมาก ผมเคยไปหลงทางในรถไฟใต้ดินในเมืองนี้จนร้องไห้มาแล้วอยากกลับบ้านมาแล้วน่ะครับ 555 

 

เยคาเทรินเบิร์ก , เขตแดนเอเชีย-ยุโรป เมืองนี้เป็นเมืองที่ผมชอบมากที่สุดแล้วละ เพราะใฝ่ฝันที่จะไปมานานแล้ว อีกทั้งเมืองนี้เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนเอกเขาอูราลและเป็นเมืองอยู่ระหว่างทวีปเอเชียกับทวีปยูโรปด้วย ให้อารมณ์แบบ “แค่ก้าวเดียวก็ข้ามทวีปได้” อะไรประมาณนั้นครับ   เรื่องสุดท้ายที่ผมอยากเล่าคือ เคยเกิดเรื่องที่ทำให้ผมเกือบโดนต่อย มันเกิดขึ้นในวันเกิดของเพื่อน ผมก็ถือโอกาสไปสุขสันต์วันเกิดเค้า และก็เอาดอกไม้ไปให้ด้วย แต่ที่มันไม่ปกติก็คือว่า ปฎิกิริยาโต้ตอบของเค้าหลังจากที่เห็นดอกไม้ดอกนั้นคือ ไม่รับดอกไม้ช่อนั้นและเค้าก็ทำท่าทางโกรธ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมดอกไม้ช่อนั้นก็กลายเป็นหม้ายไปเลย และในที่สุดผมก็รู้ว่า การให้ดอกไม้เป็นจำนวนคู่ หมายถึงการแช่งให้ตายเร็ว ๆ (อ๊าว!)

  

TWITTER @PAYDEKD