บันทึกความทรงจำ "วันดีๆ ของฉันที่เบลเยี่ยม"

     "สวัสดีค่ะ ชื่อ วรานิช ชินประพินพร ค่ะ ชื่อเล่นชื่อ ไนซ์
ตอนนี้เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนอยู่ที่เบลเยี่ยมค่ะ อยู่ที่นี่มาได้สิบเอ็ดเดือนแล้ว พรุ่งนี้ก็ต้องนั่งเครื่องบินกลับไทยแล้วค่ะ

     มาอยู่ที่นี่ก็นานพอสมควรแล้ว ปีที่ผ่านมาได้ประสบการณ์ไปเยอะมากๆ ตอนที่มาก็มีแต่คนถามว่าจะไปทำไม ไปก็ต้องซ้ำชั้น

     แต่พอผ่านมาปีนึงแล้ว คิดว่าถึงจะต้องซ้ำชั้นก็ตาม แต่เราได้ประสบการณ์กลับมามากขนาดนี้ก็คุ้มเกินคุ้มแล้วค่ะ

     ประเทศเบลเยี่ยม เป็นประเทศเล็กๆค่ะ เล็กมากๆ ขับรถจากเหนือสุดลงใต้สุด ใช้เวลาแค่สี่ชม.ก็หมดแล้ว
     อยู่ที่นี่ก็ไปไหนมาไหนสะดวกมากๆ เพราะว่ามีอาณาเขตติดประเทศใหญ่สามประเทศคือ ฝรั่งเศส เนเธอแลนด์ เยอรมันที่นี่มีภาษาราชการสามภาษา ดัช ฝรั่งเศส เยอรมัน

     ที่ๆเราอยู่เป็นส่วนที่พูดภาษาดัชต์ (เรียกว่าแฟลนเดอร์ก็ได้ค่ะ) อยู่ในเมืองชื่อ ลอมเมล เป็นเมืองเล็กๆอยู่ติดเนเธอแลนด์เลย สามารถขี่จักรยานข้ามฟากไปเนเธอแลนด์ได้เลย

     มาเรียนที่นี่ไม่ได้อยู่หอนะคะ ต้องอยู่กะครอบครัวคนเบลเยี่ยม ครอบครัวที่อยู่เป็นครอบครัวค่อนข้างใหญ่ มีพี่น้องทั้งหมดสี่คน ชายสอง หญิงสอง
     ตอนช่วงแรกๆลำบากมาก เพราะคนในครอบครัวมีแค่พี่ชายกับพ่อที่พูดภาษาอังกฤษได้ ที่เหลือพูดแต่ดัชต์ เลยสื่อสารกันไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่พอผ่านไปซักสามเดือน เราก็เข้าใจภาษาดัชได้แล้ว การที่ครอบครัวไม่ค่อยพูดภาษาอังกฤษกับเรา ทำให้เราเรียนภาษาดัชต์ได้เร็วขึ้นด้วย

     ร.ร.ที่นี่เรียนยากมากๆค่ะ ใครว่าฝรั่งเรียนง่าย ไม่จริงเลย อย่างน้อยก็ประเทศเบลเยี่ยมประเทศหนึ่งแล้วที่เรียนยากมากๆ ระบบร.ร.ที่นี่ดีมากๆ ม.ปลายมีให้เลือกเรียนเป็นสามสิบสายเลย(ที่ไทยมียังไม่ถึงสิบ) ใครชอบอะไรถนัดอะไรก็เรียนอันนั้น  ตอนแรกเราเรียนสายเทคนิควิทยาศาสตร์ เข้าไปถึงงงเลย มีคนเรียนในห้องแค่หกคน ก็เลยถามเพื่อนว่าทำไมมีคนแค่นี้ เพื่อนบอกคนอื่นรีไทน์ไปสายอื่นหมดแล้ว ตอนแรกก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไม
พอเรียนไปซักสองอาทิตย์ เข้าใจเลย เพราะมันเป็นสายที่ยากมากๆ ต้องทำรีพอร์ตอาทิตย์ละสามรีพอร์ต เรียนก็หนัก แถมเราต้องเรียนทั้งหมดเป็นภาษาดัชต์ด้วย

     ข้อดีอีกอย่างหนึ่งที่ได้อยู่เบลเยี่ยมก็คือไปเที่ยวที่อื่นได้ง่ายมาก ๆ ถ้าไปใกล้ๆ อยากเนเธอแลนด์ฝรั่งเศสเยอรมัน นั่งรถไฟซักสองชม.ก็ไปถึงแล้ว

     หรือถ้าอยากไปประเทศไกลๆหน่อย อย่าง สเปน ออสเตรีย เชคฯ ก็นั่งเครื่องบินไปซักชม.นึง ตั๋วเครื่องบินไม่ได้แพงอย่างที่คิดนะคะ ถูกกว่าตั๋วรถไฟด้วยซ้ำ ยิ่งถ้าจองล่วงหน้านานๆก็ยิ่งถูกค่ะ
เราเคยจองตั๋วไปกลับสเปนราคาแค่สามสิบยูโรเอง(ประมาณพันห้าร้อยบาท)

     พรุ่งนี้ต้องนั่งเครื่องบินกลับไทยแล้วค่ะ ถ้าถามว่าอยากกลับมั้ย ก็คงต้องตอบว่าทั้งอยากและไม่อยาก มาอยู่นี่ปีนึงก็คิดถึงประเทศไทยมากๆ คิดถึงครอบครัว คิดถึงเพื่อนๆ

     แต่พอคิดว่าจะต้องกลับแล้ว จะไม่ได้ใช้ชี่วิตแบบนี้อีกแล้ว
ชีวิตนี้ไม่รู้จะมีโอกาสกลับมาอีกรึเปล่า เพื่อนๆที่นี่ ครอบครัวที่นี่ จะได้เจอกันอีกมั้ย  คิดแล้วก็เศร้าค่ะ

     ปีที่ผ่านมาจะเป็นปีที่จดจำไปตลอดช่วงชีวิตเลยค่ะ"