|
สวัสดีจ้าาาา ชาวเด็กดีทุกคน มาเจอกับพี่แนนวันนี้ น้องๆ ชาวเด็กดีหลายคนก็คงอิ่มสุขจากการปิดเทอมกันอย่างถ้วนหน้าใช้ไหมคะ พี่แนนหล่ะอยากมีปิดเทอมบ้างจังฮ่าๆๆ น้องๆหลายคน พอเปิดเทอมมา ก็ต้องเลื่อนขั้นการเรียนสูงไปอีก 1 ขั้น ป.1 ขึ้น ป.2 ม.1 ขึ้น ม.2 ม.4 ขึ้น ม.5 ก็ว่ากันไป แต่สำหรับน้องๆ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 หรือ ป.6 บางคน ที่ต้องเข้าสู่การเรียนระดับมัธยมศึกษา เป็นธรรมดาที่อาจจะต้องรู้สึกตื่นเต้นกันบ้างว่า เอ...มันเป็นยังไงหนอ เวลาเรียนมัธยมเนี่ย
น้องๆบางคนที่เรียนโรงเรียนที่สอนแค่ระดับประถมศึกษา พอจะเรียนต่อมัธยมก็ต้องสอบเข้าที่อื่น การสอบเข้า ก็เป็นอย่างแรกหล่ะค่ะ ที่ทำให้เราตื่นเต้นอ่ะ สอบอะไรบ้างเนี่ย ยากไหมเนี่ย ฮือๆ (ไม่เอาผ้าปูโต๊ะนะคะ หนูยังไม่ได้เรียนนนนนน) อีกเรื่องที่น่าตื่นเต้นก็คือ เครื่องแบบ ค่ะ ได้เปลี่ยนแบบที่ต่างจากตอนป. 6 ปิดเทอมก็ไปซื้อมา ลองแล้วลองอีก ยิ่งใกล้เปิดเทอมยิ่งตื่นเต้น ยิ่งลองเข้าไปอีก ไม่รู้ว่าใส่ออกมาจะเป็นยังไงแฮะ จากคอปกธรรมดา เป็นคอกะลาสีบ้างอะไรบ้าง เก๋สุดๆ .. อันนี้น้องผู้หญิงจะเป็นมากกว่ามั้งคะ อิอิ บางคนพอได้ขึ้นเรียนระดับมัธยม ก็ได้รับความไว้วางใจมากขึ้น บางคนได้ไปโรงเรียนเอง เพราะโรงเรียนมัธยมก็ไม่ได้มีรถโรงเรียนมารับส่งกันแล้ว อย่างของพี่แนนตอนเรียน มีทั้งนั่งรถ ข้ามเรือ ว่ายน้ำไม่เป็นอีกต่างหาก ตื่นเต็นน่าดู๊!!! และ...ที่สำคัญ...พอได้เลื่อนขั้นมัธยม "ค่าขนม" ก็เพิ่มขึ้นด้วยหล่ะ ฮูเร่~~~ ดีใจกันไหมเนี่ย เพราะมีทั้งค่าอาหาร ค่าเดินทาง จิปาถะ อิอิ แต่ได้เพิ่มมาแล้ว ก็ต้องแบ่งไว้เก็บเหมือนกันนะคะ !! น้องๆชาวเด็กดีหล่ะคะ ยังจำความรู้สึกช่วงนั้นกันได้อยู่หรือเปล่า เป็นอย่างไรกันบ้าง โดยเฉพาะน้องๆชาวเด็กดี ที่กำลังจะขึ้นชั้น ม.1 ตื่นเต้นกันบ้างไหม ต้องเปลี่ยนอะไรบ้าง ลองมาเล่าความรู้สึกให้พี่แนนฟังกันบ้างนะคะ มาเลย มาเลย โย่ว!!! ภาพประกอบ : ภาพยนตร์"ความสุขของกะทิ"
|
แสดงความคิดเห็น
ถูกเลือกโดยทีมงาน
ยอดถูกใจสูงสุด
รายชื่อผู้ถูกใจความเห็นนี้ คน
แจ้งลบความคิดเห็น
คุณต้องการที่จะลบความเห็นนี้ใช่หรือไม่ ?


62 ความคิดเห็น
ตอนกำลังขึ้นม.1 ตื่นเต้นๆ ครูก็หน้าตาดุแต่จริงๆแล้ว(รั่วสุดๆ)
สมัยประถมมีจดการบ้าน มีสมุดประจำนักเรียนให้จดการบ้าน
แต่พอขึ้นม.ที่ไร โทรถามบ้าง msn บ้าง แย่สุดๆ แต่รักครูนะ
เปลี่ยนแปลงไปเยอะ แต่ชุดเดิมอ่ะ >O< นั่งห้องแอร์ฮู้เร่~
(ดีใจอย่างเดียว) นร.ราชินี
คิดถึง มัธยม !
ตอนขึ้น ม.1 ครั้งแรก
ได้ค่าขนมเพิ่ม 3 เท่า!!!!!!!!!
จากประถม
ค่าขนมเพิ่งเครื่องแบบใหม่ ร.ร.ใหม่ รุ่นพี่ใจดีทั้งนั้น
ขึ้น ม.4 อ่ะ!
^^
ชุดก็ดีหน่อยที่ไม่ใช่แขนตุ๊กตาเหมือน ม.ต้น อิอิ
นอกนั้นเหมือนเดิม T.T
ปีนี้ก็จะขึ้น ม.3 แล้ว
แต่ก็ยังไม่ลืมตอนที่เพิ่งขึ้นมาม.1ใหม่ๆ
ชอบตอนปฐมนิเทศที่โรงเรียนมาก แล้วก็ตอนรับน้องด้วย สนุกสุดๆ
แต่ต่อไปก็ต้องเป็นรุ่นพี่ไปทำซุ้มรับน้องแล้ว รู้สึกตัวเองแก่เอามากๆ 555+
ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็ได้เป็นรุ่นน้องอีกทีตอน ปี1 หุหุ เฟรชชี่หน้าใส^^
ตอนจะขึ้นม.1เหรอ ตื่นเต้นมากกก ย้ายโรงเรียน วิตกว่าเพื่อนจะเป็นยังไง อาจารย์จะดุไหม...แล้วก็เป็นอย่างที่กลัวจริงๆ วันแรกอาจารย์หน้าเครียดมาก...หลังๆถึงรู้ว่าแกก็รั่ว -*-
ชุดนักเรียนก็เปลี่ยน...บรรยากาศโรงเรียนก็เปลี่ยน จำได้ว่าคืนก่อนเปิดเทอมนอนไม่หลับทีเดียว 555+
ขึ้นม.4อ่ะ -v-'
ไม่อยากเเยกจากเพื่อนเลย อยู่มาตั้ง 3 ปี
ทำไมไม่เห็นเป้นเหมือนกันตอนป.6 กำลังจะขึ้นม.1 ก็ไม่รู้
ไม่เห็นจะเสียใจอะไรเลย
ปีนี้ขึ้นม.2 แล้วเน้อพี่แนน เพิ่งสอบจากม.1 เสร็จ
ความรู้สึกหรอพี่แนน อืมตอนเข้ามาใหม่ๆ รับไม่ได้อย่างแรก ต้องตัดผ๊มมมม ก็ไม่เคยตัดสะสั้นแล้วต้องเกรียนขนาดน้าน(กลายเป็นหัวเห็ดเลย)
หน้าครูแบบโหดทั้งน้าน แต่เวลาใจดีน่าร๊ากม๊วกกกก ตลกเฮฮา แต่อย่าให้โหด แบบตรงนี้ ตูชิ่งก่อนนนไรเงี้ย
ดีใจอย่างนึงได้ค่าขนมเพิ่ม ว๊ากกกก โรงเรียนมานเป็นโรงเรียนรัฐนี่เนาะ แล้วตอนเข้าใหม่ ขอบอกตื่นเต้นมาก
วันปฐมนิเทศ รุ่นพี่รั่วได้จายมากมาย ตอนซื้อเสื้อผ้าก็งงๆ นิดนึง แบบไม่เคยใส่อ่าห์ ซื้อเสื้อผ้าแล้วแต่ยังไม่ซื้อโบว์(ก็ตูไม่เคยใส่ใส่แต่ไทช์นี่)
แบบตอนสอบเข้าม. 1 เครียดมาก ว่าน้องๆที่กำลังจะเข้าม. 1 เครียดเหมือนกานแน่เลย เสียวสอบไม่ติดเนาะ
ตอนนั้นเก็บเอามาเครียดจนร้องไห้ฟูมฟายหาแม่เลย 555++ ยังตลกอยู่เลยยย....
ตื่นเต้นอะ ไม่เคยใส่ชุดม. ปลาย
ฮ่า ๆๆ
ชุดนักเรียนกฎระเบียบตั้งแต่ประถมเหมือนกันหมด
(แตกต่างที่ทรงผม...ประถมไว้ทรงอะไรก็ได้...แต่มัธยมอย่ายาวกว่ารองทรง...)
แถมตอนจบป.๓ ป.๖ ม.๓ ไม่ต้องสอบเลื่อนชั้นเข้าม.ต้นหรือม.ปลาย...
ชีวิตไม่ค่อยดิ้นรน...รู้สึกธรรมดา...
ไม่รู้สึกอะไรทั้งสิ้นเลยละครับ...เพราะรู้จักกันผมดอยู่แล้ว...
ตอนนี้ขึ้นม.๕ (แอบแก่วะ...- -"รำลึกความหลัง)
มาเศร้าทีเดียวคือม.๖ อยู่กันมาตั้ง ๖ ปีบ้าง ๑๒ ปีบ้าง บางคน ๑๕ ปี...เจอกันตลอด
แบบว่านะ...เหอๆ
ปล.ลูกพระเกี้ยว เลือดสีชมพู CUD จงเจริญ!!! (ไม่ใช่เตรียมนะ...- -")
ร้องไห้จะเป็นจะตาย
ไม่อยากจากเพื่อน ไม่อยากจากโรงเรียน (ก็อยู่มาตั้งเก้าปี)
ตอนนี้ก็ได้แค่เก็บมันไว้ในความทรงจำค่ะ ^^
ยังคงติดต่อกับเพื่อน ๆ สมัยประถมอยู่ ถึงแม้จะไม่ทุกคน!
เพื่อนทุกคนเปลี่ยนไป...เราก็เปลี่ยนไป...แ่ต่คำว่าเพื่อนจะยังคงอยู่เสมอ...ในใจเรา
แม้จะลืมไปบ้างแต่ทุกครั้งที่หยิบมันมาปัดฝุ่น ก็ยังอมยิ้มไปกับมันได้เสมอ
ไปเปิดเฟรนด์ชิพดูทำไมมันติ๊งต๊องอย่างนี้ 55555
'ทิพพากรวิทยาการ' จะอยู่ในความทรงจำตลอดไป...
ทั้ง ๆ ที่ผ่านมาก็เกือบ 5 ปีแล้ว แต่ก็ยังจดจำเหตุการณ์หลาย ๆ เหตุการณ์ได้!
...ไม่เรียกร้องให้กลับมา หรือว่าผลักใส หรืออะไรทั้งนั้น เก็บเอาไว้ในส่วนลึก ซ่อนอยู่อย่างนั้น รู้ว่ามันไม่ไปไหน...
ในความทรงจำสีจาง
จำได้ว่าตอนป.6ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร นอกจากจะสอบติดมั้ย?
แต่พอสอบGIFTEDได้ก็โอเคหายห่วง เสียใจที่ต้องตัดผม TT_TT
แต่ที่ดีก็ือได้รับอิสระมากขึ้น
เหมือนแม่เข้าใจว่าพอที่จะดูแลตัวเองได้บ้างแล้ว
ขอไปเที่ยวก็ของ่ายขึ้นบ้าง 5555
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็ต้องมีขอบเขตอ่ะเนอะ
ละก็ตื่นเต้นกับเพื่อนใหม่อ่ะ
ไม่รู้จะเริ่มต้นทักทายยังไงดี
กฏระเบียบก็เข้มขึ้น
อีกแค่ไม่กี่เดือนเองแหะ T___T
ก่อนเข้าม.1ตื่นเต้นมากๆเพราะจะได้เรียนในชั้นมัธยมแล้ว :D
ตอนสอบเข้าได้ดีใจแทบเป็นลม =w="
เรียนให้สนุก คิดว่ามันไม่ยากสิ
ใช้ชีวิตในวัยมัธยมให้มันส์กันไปเลย...!!!!