2

หอพัก

ใกล้ปิดเทอมเข้ามาทุกที งานก็ถาถมเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย มีงานกลุ่มชิ้นหนึ่งที่ฉันต้องไปทำงานที่หอมินนี่ แล้วฉันก็ได้รู้อะไรบางอย่างเข้า เช่น แฟร์ย้ายเข้าไปอยู่หอกับมินนี่? ... ฮัลโหลล~ ทำไมฉันไม่รู้เรื่องนี้กันนะ ทั้งที่เป็นเรื่องใกล้ตัวสุดๆ  ในตอนแรกก็รู้สึกว่า ทำไมมินนี่ไม่ชวนฉันก่อนแฟร์ ทั้งๆ ที่เราเจอกันก่อนแฟร์จะเข้ามาซะอีก มีความแอบน้อยใจเล็กๆ แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรสำหรับฉันหรอกค่ะ เพราะยังไงฉันก็อยู่หอไม่ได้ วิถีเดินทางไปกลับบ้านของหญิงสาวผู้แกร่งกล้านาม ไอซ์ที ก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป

ส่วนเรื่องต่อมาคือ เจเจ เขาไม่ได้เป็นอะไรไปหรอกค่ะ ยังอยู่สุขสบายดี ถึงจะมาๆ หายๆ ไม่มาเรียน ตอนนี้เพื่อนในกลุ่มก็สุดความสามารถที่จะลากเขามาเรียนแล้ว เจเคยมาหอมินนี่ครั้งหนึ่ง มาทำงานกลุ่มกัน แต่หลังจากนั้น เมื่อมีงานกลุ่มเจก็ไม่ยอมขึ้นมาที่ห้องอีกเลย ซึ่งเมื่อลองถามเหตุผลเขาก็ไม่ยอมตอบ? บ่ายเบี่ยงท่าเดียว เหมือนกับเรื่องแฟนของเขาที่ไม่รู้ว่ามีจริงหรือไม่...

เรื่องที่จะเล่าต่อจากนี้คือเรื่องที่พีคที่สุดค่ะ! เพราะมันเกิดขึ้นกับฉัน และแฟนของมินนี่ พระเจ้า!! ไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆ ว่าจะมาเจอสถานการณ์อะไรแบบนี้ แต่มันอาจจะแค่เรื่องเล็กหน่อยบังเอิญก็ได้ละมั้ง (ฮ่าๆ)

ในวันนั้น มันเป็นวันที่ฉันมาทำงานหอมินนี่ และต้องอยู่ค้างคืน! ซึ่งงานกลุ่มที่ทำคนเดียวมันช่างน่าเหนื่อยใจจริงๆ ค่ะ เฮ้อ!! ฉันจำได้ดีเลยล่ะว่านั่งทำงานอยู่คนเดียว พูดอย่างงี้อาจจะดูเหมือนใส่ร้าย แต่ฉันคิดว่าฉันทำมันเยอะที่สุดแน่ๆ และฉันก็ไม่อยากใส่ใจอะไรให้มันเสียอารมณ์ไปมากกว่านี้ขอแค่งานเสร็จก็เพียงพอแล้ว เมื่องานเสร็จฉันกับแฟร์ก็เข้าครัวลองทำอะไรกินกัน ส่วนมินนี่ก็รอกินด้วย ตามประสาคุณหนูผู้ที่ไม่ค่อยได้ทำอะไรเอง

จนถึงเวลานอน ฉันก็เข้ามาในห้องนอนที่มีเตียงขนาดใหญ่ ซึ่งก็น่าจะนอนพอ 3 คน แต่!! คิดใหม่ดีกว่าค่ะ เพราะมันนอนไม่ด๊ายยย T__T ถึงมันนอนได้ก็จริง จะนุ่มสบายเหมือนปุยเมฆ แต่คนที่ซวยสุดน่าจะเป็นฉัน แบบว่ามันเบียดกันมากกกกกกกกกก (ก ล้านตัว) เหมือนฉันเข้ามาเป็นส่วนเกินของ 2 คนนี้ แถมแอร์ในห้องก็ทำฉันรู้สึกเหมือนอยู่ขั้วโลก ฉันนอนตัวแข็งเป็นหินไม่กล้าแม้กระทั่งขยับซ้ายขวาเลยด้วยซ้ำ จะปฏิเสธน้ำใจเพื่อนที่ยอมแบ่งเตียงให้ก็ไม่กล้าอีก ได้แต่ภาวนาในใจให้เช้าสักที

จนในที่สุดก็เข้าสู่วันใหม่ แต่สิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น นั่นก็คือ แฟนของมินนี่ เปิดประตูออกมาจากห้องอีกห้องหนึ่ง ทุกคนดูปกติ แต่เป็นฉันที่ตกใจมากถึงมากที่สุด ทำไมไม่รู้ว่าเขาอยู่ในห้องนั้น แล้วทำไมเขาไม่ออกไปไหนเลย? มินนี่เรียกแฟนของเธอให้ไปหา ซึ่งหลังจากที่ฉันพยายามประมวลผลชื่อของเขา หลังจากที่มินนี่เรียก ได้ความว่า แบ็ก แซ็ก แว็ก แจ็ก ถี่ๆ ประมาณเกือบ 10 รอบได้ ในที่สุดฉันก็รู้จักชื่อของเขาสักที เขาชื่อ แน็ก ค่ะ!! แล้วทำไมฉันถึงต้องดูมีความสนใจกับเขาแบบนี้นะ ตั้งแต่วันที่เขามาส่งฉันตอนนั้นแล้ว

แน็กโดนใช้ให้ทำงานบ้าน กวาดห้อง ล้างจาน ซักผ้าตากผ้า กรอกน้ำ และอีกมากมาย โอ้โห! ครบครันความพ่อบ้าน ฉันก็ว่ามินนี่จะทำอะไรพวกนี้งั้นหรอ น่าจะยากเพราะเธอดูทำอะไรแบบนี้ไม่เป็น หลังจากนั้นแน็กก็เดินมาเปิดคอมฯ แล้วก็เล่นเกมตามประสาผู้ชายทั่วไป แฟร์กับมินนี่ยังอยู่ในห้องนอนแต่เปิดประตูไว้ เพื่อให้ไอเย็นผ่านออกมากลัวว่าฉันจะร้อน... ส่วนฉันที่ทนความหนาวไม่ไว้ก็มานั่งหาความอบอุ่นที่โซฟาข้างนอก ซึ่งมีแน็กผู้ชายที่ไม่ค่อยมีมนุษยสัมพันธ์เท่าไหร่นักอยู่ด้วย

ฉันหยิบมือถือขึ้นมาแล้วก็เปิด messenger จิ้มไปที่ชื่อ JJ JingJai เห็นชื่อแชทที่ไร ไม่ค่อยอยากจะกดข้าไปคุยเท่าไหร่เล้ยย แต่งานเสร็จแล้วก็ต้องบอกเพื่อนเนาะ

“เจจจ”

“...” ขึ้นว่ากำลังพิมพ์ แหม ไม่ยอมมาช่วยงาน แต่มีเวลาออนนะยะ “ว่าไง”

“งานเสร็จแล้วนะ”

“โทษทีนะ ไม่ค่อยได้ช่วยงานเลย”

“ไม่เป็นไร สบายๆ” สบายกับผีสิ ทำคนเดียว ว้อยยย =___=*

“จริงๆ แล้ว มีอะไรให้ช่วยก็บอกได้”

“ช่วยมาเรียน...”

“-____-” ส่งสติกเกอร์ยียวนกวนประสาทกลับมา

“อ้าว! ดูทำหน้า นี่เพื่อนหวังดีนะ อยากให้เรียนจบพร้อมกัน”

“มีปัญหาที่บ้านนิดหน่อย เดี๋ยวคงดีขึ้น”

“เห้ย... งี้ก็แย่เลยดิ มีอะไรก็ปรึกษาได้นะ”

“ขอบใจ”

“เออเจ แล้ววันจันทร์มารับป่าว”

“........” ความเงียบที่เกิดขึ้นนี้

ฉันรออยู่ประมาณ 5 นาทีได้ แล้วก็ลองเข้าแชทดูใหม่

แหม!! ไอ้นี่มันร้ายเว้ย อ่านไม่ตอบ อย่าให้เจอตัวนะ!! -..-

ฉันวางโทรศัพท์ลงที่โต๊ะแล้วก็นอนพิงโซฟามองเพดานที่ดูสดใสกว่าอนาคตของฉัน รู้สึกชีวิตไม่มีจุดหมายยังไงไม่รู้ เรียนที่ชอบก็ไม่ใช่ ที่บ้านก็มีปัญหา การเงินก็ขัดสน เพื่อนก็เหมือนจะดี ชีวิตรักก็แห้งเหี่ยวไม่มีใคร (นี่ฉันเกิดมาทำไม๊! T_T) ทามกลางบรรยากาศรอบๆ ที่ทำให้ฉันฟุ้งซ่าน เพราะมันเเงียบมากกกก มีเสียงคลิกเมาส์ของแน็ก และเสียงของพัดลมเท่านั้น ถ้าฉันตดเขาต้องได้ยินแน่ๆ ...

แล้วในระหว่างนั้นฉันก็รู้สึกอยู่ไม่สุขอย่างบอกไม่ถูก ฉันก็เลยหยุดอาการฟุ้งซ่านด้วยการเดินไปเข้าห้องน้ำ (...) พอออกมาจากห้องน้ำ หลังจากที่ล้างมือมาแล้วยังไม่แห้งสนิทดี ฉันนึกอยากแกล้งใครบางคนแถวนี้ขึ้นมา ฉันเดินผ่านเขาแล้วก็แอบสะบัดน้ำใส่ แต่!! เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แน็กยังคงเล่นเกมต่อไป พร้อมหยดน้ำบนในหน้า =____= ส่วนฉันก็ยังคงคิดในใจว่า นี่ฉันสะบัดไม่โดน หรือเขาด้านชาไม่มีความรู้สึก สงสัยคงต้องสาดน้ำใส่แทนแล้วมั้งถึงจะรู้สึก

หลังจากนั้นฉันก็กลับมานั่งที่โซฟาเหมือนเดิม หยิบมือถือขึ้นมากะว่าจะเปิดนั่นนี่ดู แต่เวลาตอนนี้ก็ล่วงเลยมาพอสมควร แฟร์กำลังเตรียมของจะกลับบ้าน ฉันก็เลยจะกลับพร้อมแฟร์เลย เมื่อแฟร์เปิดประตูออกไปฉันที่กำลังร่ำลามินนี่ก่อนจะปิดประตู

“เรากลับก่อนนะมินนี่”

“ไว้เจอกันใหม่นะ” เสียงของมินนี่ที่ดังออกมาเบาๆ จากในห้องนอน

พอได้ยินมินนี่ตอบกลับมา ฉันก็จับลูกบิดกำลังจะปิดประตู แต่ทว่ามือของฉันก็ถูกสัมผัสจากอีกฝากฝั่งของประตู O_O!

และประตูก็ถูกปิดลง พร้อมกับฉันที่เก็บความงุนงงเมื่อครู่นี้ไว้ในใจไม่ได้บอกใคร จะว่าฉันตาฝาดก็ได้ แต่ความรู้สึกที่สัมผัสกับมือนั่นของจริงแน่นอน แล้วใครกัน แน็ก? ทำไมล่ะ? ผู้ชายคนนี้ต้องการอะไรจากฉันกันนะ

วู้ฮู้~~~  เปิดเทอม 2 แล้วค่า ปิดเทอมที่ผ่านมานี้แทบไม่ได้พักก็ต้องมาเจอพายุลูกใหม่อีกแล้ว ทำไมงานคณะนี้ถึงได้เยอะนัก กระหน่ำไฟนอลโปรเจคกันมาแทบทุกวิชา เพลีย! กลับมาเรื่องของไอซ์กันดีกว่า เมื่อไม่นานมานี้มีปรากฏการณ์ประหลาดขึ้นกับฉัน นั่นก็คือ วิญญาณสัมผัสมือ (คนมั้ยล่ะ) ฉันยังไม่ได้ลืมเรื่องนี้ไปนะคะ มันยังค้างคาอยู่ในใจไม่เลือนหายไป ความจริงแล้วก็อยากลองพิสูจน์อะไรบางอย่างอยู่เหมือนกัน และแล้วก็มีบางอย่างเป็นใจค่ะ ต้องขอกราบขอบคุณตางรางเรียนอันเป็นที่รักยิ่ง มันทำให้ฉันได้มีเวลาไปหอของมินนี่ค่ะ โดยฉันจะไปว่ายน้ำที่นั่น และให้แฟร์เป็นโค้ชสอนว่ายน้ำ เท่านี้เราก็จะเริ่มแผนการบางอย่างกันค่ะ

ฉันจะมาว่ายน้ำที่หอมินนี่ทุกวันพฤหัสฯ และกลับบ้านในวันศุกร์ค่ะ  ไม่รอช้า หลังเลิกเรียนฉันก็ตรงดิ่งไปหอของมินนี่ เข้าห้องแล้ววางกระเป๋า จัดของเรียบร้อยก็ลงไปกระโจนที่สระน้ำ อู้วววว~~~ สดชื่นดีจริงๆ เหมือนได้ปลดปล่อยความเครียดผ่านกระแสน้ำ ฉันเดินเตาะแตะๆ ไปมาในสระ ใช่ค่ะ! อย่าเรียกว่ามาว่ายน้ำ เพราะฉันว่ายไม่เป็นค่ะ T__T โดยแฟร์เริ่มสอนจากง่ายๆ ก่อน ซึ่งมันก็โหดสำหรับฉันอยู่เหมือนกัน ฉันทำไม่ด้ายย ฮือๆ แค่ลอยตัวในน้ำยังทำไม่ได้เลย แต่ฉันก็ตั้งเป้าไว้แล้วว่าจะว่ายน้ำให้ได้!

แต่ด้วยบรรยากาศตอนกลางคืนไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่นัก เพราะน้ำในสระก็มีความเย็นอยู่พอตัวเลยล่ะ พวกเรา 3 คนก็เลยกลับขึ้นห้อง เมื่อเปิดประตูเดินเข้าไปในห้องก็ยังคงพบกับแน็กที่อยู่หน้าจอคอมฯ หลังจากนั้นพวกเราก็ทยอยอาบน้ำทีละคนซึ่งฉันเป็นคนสุดท้าย ฉันออกมาจากห้องน้ำ นั่งเป่าผมด้วยพัดลมอยู่ใกล้ๆ โซฟา ซึ่งไม่ห่างจากแน็กเท่าไหร่ และแฟร์ก็นั่งเล่นมือถือของเธออยู่ที่โซฟา

ตัวฉันก็เริ่มจินตนาการเพ้อฝัน มโนภาพเกี่ยวกับแน็กประมาณว่า เขาเป็นคนหล่อดีจัง โครงหน้าได้รูป จมูกโด่ง ริมฝีปากสวยสีชมพูน่าจุ้บ ผมที่ดูยาวไม่มากนั่นถ้าจะนุ่มลื่นน่าดู อยากจะลองเอามือไปลูบๆ ดูสักครั้งจัง แถมรูปร่างของเขาก็สูง หุ่นกำลังดี แต่ที่น่าเสียดายคือ เขามีแฟนแล้ว!! แล้วทำไมฉันถึงได้มานั่งวิจารณ์แฟนเพื่อนแบบนี้ละ บาปกรรมจริงฉัน -..-

“เออ ไอซ์การบ้านวิชาอังกฤษที่อาจารย์เขาให้ทำในเว็บอะ” แฟร์ถามฉัน

“ทำไมหรอ”

“ทำเลยได้ป่ะ เราทำไม่เป็นอะ” อ้าว... แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะเนี่ย “ว่าไงอะ เราเปิดโน้ตบุ้คเลยนะ” รีบสุด...

“แฟร์ คำถามมันทำผิดแล้วมีเฉลยตอนท้าย ไม่ลองทำดูก่อนอะ จะได้ฝึกไปด้วยไง” แฟร์เป็นคนที่ไม่เก่งวิชานี้ค่ะ และเธอก็ไม่ได้แคร์อะไรมากด้วย ขอแค่ผ่านพอ

“งั้นไอซ์เอารหัสเราไปมั่วๆ ให้หน่อยดิ แล้วเอาเฉลยมาตอบก็ได้นะเราไม่ว่า” เอ่อ...

มันก็ดีนะ แต่บางทีการได้อ่าน ได้แปลคำศัพท์มันก็ถือว่าได้ฝึก เราจะได้เก่งขึ้นด้วยไง (ประโยคในใจที่อยากบอกแฟร์ ฮือ)

พอฉันใส่ไอดี พลาสเวิร์ดของแฟร์เสร็จเรียบร้อย ความเป็นคนดีมีศีลธรรมก็ยังคงอยู่ มีการอ่านบทความอย่างตั้งใจ ดูคำถาม สลับไปมาอยู่สักพักก็ลองจิ้มคำตอบทั้งหมดของบท และกดส่งไปดู ปรากฏว่าเปอร์เซ็นถูกน้อยมากๆ นี่ขนาดฉันตั้งใจแล้วนะ -  -*

ฉันลองพยายามดูอีกบทหนึ่ง ผลลัพธ์ก็ยังคงเป็นเหมือนเช่นเคย และเมื่อฉันลองกดเข้าไปที่แบบทดสอบเพื่อดูว่ามันมีกี่บทก็ถึงกับอ้าปากค้าง ยุงน่าจะเข้าไปวางไข่ได้

19 บท!!!!!

แล้วนี่แฟร์จะให้ฉันทำเสร็จวันนี้เลยหรอ ขอนอนหน่อยได้ไหมล่ะเพื่อน T__T ฉันจึงมีทางเลือกสุดท้ายคือ มั่วค่ะ!!! ฉันกดตอบมั่วแหลกแหกกระจุย แล้วค่อยดูเฉลยที่ถูกมาใส่ให้แฟร์อีกที กว่าจะทำเสร็จก็เอาเรื่องอยู่ค่ะ เหมือนทำ 19 บทนั่น 2 รอบ บ้าบอจริงๆ

“เสร็จสักที~” ฉันบิดขี้เกียจหนึ่งที เพื่อคลายความปวดเมื่อย

“แฟร์กับไอซ์ทำการบ้านกันหรอ” มินนี่เดินออกมาจากห้องนอน

“อ่อ เราทำให้แฟร์น่ะ”

“งั้นเราฝากด้วยได้มั้ยไอซ์” อูยยย ที่นอนจ๋า หมอนจ๋า เราคงได้เจอกันอีกทีชาติหน้า Y_Y

“เดี๋ยวทำให้” เสียงสุขุมนุ่มลึกพูดขึ้น เขา คือ แน็ก!! ออกตัวมาอย่างกับพระเอกซีรี่ย์!!  

มินนี่บอกไอดี พาสเวิร์ดกับแน็กแล้วก็เดินกลับเข้าห้องไปทำไมเกิดเป็นเธอมันสบายอย่างงี้นะมินนี่ แล้วทำไมฉันดูลำบากลำบนกว่าคนอื่นเขานะ -  -;;

“ไอซ์ทีใช่ไหม บอกคำตอบเราด้วยนะ” ฉันก็ตอบรับเขาไป ทำไมรู้สึกเขินๆ ล่ะเนี่ย //

หลังจากผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงเราสองคนก็ทำแบบทดสอบนี่เสร็จสักทีค่ะ ที่ผ่านมาเราสนทนาด้วยภาษาที่ยากจะอธิบายอย่างกับกำลังสาดโค้ดลับใส่กันด้วย A B C 1 2 3 แทนที่ฉันอาจจะได้รู้จักเขามากกว่านี้ แต่เรากลับไม่ได้มีความคืบหน้าอะไรกันเลย แล้ว... ทำไมฉันจะต้องไปมีความคืบหน้ากับแฟนเพื่อนล่ะเนี่ย โอ้ยยย สมงสมอง!

ราตรีนี้ยังอีกยาวไกลค่ะ และในที่สุดฉันก็ได้นอนสักที วู้วววววว~ ตอนนี้ฉันย้ายออกมานอนที่โซฟาแล้วนะคะ สบายตัวขึ้นเยอะเลยค่ะ Y_Y โดยฉันบอกทั้งสองคนไปว่า ในห้องแอร์มันเย็นไป อีกอย่างก็อยากให้ทั้งสองคนได้นอนกันสบายๆ ด้วย ฉันหลับตาลงท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงบ แต่ยังคงมีเสียงคลิกเมาส์อยู่บ้างเป็นครั้งคราว ทำไมเขานอนดึกจังนะ แล้วเขานอนที่ไหนล่ะ คงจะเป็นห้องที่ดูลึกลับนั่นใช่ไหม มันเป็นประตูที่น่าสงสัยที่สุดแล้วตั้งแต่ที่ฉันมาที่นี่ ฉันเคยหาจังหวะทีเผลอลองไปเปิดประตูดูแต่มันก็ล็อคอยู่ตลอด ถ้าเป็นไปได้ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าในนั้นมันเป็นยังไง แม้แต่แฟร์ที่เข้ามาอยู่ก่อนฉันนานแล้วยังไม่เคยได้เข้าไปในห้องนั้นเลย

ฉันที่พลิกตัวไปมาอยู่นาน แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหลับสักที ด้วยความที่ยังไม่ชินที่เท่าไหร่นักเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันย้ายมานอนที่โซฟาข้างนอก ฉันนอนหันข้างเข้ากับพนักพิงโซฟา ลองปล่อยให้หัวโล่งๆ พยายามกล่อมตัวเองอยู่สักพัก ไม่นานนักฉันก็ได้ยินเสียงปิดคอมฯ ของเขา และเสียงเดินที่ถึงแม้จะเงียบแต่ก็ยังได้ยิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจนทำให้ฉันถึงกลับไม่กล้าขยับตัว

You're just another story I can't tell anymore.

เธอก็เป็นแค่อีกเรื่องหนึ่งที่ฉันไม่สามารถบอกใครได้อีกแล้ว

 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณกำลังใจเล็กๆ ที่แวะเวียนผ่านเข้ามา ในตอนแรกอาจจะทำได้ไม่ดีนัก เพราะเกินความคาดหมายไม่คิดว่าจะเข้ารอบ จะพยายามนำคำแนะนำของกรรมการมาปรับใช้ให้ดียิ่งขึ้น ขอขอบคุณสำหรับคนที่ชอบนิยายของออยด้วยนะคะ จะพยายามให้เต็มที่ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ ♥

all quotes were translated by @ifernweh