 |
สำหรับเอกสารส่งทุนทุกส่วนล้วนมี
ความสำคัญเป็นอย่างมาก เพราะว่าการ
พิจารณาทุนปีที่ซายน์สมัครนั้น ทาง
มหาวิทยาลัยไม่ได้มีการสัมภาษณ์ผู้
สมัครทุน แต่เกิดจากการคัดเลือกผู้
สมัครผ่านเอกสารที่ผู้สมัครส่งไป
เท่านั้น ดังนั้นเราต้องให้ความสำคัญกับ
เอกสารที่แสดงความเป็นตัวเราให้ได้
มากที่สุดค่ะ
เอกสารที่ซายน์ส่งไปหลักๆ ก็เป็นสิ่งที่
เน้นตัวเราและผลงานก็พวก Personal
Statement, Study Plan และ
Portfolio ค่ะ
Personal statement ซายน์เน้นเขียน
ให้ทางมหาวิทยาลัยสามารถรู้จักตัวเรา
ภายในกระดาษไม่กี่แผ่นให้ได้ค่ะ ส่วนนี้
ซายน์เลยเขียนเล่าเรื่องตัวซายน์เองสั้น
ๆ พร้อมกับเขียนเล่าประสบการณ์ ความ
รู้ ความสนใจ แรงบันดาลใจที่ผ่านมาที่
เกี่ยวกับคณะและสาขาที่สมัครไปค่ะ
เขียนเรื่องความสนใจที่จะไปเรียนที่
เกาหลี ซึ่งที่นั่นก็ค่อนข้างมีชื่อเสียงใน
ด้านศิลปะ การผลิตสื่อ entertainment
พวกนี้
และโชคดีอีกอย่างคือตอนนั้นซายน์
เรียนเอกเกาหลีอยู่ที่บูรพาอยู่แล้ว ก็
เขียนให้มีความสอดคล้องกับการได้ไป
เรียนที่เกาหลี ที่ซายน์จะได้ทั้งภาษา
และได้อยู่ในสังคมที่เราจะได้ใช้ภาษา
นั้นจริงๆ ได้เรียนรู้กับเจ้าของภาษา อีก
ทั้งซายน์ก็ยังจะได้เรียนในสาขาวิชา
และมหาวิทยาลัยที่เปิดสอนเฉพาะทาง
ด้านศิลปะโดยตรงอย่าง K-Arts
(Korea National University of Arts)
ด้วยค่ะ
|
Study plan ซายน์เข้าไปดูวิชาสาขาในเว็บของทางมหาวิทยาลัยค่ะ ซายน์เลยได้รู้ราย
ละเอียดในวิชาที่เราต้องเรียนอย่างคร่าวๆ ซึ่งจะช่วยให้รู้ว่าเราสนใจที่จะเรียนในสาขาวิชานี้
จริงๆ ทำให้เราได้แนวทางในการวางแผนการเรียนว่าทำอย่างไรที่จะทำให้เราสามารถประสบ
ความสำเร็จในเป้าหมายที่วางไว้ได้ และนำความรู้ที่เราได้มาจากสาขาที่เราเรียน กลับมาใช้
ให้เกิดประโยชน์อย่างไรได้บ้าง กับใครได้บ้างในสังคม ? ในส่วนไหน? ด้านไหน? อย่างไร?
ประมาณนี้ค่ะ
Portfolio ส่วนนี้เป็นส่วนสำคัญมากๆ ค่ะ สำหรับการเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยศิลปะใน
ทุกที่ เพราะกรรมการผู้คัดเลือกจะสามารถรู้ได้อย่างชัดเจนจากจุดนี้ว่าเรามีพื้นฐานความรู้
ความสนใจในสาขามากน้อยแค่ไหนผ่านตัวผลงานที่ส่งไปค่ะ โดยสำหรับซายน์เองเน้นนำ
เสนอผลงานของซายน์ที่ผ่านมาโดยผลงานที่ส่งมีความเกี่ยวข้องกับสาขาที่ซายน์เลือกค่ะ
อย่างผลงานที่ซายน์ส่งไปก็มีทั้งตัวที่เป็นเอกสารและ VDO ค่ะ
หลังจากที่ส่งเอกสารทุนไปมหาลัยเรียบร้อยระหว่างนั้นก็เรียนที่ม.บูรพา สาขาวิชาเอกเกาหลี
ค่ะ รอประกาศผลหลายเดือนมากจนซายน์ลืมไปเลยว่าส่งทุนไป 555
มาถึงวันที่ประกาศผล
น้องสาวโทรมาบอกว่าได้ทุน AMA แล้วนะ ที่บ้านดีใจมากๆ หลังจากนั้นก็รีบไปเช็คผลทาง
อินเตอร์เนต สรุปว่า ได้รับอีเมล์ตอบรับว่าเราได้รับทุนค่ะ ตอนนั้นรู้สึกมันเหมือนความฝัน
นาทีนั้นมันเหมือนกับว่าโลกหยุดหมุน นํ้าตาไหลดีใจจนพูดไม่ออก ประหนึ่งนางงามได้มงกุฎ
เพชร จินตนาการเรากำลังเอามือกุมปากถึงความเหลือเชื่อ 55555 เวอร์ไปนั่น ฮ่าาาา
จากนั้นก็เตรียมตัว เตรียมเอกสารทำวีซ่าเพื่อเดินทางไปเกาหลีเดือน พ.ย. ค่ะ (ป.ล.ถ้าได้
ทุนนี้จะได้เชื้อสายจีนด้วยนะคะ 555 เพราะอะไรเอ่ย?
เพราะนักเรียนทุนจะเรียกแทน
ตัวเองและทุนว่า”อาม่า”ที่มีจากการอ่านจากอักษรย่อ AMA ค่ะ ดังนั้นคนที่ได้รับ
ทุนพวกลื๊อก็จาล่ายเปงหลานอาม่า 5555+)
ซายน์เดินทางมาถึงเกาหลีช่วงปลายเดือน พ.ย. ค่ะ หลังจากนั้นก็ต้องเริ่มเรียนเข้าคอร์สเพื่อ
ปรับภาษาเกาหลีค่ะ ในปีที่ซายน์ได้มาคือ AMA รุ่นที่ 8 กำหนดให้เรียนภาษาที่สถาบันภาษา
ของมหาวิทยาลัยและพักอยู่หอนอกที่ทางทุนจัดไว้ให้ค่ะ และมหาวิทยาลัยที่ได้เรียนภาษาคือ
มหาวิทยาลัยคยองฮี (Kyunghee University) ค่ะ ซายน์ต้องขอบอกว่า มหาลัยเค้าสวยมากๆ
จริงๆ ค่ะ ประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้มาเลย อิอิ ส่วนการเรียนภาษาจะต้องมีการสอบวัด
ระดับว่าอยู่ระดับไหนก่อนแล้วก็จะถูกย้ายแบ่งไปเรียนกันแยกห้องตามระดับค่ะ เพื่อที่ทุกคน
จะได้ไม่มารวมกลุ่มรู้จักกันเฉพาะเด็กทุนเท่านั้น คือเราต้องเรียนร่วมกันกับเพื่อนต่างชาติ
คนอื่นๆ ค่ะ
ระดับภาษาจะแบ่งใหญ่ๆ เป็น 3 ระดับค่ะ พื้นฐาน ขั้นกลาง ขั้นสูง ของซายน์สอบได้ขั้นกลาง
ก็ได้เรียนกับเพื่อนต่างชาติ 4 ประเทศค่ะ จีน ญี่ปุ่น ฝรั่งเศสแล้วก็ตุรกี ช่วง 3 เดือนที่เรียน
ภาษามีความสุขมากค่ะ เพื่อนๆ อาจารย์น่ารักมากๆ ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆ เลยค่ะ
หลังเลิกเรียนก็ไปลั้ลลา แฮงเอาท์กับเพื่อนๆ ต่างชาติ ยิ่งช่วงที่ได้ไปเป็นหน้าหนาวปลายปี
สินค้าลดกระหนํ่า Winter Sale จัดหนัก ช็อปกระจาย!! อันนั้นก็น่ารัก อันนี้ก็สวย เอ๊ะ แต่
อันนั้นก็ดี เพราะแบบนี้เลยต้องได้จ่ายกันทุกวันค่ะ ช่วงนั้นถือว่าช่วงขาขึ้นชีวิตแฮปปี้ดี๊ด๊าสุดๆ
ไปเลยค่ะ วู้วววว ~ พอช่วงใกล้เปิดเทอมก็ย้ายหอเพื่อเข้าไปอยู่หอพักของมหาลัย KNUA
หอพักเป็นหอพักรวมนะคะ มีทั้งหมด 4 ชั้นค่ะ ภายในหอทุกชั้นจะมีครัวรวมสามารถทำ
อาหารได้ค่ะ ส่วนชั้นใต้ดินก็จะมีห้องฟิตเนส ห้องซักรีด ห้องคอม ห้องอ่านหนังสือค่ะ
วันเปิดเทอมวันแรกซายน์ตื่นเต้นสุดๆ ค่ะ ทั้งตื่นเต้น ทั้ง
กังวล ต่างๆ นานา วันที่เข้าไปห้องประชุมวันนั้นจำได้ดี
เลยค่ะ วันนั้นรวมกันทั้งเอกตั้งแต่ปี 1-4 อาจารย์มากัน
หมดเลยค่ะ คนเยอะมากๆ ไปถึงก็ฟังบรรยาย สุดท้าย
เวลานั้นก็มาถึงค่ะ ต้องแนะนำตัวทีละคน แบบตื่นเต้น
มากกกกก ตึ่กๆๆๆ มาถึงซายน์ก็รีบพูดแนะนำตัวตาม
แบบฟอร์มเพื่อนเลียนแบบไม่ยาก 555 เพราะแทบจะ
เป็นคนสุดท้ายที่พูด พอผ่านไป คิดว่า เฮ้อออ... รอดแล้ว
เรา ยังไม่จบแค่นั้นค่ะ เพราะพออาจารย์บอกว่าโอเค
เข้าไปนั่งที่ได้ๆ แต่!! o_O นักเรียนต่างชาติอยู่ก่อน
(._.") ในใจแบบว่า... เอ่ออ อยู่ไมคะ ?? พูดไปแล้วนะ
ฮ่าๆๆ เค้าบอกว่าต้องพูดอีก ตอนนั้นคิดว่าเอาแล้วไง
จะพูดไรล่ะทีนี้ ไม่ได้เตรียมตัวเลย
พอไปยืนหน้าห้อง รุ่นพี่ตะโกนมาว่า "เยปอๆ" (สวยๆๆ)
ทำลายสมาธิมาก ขำอย่างเดียวทำไรไม่ถูก นึกในใจพวก
พี่ๆ คงมองซายน์ไม่ชัดนะคะ 5555
|
เท่าที่จำได้บอกไปแต่ว่า
"เอ่ออ 555+ สวัสดีค่ะ เป็นนักเรียนทุน AMA รุ่นที่ 8 ค่ะ มาเรียนที่
เกาหลีเป็นครั้งแรก พูดภาษาเกาหลีไม่เก่ง แต่ก็จะพยายามเรียนให้มากกว่านี้" แล้วก็มีเสียง
ปรบมือ แปะๆๆๆ เป็นกำลังใจ 555 หลังจากกลับมาวันนั้นคิดว่าเราต้องเตรียมตัวเรื่องภาษาให้
มากขึ้นนนนนน fighting ฮุเร่!!~~
วิชาที่ซายน์เรียนในช่วงปีหนึ่งก็จะเรียนเกี่ยวกับวิชาพื้นฐานนิเทศศาสตร์ การตัดต่อพื้นฐาน
การจัดแสง การถ่ายทำพื้นฐาน ส่วนมากในเวลาเรียนจะเป็นการสอนเพื่อให้นักเรียนเข้าใจใน
บทเรียน แล้วให้แลกเปลี่ยนแสดงความคิดเห็นภายในห้องค่ะ เวลาทำงานส่วนมากก็จะเป็น
การทำงานเป็นกลุ่มพวกงาน Workshop ที่เน้นการปฏิบัติ เพราะสุดท้ายจุดประสงค์ของเค้าก็
คือต้องการให้เราทำงานเป็น ได้เรียนรู้และแก้ไขปัญหาจากประสบการณ์จริง
เรื่องของการเรียนการสอนนั้น ในแต่ละสาขาวิชาเอกจะเน้นทฤษฎีหรือปฏิบัติซึ่งอาจจะมี
แตกต่างกันบ้าง
อย่างสาขาที่ซายน์เรียนในเทอมแรกวิชาที่เรียนนั้น จะเป็นการเข้าฟังบรรยาย
ทฤษฎีร่วมกับสาขาอื่นๆ ในคณะ เช่น วิชา Field Study อันนี้จะเป็นบรรยายในห้องประชุม
แต่ก็มีวิชาบรรยายเฉพาะสาขาเอกวิชาอย่างวิชา Mass Communication and Society,
Basic Cinematography for TV เป็นต้นค่ะ ส่วนบรรยากาศการเรียนในชั้นเรียนที่เกาหลีนั้น
แตกต่างจากการเรียนที่ไทยอยู่ค่อนข้างมากค่ะ อย่างแรกคือจำนวนนักเรียนในชั้นเรียนต่อ
หนึ่งห้อง อย่างในห้องซายน์มีนักเรียนทั้งหมดเพียง 22 คน ถือว่านักเรียนต่อห้องมีไม่มากค่ะ
ทางมหาลัยคิดว่าการสอนให้มีประสิทธิภาพนั้นไม่ควรมีจำนวนนักเรียนมากจนเกินไป เพื่อ
ให้เข้าถึงนักเรียนและสอนได้มีประสิทธิภาพมากที่สุดค่ะ
เข้าสู่โหมดดราม่าเล็กน้อย ฮ่าๆ ก่อนอื่นยอมรับเลยค่ะว่าคนเกาหลีเรียนหนักจริงๆ สิ่งที่ตาม
มาคือ นักเรียนทุนต้องขยันมากกว่าคนเกาหลีมากๆ เพราะปัญหาภาษาที่อาจทำให้ไม่เข้าใจ
ภายในห้องเรียน บางคนคิดว่าการสื่อสารในชีวิตประจำวันนั้นเพียงพอแล้ว ซายน์บอกได้เลย
ค่ะว่า คุณคิดผิด เพราะว่ามันไม่เพียงพอต่อการเรียนในชั้นเรียนที่เรียนเป็นภาษาเกาหลี
ทั้งหมดได้ ต้องกลับมาทบทวนบทเรียน ซึ่งบางทีบอกตามตรงค่ะว่าไม่รู้จะเริ่มตรงไหนเลย
เพราะถ้าการบ้านต้องทำ หนังสือต้องอ่าน ก็ต้องแบ่งเวลามากๆ จนบางทีคิดอยากให้วันนึงมี
สัก 48 ช.ม.จะได้จัดสรรเวลาทำทุกอย่างให้มันออกมาดีและทันเวลา
 |
ช่วงเวลาที่หนักมากกว่าใครเพื่อนคือช่วง
สอบค่ะ เพราะเราเรียนแทบไม่รู้เรื่องเลย
ทำให้เวลาที่ต้องทบทวนบทเรียนหลังเรียน
และก่อนสอบนั้นหนักกว่าใครเพื่อนเลยค่ะ
หนังสือทั้งหมดเอามาแปลแล้วแปลอีก
บางทีต้องหาอ่านทั้งสามภาษาเลยค่ะ
เกาหลี อังกฤษ ไทย เพราะศัพท์เกาหลีที่
เป็นศัพท์เฉพาะก็มีเยอะแล้วก็เป็นคำที่ต้อง
รู้ด้วย ภาษาอังกฤษก็ต้องอ่านด้วย เพราะ
หากมีการบ้านบางวิชาก็สามารถขอทำเป็น
ภาษาอังกฤษได้ค่ะ
อีกอย่างที่เป็นตัวช่วยในการทำให้เรา
เข้าใจมากที่สุดคือการ search หาข้อมูล
เพิ่มเติมเกี่ยวกับวิชาเป็นภาษาไทยค่ะ คือ
เราต้องเข้าใจเรื่องที่เราเรียนเป็นภาษาของ
เราก่อน แล้วภาษาอื่นค่อยว่ากันค่ะ 555
ตอนทำข้อสอบไม่ออกนอกทะเล 5555
ดังนั้นช่วงสอบนี่จะทั้งนั่งอ่าน ทบทวน
หาความรู้เพิ่มเติม ทำงานส่งอาจารย์ช่วง
ก่อนสอบ ช่วงนั้นเวลานอนจะน้อยมากๆ
เลยค่ะ
อย่างที่บอกค่ะว่าเราต้องพยายามมากกว่า
คนเกาหลีหลายเท่าตัวเลย เพราะเราเป็น
ชาวต่างชาติ ทำให้ช่วงเวลาแห่งการสอบ
เราจะเหนื่อยกว่าคนเกาหลีเยอะมากกกกก
แต่ละคนก็ต้องเตรียมสอบของตัวเองกัน
จะให้เพื่อนคนเกาหลีมาคอยติวหรือสรุปให้
เราอันนี้เป็นไปได้น้อยในกรณีของซายน์นะ
คะ ดังนั้นเราต้องยึดหลักตนเป็นที่พึ่งแห่ง
ตน ดังนั้นก็อ่านๆๆ ทำความเข้าใจๆๆ
สรุปๆๆ กว่าจะเสร็จแต่ละวิชาโอ้วววว~
แทบสลบค่ะ อั่กๆๆ แต่แม้เส้นทางยังอีก
ยาวไกลหลายหมื่นลี้ ที่เผลอๆ มากกว่า
หลักหมื่นลี้ 5555 แต่เป้าหมายเราคือเรียน
ให้จบ เพราะเมื่อเรามีโอกาสได้ก้าวมายืน
จุดนี้ได้แล้วก็ต้องสู้!! เฮ้!
|
ประสบการณ์นอกเหนือจากการเรียนก็คือทำงาน part time แต่ก็ไม่ได้เรียกว่าทำงาน
แบบจริงๆ จังๆ เสียทีเดียวนะคะ 555 เพราะทางทุนไม่อนุญาตให้นักศึกษาชาวต่างชาติปี 1
ปี 2 ทำงานเพราะกลัวจะเสียการเรียนค่ะเนื่องจากเรียนหนักอยู่แล้ว แต่ที่เคยได้ลองทำดูคือ
ตัวประกอบ แล้วก็ถ่ายแบบให้กับร้านทำผมแถวมหาวิทยาลัยฮงอิกค่ะ การทำงาน
ทั้งสองอย่างน่าสนใจมากๆ อีกอย่างคืองานเหล่านี้ทำให้ซายน์ได้เรียนรู้ระบบการทำงาน
ของคนเกาหลีและได้เปิดโลกทัศน์ด้วยค่ะ
ตัวอย่างงานนึงที่ซายน์เคยมีโอกาสทำก็คือ การได้ร่วมงานในการถ่ายทำละครเรื่องหนึ่งของ
ช่อง KBS ค่ะ ถึงแม้จะเป็น extra ตำแหน่งเล็กๆ แต่ก็ทำให้ซายน์ได้เรียนรู้และสังเกตถึงการ
ทำงานเบื้องหลังของคนเกาหลี เช่น คนเกาหลีจะตรงต่อเวลามากๆ ควรมาถึงก่อนเวลานัด
สัก 10-15 นาที เพราะบางการถ่ายทำอาจถ่ายทำในตอนเช้า แล้วต้องตัดต่อเพื่อออกอากาศ
ภายในวันนั้น ทำให้ทุกอย่างต้องเป็นไปตามเวลาที่เค้ากำหนดและต้องออกมาดีด้วยค่ะ
หากไม่มีเรื่องฉุกเฉิน ในการทำงานจึงแทบไม่มีใครมาสายเลยค่ะ
 |
สำหรับในการถ่ายทำ การจัดแสง scene
ถ่ายทำ เลือกสถานที่ แต่งหน้านักแสดง
ฯลฯ ในทุกๆ ขั้นตอนก็จะมีทีมงานทำงาน
ด้านนั้นๆ โดยเฉพาะค่ะ คือแยกสัดส่วนการ
ทำงานกันค่อนข้างชัดเจน ไม่ใช่คนนึงทำ
หลายหน้าที่หลายตำแหน่ง แล้วทุกคน
ทำงานกันอย่างตั้งใจมากๆ
แต่ละฉากที่เราได้ชมทางทีวีนั้น กว่าจะได้
มานั้นต้องถ่ายทำนานมากค่ะ ถ่ายแล้วถ่าย
อีกซํ้าๆ เพื่อเก็บรายละเอียดของงาน แล้ว
ทีมงานก็จะมานั่งเลือกอันที่ดีที่สุดแล้วนำ
มาตัดต่อประกอบเป็นฉากๆ ให้เราได้ชมกัน
ค่ะ จึงแสดงให้เห็นว่าเค้าใส่ใจในรายละ
เอียดเล็กๆ ซึ่งบางทีเราอาจมองข้ามมันไป
จึงไม่แปลกเลยค่ะว่าทำไมละครซีรีส์เกาหลี
หลายๆ เรื่องถึงได้เข้าไปครองใจผู้ชม
หลายๆ คนได้มากถึงขนาดนี้ |
อยากฝากสำหรับคนที่อยากมาเรียนต่อที่เกาหลีนะคะ
อย่างแรกเลย พี่อยากให้ลองถามตัวเองให้แน่ใจก่อนว่า
เราชอบมันจริงๆ ไหม อย่ามองเพียงแค่อยากมาเรียนต่อ
ต่างประเทศหรือว่าเราชอบศิลปินดารานะคะ หากน้องๆ
มุ่งมั่น ตั้งใจ และคิดว่านี่คือสิ่งที่ใช่ สิ่งที่รัก และเป็นตัวเรา
จะยาก เหนื่อย ท้อแค่ไหนเราจะมีกำลังใจให้ตัวเองต่อสู้
กับปัญหาที่จะเกิดขึ้นได้
หรือบางคนบอกว่า เคยมาเที่ยวแล้วก็เลย
อยากมาเรียน อยากบอกว่ามันแตกต่างกัน
มากๆ ค่ะ เพราะมาเรียนกับมาเที่ยว
จุดประสงค์ก็แตกต่างกันแล้ว มาเรียนมี
หน้าที่ที่เราต้องรับผิดชอบ นักเรียนทุน
ต้องรักษาเกรดในระดับที่ทางมหาลัย
กำหนดด้วย หากน้องๆ ตัดสินใจแน่วแน่
แล้วว่า เกาหลีและสาขาวิชาที่เลือกเรียน
คือคำตอบแล้วล่ะก็ ขอให้น้อง ”ลงมือทำ”
ที่สำคัญน้องควรเตรียมเอกสาร Profile
พรีเซนต์ตัวเราและผลงานให้เต็มที่เลยค่ะ
อย่าไปกลัวนะคะว่า โห คนส่งทุนเยอะ
เราไม่ได้หรอก เราไม่เก่ง อย่าคิดแบบนั้น
นะคะ เราต้องมั่นใจในตัวเองก่อนค่ะ
ซายน์คิดว่าหากไม่เริ่มที่จะทำ โอกาส
ของเราจะเป็นศูนย์
|
นอกจากเตรียมเอกสารแล้ว อย่าลืมเตรียมเรื่องภาษาด้วยนะคะ ส่วนมากจะขอ TOPIK
ระดับ 3 ค่ะ แต่บางปีก็มีหลายคนที่ไม่ได้ภาษาเกาหลีมาก่อนเลยแต่ได้ทุนเหมือนกัน (แต่มัน
จะลำบากเรื่องเรียนและการใช้ชีวิตที่นี่เป็นอย่างมากค่ะเพราะว่าทุกวิชาจะสอนเป็นภาษา
เกาหลี) จริงๆ ทุนจะให้เราเรียนภาษาด้วย แต่น้อยมากค่ะ แค่เพียงประมาณสามเดือนเพื่อ
เตรียมเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเท่านั้น หากเราไม่มีพื้นภาษาเกาหลีมาก่อนเลย มันจะทั้ง
ปรับตัวลำบาก อย่างตัวซายน์เองแม้จะมีพื้นฐานมาก่อนบ้าง แต่ยอมรับเลยว่ามันยัง
ไม่พอสำหรับการเรียนในมหาวิทยาลัยค่ะ บางวิชาซายน์ยังไม่สามารถจะลงเรียนได้เลย
เพราะอาจารย์บอกว่าคุณต้องได้ภาษามากกว่านี้ไม่งั้นจะไม่อนุญาติให้ลงเรียนในวิชานั้นๆ
เพราะฉะนั้นน้องๆ ที่สนใจส่ง ทุนหากเตรียมเรื่องภาษามาให้ดีก็จะช่วยเราให้เรียนสนุกและ
ใช้ชีวิตในเกาหลีได้สนุกมากขึ้นด้วยค่ะ .... ซายน์ขอเป็นกำลังใจให้น้องๆ ทุกคนที่สนใจ
ทุนนี้นะคะ ถ้าคิดว่ามันใช่แล้ว ลองส่งมาเลยค่ะ แล้วมาเป็นหลานอาม่ากันนะคะ อิอิ
By : Lakkhana Thongsiam (Syne)
Art Major Asian Scholarship Student (AMA 8th)
ทั้งสวยทั้งเก่ง น่ารักมากกก เอฟซี จุ้บๆ 
