Meet #95 หลินโกะ

พี่ติน : ยินดีที่รู้จักน้า น้องหลินโกะ

หลินโกะ : อันนยองฮาเซโย๊!!!~นานึน หลินโกะ เยโย สวัสดีค่ะ หลินโกะค่ะ ตอนนี้หลินโกะชอบเกี่ยวกับเกาหลีมากๆ (ก็เลยลงเรียนวิชาเกาหลีด้วย แต่ว่ายังเป็นแค่ตัวพื้นฐานเท่านั้นเอง ยังไม่ expert ค่ะ แหะๆ)

พี่ติน : วันนี้เราขอเปิดประเด็นให้หลินโกะแนะนำตัวเองให้ทุกคนฟังก่อนเลยแล้วกันนะ เล่ามาเลยมีอะไรที่อยากจะเล่าบ้าง เอาให้เต็มที่เลยนะ

หลินโกะ : หลินโกะเป็นคนโก๊ะๆ ค่ะ ความจริงที่ชื่อหลินโกะเนี่ย เพื่อนตั้งให้ตอนปี1 เขาบอกว่า เพราะหลินหน้าเหมือนญี่ปุ่น แต่ตอนนี้เหมือนความหมายจะเปลี่ยน กลายเป็นหลินโก๊ะมากกว่า เพราะว่าโก๊ะได้ทุกเรื่อง ซุ่มซ่าม งุ่มง่าม ทำอะไรไม่เป็น หลงทางบ่อยมาก ขนาดอยู่ในมหาลัยยังหลงได้เลย แหะๆๆ มีอะไรดีบ้างมั้ยเนี่ย ข้อดีกับข้อเสียของหลินโกะ คิดว่าเป็นข้อเดียวกัน ก็คือ การมองโลกในแง่ดีค่ะ หลินโกะเป็นคนที่จะมองอะไรๆ ดีไปหมด มองทุกคนเป็นคนดี จนบางทีจุดนั้นก็ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง เพราะคนอื่นเขาก็ไม่ได้คิดเหมือนเรา พี่ชายหลินโกะเคยบอกว่า นอกจากคนในครอบครัวแล้ว ให้สันนิษฐานคนอื่นว่าเลวไว้ก่อนเลย แต่หลินโกะทำไม่ได้จริงๆ หลินโกะรู้สึกไม่ดีที่จะมองใครแบบนั้น หลินโกะคิดว่า คงไม่มีใครอยากให้คนอื่นมองตัวเองไม่ดี หลินโกะก็ด้วย ดังนั้น ถ้าอยากได้ยังไงก็ควรจะทำอย่างนั้นกับคนอื่นด้วย จริงมั้ยคะเวลาว่าง หลินโกะชอบอ่านการ์ตูน แล้วก็วาดการ์ตูนค่ะ เคยส่งไปลงหนังสือด้วยนะ แต่ตอนนี้ไม่ค่อยได้ทำแล้ว ไม่ว่างอะค่ะ เสียดายเหมือนกัน นอกจากนี้ หลินโกะก็ชอบฟังเพลงค่ะ ตอนนี้ ชอบทงบังชินกิมากๆ โดยเฉพาะมิคกี้ค่ะ อยากไปดูคอนฯมากๆ แต่ว่า แม่หลินโกะเขาไม่อนุญาตอะค่ะ ทำไงดี TT TT ไม่รู้จะแนะนำอะไรแล้วอะ ความจริงของอย่างนี้แค่พูดมันก็เชื่อถือไม่ได้หรอกเนาะ ต้องรู้จักกันจริงๆถึงจะได้ แต่เอาเป็นว่า เราก็รู้จักกันคร่าวๆ แล้วละกันเนาะ

พี่ติน : ก็รู้จักยาวอยู่นะ ไม่คร่าวหรอกจ้า เราไปที่เรื่องเรียนกันต่อดีกว่าน้องหลินโกะเรียนที่วารสารศาสตร์ ธรรมศาสตร์ ใช่มะ เล่าความเป็นมาเป็นไปหน่อยสิ

หลินโกะ : ตอนแรกเลย ที่เลือกเอ็นเข้าคณะนี้ เพราะคิดว่า คงน่าสนุกดี ความเชื่อของหลินเกี่ยวกับคณะประมาณนิเทศ วารสารคือ เป็นอะไรที่บันเทิง เรียนเกี่ยวกะวงการบันเทิง มันน่าสนุกดูไม่ค่อยเครียด แล้วเหมือนหลินโกะอยากเรียนอะไรประมาณนี้อยู่แล้วด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เหมือนสมองมันสั่งว่า ต้องเลือกคณะนี้นะ ซึ่งที่บ้านตอนแรกเขาก็ว่าเหมือนกัน อย่างคุณพ่อเขาอยากให้เรียนพวกบัญชี คุณแม่ก็ถามว่า เรียนคณะนี้จบไปจะทำงานอะไร พี่ชายคนโตเขาก็อยากให้เรียนบริหารอินเตอร์ ส่วนพี่ชายคนอื่นเขาก็อยากให้เข้าพวกอักษร แต่สุดท้าย ที่บ้านเขาก็ไม่ว่าอะไร ตามใจเรา พี่ชายคนที่สองกะสามเขาก็ช่วยส่งเสริม ช่วยกันเลือกว่า ถ้าเข้าไปแล้วจะเลือกเอกอะไร อะไรแบบนั้นค่ะ แล้วพอเข้ามาเรียนแล้วจริงๆ ก็สนุกอย่างที่คิดนะคะ แต่บางทีก็แอบเครียด แอบเหนื่อยเหมือนกัน เวลาต้องปั่นงานส่งอาจารย์

พี่ติน : เล่าเรื่องคณะวารสารฯ ให้พี่ตินฟังหน่อย มีอะไรบ้างที่น่าสนใจ

หลินโกะ : คณะวารสารฯ บางคนที่ไม่รู้ก็อาจจะคิดว่า เกี่ยวกับพวกสิ่งพิมพ์อย่างเดียว คือแต่ก่อนตอนแรกเริ่มเปิดคณะก็อาจจะเป็นงั้น แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้มีแค่นั้นแล้ว มีทั้งวิทยุโทรทัศน์ ภาพยนตร์ โฆษณา ประชาสัมพันธ์ แล้วก็บริหารสื่อด้วย ตัวหลินโกะเองเรียนเอกวิทยุโทรทัศน์ค่ะ ซึ่งจะเรียกกันสั้นๆว่า วิทโท ตอนช่วงปี1 จนถึง ปี 2 เทอม 1 ทุกคนก็จะต้องเรียนตัวพื้นฐานกันก่อน ซึ่งของคณะวารสารฯ เนี่ยจะมีตัวพื้นฐานค่อนข้างเยอะเลย เพราะว่าวิชาของวารสารฯ เป็นวิชาที่ต้องใช้การบูรณาการไปกับสาขาวิชาอื่นๆ ลองคิดดูสิคะ ทุกวิชาจำเป็นต้องใช้การสื่อสารทั้งนั้นเลย ดังนั้น เด็กวารสาร (มีชื่อย่อว่า เจซี มาจาก journalism and mass communication ค่ะ) หรือเด็กเจซีเนี่ย ก็จะต้องไปเรียนวิชาพื้นฐานของคณะอื่นๆ ด้วย อย่างนิติฯ ศิลป์ศาสตร์ รัฐศาสตร์ สังคมศาสตร์ บัญชี ฯลฯ เรียกว่าเรียนกันหัวบานเลยทีเดียว ยังไม่รวมวิชาพื้นฐานของคณะอีกด้วย ซึ่งขอบอกว่า วิชาพื้นฐานของคณะตัวปราบเซียนเลย คือ วิชา jc200 เรียนเกี่ยวกับการสื่อสารเบื้องต้น ใครที่ว่าแน่มาเรียนก็ต้องถอยหลัง จนบางคนอาจกลายเป็น jc400 จนถึง jc600 เลยก็ได้ เนื่องจากการติดเอฟจนต้องเรียนซ้ำหลายรอบนั่นเอง

พี่ติน : อ่า แล้วมีวิชาอะไรที่ชอบเรียนมากที่สุดไหม

พี่ติน : อื้อหือ พูดเรื่องการจัดรายการ เล่าให้เพื่อนๆ ฟังเร้ว ทุกคนจะได้ไปฟัง

หลินโกะ : แบ่งกลุ่มจัดรายการกันทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ ตอนช่วง 3 โมงครึ่งจนถึง ทุ่มนึงค่ะ กลุ่มละประมาณ 3-4 คน รายการก็จะมี 3 รายการ คือ ตอน 3โมง-4โมง เป็นรายการเพลินเพลงใต้เงาโดม เป็นเพลงสุนทราภรณ์ กับเพลงลูกกรุงค่ะ พอ 4 โมงจะเป็นรายการข่าวสดสายตรงจากวีโอเอ ซึ่งเป็นเทปค่ะ พอ 4 โมงครึ่งก็จะเป็นรายการเพลงวัยรุ่นทั่วไป ชื่อรายการกระจกเพลง ส่วนตอน 6 โมงถึงทุ่มนึง เป็นรายการเพลงลูกทุ่งธรรมศาสตร์ค่ะ ซึ่งนักศึกษาแต่ละคนก็จะได้หมุนเวียนกันจัดแต่ละรายการจนครบค่ะ ของหลินโกะ จัดอยู่วันพฤหัสค่ะ ตอนนี้จัดอยู่รายการกระจกเพลง บอกว่าเป็นคลื่นของมหาลัย อาจเหมือนไม่ค่อยมีคนฟัง แต่ว่าที่จริงแล้วมีแฟนรายการประจำด้วยนะคะ บางครั้งจะมีแฟนๆ รายการโทรมาชม โทรมาขอเพลง เคยมีคนโทรมาชมว่าหลินโกะเปิดเพลงเพราะด้วย หลินโกะงี้ดีใจจนน้ำตาจะไหลเลย แหะๆ เวอร์จัง ตอนนี้รายการก็สามารถฟังทางเน็ตได้แล้วด้วย ที่ thaiuradio.com แล้วลิงค์ไปที่มหาลัยธรรมศาสตร์ค่ะ ถ้าฟังทางวิทยุ ในกทม.อาจจะฟังลำบากสักหน่อย เพราะว่าไม่มีสัญญาณ ยังไงก็...ขอเพลงเข้ามาได้นะคะ 0-2613-2728 ค่า~~~ แหะๆๆ

มีรูปคู่กะตุ้ยมาให้ดูด้วยค่ะ

พี่ติน : อะจ้า ต่อมา เรามาเล่าเรื่องที่บ้านดีกว่า ครอบครัวเป็นไง

หลินโกะ : ครอบครัวหลินโกะเป็นครอบครัวใหญ่ค่ะ มีสมาชิกทั้งหมด 6 คน คือ พ่อ แม่ พี่ชาย 3 คน แล้วก็หลิน เป็น 6 คน แต่ตอนนี้ กลายเป็น 8 คนแล้วค่ะ เพราะมีพี่สะใภ้ กะหลานชายเพิ่มเข้ามา บ้านก็เลยยิ่งคึกคักกันมากๆ เลย หลินโกะจะสนิทกับแม่ค่ะ เรียกว่าไปไหนไปกัน หลินโกะมักจะไปเดินเที่ยวกับแม่ ไม่ค่อยไปเที่ยวกับเพื่อนๆ หรอก อาจจะแปลกมั้ง อย่างเพื่อนๆ หลินโกะเขาก็ไปไหนมาไหนกับเพื่อนด้วยกัน แต่หลินเลือกที่จะไปกับแม่มากกว่าไปกับเพื่อน ดีออกนะ ไปกับแม่ แม่ก็จะช่วยเลือกของให้ด้วยว่าอะไรดีไม่ดี อย่างเสื้อผ้า ถ้าแม่หลินโกะบอกว่าไม่ดี ไม่สวย แพงไปนะ หลินโกะก็ไม่เอาเลย เชื่อแม่ค่ะ ข้อดีอีกอย่างคือ เวลาไปกะแม่ แม่ก็จะเป็นคนจ่ายเงินค่ะ 55+