(กัดนิยายเว็บเด็กดี) รู้ไหมเพราะอะไรนิยายแฟนตาซีของคุณถึงไม่สนุก

แน่นอนถ้านิยายเนื้อเรื่องซ้ำซาก คุณว่านิยายของคุณสนุกหรือเปล่าละ?

นิยายแฟนตาซีเท่าที่ผมอ่านมา ดำเนินเรื่องสำเร็จรูปมากๆ แบบว่าขอให้มีมังกร เจ้าหญิง เจ้าชาย จอมมาร สงคราม ตามล่า ผจญภัย นิยายฉันก็สนุกแล้ว จนผมสามารถเดาเนื้อเรื่องต่อไปตั้งแต่ต้นถึงจบทีเดียว(ถ้าคุณไม่หักมุม)

ความจริงแล้วมุกนิยายแฟนตาซีนี้มีมากมายหลายอย่างนะครับ ถ้าคุณศึกษาดูดีๆ คุณจะพบอะไรที่มันมากกว่าแฟนตาซีเสียอีก

 อันนี้อาจเป็นความคิดเห็นของผมคนเดียวก็ว่าได้ครับ ไม่รู้คนอื่นเหมือนผมหรือเปล่า

          ผมเป็นคนไม่แม่นภาษาอังกฤษเท่าไหร่นัก พอมาเจอนิยายแฟนตาซีที่คนอื่นแต่งแล้ว ผมมักเจอนิยายที่มีอังกฤษคำปนกับภาษาไทยครับนี้ ซึ่งผมไม่รู้ว่าทำไมเขาทำแบบนี้ และรู้สึกไหมว่าผมรู้สึกอย่างไรจ โดยเฉพาะประโยคที่ใช้ชื่อคน คาถาเวทย์นี้แหละ เช่น

          Mackenzin ปล่อยคาถา Lighi ใส่ Vana จน Vana เจียนตาย แต่ก่อนตาย Vana ก็ปล่อยคาถา  Green ใส่ชุดใหญ่ใส่ Mackenzin

          เกิดมาพึงเคยพบเคยเจอ!

          ผมไม่เคยเห็นนิยายที่ไหนมีอังกฤษคำไทยคำครับเลยครับ ขนาดนิยายแปลยังไม่เขียนแบบนี้เลย รู้ไหมเป็นเพราะอะไร นั้นก็เพราะนอกจากที่คนไม่เก่งอังกฤษอ่านไม่รู้เรื่องแล้ว คนอ่านนิยายยังสะดุดขาดช่วงด้วย ดูตัวอย่างสิครับว่าอ่านง่ายไหม ประโยคสวยงามใหม่ ไหม อ่านรู้เรื่องหรือเปล่า.......

                                                    หน้าแรกคือทุกสิ่ง

ผมว่าหน้าแรกของนิยายของคุณคือทุกสิ่งทุกอย่างในการเป็นตัวกำหนดเรื่อง กำหนดว่าเรื่องนี้น่าอ่านก็ว่าไ ด้ครับ อยู่ที่ว่าคุณจะเปิดฉากให้มันยิ่งใหญ่ สนุก ตื่นเต้น ไม่จำเจมาก สามารถดึงผมและคนอ่านอยากอ่านหน้าแรกแค่ไหนเท่านั้นเอง

          ผมว่า ผลงาน เนื้องาน มันก็เหมือนเครื่องบ่บอกแหละคนเขียนตั้งใจเขียนหรือไม่ตั้งใจเขียน ใส่ใจกับงานของท่านมากแค่ไหน ถ้านิยายคุณแต่งแค่ 6 บรรทัดจบ ผมก็รู้แล้วว่าคุณศึกษาไม่ศึกษาก่อนที่จะแต่งนิยายหรือปล่า ภาษาที่แต่งผมดูก็รู้แล้วว่าท่านอายุเท่าไหร่  เนื้อเรื่องผมก็รู้แล้วว่าจินตนาการของคุณก้าวไกลหรือเปล่า ฯลฯ ผลสุดท้ายถ้านิยายคุณไม่สนุกนั้นก็แสดงว่าคุณยังไม่ใส่ใจหรือทุ่มเทพลังกับมันมากพอ

                                       พระเอก-นางเอกของคุณเด่นหรือเปล่า

พระเอกคือตัวละครสำคัญของเรื่อง  คุณจะทำให้พระเอกของคุณกลายเป็นตัวละครที่ทำให้คนอ่านต้องจดจำได้หรือเปล่ามา เท่าที่ผมเห็น ผมพบว่าพระเอกในนิยายแฟนตาซีส่วนใหญ่ เก่งเวอร์เกินไป(แบบชนะตลอด) หรือไม่ก็ไม่เด่นเท่าพระรอง(โดนพระรองแย่งซีน)....

ผมเรียกพระเอกแบบนี้ว่า “พระเอกสำเร็จรูป” ที่มีคุณสมบัติที่ค่อนข้างเห็นทั่วไปตามท้องตลาด เช่น หล่อ เก่ง สาวติด ที่มาที่ไปไม่บอก แบบปรากฏตัวออกมาก็ไล่ฆ่าดะสัตว์ประหลาด พานางเอกหนี มีความแค้นส่วนตัวกับจอมมาร ฯลฯ ซึ่งถ้าคูณแต่งแบบนี้ถือว่าไม่ผิดหรอกครับ ถ้าสำนวนคุณดีมีการเฉลยเป็นตอนๆ ผมว่าก็สนุกแหละ แต่ว่าไม่ทำตามที่ผมว่าก็ตัวใครตัวมันเถอะ  

ส่วนนางเอกนี้ผมก็พบหลากหลายมากกว่าพระเอกครับ แต่ส่วนใหญ่บทไม่ค่อยเด่นเท่าพระเอกเท่านั้นเอง

ใส่ใจพระเอก-นางเอกของคุณสักนิดนับลองนิยายของคุณสนุกแน่นอน

                                          คุณไม่แสดงความเป็นแฟนตาซี  

พูดถึงนิยายแฟนตาซี ผมมักคิดถึงโลกที่แสนยิ่งใหญ่ อลังการ

          แต่เท่าที่อ่านนิยายแฟนตาซีในเว็บเด็กดี ทำไมผมชอบคิดว่า “นี้แฟนตาซีหรืออิรักฟ่ะนั้น”

          หลายเรื่องเท่าที่ผมอ่าน ฉากเปิดเรื่องก็เล่าประวัติยืดยาว(แบบเดอะลอร์) ไม่ก็เปิดออกมามีแต่บทพูดไม่มีบทบรรยายเหนือบทละครที่มีแต่พูดกับพูด(อีโมนี้ไม่ไหว แฟนตาซีนะเพ่) ไม่แสดงถึงแฟนตาซีสักอย่าง ปล่อยให้ผมและคนอ่านจินตนาการเอาเองว่ามันเป็นแบบไหน ผมกับคนอ่าน(อาจเป็นเฉพาะผม) ไม่ใช้คนมีจินตนาการเลิศล้ำเหมือนคนเจ้าของนิยายหรอกนะครับ คุณต้องบรรยายผมด้วยว่าโลกของคุณมันเป็นโลกแบบไหน โรงเรียนเวทมนต์ของคุณมันใหญ่แบบไหน เหมือนโรงเรียนวัตถุหรือเปล่า อย่าปล่อยให้ผมคิดจนหัวระเบิด หรือหาเหตุผลมาแก้ต่างคุณว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้

         

          นิยายของคุณง่วง?

          บางเรื่องนี้ ที่ผมอ่านไปแล้ว หลายเรื่องสุดจะง่วงเลย เหมือนเพลงกล่อมเด็ก เนื้อเรื่องไม่เดินเลย วนๆ กับเนื้อที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องสักนิด อ่านมา 10 หน้าแล้วนะเมื่อไหร่จะเข้าเรื่องสักที ดูๆ ไปเหมือนมีแต่น้ำไม่มีเนื้อ (เป็นคุณจะง่วงแบบผมหรือเปล่า) ทั้งสำนวนที่ยืดยาว บทพูดที่พูดเหมือนบ่นไปบ่นมา

           นี้อาจเป็นเพราะภาษาไทยเป็นภาษาที่ยากติดอันดับ 5 ของโลกละมั้ง ที่ทำให้การแต่ง การเล่นคำ การใช้ภาษา เรียบเรียงประโยค ก็ยากด้วย ดั้งนั้นคุณต้องมีความรู้ วชาญ พอสมควรแหละครับ ไม่งั้นนิยายของคุณไม่สนุก

 

          อคติ.......

 

 

สำหรับผมแล้ว ผมก็พยายามอ่านนิยายเรื่องในเว็บเด็กดีแบบเป็นกลางๆ ละนะ(พยายาม) แต่ถึงยังไงอย่างลืมว่าคนอ่านหลายคนอาจไม่เป็นเหมือนผม ทุกคนมีความอคติไม่เหมือนกัน มากบ้างน้อยบ้าง เช่น อคติว่ายังไงตูก็แต่งนิยายดีกว่าคุณ, อคติว่าอายุแค่นี้แต่งนิยายเรอะเนี้ย, อคติชื่อเรื่องชื่อตอนที่ดูคร่าวๆแล้วไม่สนุก, อคติว่านิยายนี้สู้ของมืออาชีพไม่ได้, อคตินิยายนี้สู้เดอะลอร์ดฯไม่ได้ หรือ อคติว่านิยายนี้สู้ของต่างประเทศไม่ได้เป็นต้น

          แต่อคติที่น่ากลัวที่สุด คือ “ไม่ชอบคนเขียน” อันนี้น่ากลัวครับเพราะคนอ่านที่มีอคติยังไม่ทันอ่านเลย คุณก็ด่าเจ้าของนิยายซะแล้ว นั้นอาจทำให้คนอ่านส่วนใหญ่ที่อ่านความคิดเห็นนักเขียนท่านนั้น มองนิยายของคุณด้านลบก็ได้(ซึ่งผมมักอ่านความคิดเห็นด้านล่างก่อนที่จะไปอ่านนิยายเล่มนั้นครับ)

          สำหรับผม(และคนอ่านหลายๆ คน)แล้ว ผมก็อ่านนิยายแปลของต่างประเภทและของมืออาชีพมากพอสมควรแหละ แน่นอนเมื่อมาอ่านนิยายในเว็บเด็กดี(ตามคำชวน)......คงรู้นะว่าผมรู้สึกอย่างไร แน่นอนคุณจะต้องทำให้เหนือหรือไม่ก็ทำให้เหมือนนิยายที่ผมอ่าน นั้นแหละที่จะให้ให้นิยายของคุณอ่านแล้วสนุก

 

                  คุณไม่สามารถจัดการปัญหาต่างๆ ที่เกี่ยวกับสำนวนการเขียนได้

 

 

แน่นอน ปัญหาทั้งหลายแหลที่ผมเจอมา ก็แบบเดิมๆ แหละครับ แต่ก็พยายามเข้าใจละนะว่าคนแต่งส่วนใหญ่มือใหม่ เด็ก อายุยังน้อย ชอบโฆษณา แม้เป็นนักเขียนสมัครเล่นแต่ใจรัก ที่ไม่เข้าใจว่านิยายของตนเองที่แต่งดี - ไม่ดีตรงไหน ปัญหาที่ว่าก็มี นิยายไม่เหมือนนิยาย ลักษณะนิยาย เหมือนบทละครมากกว่า เขียนสั้นไป ภาษาคอมเยอะ วิบัติ ไม่ค่อยอัฟ ไม่แฝงข้อคิด เนื้อเรื่องซ้ำซาก ฯลฯ แล้วยังถามความเห็นว่านิยายเป็นอย่างไร ควรแก้ตรงไหน

ผมก็ข้อบอกว่าไม่มีใครรู้นิยายของเราดีเท่ากับตัวเองหรอกครับ ......

ผมอยากแสดงความคิดเห็นสักนิดครับว่า เราน่าจะวางพล็อต ศึกษาแนวทางการแต่งสักหน่อยจะเป็นไรไป เขียนนิยายใส่กระดาษ หาเพื่อนหรือผู้ใหญ่ว่ามีปัญหาอะไรบ้าง หรือไม่ก็ไปคุยกับคนที่แต่งนิยายเรื่องนี้ดู แชร์ความคิดเห็น แล้วเอาบางตอนบางส่วนให้เขาดู เพื่อปรับปรุงแก้ไข วิธีนี้ก็ดีนะทำลองหน่อยก็ดีนะครับ เสียเวลานิดหน่อยแต่ได้ของดีมีคุณภาพก็ไม่ว่ากัน

       

                            สุดท้าย คุณจะทำให้นิยายแนวนี้จบลงได้หรือเปล่า

 

 

   เมื่อเอาปัญหาหลายอย่างข้างต้นรวมกัน แน่นอนผลที่ตามมาคือ “ตัน” “ดอง” “เวลาไม่พอ”  นั้นเป็นเพราะคุณไม่วางแผนตั้งแต่ต้น กลาง จนถึงตอนจบ ส่วนใหญ่ที่เจอมาก็ประเภทเขียนตอนเดียวและไม่อัฟอีกเลย เออ....นี้พี่ครับ คุณน้องครับนิยายนะครับไม่ใช้โดเรมอนที่ไม่มีตอนจบ ส่วนใหญ่เท่าที่ผมดูคนเขียนนิยายที่ยังไม่จบส่วนมากมักทำแต่งหลายเรื่อง(เอาเวลาที่ไหนมาแต่งนี้)

          นอกจากนี้ก็มีฉากจบ คุณต้องตัดสินใจด้วยว่าจะจบแบบแอปหรือจบแบบหักมุม เลวร้าย อันนี้ก็แล้วแต่คุณครับว่าอยากให้จบแบบไหน จบประทับใจคนอ่านหรือเปล่า แต่ผมว่าถ้านิยายคุณมีตอนจบนี้ถือว่าสุดยอดแล้วนะครับ.....เพราะมันจะทำให้คุณมีประสบการณ์ รู้ผิดรู้ถูก สามารถรับมือปัญหาต่างๆ ได้ อันนี้ผมชมครับ

 

          สุดท้ายนี้ถ้ามีอะไรไม่ถูกต้องหรือผิดไปผมก็ขออภัยมาที่นี้ด้วยครับ ผมติเพื่อก่อไม่ใช้ทำลาย บ่นเพราะห่วง ผมก็จะอ่านนิยายที่ท่านมาให้ผมอ่านต่อไป...แต่วิจารณ์นี้ขอผ่านนะ(ถ้าคุณรับคำติผมได้ผมก็ยินดีสับให้แต่อย่าเอาคืน)