แกะ ‘เคล็ดลับ’ ซีรีส์ล่าหยก ที่ตกผู้ชมจนติดหนึบ พวกเราก็เขียนให้ปังแบบนี้ได้

แกะ ‘เคล็ดลับ’ ซีรีส์ล่าหยก ที่ตกผู้ชมจนติดหนึบ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าต้นปีนี้ซีรีส์ที่มาแรงจนมีแต่คนพูดถึง ชื่อ ‘ล่าหยก’ ต้องเป็นเรื่องแรกๆ ที่เด้งขึ้นมาในหัวของใครหลายคนแน่ๆ และแม้ว่าส่วนที่ทำให้ซีรีส์ได้รับความสนใจล้นหลามขนาดนี้จะหนีไม่พ้นการแคสติงนักแสดง ที่ออกมาสวยหล่อล้นจอทุกตัวละคร กับการเข้าถึงบทบาทสุดๆ ของแต่ละท่าน แต่ด้านเนื้อหา เรื่องนี้เขาก็มีของไม่ธรรมดาเช่นกัน วันนี้แอดมินจึงจะขอพาทุกคน มาแกะเคล็บลับของซีรีส์ยอดนิยมเรื่องนี้ เพื่อความบันเทิง และเผื่อจะเป็นประโยชน์ในด้านงานเขียนของพวกเรากันค่ะ

เคล็ดลับที่ 1  

เข้าเรื่องไว ไปถึงฉากที่คนรอคอยให้เร็วที่สุด

คงมีหลายครั้งเลยใช่ไหมคะ ที่เวลาเราจะดูหนัง/อ่านนิยาย ก็จะพอรู้เนื้อเรื่องคร่าวๆ อยู่ก่อน แล้วก็จะมีฉากที่คาดหวัง อยากไปให้ถึงไวๆ เหมือนเป็นจุดเช็กพอยต์อยู่ในใจ อย่างล่าหยกช่วงแรก คนก็จะรอลุ้นให้พระเอกนางเอกได้เจอกัน ซึ่งเนื้อเรื่องก็เปิดมาโดยเล่าถึงชีวิตนางเอกกับพระเอกคร่าวๆ จากนั้นไปถึงเรื่องราวในจุดที่พวกเขาได้พบกันได้รวดเร็วทันใจ 

จากนั้นผู้ชมก็จะเริ่มรอฉากต่อไปว่าอย่าง ‘เมื่อไรนางเอกจะสงสัยตัวจริงของพระเอก’ ‘เมื่อไรความลับจะแตก’ หรือไม่ก็ ‘เมื่อไรจะออกจากหมู่บ้าน’ ‘พลัดพรากกันแล้วเมื่อไรจะกลับมาเจอกัน’ เป็นไงคะมีฉากให้รอคอยไปได้เรื่อยๆ เพราะพอสมหวังจากฉากนี้แล้วก็จะรอคอยฉากต่อไปทันที กลายเป็นว่าผู้ชมก็จะรอคอยที่จะได้ดูซีรีส์เรื่องนี้อยู่ตลอดนั่นเอง

แล้วหากเราดึงไว้นานเกินไปในแต่ละฉากล่ะ จะเป็นยังไง? 

นั่นก็จะกลายเป็นว่าผู้ชมไปไม่ถึงจุดเช็กพอยต์ที่คาดหวังสักที และเขาก็อาจรู้สึกว่า ‘เรื่องเรายืด’ ทำให้หมดความน่าสนใจหรือตื่นเต้นลงค่ะ อารมณ์ประมาณรอลุ้นจนล้าแล้วยังไม่สมหวังสักที เหนื่อยแล้ว แป่ววว

จุดสำคัญคือ “สร้างจุดหรือฉากให้รอคอย แล้วก็ให้ผู้ชมสมหวังรวดเร็วทันใจไปเรื่อยๆ ป้องกันการเบื่อหรือเทไปดูเรื่องอื่นก่อน”

เคล็ดลับที่ 2 

ใส่ความสุดโต่งด้านใดด้านหนึ่งให้ตัวละคร เพื่อผู้ชมจะได้จดจำตัวละครนั้นแม่นยำ ทั้งที่อาจจำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำ

งานยากของนิยายและซีรีส์อย่างหนึ่งซึ่งมีหลายเรื่องเลยที่พลาด คือการที่คนดูสับสนตัวละคร โดยเฉพาะนิยาย/ซีรีส์ที่ตัวละครมีชื่อเป็นภาษาต่างประเทศ เช่นเราที่มักจำชื่อตัวละครเกาหลีไม่ได้ หรือชื่อจีนบางชื่อ แถมบางตัวละครดันมีหลายชื่ออีกต่างหาก บางทีก็ทำเอาสมองบินเลยทีเดียว

จริงๆ ถ้าสับสนแค่ชื่อก็ยังไม่เป็นไรนะ แต่หากผู้ชม/ผู้อ่านจำไม่ได้ว่าตัวละครนี้นิสัยยังไง เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องขึ้นมาละก็ อย่าว่าแต่จะทำให้เขาติดหนึบเลย แค่ให้ดูต่อยังยากเลยค่ะ(เศร้า)

ล่าหยกแก้ปัญหานี้ด้วยการใส่ความสุดโต่งเข้าไปจนกลายเป็นจุดเด่นของตัวละครแต่ละคน อย่างนางเอกที่เป็นสาวชาวบ้านธรรมดา ทว่าแรงเยอะ แบกหมูทั้งตัวได้สบาย แถมตบหมูสลบได้ด้วยฝ่ามือเดียวอีกต่างหาก ฟังดูเว่อร์ใช่ไหม แต่แล้วไง คนดูขำจำแม่น ยิ่งเจอความน่ารักซื่อๆ ของนางเอกผสมเข้าไปอีก พากันโดนตกจนติดหนึบเลย

อีกสักตัวอย่าง เดี๋ยวจะหาว่านางเอกยังไงคนก็จำได้อยู่แล้ว เอาตัวละครรองอย่าง ‘ฉีหมิน’ ก็ได้ ที่นอกจากทั้งเรื่องจะผมขาวอยู่คนเดียว นิสัยแสนเจ้าเล่ห์ การละคร และหัวใจอันบิดเบี้ยวยึดติดอยู่กับสตรีนางเดียว เปรี้ยวกับคนอื่นเขาหมด ทว่าสลดเพราะเมีย จุดนี้ต่อให้ไม่หัวขาว จำชื่อไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาเลยจริงไหมคะ

เคล็ดลับที่ 3

หลายรสหลากอารมณ์

ความจริงล่าหยกก็มีจังหวะที่เรื่องอืดอยู่นะ (แอดมินหลบเท้าแฟนคลับ) อย่างจังหวะแบบเมื่อไหร่จะออกจากหมู่บ้าน จังหวะไปรบที่รู้สึกว่าพระนางพลัดพรากกันนานจัง แล้วไหนจะตอนที่พอกลับมาเจอกันแล้วเมื่อไรนางเอกจะรู้ความจริงเรื่องตัวตนของพระเอกอีก สำหรับยุคที่ตัวเลือกผู้อ่านผู้ชมเยอะ อาจมีหลายคนเบื่อหรือเทใจไปดูเรื่องอื่นได้ ถ้าแค่ดูระหว่างรอยังพอทน แต่ถ้าไปติดใจเรื่องอื่นแล้วไม่กลับมาหาเรานี่พอเลย

ล่าหยกแก้ปัญหาด้วยการเพิ่มคู่รอง ในจังหวะที่อาจมีคนดูบางท่าน(ย้ำว่าบางท่าน)อาจกำลังเบื่อๆ ว่าเมื่อไรพระนางจะออกจากหมู่บ้านเพื่อเนื้อเรื่องจะได้เข้าสู่พาร์ตต่อไปสักที ตอนนั้นเองที่คู่รองสุดแซ่บอย่าง ‘เฉียนเฉี่ยน x ฉีหมิน’ ก็ออกมาเติมสีสันให้กับเรื่อง แล้วเพราะคู่พระนางจะเน้นความน่ารักกุ๊กกิ๊กเบาๆ มีดรามาแค่พอขลุกขลิก คู่รองกลับตรงกันข้าม เป็นความสัมพันธ์สุดท็อกซิก ธงดำที่ทำเอาระทมขื่นขม ทว่าหลายท่านแม้จะขมแต่ก็อมไว้ไม่คาย 

กลายเป็นว่านอกจากจะมาช่วยเร่งจังหวะของเนื้อเรื่องที่เหมือนจะเป็นจุดพักของพาร์ตพระนาง ยังเพิ่มรสชาติให้ซีรีส์เรื่องนี้นัวขึ้น ครบรสขึ้น จนหลายคนก็รอดูคู่รองพอกับรอดูคู่พระนางเลย

ยังมีคู่อื่นอย่าง องค์หญิงใหญ่ x ท่านกุนซือ ที่ก็เป็นอีกคู่อีกรส ซึ่งแทรกเข้ามาในจังหวะที่ลงตัวสุดๆ อยู่อีกด้วยค่ะ

แต่ก็ไม่จำเป็นว่านิยายที่อยากตกคนอ่านให้ติดหนึบได้บ้างจะต้องมีหลายๆ คู่แบบนี้นะคะ นี่เป็นเพียงหนึ่งในเทคนิคเท่านั้นเอง เพราะหากเป็นนิยายที่ไม่มีภาพ ถ้ามีตัวละครมากไป หลายคู่หลายคนเกินไป อาจทำให้นักอ่านโฟกัสไม่ถูก 

มีหลายเรื่องเลยที่มีแค่คู่พระนาง แต่สถานการณ์ในเรื่องมีหลากหลายอารมณ์ หรือตัวละครเอกที่ดูสดใส ไม่คิดอะไร นิสัยร่าเริง ทว่ามีการเล่าเฉลยทีหลังว่าชีวิตตัวละครตัวนี้สุดขมระทมเศร้า แบบนี้ก็ตกผู้อ่านได้เหมือนกันค่ะ

เคล็ดลับที่ 4

กิมมิกเบาๆ แต่ตกหัวใจเข้าอย่างจัง

บางทีกิมมิกหรือแค่องค์ประกอบเล็กๆ ก็สามารถสร้างอิมแพ็กได้อย่างคาดไม่ถึง อย่างเรื่องล่าหยกที่มีตัวละคร ‘น้องสาวตัวน้อยนางเอก’ ที่นอกจากจะแก้มป่องน่ารักจนแค่ยืนเฉยๆ ก็ขโมยสายตา ทว่าน้องยังเป็นตัวตบมุก ตัวชงให้พี่สาวจนหลายฉากแอดมินถึงกับหลุดหัวเราะก๊ากออกมา แล้วก็ ‘เหยี่ยวไห่ตงชิง’ ของพระเอกที่แม้ซีนจะไม่มาก น่ารักตลกเบาๆ แต่กลับเป็นส่วนที่ผู้ชมพูดและพากันชื่นชมชื่นชอบในตอนต้นเรื่องเยอะเลยเชียว

ยิ่งตอนเจ้าเหยี่ยวกับยายน้องตัวน้อยเข้าฉากด้วยกัน คือน่ารักชวนยิ้มมากจริงๆ อาจดูไม่ใช่จุดสำคัญของเรื่องเลย แต่กลับกลายเป็นฉากที่หลายๆ คนจดจำไม่ลืม ผู้ชมบางท่านหรือเพจที่ทำคอนเทนต์หนัง ก็จะแคปภาพไปลงในโซเชียล มีคนมาเมนต์ หวีด กดไลก์ แชร์ ซีรีส์ก็ได้การโปรโมตไปด้วยอีกต่อ เรียกว่าทั้งตกหัวใจและสร้างอิมแพ็กเข้าอย่างจัง

เคล็ดลับที่ 5

เริ่มจากจุดเล็กๆ ก่อนขยายสเกลไปใหญ่แบบเนียนๆ

แม้ซีรีส์/นิยายแนววางแผน หักเหลี่ยมเฉือนคม ชิงบัลลังก์อำนาจในราชสำนักจะได้รับความนิยมมาก แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปแล้วสักพักก็คือความเครียดของผู้ชมที่ทำให้หลายคนเริ่มมองหาอะไรเบาๆ ดูเพื่อผ่อนคลายมากกว่าจะใช้ความคิดหรือลุ้นระทึกเกินไป แล้วไหนจะเรื่องที่ยุคนี้ทางเลือกของผู้ชมมีเยอะมาก หากซีรีส์/หรือนิยายที่สเกลใหญ่ๆ มัวแต่ปูเรื่องจนช้า หรือเปิดมาด้วยความเครียดอย่างรุนแรง ปมเรื่องหน่วงเกินไป ผู้ชมที่ยังไม่จดจ่อ ยังไม่ได้รู้สึกชอบอะไรในเรื่องนี้ก็อาจเลือกผ่านไปก่อน ไว้ค่อยมาดูใหม่ตอนรู้สึกพร้อมแล้ว(ซึ่งก็ไม่รู้จะเป็นเมื่อไหร่ แง้)

ล่าหยกแก้ปัญหาด้วยการ เปิดมาด้วยวิถีชีวิตชาวบ้านธรรมดาๆ ของนางเอก ส่วนฝั่งพระเอกก็มีเล่านิดหน่อยว่าเขาเป็นใคร เจอกับอะไรมา จากนั้นก็พาให้ทั้งสองคนมาเจอกันอย่างรวดเร็ว ใช้ชีวิตในหมู่บ้านไปด้วยกัน มีซีนน่ารักขำๆ เบาๆ พัฒนาความสัมพันธ์ แต่ก็คอยแทรกตัวละครจากฝั่งการเมือง สลับเล่าเรื่องราวในราชสำนัก หรือแผนการของตัวร้ายเป็นระยะ พอถึงกลางเรื่องก็ค่อยๆ จับปมมาขมวดเข้าด้วยกัน เป็นไงคะไม่ถือว่ายัดข้อมูลไม่จำเป็นใส่หัวผู้ชมมากเกินไปตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม เหมือนกับทุกคนที่ชมก็ได้รู้ไปพร้อมๆ กับตัวละคร 

“กลายเป็นว่านอกจากขยายสเกลเรื่องได้แบบเนียนๆ ผู้ชมยังรู้สึกอินสุดๆ อีกด้วย”

ก็จบกันไปแล้วนะคะ สำหรับเคล็ดลับความสำเร็จของซีรีส์เรื่องนี้ที่แอดมินแกะออกมาได้ 5 ข้อ เพื่อนๆ อ่านแล้วคิดเห็นอย่างไร รู้สึกยังไงบอกแอดมินได้นะคะ หรือแค่อยากจะแวะมาหวีด มาทักทาย มาคุยเล่นกันเรื่องล่าหยกหรือเรื่องการเขียนนิยายก็ได้ แอดมินรอจะได้แลกเปลี่ยนกับทุกคนอยู่นะคะ

ทีมงานนักเขียนเด็กดี