ความจำสั้น แต่ฉันรักเธอ

        ไม่จำก็จด 

         ความจำสั้น แต่รักฉันยาว (ขอยืมชื่อภาพยนตร์หน่อย ^^")
         หนุ่มๆ ทุกคนต่างไม่มีความละเอียดอ่อนกันโดยสายเลือด ซึ่งแตกต่างและขัดใจกับธรรมชาติปกติของสาวๆ มาก เพราะพวกเธอจะชอบใส่ใจในรายละเอียดแทบทุกส่วน ยิ่งเป็นเรื่องของความรักแล้ว อันนี้ต้องเป็นพิเศษใส่ไข่ ทั้งวันที่เจอกันครั้งแรก สถานที่ๆ ไปเที่ยวด้วยกันครั้งแรก เป็นแฟนกันตอนไหน วันเกิด วันครบรอบปีของการคบกัน สาวๆ ส่วนมากจะจดจำได้แม่น

เหตุการณ์จำลอง

จากตอนแรกเป็นเหตุการณ์จำลอง พอถึงช่องสุดท้ายอาจกลายเป็นเหตุการณ์สยองได้

          แล้วไอ้พวก วัน/เดือน/ปี สถานที่เนี่ย มันจำยากอย่าบอกใครเลย
 
          ซึ่งหนุ่มๆ อย่างเราก็ไม่ได้อยากจะลืม หรือ ละเลยสักนิด แต่ให้ทำอย่างไรได้ กิจกรรมเสริม (บางเรื่องก็ไม่มีสาระ) ของพวกเราก็เยอะเสียจริง ไหนจะโปรแกรมการแข่งขันฟุตบอล สูตรของเกมที่ติดงอมแงม และอื่นๆ ยิ่งไปรวมกับ เรื่องจำเป็นในชีวิตอย่างเรื่องเรียน เรื่องสอบ พื้นที่หน่วยความจำในสมอง ก็ถูกใช้ไปหลายหน่วยจนเกือบเม็มโมรี่เต็มแล้ว ยิ่งมาให้จำเรื่องที่ละเอียดยิบย่อยอีกเนี่ย เป็นได้ลืมกันเป็นกิจวัตรแน่ๆ

     
           เอาล่ะ ก่อนเรื่องจะยืดยาว บานปลาย กลายเป็นปัญหาระดับทำลายสัมพัธภาพอันดีของเราสอง
มาแอบจด กันลืมดีกว่า

          (หนุ่มๆ ก็บางคนบอกว่า 'ทำอย่างนี้ก็แปลว่าไม่ใส่ใจจริงๆ น่ะสิ') มองในอีกแง่หนึ่ง การที่หนุ่มแอบจดไว้กันลืม นั่นล่ะแปลว่าใส่ใจแล้วครับ แม้จะแอบมีตัวช่วยเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็มีเจตนาที่ดีนะ 

          การจดบันทึกวันต่างๆ นอกจากจะทำให้ไม่ลืมแล้ว หนุ่มๆ ยังสามารถเก็บเอาไว้ไปใช้ surprise สาวๆ ในโอกาสต่างๆ ได้อีกด้วย

          เช่น การมอบของขวัญในวันครบรอบ 1 ปีการคบกัน, ซื้อขนมที่เธอชอบจากร้านโปรดในวันเกิด ฯลฯ น่าจะเป็นการสร้างความประทับใจให้เธอสาวๆ ได้เป็นอย่างดี


         ระวังอย่างเดียว อย่าจดของสาวอีกคน มาทำ surprise ให้สาวอีกคนเสียล่ะ
         ตัวใครตัวมันเลยล่ะ คาสนาโนวา เอ๋ย