เหตุผลที่ต้องทนเหงา (เบลเฟกอล) ตอนที่ 2 เจอกัน

สควอ – =[]= “โว๊ยยยยยยยยยยยยย ทำอะไรกันฟ่ะ!!”
ลูซ – “ต๊ายยยยยยยย ทำหยังกันฮ้า” บิดตูด
ฟราน – “รุ่นพี่เบล คิดจะจิ้นสาวตรงทางเดินนี่หรอคร้าฟ” ทำหน้าโมเอะ
เลวี่ – “พระเจ้าจอส มันยอดมาก” ทำหน้าอุบาต (คำหยาบโทษทีนะจ๊ะ ^_^)
คุณ – ผลักเบลออก วิ่งเข้าไปหาสควอโล่ “ไอ้เจ้าชายโรคจิตคนนี่มันจะ...ฉันนะ” มงกุฎยังอยู่ในมือคุณ
สควอ – “ถึงว่าทำไมมาห้องน้ำตั้งนาน!! แกคิดบ้าอะไรของแกฟ่ะ ไอ้เบล!!!!!!”
เบล – “ชิชิ ก็ยัยเด็กคนนี้เอามงกุฎฉันไป!!” เดินเข้ามาเขม่งคุณ
คุณ – “นายเข้ามาทำร้ายฉันก่อนทำไม!!” เขม่งตอบ
สควอ – “โว๊ยยยยยยยย หยุดทะเลาะกันได้แล้วรำคาญเฟ้ย!!!!!!! มานี่!! ไปพบบอสได้แล้ว!! พวกแกทุกคนก็มาด้วย!!” ลากคุณไป
คุณ – “O.o โอ๊ยย เบาๆเส่ ไม่ต้องลากก็ได้.......” โดนลากไป