เหตุผลที่ต้องทนเหงา (เบลเฟกอล) ตอนที่ 5 เด็กแสบ

ลูซ – “นี่ห้องพักของหนู(ชื่อคุณ)นะฮ้า ตามสบายฮ้า”
คุณ – “อื้มขอบคุณค่ะเจ้” ยิ้มร่า
ลูซ – “ต๊ายย เรียกเจ้หรอฮ้า น่ารักจังเลย” หยิบแก้มคุณ
เซ็น – กระโดดลงจากแขนคุณ แล้วขึ้นไปบนเตียง “หาว...ง่วงจัง” นอนเกยหมอนหลับไป
คุณ – “เซ็น เอ๋?? หลับไวจังเลยนะ” นั่งข้างๆขอบเตียง
ลูซ – “เด็กคนนี้เป็นอาวุธกล่องจริงๆหรอฮ้า อาวุธกล่องไม่ใช่มนุษย์เหมือนพวกเราไม่ใช่หรอฮ้า แล้วเด็กคนนี้...” ชี้ไปที่เซ็น
คุณ – “เจ้พูดถูกแล้ว เด็กคนนี้ไม่ใช่มนุษย์เหมือนพวกเราหรอกค่ะ ถึงทุกส่วนจะเหมือนก็เถอะ”
ลูซ – “เอ่อๆ เจ้เข้าใจแล้วฮ้า งั้นเชิญพักผ่อนตามสบายเลยนะฮ้า เจ้ไปก่อนละ” เดินออกไป