วาเรีย(38) คำขอโทษที่ไปไม่ถึง

(แสบกวน)“มะ หมายความว่าไงไม่ทราบ”(เรียบร้อย)“คะ คุณพูดเรื่องอะไรคะ?”คุณเอ่ยถามเสียงสั่น ลืมความเจ็บปวดที่ทวีความรุนแรงขึ้นไปเสียงสนิท
“ฉันขอโทษ...”เครียสว่าต่อเสียงแผ่ว “มันจำเป็น ถ้าไม่ทำ ทะ...”
(แสบกวน)“อย่ามาล้อเล่นนะ!”(เรียบร้อย)“โกหก!”คุณตะโกนพร้อมผลักอกคนตรงหน้าเต็มแรง น้ำตาไหลอาบแก้ม ความเจ็บแปลบที่อกรุนแรงขึ้นจนคุณกระตุกเฮือกเหมือนจะหมดสติ ก่อนที่มันจะเลือนหายไปเมื่อคุณลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ด้วยแววตาที่ไร้ซึ่งชีวิตใดๆ
(แสบกวน)“ฉันคิดผิดจริงๆ ที่ไม่รีบหนีออกห่างจากไอ้คนจอมหลอกลวงอย่างนาย เครียส”(เรียบร้อย)“ฉันคิดผิดจริงๆค่ะที่เลือกคุณ”
ว่าจบรอบกายของคุณก็เกิดลมพายุกรรโชกแรงจนชายหนุ่มต้องกระโดดหลบ และเมื่อพายุนั่นหายไป ร่างของคุณก็ไม่อยู่ที่นั่นอีกแล้ว
“...ฉันขอโทษ...(ชื่อคุณ)”