(เกมเมอร์) บทนำ

เสียงดนตรีดังลั่นห้องนอนกว้าง(มาก)ของคุณ คุณโยกหัวเบาๆเพราะความอินจัด คุณฟังมันตั้งแต่ต้นจนจบ และเมื่อเพลงได้จบลง คุณก็เปิดโปรแกรมหนึ่งขึ้น กรอกเสียงร้องเพลงๆเดียวกับที่ได้ฟังไปเมื่อครู่ลงในไมค์ตั้งโต๊ะตรงหน้า อารมณ์เพลงไม่มีตกไปจากต้นฉบับเลยสักนิด คุณร้องมันจนจบ ก่อนที่จะยิ้มออกบางเล็กน้อย
(ห้าวจอมเกรียน) “เฮ้อ เพลงนี้ร้องยากชะมัด”(หวานแอบขรึม) “...ยากใช่เล่นแฮะ”คุณถอดหูฟังออก ก่อนที่จะผละออกจากห้องไป แต่ก็ต้องชะงักกึก เมื่อจู่ๆชายวัยกลางคนที่คุณคุ้นเคยก็เดินตรงรี่เข้ามาหาคุณ สายตาวิบวับๆนั่นทำให้คุณรู้สึกแปลกๆ