(เกมเมอร์) ตอนที่1 คนคอยดูแล?!

คุณหันไปมองผู้เป็นบิดาเหมือต้องการยืนยันคำตอบ ท่านยิ้ม แต่พอสายตาเหลือบมองไปที่นาฬิกาข้อมือก็รีบแจ้นออกจากบ้านไปทันทีทันใด
(ทั้งสอง)“อ้าว...”คุณมองตามหลังผู้เป็นพ่อไปก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ กวาดมองเหล่าชายหนุ่มที่ต่างเอ่ยทักทายเมื่อเห็นว่าคุณหันมามอง
“สวัสดีครับ ตั้งแค่วันนี้เป็นต้นไปพวกผมจะเป็นคนดูแลความเรียบร้อยในชีวิตคุณทั้งหมดครับผม!”ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองว่าขึ้นอย่างยิ้มแย้ม คุณยิ้มตอบบางๆ รู้สึกประหม่าเล็กๆจนต้องเสมองไปทางอื่นแทน
(ห้าวจอมเกรียน) ‘แม่เจ้า! นี่ฉันฝันไปรึเปล่า? พวกพี่ๆพวกนี้น่ะเหรอจะมาคอยเป็นคนดูแลฉัน!’คุณคิดในใจอย่างตื่นเต้น แต่ก็ยังคงตีหน้าเฉย (หวานแอบขรึม) ‘ไม่น่าเชื่อ พวกพี่เขาจะคอยมาดูแลฉัน...’คุณคิดอย่างตื่นเต้น แต่สีหน้ากลับนิ่งสนิท