(เกมเมอร์) ตอนที่3 เมื่อพี่เบย์กับลุงพีไฝว้กัน(?)

คุณชะงักกึก หันมามองคนที่จู่ๆก็เอ่ยชมอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยอย่างงงๆ
(ทั้งสอง) “อ่า งั้นเหรอ”คุณตอบรับด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ไม่ได้ใส่ใจคำชมนั่นเลยสักนิด
‘โกหกอยู่แล้วล่ะ’นั่นคือความคิดที่ไหลอยู่ในหัวคุณ แต่กระนั้นก็ยังคงแคชเกมต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เบย์! ที่แท้ก็มาแกล้งน้องเขาอยู่นี่เอง!”เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมทั้งบานประตูที่เปิดออกอย่างแรง
‘ลุงพี’หรือ ‘TeamGarryMovieThai’จ้องเบย์เขม็ง จนคนถูกกล่าวหาว่าแกล้งเด็กงงเป็นไก่ตาแตก อุทานออกมาอย่างไม่เข้าใจ
“หา?”