สะกิดหัวใจนายแวมไพร์ขี้เบื่อ ตอนที่ 2

....เรื่องนี้อาจจะมีตัวละครเสริมเข้ามาบ้างนะอาจจะงงหน่อย แต่คงไม่ว่ากันนะ....
~ต่อจากตอนที่แล้ว~
คุณ: นี่ถ้าฉันมาเร็วกว่านี้ หรือว่าเกิดเอะใจขึ้นมาสักหน่อย พี่ก็คงจะไม่เป็นแบบนี้//รู้สึกเสียใจจนสติแตก
ยุย: มันไม่ใช่ความผิดของยูจังหรอกนะที่เป็นแบบนี้ เพราะงั้นอย่าโทษตัวเองเลยนะ//กอดปลอบคุณ
คุณ: นี่ขอฉันอยู่ที่นี่กับพี่ได้มั้ย แค่สักระยะหนึ่งก็ได้
ยุย: แต่ว่าที่นี่มันอันตรายเกินไป
คุณ: ไม่เป็นไรฉันดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว นะนะนะยังไงก็กลับไปไม่ได้อยู่แล้ว//ประโยคหลังพูดเสียงเบา
ยุย: แล้วคุณพ่อรู้รึเปล่าว่ายูจังมาที่นี่
คุณ: รู้สิ(ซะเมื่อไหร่หล่ะ)//ทำหน้าน่าสงสาร
ยุย: อืม...เอางั้นก็ได้//ยิ้ม//รออยู่ที่นี่ก่อนนะเดี๋ยวฉันจะไปคุยกับพวกอายาโตะคุงให้
คุณ: อืมๆ//พยักหน้ารับ//(คิด)ต้องขอบคุณที่ทำให้พี่สาวของฉันกลายเป็นแวมไพร์สักหน่อยแล้ว//ยิ้มเจ้าเล่ห์