สะกิดหัวใจนายแวมไพร์ขี้เบื่อ ตอนที่ 4
~เช้าวันใหม่~
คุณ: ฮ้าว~~นอนสบายจังเลยแหะเตียงนุ่มๆเนี่ย//บิดขี้เกียจ//แย่จริงๆไม่มีชุดให้เปลี่ยนเลยแหะ//ค้นตู้เสื้อผ้า//เฮ้ออ~~ช่วยไม่ได้คงต้องไปขอยืมชุดพี่ก่อน//เดินตรงไปที่ห้องของยุย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก~~
คุณ: พี่คะตื่นรึยังฉันขอยืมชุดพี่สักชุดหน่อยสิ//ร้องเรียกยุย
???: คุณนี่มันไม่มีคุณสมบัติของผู้ดีเลยจริงๆ//ขยับแว่น
คุณ: อ้อ!นายแว่นเรย์จิเองหรอกเหรอ//หันกลับมามองอีกฝ่าย
เรย์จิ: ชุดนั่นมันของชูหล่ะสินะ//มองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า//หึ!โดนเจ้าคนไร้ประโยชน์นั่นดูดเลือดไปแล้วหล่ะสิ//ทำท่าทางรังเกียจคุณ
คุณ: ก็แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย//โมโหเมื่อโดนพูดแทงใจดำ
เรย์จิ: หยุดรบกวนคนอื่นเค้าสักที หัดมีมารยาทสักหน่อยสิ//จ้องหน้าคุณสักพักก่อนจะเดินกลับห้องตัวเองไป
คุณ: หัดมีมารยาทสักหน่อยสิ//ทำเสียงเลียนแบบเรย์จิ//เชอะ!ของแบบนั้นฉันไม่จำเป็นจะต้องใช้มันกับพวกแกหรอก แบร่~~
คุณ: ฮ้าว~~นอนสบายจังเลยแหะเตียงนุ่มๆเนี่ย//บิดขี้เกียจ//แย่จริงๆไม่มีชุดให้เปลี่ยนเลยแหะ//ค้นตู้เสื้อผ้า//เฮ้ออ~~ช่วยไม่ได้คงต้องไปขอยืมชุดพี่ก่อน//เดินตรงไปที่ห้องของยุย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก~~
คุณ: พี่คะตื่นรึยังฉันขอยืมชุดพี่สักชุดหน่อยสิ//ร้องเรียกยุย
???: คุณนี่มันไม่มีคุณสมบัติของผู้ดีเลยจริงๆ//ขยับแว่น
คุณ: อ้อ!นายแว่นเรย์จิเองหรอกเหรอ//หันกลับมามองอีกฝ่าย
เรย์จิ: ชุดนั่นมันของชูหล่ะสินะ//มองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า//หึ!โดนเจ้าคนไร้ประโยชน์นั่นดูดเลือดไปแล้วหล่ะสิ//ทำท่าทางรังเกียจคุณ
คุณ: ก็แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย//โมโหเมื่อโดนพูดแทงใจดำ
เรย์จิ: หยุดรบกวนคนอื่นเค้าสักที หัดมีมารยาทสักหน่อยสิ//จ้องหน้าคุณสักพักก่อนจะเดินกลับห้องตัวเองไป
คุณ: หัดมีมารยาทสักหน่อยสิ//ทำเสียงเลียนแบบเรย์จิ//เชอะ!ของแบบนั้นฉันไม่จำเป็นจะต้องใช้มันกับพวกแกหรอก แบร่~~ ...อ่านเพิ่ม