ฉันมันร้าย...เเล้วไง(?) บทที่5 ความหลัง

เป็นไงบ้างทุกคน สนุกไหม เรามีข่าวร้ายมาบอก คอมเราใกล้เเฮงค์เเล้วอะ ทำไงดี เครียดจุงกะเบย เจยกระบุง เเต่เราสัญญาว่าจะทำเรื่องนี้ให้จบให้ได้ มามะ มาต่อกันเยย

หลังจากที่คุณจัดการพวกนั้น ก็ไม่มีใครกล้ามาหือกับคุณอีก นางเอก(?) อย่างคุณก็เลยนั่งชิวๆ สบายๆเเบบคนอื่นได้ซะที เเต่เเล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด เมื่อหัวหน้าห้องที่คุณเฝ้ารอจะกระทืบนั้นได้มาถึง(ไอ้พวกลิ่วล้อบอกคุณว่า หัวหน้าห้องเป็นคนบงการ) เป็นเเฟนเก่าของคุณ(โอ้ว!!!) คุณเกือบจะเข้าไปทักทาย เเต่เเล้วเพื่อน้องชายของคุณ คุณจึงต้องทำใจเเข็ง หาเรื่อง “ไคล์” เเฟนเก่าคุณ ปรากฎว่าเขาจำคุณได้!!! คุณนึกถึงวันเวลาที่ผ่านมา คุณเศร้ามาก เพราะคุณไม่สามารถลืมไคล์ได้ เเต่ที่เศร้ากว่าก็คือตอนนี้....... คุณกับเขาเป็นศัตรูกัน เเล้ว..........
(ป.ล. ตอนนี้คนเขียนเศร้าใจมาก เเต่ถ้ามาเม้นกันเยอะละก็ กำลังใจกลับมาเเน่ๆ)