สะกิดหัวใจนายแวมไพร์ขี้เบื่อ ตอนที่ 22

~ห้องเรียน~
คุณ: (คิด)รอยช้ำที่คอกับที่ข้อมือหายไปแล้ว ที่เป็นแบบนี้หรือจะเป็นเพราะโดนหมอนั่นดูดเลือดออกไป//นั่งกดดินสอเล่น//(คิด)แต่ว่าหลังจากตื่นแล้วเราก็รีบออกมาโดยไม่พูดอะไรกับหมอนั่นเลยสักคำนี่นะ ทำไมกันหล่ะทั้งที่อยากจะด่าหมอนั่นอีกอยากจะตอกย้ำในความไร้ประโยชน์ของหมอนั่นให้มากกว่านี้แท้ๆ แต่ทำไมพอเห็นใบหน้าที่แสดงออกถึงความห่วงใยในตัวเราของหมอนั่นแล้วเราถึงกลับพูดอะไรไม่ออก แล้วดูเหมือนจะนั่งเฝ้าเราอยู่ตลอดเลย.......
อายาโนะ: ยู....ยูจัง
คุณ: //เหม่อลอยยยย~~
อายากะ: ยู......//ตะโกนใส่หูคุณ