สะกิดหัวใจนายแวมไพร์ขี้เบื่อ ตอนที่ 31
ชู: อย่าแตะต้องเธอ//เอาตัวเข้ามาบังคุณไว้
เรย์จิ: หึ! จะปกป้องเธองั้นเหรอ//แสยะยิ้ม//คนอย่างนายจะไปปกป้องใครได้//พูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
ชู: //ยืนนิ่งเหมือนกับกำลังพยายามอดกลั้นใจไม่ให้หลงไปกับคำยั่วยุของเรย์จิ
คุณ: ชู...//กระตุกชายเสื้อชูเบาๆ
ชู: //หันมามองคุณ//ฉันไม่เป็นไร ไปเถอะ//จูงมือคุณเดินหนีไป
คุณ: แบร่~~//หันกลับมาแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เรย์จิ
เรย์จิ: โง่เง่าสิ้นดี ที่ไปเลือกคนไร้ค่าอย่างนั้น//หันหลังกลับ
???: เอ๋! นึกว่าจะได้ดูอะไรสนุกๆซะอีก น่าผิดหวังจังเลยนะ//ยืนพิงผนัง
เรย์จิ: ไรโตะ แอบฟังคนอื่นเขาคุยกันมันเสียมารยาทนะ//ขยับแว่น
ไรโตะ: คร๊าบๆ//พูดแบบปัดรำคาญ//แต่คนที่คิดจะฮุบบิทช์จังไว้แค่คนเดียวก็ถือว่าเป็นคนไร้มารยาทเหมือนกันไม่ใช่รึไง//มองหน้าเรย์จิแล้วยิ้มก่อนจะเดินหนีไป
เรย์จิ: หึ! จะปกป้องเธองั้นเหรอ//แสยะยิ้ม//คนอย่างนายจะไปปกป้องใครได้//พูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
ชู: //ยืนนิ่งเหมือนกับกำลังพยายามอดกลั้นใจไม่ให้หลงไปกับคำยั่วยุของเรย์จิ
คุณ: ชู...//กระตุกชายเสื้อชูเบาๆ
ชู: //หันมามองคุณ//ฉันไม่เป็นไร ไปเถอะ//จูงมือคุณเดินหนีไป
คุณ: แบร่~~//หันกลับมาแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เรย์จิ
เรย์จิ: โง่เง่าสิ้นดี ที่ไปเลือกคนไร้ค่าอย่างนั้น//หันหลังกลับ
???: เอ๋! นึกว่าจะได้ดูอะไรสนุกๆซะอีก น่าผิดหวังจังเลยนะ//ยืนพิงผนัง
เรย์จิ: ไรโตะ แอบฟังคนอื่นเขาคุยกันมันเสียมารยาทนะ//ขยับแว่น
ไรโตะ: คร๊าบๆ//พูดแบบปัดรำคาญ//แต่คนที่คิดจะฮุบบิทช์จังไว้แค่คนเดียวก็ถือว่าเป็นคนไร้มารยาทเหมือนกันไม่ใช่รึไง//มองหน้าเรย์จิแล้วยิ้มก่อนจะเดินหนีไป ...อ่านเพิ่ม