(เกมเมอร์) ตอนที่14 หัวชมพู(เมิง)อย่าเนียนครับ

เช้าวันใหม่มาถึง คราวนี้คุณรีบตื่นลงมาทำอาหารเอง เพราะเกรงว่าจะได้กินมาม่าเช่นคราวก่อน ระหว่างทำก็ฮัมเพลงออกมาเบาๆ มันเป็นเพลงที่คุณกำลังเตรียมโคฟเวอร์นั่นเอง
?จ๊ะเอ๋!?คุณสะดุ้งโหยงเกือบหลุดเสียงร้องออกมาอยู่รอมร่อ หมัดขวาที่กำลังเหวี่ยงใส่คนแปลกหน้าชะงักค้างเมื่อเห็นว่าคนที่กำลังใช้แขนข้างหนึ่งกอดเอว อีกข้างจิ้มอยู่ที่เอวคุณคือใคร
(สาวเกรียน)?โธ่! พี่ไมล์เองเหรอ ทำเอาเราตกใจหมด? (สาวเงียบ) ?เล่นอะไร...ของพี่คะ??เจ้าของชื่อหัวเราะแฮะๆ ปล่อยมือออกจากเอวคุณช้าๆพลางก้มหัวขอโทษขอโพยคุณยกใหญ่
?พี่ขอโทษนครับน้อง เห็นเมื่อวานน้องเครียดๆ เลยกะจะทำให้น้องหัวเราะน่ะ?ชายหนุ่มร่างสูงว่าพลางยิ้มร่า ยกมือขึ้นไพล่ไว้ด้านหลังคอ นัยน์ตาสีมรกตเต็มไปด้วยประกายสดใส
คุณบอกให้เขาออกไปรอด้านนอก ส่วนคุณจะทำอาหารเอง โดยเอ่ยปากกำชับว่าจะไม่ให้เข้ามาช่วยเด็ดขาด เพราะเกรงว่าอาหารที่กินเข้าไปอาจกลายเป็นพิษได้ถ้าเป็นฝีมือของชายหนุ่มพวกนี้!