สะกิดหัวใจนายแวมไพร์ขี้เบื่อ ตอนที่ 46

หลังอาบน้ำเสร็จคุณก็กลับมานอนแผ่อยู่บนเตียงอย่างเหนื่อยๆ พร้อมกับพร่ำบ่นในความอ่อนแอและไร้พละกำลังของตัวเอง
คุณ: ทำไมกันนะทำไมฉัน...ถึงได้อ่อนแออย่างนี้ แค่ปีศาจเลวๆไม่กี่ตัวทำไมถึงทำอะไรมันไม่ได้เลย//หยิบหมอนมากอดไว้//ฉันนี่มันไม่สมกับเป็นอัศวินผู้พิทักษ์เลยจริงๆ
???: ใช่แล้ว! เธอหน่ะมันไม่สมควรจะเป็นหนึ่งในอัศวินผู้พิทักษ์ของศาสนจักรเลยแม้แต่น้อย//นั่งอยู่บนขอบหน้าต่าง
คุณ: เซเบอร์!!! เธอมาที่นี่ได้ยังไง//ลุกขึ้นนั่ง
เซเบอร์: หึ! ไม่เจอกันนานเลยนะยู ท่าทางสบายดีนี่แต่ดูจะอ่อนปวกเปียกไปหน่อยนะ แล้วก็ไอ้ท่าทางหยิ่งทะนงนั่นหายไปไหนหมดซะแล้วหล่ะ//มองคุณแล้วเหยียดยิ้ม
คุณ: ดูเธอก็ยังสบายดีเหมือนกันนี่ แถมยังชอบพูดจากระแนะกระแหนคนอื่นเค้าเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยสักนิด//ยิ้มเยาะอีกฝ่าย
เซเบอร์: ปากนั่นมันน่าเฉือนทิ้งจริงๆ//เอามือแตะดาบที่เหน็บอยู่ที่เอวพร้อมกับมองหน้าคุณด้วยสายตาเดือดดาล
คุณ: ก็ลองดูสิ!!//พูดด้วยน้ำเสียงอันเยือกเย็น
เซเบอร์: ปากดีนักนะ//ชักดาบออกพร้อมกับพุ่งเข้ามาหาคุณทันที