ฮิบาริ//39 ตอน สลบไป

ขอบคุณค่ะ^_^
จากตอนที่แล้ว
คุณสลบไปฮิบาริเลยช่วยคุณไว้
ฮิบาริ/จริงๆเลยนะบอกคนอื่นว่าอย่าหักโหมแต่คุณกลับฝืนซะเอง/เอาคุณขึ้นขี่หลัง
เคนยะ/ป่าป๊ะไม่เป็นไรแน่นะ
ฮิบาริ/ยังไงก็ไปบ้านผมก็แล้วกันมันอยู่ใกล้ๆนี่แหละ/พาเดินไปที่บ้าน
ฮิบาริ/วางคุณลงบนเตียงแล้วห่มผ้าให้/คุณเองก็เหมือนกันเป็นอะไรมากหรือป่าว
เคนยะ/ดูเหมือนยาชาจะหมดริทฤิ์แล้วป่าป๊ะเองก็ไม่ต้องเรียกผมว่าคุณก็ได้
ฮิบาริ/หึ มันไม่ชินเห็นคุณที่อายุน้อยกว่าผม1ปีมาเป็นลูกผมมันไม่ชินอยู่ดี
เคนยะ/ต่างจากม่าม๊ะสุดๆเลยนะทำตัวเหมือนตอนโตเปะเลน นี่ป่าป๊ะครับผมขออะไรอย่างนึงสิ
ฮิบาริ/อะไร
เคนยะ/ผมอยากจะออกไปทำงานใหญ่กับป่าป๊ะให้ได้ซักครั้งนึงช่วยอนุญาติทีครับ
ฮิบาริ/ไม่ผมรู้ดีว่าคุณแข็งแกรงแต่ยังไงก็ยังเด็ก
เคนยะ/ทำไมกันล่ะ
ฮิบาริ/ลองมีครอบครัวดูเดียวก็รู้เองล่ะ
เคนยะ/ป๊ะเองตอนนี้ก็ยังไม่มีครอบครัวซะหน่อย
คุณ/หนวกหูจังเลย/ลุกขึ้นมา/ทะเลอะอะไรกันอยู่ได้หะ