(เกมเมอร์) ตอนที่24 คุณแม่พีออกโรง(?)

คุณทำได้เพียงยกมือขึ้นกุมขมับอย่างกลุ้มใจ ส่ายหน้าไปมาอย่างระอา
[เอ้อ! แล้วน้องหิวไหมครับ? เดี๋ยวพี่ต้มมาม่าให้เอาเปล่า?]อีกฝ่ายยังคงว่าอย่างทะเล้นไม่เลิก คุณมองหน้าอีกฝ่ายนิ่งๆก่อนที่จะส่ายหน้าไปมา ทำเอาเขาถึงกับอ้าปากค้าง วิ่งเข้ามาเกาะแขนคุณทันที
[ง่ะ! ไหงน้องทำหน้าแบบนั้นล่ะ? โกรธพี่เหรอครับ?]เขาเขย่าแขนคุณจนหัวสั่นหัวคลอน เกิดอาการมึนขึ้นมาจนเซถอยหลังไปเล็กน้อย
คุณยังไม่ทันได้ตอบอะไร จู่ๆก็มีมือปริศนาสับลงมาบนข้อมือของเคียวจนอีกฝ่ายร้องลั่น กระโดดถอยหนีอย่างไวด้วยความตกใจ
[ลุงพี๊! ทำอะไรเนี่ยยย!]เขาร้องโหยหวน มองมือที่เป็นรอยแดงด้วยสีหน้ามุ่ยๆ
[ก็เคียวน่ะแหละไปแต๊ะอั๊งน้องเขาแบบนั้นได้ยังไง!]ลุงพีว่าเสียงดุ วิญญาณแม่(?)เข้าสิงขึ้นมาชั่วขณะ