(KHR) เจ้าบ้าเบสบอลป่วนหัวใจยัยวารีหน้านิ่ง ตอนที่ 18
.......ความเดิมตอนที่แล้ว......
~ดาดฟ้า~
สึนะ: ทุกคนปลอดภัยดีสินะ//ยิ้ม
โกคุเดระ: รุ่นที่สิบเจ๋งไปเลยนะครับ//ชื่นชมแบบสุดหัวใจ
ยามาโมโตะ: ขอบใจนะสึนะ โกคุเดระ ถ้าไม่ได้พวกนายช่วยเอาไว้ต้องแย่แน่ๆ//ยิ้ม
ฮิบาริ: บาดเจ็บตรงไหนรึเปล่ามิซึ!//มองสำรวจร่างกายคุณอย่างห่วงใย
คุณ: ฉันไม่เป็นไรค่ะ//ยิ้มบางๆให้ฮิบาริ
โกคุเระ: เป็นห่วงเป็นใยกันซะจริงนะ//มองคุณกับฮิบาริอย่างจับผิด
ฮิบาริ: โรงเรียนเลิกตั้งนานแล้วพวกคุณยังมาสุมหัวอะไรกันอยู่ที่นี่!//ยกทอนฟาขึ้นขู่สึนะ
โกคุเดระ: อะไรกันคนเค้าอุตส่าห์มาช่วยแท้ พูดแบบนี้จะหาเรื่องกันรึไงฟะ!
สึน: โกคุเดระคุงใจเย็นๆ คือ....พอดีตอนกลับบ้านเห็นว่ามีอะไรผิดสังเกตุรีบอร์นก็เลยให้พวกผมมาดูหน่ะครับ//ตอบเสียงเบา
คุณ: แล้วรีบอร์นอยู่ที่ไหน!
???: ดีจ้า! กำลังคิดถึงเค้าอยู่งั้นเหรอ//ใช้เลออนแปลงเป็นเชือกและกำลังลากอะไรบางอย่างมาด้วย
สกัล: ปล่อยช้านนะ!!!//โดนลาก
~ดาดฟ้า~
สึนะ: ทุกคนปลอดภัยดีสินะ//ยิ้ม
โกคุเดระ: รุ่นที่สิบเจ๋งไปเลยนะครับ//ชื่นชมแบบสุดหัวใจ
ยามาโมโตะ: ขอบใจนะสึนะ โกคุเดระ ถ้าไม่ได้พวกนายช่วยเอาไว้ต้องแย่แน่ๆ//ยิ้ม
ฮิบาริ: บาดเจ็บตรงไหนรึเปล่ามิซึ!//มองสำรวจร่างกายคุณอย่างห่วงใย
คุณ: ฉันไม่เป็นไรค่ะ//ยิ้มบางๆให้ฮิบาริ
โกคุเระ: เป็นห่วงเป็นใยกันซะจริงนะ//มองคุณกับฮิบาริอย่างจับผิด
ฮิบาริ: โรงเรียนเลิกตั้งนานแล้วพวกคุณยังมาสุมหัวอะไรกันอยู่ที่นี่!//ยกทอนฟาขึ้นขู่สึนะ
โกคุเดระ: อะไรกันคนเค้าอุตส่าห์มาช่วยแท้ พูดแบบนี้จะหาเรื่องกันรึไงฟะ!
สึน: โกคุเดระคุงใจเย็นๆ คือ....พอดีตอนกลับบ้านเห็นว่ามีอะไรผิดสังเกตุรีบอร์นก็เลยให้พวกผมมาดูหน่ะครับ//ตอบเสียงเบา
คุณ: แล้วรีบอร์นอยู่ที่ไหน!
???: ดีจ้า! กำลังคิดถึงเค้าอยู่งั้นเหรอ//ใช้เลออนแปลงเป็นเชือกและกำลังลากอะไรบางอย่างมาด้วย
สกัล: ปล่อยช้านนะ!!!//โดนลาก ...อ่านเพิ่ม
