บทที่ 32 เช้าอันไม่โสภีของจอมมารความดันต่ำ

เวลา 06.00 น.
แก็กๆๆ (เสียงเคาะกระจกน่ะค่ะ)
โคโรเนโร่ ? เฮ้ ตื่นได้แล้ว จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนเนี่ย เว้ยเฮ้ย!!!!
คุณ ? ...
โคโรเนโร่ ? เฮ้ย ตื่นสิเว้ยเฮ้ย!
คุณ - ...ครืนนน // ค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงพร้อมรังสีอำมหิตดำทะมึนเป็น Background
โคโรเนโร่ ? อ เฮ้ย
คุณ ? นายรู้ไหมว่าฉันเพิ่งจะนอนเมื่อตอนตี 5 นี่เอง แล้วเมื่อคืนยังนั่งตาแข็งเพื่อทำรายงานการฝึกของพวกวองโกเล่ แถมด้วยการนั่งคิดแผนการฝึกให้ไอ้สัปปะรดบ้านั่นยอมฝึกอีกต่างหาก ไม่พอฉันยังต้องนั่งหลังขดหลังแข็ง ขันน็อตซ่อมบาซูก้าเพื่อให้พวกนายได้กลับไปเป็นเด็กทารกอย่างเดิมในเวลาที่เร็วที่สุดอีกต่างหากนะ อย่ามาปลุกฉันอีกนะจนกว่าจะถึงเที่ยง กลึก //ร่ายยาวเสร็จปุ๊ปก็หลับกึกไปเลยครับท่าน...
โคโรเนโร่ ? ค คนอะไรฟะ ค ความดันต่ำชะมัดยาดเลย น่ากลัวชะมัดเลย = =
พอโคโรเนโร่เดินเข้ามาในบ้าน ก็เห็นรีบอร์นนั่งดื่มกาแฟและอ่านหนังสือพิมพ์อยู่