แวมไพร์เจ้าเสน่ห์กับลูกหนี้ผู้น่ารัก ตอนที่6

มาต่อกันเลยค่าาา...
คุณ: ฉัน ฉันไม่รู้จะพูดยังไง
ชู: ก็พูดในสิ่งที่เธอคิดไง
คุณ: ฉันคิดว่าคุณเป็น...แวมไพร์
ชูจูงข้อมือคุณให้เดินตามเขาไปที่ห้องทำงานแล้วล็อกประตูไว้ จากนั้นเขาก็ปล่อยมือคุณ แล้วยืนจ้องหน้าคุณ
ชู: เงยหน้าขึ้นมา
คุณไม่กล้าเงยหน้ามองชูได้แต่ก้มหน้า
ชู: ไม่ได้ยินหรอ ฉันบอกให้เธอเงยหน้ามามองฉัน!
คุณ: ได้ยินคะ แต่ฉันกลัว...
ชู: กลัวอะไร? ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลย
ไหนเงยหน้าขึ้นมาซิ
ชูจับคางคุณเชยขึ้นให้มองหน้าเขา ทำให้ตอนนี้หน้าคุณกับเขาอยู่ใกล้กันจนจมูกเกือบชนกัน
คุณ: o////o
ชู: นี่กลัวฉันจนหน้าแดงเลยหรอเนี่ย เธอนี่ถ้าจะเป็นเอามากนะ
คุณ: --/// ป...ปล่าวคะ ฉันแค่ร้อน
ชู: ตกลงหายกลัวฉันหรือยัง?
คุณ: ก็นิดหน่อยคะ
ชู: เธอต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ห้ามบอกใครทั้งนั้นรวมถึงพ่อเธอด้วย เข้าใจมั้ย!
คุณ: ข...เข้าใจแล้วคะ
ต่อด้านในคะ